Lucas 22
Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs NAA
1 Yispa hta duha bretparoh ye yihar, kutewumr Pasofa burwat, nd yihar bi yibon hanymor.
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 Prisroh bro yimam yo nkifra boririfhuthu tisam kmi thofm yakrmihato memom, “Jisasr be was kafrohrahnomr.”
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 Tu Jisasrhu disaiper Judas Iskariotrn Satanr fknemorr.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Satanr fknemotrr yimor prisroh bro yimami temperr tohukatohyuk hingrna yimampno. Yihato memorm, “Inji inji hndhnaruhanr.”
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 — ausente —
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 — ausente —
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 Be rhumomn nd yispa hta duha bretpam yeyuk yiharoh barkof yihar niamor. Nd yispa hta duha bretpam yamoa barkof yiharn Pasofa sifsifr washato ndr tarioh mthamoum.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 Pita Jonrof Jisasr kfo tkruraf memorf, “Nifn bi wai hanykahfn ndar bro yihar rhuyuk yiha yeyuk yeshrim wamhta mska hanyswafnm.”
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 Tfit rof ttiwon memofr, “Nd Pasofa burwat rhu thombat, nome yeshrim fitha hta mskaruhatnom ni rhuhato ye juka-ruhant?”
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 Inji ttiwonmotfr kfo memorf, “Waikahfnn kmi yifhatiktn wom yimar burioh roht titetrpno mnafurrahko. To be mirahfn finji ainyo. Rorn wayau hikaknitwafn. Ror fitoh kunys kitwor, nifn nd kunys yikfot.
10 Jesus lhes explicou:
11 Fknenihato nd kuny sikatr wakfo wamitwafnr, ‘Tisar kfo famur, “Waikahfnn nd kuny shofr ayak nuhastwarfn nani nanhu disaipermpno Pasofa burwa yeyuk tkitt.” ’
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 Inji wakfo ttiwonkahtfn yurakorhof rumt yak nuhasrahrfn. Nd rumtn mhtirahfnm tebor gaj nd ndm. Ndharn wahta mskatwafn. Nom nierahnom.”
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 Be rof yimofn nd Jisasr kfomo yimar kmi yifhatiktn mhtimofr. Ror yimo kunys yimof. Nd nd nefm be Jisasr kfomo tng yuhatn hti bugamofm. Be ndharn rhuhato hta mskamofm nd bro yiha yeyuk yeshrim.
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 Pasofa burwa ye yiharn Jisasri aposerm yihato rpa tebort rpat mrhumom.
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 Mrhu bugamotm Jisasr memorm, “Na wofn mifwa nda wuroh bro yihar nikompno rhuhato wuroh yeshrim yehato krhopam yakneft.
15 Então Jesus lhes disse:
16 Wuroht yenyhokahanko kto be nhai. Afo toh hanyrhoyann htiruha bi Bro Nkifrar king tohneft bi rorn king tohhato rorhu kingdomkfot toh-yukatohwort ee btn Pasofa burwa mift rpatn yerahnom.”
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Jisasr inji kfonihato bu kaft yakmortn Bro Nkifrarko wukfo yindhornihato kfo memor, “Nda wain bu kaft wayakkahkomtn wanahe habriko.
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 Na kfo mifwanko, na nhai tfit wom wain bupam yerhota. Bro Nkifrarhu kingdomkforpatn tohhato ee btn nfri wain bupam tfit yeruha.”
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Tfit bretpat yakmortn nhaf Bro Nkifrar wukfo yindhornimorr yak tif botifhato he nhombramorm tifen tifen. He nhombranihato kfo memorm, “Nd bret tifm wayakkomm. Ndm nanhu nmpayem. Nanhu thatipt niko duka-hato Bro Nkifrarn heshombat inji yoh nembosingoraht. Yekahkomm duka hanyrahkma.”
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 Nd nuwa yesrufnihato tfit nfri wain bupa tas hmbrihato barkof namo kanjo inji namor. Nanihato kfo memor, “Ndar wain bu kaft tfit niko yekwat nd nfri dfa tik yuhar hingrnaruha hingrnefet. Kto na nohhato nanhu kkut yohni thombat nd kkupamn nd nfri hingrneft be yak dbkafrahtt. Be tawo nd nfri hingrneft wahiktwako.
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 Wawanyko. Wom yimar tor nhowi nompno kawor. Rorn hndhnarahra.
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Bro Nkifrar kfomo yuhatn Bro Najomr kangr, inji nadborneft nhai mrokfom. To be Bro Nkifrar tutfarahrr nd hndhnayuk yimar.”
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 Tu Jisasrhu disaiperm inji wanyhato tum rinahti nahtihato nattiwon nattiwonmom, “Barenko niko wakfoko, frohrn kfiwar? Frohm inji naruhamr?”
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 Jisasrhu disaiperm tum rinakfo nakfomoum bro yufathu yakneft. Womr sinyahato memour, “Nann bro yufat hatohruha.” Tfit womrn, “Weye, nann hatohruhant.” Tfit womr memour, “We, rorn.” Inji rinatu natumoum.
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Jisasr wanyafhato kfo memor, “Niko ndar rinatu natutako afo wawanyko. Wom wom yima tangi furaroh kingm nhai tohukatoh marnyakahm. Rroh womr king tohneft, nhai ror wom yima furarhu mrokfeft o dukeft wanyhato hikkfot. Rorpar finji finji kfiwur o dukewur, kmi thofm be rorhu dukef yuhat hikkfot. Nhai finji kfokfot. Ror tur inji nahato kfo kangr, ‘O na tu hifa kinga.’ Tot inji korhwot wom yima tangiroh hingrneft.
25 Mas Jesus lhes disse:
26 Niko nd yuhat hik duha. Bro yonr tfit nmemenr kanjo rhukfot. Bro yimar tfit afo hingrna yima furam kanjo rhukfot.
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 To afo wawanyko wom mrokfot. Frohrn broyer? Nd be gajis kmit rhu hasohato be wommn mthuhona hasiwa yimar o nd yemro yak habriwa yimar? Finji dukewako? Frohrn broyer? To na nhai inji nakaha. Na nikmoh buha tohnuhiwa yimaya, na be nikmoh hingrnanhoyuk hingrna yimaya.
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 Tamoh nefm memoum, ‘Ayak kasuh inji nanomr,’ niko nia tohnho-moukma.
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Na nd Bro Nkifrar nd hemo tohukatohyuk gajim, niko wom gajim yak rhurahkomm.
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 Na kinga toh thoft nanhu nuwa yayuk tebortn niko nanpno rpat rhuhato rpat nuwa yerahnom. Na yakruha gajis niko to inji buga wom gajim rhuhato nikomn wom 12-pela tangim tohukatohrah-komm.”
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Jisasr sinyahato Saimonr kfo memorr, “Saimon, Saimon! Wawanyn. Satanr niahato ninhu yima yuhur wastiwonrahrn. Tu Bro Nkifrarhu dukefrparpno rhurahrne nhai? Bro Nkifrar bi kfo fakiowafmorr ninhu nia wastiwonneft.
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 To ni Saimone mirahn duka yanhoya. Na kfo tatiwanr Bro Nkifrarko. Ni buha wom nefmn misuh thombat nhai be wundiat suhniruhatn tfit mkekutrahn. Tfit bi mkekutekn tfit yihato wom yimatm kfo bmta mrokfom wahitwanm.”
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 Pitar tfit sinyahato Jisasr memorr, “Broye, na yibonwa ninpno kalabus yinyeft yo ni nohneft na yibonwa ninpno rpat nohneft.”
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 Tfit Jisasr sinyahato kfo memorr, “Pita afo wawanyn. Hrek yifungt yimam ttiwonrahmn ninhu nanpno rpat tohneft afo kfo namhirahn. Kfo namhitwonm kangnm, ‘Na nhai nd yimar tawisafkahanr.’ Inji kfo namhihany, kfo namhi hanyruhann husfirpehyuk kfo namhi tngtpno wanyrahnr krir nakurahr.”
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Jisasr kfo memorm, “Wom yiha niko nanhu hingrnefthu hingrnat yimohat kfo rafomoyanko su wuram hmbreni duha yo nhai kpm o maruhenm yakitohakkfot. To nd yihart be inji sfno tirrpat yimohat wom shrm faknafmokone nhai?” Kfo memomr, “Nhai. Nhai wom shrm yaknafrmonom.”
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 Inji kfomotm tfit Jisasr kfo memorm, “Tfit arihat yinyeft nhai sfno yaukfot. Arihat maruhete maruham yaknikfot, kpete kpt yaknikfot. Bainat duhayeko yimakmoh saket tham maruhampno yak tuknahato nd maruhaye bainat wiknaknikfot.
36 Então Jesus lhes disse:
37 Ndt nhai be kfo furakaha. Bi Bro Nkifrarhu rfa borngthu mrokfotn na kfo memota, ‘Nd yimar htimomr fasoh nefm nayet yimam kanjo. Nhai hifa nyingar htarmoamr.’ Nd mrokfot bi kfo htamot bi tot bi mfrfnah hanitt.”
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 Tfit turhu disaiperm kfo memomr, “Wahti. Asof bainat husf.” Jisasr memor, “Nhai mrokfom, tmift.”
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 Be inji naptha hasomomn nhaf turhu neft. Turhu disaiperm yaknihato muhmom Olifet kmitnko.
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Muhhato mfnahmom. Mfnahhato turhu disaiperm kfo memorm, “Niko kfo bruttnaneft yakitoh kihtakfot. Inji narahko be nhai suhruhatko Satanr nia nhehneft.”
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 Be inji kfo tanymormn yimor. Be wunye kkofmorn mtabokmehato kfo bruttnamor. Kfo bruttna memor,
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 “O Dajaye, ndar bbinysofthu yimaroh fasoh nefm na be hta krhorhotma nann nohruhanm. Bi brbohwatt kanga akfoyann. Nd krho mis na yakruhat kangn ayak tuhant, be hifa, na yindhorwa. E nhai, kangn ayakrt, be nhai mrokfom, yakruhant. Na be ninn yukatohruha. Kangn, finji anaya, nhai mrokfom.”
42 dizendo:
43 Be wom mounmotr yawihnehato mithu bmtamorr.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Jisasrhu yima yuhur nhai marnyarmorr. Ndhtet ndhtet dukefmpno yima yuhurio rikrho hmbritamorrne be. Nd yima yuhurpno kfo bruttnamor. Kfo bruttnahato yikiatpno yikiatpno tohmor. Nd yikiat tfit kkut kanjo rhuhato bbinysoftn mitohmom.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 Be injirpa kfo bruttna tanyhato tfit yihato yihom htimorm turhu disaiperm hwe hasetmn. Rom to inji nhaf krho yima yuhumpno hwemom.
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 Yihom tohhato naku thomorm, “Barenko, nikone be hwitwoko? Sinya rhuhato kfo bruttnanefte nhai? Inji be hweta hasoneft to be tamoh wifor yiham be suhaknirahko.”
46 E disse:
47 Yuhre inji ptha hasomor, asha Judasr mhatone fnahmorm Jisasrhu yakyuk yimam. Nd Judasr mirahko ka wom nndoh yimar. Nhai. Ror tu Jisasrhu disaiperr, rorn nd Jisasr yakyuk yimam hatohakmorm. Judasr yau yaknihato mkihendhoraknimorr Jisasr. Judasr mkihendhoraknimohat nhai be sfno. Bi tum rpat rhuhato memom, “Bi Judasr mkihendhor tebfiyaknitrr ee ndnatn yudbat wayur sinyahato yakaknikfot yimar.” Bi inji kfo htamomt mrokfot.
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 Be Judasr mkihendhoraknimotrr Jisasr memorr, “Judas kangn, ‘Yuwi inji amki yindhor tebfiyaknikahtanr yudbat yimam mrhunehato yakrahmr.’ Ndhtet dukefetnn inji naknewuna?”
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 Turhu disaiperm inji htiyaf hanyhato ttiwonmomr, “Broye, nome finji naruhanom? Ndar nom hnayuk bainate nd ni yakaknayuk yimam tawo hik tubatuyafrahnomm?”
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 Be inji yuhre nnakfo ptha hanymom Jisasr fakakni twanhomomr. Be wom disaiperr inji htihato sinyamorn prisroh bro tohak yimarhu hingrna yimar bainate tirmifkorhof yimbhindangt frbubafmotrr misuhmot.
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Be Jisasr nd yimarhu yimbhindangt inji htihato turhu disaiperm fak dbohfamorm. Be nd yimbhindang duha yimar Jisasr rim tohnihato tir htamort nd yimbhindangt tfit nathu nanyjhomot.
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 Jisasr tohhato prisroh bro yimam, Bro Nkifrarhu temperr tohukatohyuk yimam yo wom bro yimam tohhato kfo memorm, “Barenko, nane raskor yimam kanjo bainat, mhrs hasinyahato nia kekwokma?
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 Na yiha yiha Bro Nkifrarhu temperr yorhwa kmifat tohhato met yindarim mrokfom hemoahat nhai niko inji yihato hfnahaknirmokma. Hrefn nd Satanr thu rifhutrko nieko.”
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 Jisasr pthanimotr fakmomr. Yakhato be hanymomr. Hany hanymoumr Pitar, ror be nhowi mongkongotn fau ss hik hanymourm. Jisasr hanyhato hanymomr prisroh bro tohak yimarhu kunysn.
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Nd prisroh bro tohak yimarhu kmifarn kaht yimam tenghato haunyo hasomom. Pitar nhowi yimorn rompno mruhaknimor.
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Kaht haunyo hanyetrn kahthu nukeftpno nd bro yimarhu wom hingrnayuk mett htimotr. Hti hasohato kfo memot, “Barenko, asor wom yimar Jisasrpno nd wiyauyau htfasmoar.”
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 Pitar kfo namhi memor, “Bare, nann yari yutewun. Na nhai tawisafkahanr.”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 Kto tfit womr yihato mhtimorr. Mhtihato kfo memorr, “Bare, ni aso womenn Jisasrpno wiyauyau htfasmoa.” Tfit wompam kfo namhi memor, “Bare, na nhai tawisafkahanr.”
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 Kto rhungotafhato wom yimar tu mfro kfo memor, “Na kfo mif mifwa ndar yimar rpat tohhato rpat ufaufaumoum. Ndar yimar Galili thofer.”
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 Pitar wompam kfo namhi memor, “Bare, nd ni pthiwa mrokfot na nhai tawisafkahant.” Inji ptha hanymor asha krir nakumohat.
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 Jisasr kekutnihato fukatohmorr Pitar. Pitar ndnatn dukamor Bror kfo memohat, “Hrek yifungnano krirhu naku tngt tafi wany juha, husfirpa kfo namhit kfo namhi kangnm, ‘Na nhai tawisafkahanr Jisasr.’”
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 Nd mrokfot dukakhato briahako fnahnihato nhai nur ttifarmor.
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Jisasr toh hti yukatohaf hanymoa yimam kfo tfar botfar kfo yukioh boyukioh thuhato ritatakmomr.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Nyingatikt kitasiftahato tatmoumr. Tat hanyhato kfo memoumr, “Wakfo ni frohm tatwamn. Wayutanm ni tatwa yimaroh yufam.”
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 Be womhtet womhtet fasoh fasohtet mrokfom rorpar yi bugamom. Be inji na nfhamomr yonmari yifungr.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Dbharn bro yimam, prisroh bro yimam, boririfhuthu tisam rifiny bugamom. Rifiny bugamotm Judaroh mrokfo wanyuk kaunsermpno yimom. Jisasr hanymomr rroh mrokfo wanyuk bro yimampno.
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 Mhtatahato ttiwonmomr, “Ni ndar yimann Bro Nkifrar kfomor yimaroh minrfa htiyakneft?” Jisasr sinyahato kfo memorm, “To na kfo miruhanko, na nd yimaya be nhai wany yakioruhatko.
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 Yo wom ttiwonkfom kfo ttiwon-ruhanko be nhai ptharuhatko.
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 Wom mrokforpat akfoyanko. Ndar yiham be Bro Najomrn Tu Nngrajohet Nkifrarhu tirmifko be tohnirahr.”
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 Inji kfomotr tfit kaunser bugam sinyahato ttiwonmomr, “Ni inji kfiwohat ka Bro Nkifrarhu Yonn inji kfiwun?” Kfo memorm, “To finji tfit kfo nuhasrhoyanko? To bi kfo twanhiwuko. Bro Nkifrarhu Yonr to naya.”
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Be wany hikmomn kfo memom, “Bi wany hik twanhinomr. Be nd mrokforpat memonom awany hikkahnomn nd tkittn yakrahnomr. To nhai tfit womm yakruhatnom rorhu toh nmbuhathu kfo hikyukm.”
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.