Lucas 22

Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yispa hta duha bretparoh ye yihar, kutewumr Pasofa burwat, nd yihar bi yibon hanymor.
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 Prisroh bro yimam yo nkifra boririfhuthu tisam kmi thofm yakrmihato memom, “Jisasr be was kafrohrahnomr.”
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 Tu Jisasrhu disaiper Judas Iskariotrn Satanr fknemorr.
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 Satanr fknemotrr yimor prisroh bro yimami temperr tohukatohyuk hingrna yimampno. Yihato memorm, “Inji inji hndhnaruhanr.”
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 — ausente —
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 — ausente —
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 Be rhumomn nd yispa hta duha bretpam yeyuk yiharoh barkof yihar niamor. Nd yispa hta duha bretpam yamoa barkof yiharn Pasofa sifsifr washato ndr tarioh mthamoum.
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 Pita Jonrof Jisasr kfo tkruraf memorf, “Nifn bi wai hanykahfn ndar bro yihar rhuyuk yiha yeyuk yeshrim wamhta mska hanyswafnm.”
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Tfit rof ttiwon memofr, “Nd Pasofa burwat rhu thombat, nome yeshrim fitha hta mskaruhatnom ni rhuhato ye juka-ruhant?”
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Inji ttiwonmotfr kfo memorf, “Waikahfnn kmi yifhatiktn wom yimar burioh roht titetrpno mnafurrahko. To be mirahfn finji ainyo. Rorn wayau hikaknitwafn. Ror fitoh kunys kitwor, nifn nd kunys yikfot.
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 Fknenihato nd kuny sikatr wakfo wamitwafnr, ‘Tisar kfo famur, “Waikahfnn nd kuny shofr ayak nuhastwarfn nani nanhu disaipermpno Pasofa burwa yeyuk tkitt.” ’
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Inji wakfo ttiwonkahtfn yurakorhof rumt yak nuhasrahrfn. Nd rumtn mhtirahfnm tebor gaj nd ndm. Ndharn wahta mskatwafn. Nom nierahnom.”
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 Be rof yimofn nd Jisasr kfomo yimar kmi yifhatiktn mhtimofr. Ror yimo kunys yimof. Nd nd nefm be Jisasr kfomo tng yuhatn hti bugamofm. Be ndharn rhuhato hta mskamofm nd bro yiha yeyuk yeshrim.
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 Pasofa burwa ye yiharn Jisasri aposerm yihato rpa tebort rpat mrhumom.
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Mrhu bugamotm Jisasr memorm, “Na wofn mifwa nda wuroh bro yihar nikompno rhuhato wuroh yeshrim yehato krhopam yakneft.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 Wuroht yenyhokahanko kto be nhai. Afo toh hanyrhoyann htiruha bi Bro Nkifrar king tohneft bi rorn king tohhato rorhu kingdomkfot toh-yukatohwort ee btn Pasofa burwa mift rpatn yerahnom.”
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Jisasr inji kfonihato bu kaft yakmortn Bro Nkifrarko wukfo yindhornihato kfo memor, “Nda wain bu kaft wayakkahkomtn wanahe habriko.
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Na kfo mifwanko, na nhai tfit wom wain bupam yerhota. Bro Nkifrarhu kingdomkforpatn tohhato ee btn nfri wain bupam tfit yeruha.”
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Tfit bretpat yakmortn nhaf Bro Nkifrar wukfo yindhornimorr yak tif botifhato he nhombramorm tifen tifen. He nhombranihato kfo memorm, “Nd bret tifm wayakkomm. Ndm nanhu nmpayem. Nanhu thatipt niko duka-hato Bro Nkifrarn heshombat inji yoh nembosingoraht. Yekahkomm duka hanyrahkma.”
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Nd nuwa yesrufnihato tfit nfri wain bupa tas hmbrihato barkof namo kanjo inji namor. Nanihato kfo memor, “Ndar wain bu kaft tfit niko yekwat nd nfri dfa tik yuhar hingrnaruha hingrnefet. Kto na nohhato nanhu kkut yohni thombat nd kkupamn nd nfri hingrneft be yak dbkafrahtt. Be tawo nd nfri hingrneft wahiktwako.
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 Wawanyko. Wom yimar tor nhowi nompno kawor. Rorn hndhnarahra.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Bro Nkifrar kfomo yuhatn Bro Najomr kangr, inji nadborneft nhai mrokfom. To be Bro Nkifrar tutfarahrr nd hndhnayuk yimar.”
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Tu Jisasrhu disaiperm inji wanyhato tum rinahti nahtihato nattiwon nattiwonmom, “Barenko niko wakfoko, frohrn kfiwar? Frohm inji naruhamr?”
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 Jisasrhu disaiperm tum rinakfo nakfomoum bro yufathu yakneft. Womr sinyahato memour, “Nann bro yufat hatohruha.” Tfit womrn, “Weye, nann hatohruhant.” Tfit womr memour, “We, rorn.” Inji rinatu natumoum.
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Jisasr wanyafhato kfo memor, “Niko ndar rinatu natutako afo wawanyko. Wom wom yima tangi furaroh kingm nhai tohukatoh marnyakahm. Rroh womr king tohneft, nhai ror wom yima furarhu mrokfeft o dukeft wanyhato hikkfot. Rorpar finji finji kfiwur o dukewur, kmi thofm be rorhu dukef yuhat hikkfot. Nhai finji kfokfot. Ror tur inji nahato kfo kangr, ‘O na tu hifa kinga.’ Tot inji korhwot wom yima tangiroh hingrneft.
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Niko nd yuhat hik duha. Bro yonr tfit nmemenr kanjo rhukfot. Bro yimar tfit afo hingrna yima furam kanjo rhukfot.
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 To afo wawanyko wom mrokfot. Frohrn broyer? Nd be gajis kmit rhu hasohato be wommn mthuhona hasiwa yimar o nd yemro yak habriwa yimar? Finji dukewako? Frohrn broyer? To na nhai inji nakaha. Na nikmoh buha tohnuhiwa yimaya, na be nikmoh hingrnanhoyuk hingrna yimaya.
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 Tamoh nefm memoum, ‘Ayak kasuh inji nanomr,’ niko nia tohnho-moukma.
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Na nd Bro Nkifrar nd hemo tohukatohyuk gajim, niko wom gajim yak rhurahkomm.
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 Na kinga toh thoft nanhu nuwa yayuk tebortn niko nanpno rpat rhuhato rpat nuwa yerahnom. Na yakruha gajis niko to inji buga wom gajim rhuhato nikomn wom 12-pela tangim tohukatohrah-komm.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Jisasr sinyahato Saimonr kfo memorr, “Saimon, Saimon! Wawanyn. Satanr niahato ninhu yima yuhur wastiwonrahrn. Tu Bro Nkifrarhu dukefrparpno rhurahrne nhai? Bro Nkifrar bi kfo fakiowafmorr ninhu nia wastiwonneft.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 To ni Saimone mirahn duka yanhoya. Na kfo tatiwanr Bro Nkifrarko. Ni buha wom nefmn misuh thombat nhai be wundiat suhniruhatn tfit mkekutrahn. Tfit bi mkekutekn tfit yihato wom yimatm kfo bmta mrokfom wahitwanm.”
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 Pitar tfit sinyahato Jisasr memorr, “Broye, na yibonwa ninpno kalabus yinyeft yo ni nohneft na yibonwa ninpno rpat nohneft.”
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Tfit Jisasr sinyahato kfo memorr, “Pita afo wawanyn. Hrek yifungt yimam ttiwonrahmn ninhu nanpno rpat tohneft afo kfo namhirahn. Kfo namhitwonm kangnm, ‘Na nhai nd yimar tawisafkahanr.’ Inji kfo namhihany, kfo namhi hanyruhann husfirpehyuk kfo namhi tngtpno wanyrahnr krir nakurahr.”
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 Jisasr kfo memorm, “Wom yiha niko nanhu hingrnefthu hingrnat yimohat kfo rafomoyanko su wuram hmbreni duha yo nhai kpm o maruhenm yakitohakkfot. To nd yihart be inji sfno tirrpat yimohat wom shrm faknafmokone nhai?” Kfo memomr, “Nhai. Nhai wom shrm yaknafrmonom.”
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Inji kfomotm tfit Jisasr kfo memorm, “Tfit arihat yinyeft nhai sfno yaukfot. Arihat maruhete maruham yaknikfot, kpete kpt yaknikfot. Bainat duhayeko yimakmoh saket tham maruhampno yak tuknahato nd maruhaye bainat wiknaknikfot.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 Ndt nhai be kfo furakaha. Bi Bro Nkifrarhu rfa borngthu mrokfotn na kfo memota, ‘Nd yimar htimomr fasoh nefm nayet yimam kanjo. Nhai hifa nyingar htarmoamr.’ Nd mrokfot bi kfo htamot bi tot bi mfrfnah hanitt.”
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 Tfit turhu disaiperm kfo memomr, “Wahti. Asof bainat husf.” Jisasr memor, “Nhai mrokfom, tmift.”
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 Be inji naptha hasomomn nhaf turhu neft. Turhu disaiperm yaknihato muhmom Olifet kmitnko.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 Muhhato mfnahmom. Mfnahhato turhu disaiperm kfo memorm, “Niko kfo bruttnaneft yakitoh kihtakfot. Inji narahko be nhai suhruhatko Satanr nia nhehneft.”
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Be inji kfo tanymormn yimor. Be wunye kkofmorn mtabokmehato kfo bruttnamor. Kfo bruttna memor,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 “O Dajaye, ndar bbinysofthu yimaroh fasoh nefm na be hta krhorhotma nann nohruhanm. Bi brbohwatt kanga akfoyann. Nd krho mis na yakruhat kangn ayak tuhant, be hifa, na yindhorwa. E nhai, kangn ayakrt, be nhai mrokfom, yakruhant. Na be ninn yukatohruha. Kangn, finji anaya, nhai mrokfom.”
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Be wom mounmotr yawihnehato mithu bmtamorr.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 Jisasrhu yima yuhur nhai marnyarmorr. Ndhtet ndhtet dukefmpno yima yuhurio rikrho hmbritamorrne be. Nd yima yuhurpno kfo bruttnamor. Kfo bruttnahato yikiatpno yikiatpno tohmor. Nd yikiat tfit kkut kanjo rhuhato bbinysoftn mitohmom.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 Be injirpa kfo bruttna tanyhato tfit yihato yihom htimorm turhu disaiperm hwe hasetmn. Rom to inji nhaf krho yima yuhumpno hwemom.
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 Yihom tohhato naku thomorm, “Barenko, nikone be hwitwoko? Sinya rhuhato kfo bruttnanefte nhai? Inji be hweta hasoneft to be tamoh wifor yiham be suhaknirahko.”
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Yuhre inji ptha hasomor, asha Judasr mhatone fnahmorm Jisasrhu yakyuk yimam. Nd Judasr mirahko ka wom nndoh yimar. Nhai. Ror tu Jisasrhu disaiperr, rorn nd Jisasr yakyuk yimam hatohakmorm. Judasr yau yaknihato mkihendhoraknimorr Jisasr. Judasr mkihendhoraknimohat nhai be sfno. Bi tum rpat rhuhato memom, “Bi Judasr mkihendhor tebfiyaknitrr ee ndnatn yudbat wayur sinyahato yakaknikfot yimar.” Bi inji kfo htamomt mrokfot.
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Be Judasr mkihendhoraknimotrr Jisasr memorr, “Judas kangn, ‘Yuwi inji amki yindhor tebfiyaknikahtanr yudbat yimam mrhunehato yakrahmr.’ Ndhtet dukefetnn inji naknewuna?”
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Turhu disaiperm inji htiyaf hanyhato ttiwonmomr, “Broye, nome finji naruhanom? Ndar nom hnayuk bainate nd ni yakaknayuk yimam tawo hik tubatuyafrahnomm?”
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 Be inji yuhre nnakfo ptha hanymom Jisasr fakakni twanhomomr. Be wom disaiperr inji htihato sinyamorn prisroh bro tohak yimarhu hingrna yimar bainate tirmifkorhof yimbhindangt frbubafmotrr misuhmot.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Be Jisasr nd yimarhu yimbhindangt inji htihato turhu disaiperm fak dbohfamorm. Be nd yimbhindang duha yimar Jisasr rim tohnihato tir htamort nd yimbhindangt tfit nathu nanyjhomot.
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Jisasr tohhato prisroh bro yimam, Bro Nkifrarhu temperr tohukatohyuk yimam yo wom bro yimam tohhato kfo memorm, “Barenko, nane raskor yimam kanjo bainat, mhrs hasinyahato nia kekwokma?
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Na yiha yiha Bro Nkifrarhu temperr yorhwa kmifat tohhato met yindarim mrokfom hemoahat nhai niko inji yihato hfnahaknirmokma. Hrefn nd Satanr thu rifhutrko nieko.”
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Jisasr pthanimotr fakmomr. Yakhato be hanymomr. Hany hanymoumr Pitar, ror be nhowi mongkongotn fau ss hik hanymourm. Jisasr hanyhato hanymomr prisroh bro tohak yimarhu kunysn.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 Nd prisroh bro tohak yimarhu kmifarn kaht yimam tenghato haunyo hasomom. Pitar nhowi yimorn rompno mruhaknimor.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 Kaht haunyo hanyetrn kahthu nukeftpno nd bro yimarhu wom hingrnayuk mett htimotr. Hti hasohato kfo memot, “Barenko, asor wom yimar Jisasrpno nd wiyauyau htfasmoar.”
56 — ausente —
57 Pitar kfo namhi memor, “Bare, nann yari yutewun. Na nhai tawisafkahanr.”
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Kto tfit womr yihato mhtimorr. Mhtihato kfo memorr, “Bare, ni aso womenn Jisasrpno wiyauyau htfasmoa.” Tfit wompam kfo namhi memor, “Bare, na nhai tawisafkahanr.”
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Kto rhungotafhato wom yimar tu mfro kfo memor, “Na kfo mif mifwa ndar yimar rpat tohhato rpat ufaufaumoum. Ndar yimar Galili thofer.”
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Pitar wompam kfo namhi memor, “Bare, nd ni pthiwa mrokfot na nhai tawisafkahant.” Inji ptha hanymor asha krir nakumohat.
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Jisasr kekutnihato fukatohmorr Pitar. Pitar ndnatn dukamor Bror kfo memohat, “Hrek yifungnano krirhu naku tngt tafi wany juha, husfirpa kfo namhit kfo namhi kangnm, ‘Na nhai tawisafkahanr Jisasr.’”
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 Nd mrokfot dukakhato briahako fnahnihato nhai nur ttifarmor.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 Jisasr toh hti yukatohaf hanymoa yimam kfo tfar botfar kfo yukioh boyukioh thuhato ritatakmomr.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 Nyingatikt kitasiftahato tatmoumr. Tat hanyhato kfo memoumr, “Wakfo ni frohm tatwamn. Wayutanm ni tatwa yimaroh yufam.”
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 Be womhtet womhtet fasoh fasohtet mrokfom rorpar yi bugamom. Be inji na nfhamomr yonmari yifungr.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 Dbharn bro yimam, prisroh bro yimam, boririfhuthu tisam rifiny bugamom. Rifiny bugamotm Judaroh mrokfo wanyuk kaunsermpno yimom. Jisasr hanymomr rroh mrokfo wanyuk bro yimampno.
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 Mhtatahato ttiwonmomr, “Ni ndar yimann Bro Nkifrar kfomor yimaroh minrfa htiyakneft?” Jisasr sinyahato kfo memorm, “To na kfo miruhanko, na nd yimaya be nhai wany yakioruhatko.
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Yo wom ttiwonkfom kfo ttiwon-ruhanko be nhai ptharuhatko.
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 Wom mrokforpat akfoyanko. Ndar yiham be Bro Najomrn Tu Nngrajohet Nkifrarhu tirmifko be tohnirahr.”
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 Inji kfomotr tfit kaunser bugam sinyahato ttiwonmomr, “Ni inji kfiwohat ka Bro Nkifrarhu Yonn inji kfiwun?” Kfo memorm, “To finji tfit kfo nuhasrhoyanko? To bi kfo twanhiwuko. Bro Nkifrarhu Yonr to naya.”
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Be wany hikmomn kfo memom, “Bi wany hik twanhinomr. Be nd mrokforpat memonom awany hikkahnomn nd tkittn yakrahnomr. To nhai tfit womm yakruhatnom rorhu toh nmbuhathu kfo hikyukm.”
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.