Lucas 18
Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs BKJ
1 Jisasr kfomorm yiha yiha Bro Nkifrarpno kfo bruttna hatohneft. Ndnetrn memor, “Wom kfo nhombra mrokfot akfokahta yima yuhum yakrahm. Yakruhamn nhai ffhirmtaruhatm kfo bruttnaneft.”
1 E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,
2 Nd kfo nhombra mrokfot kfo memor, “Wom bro tauntn wom jasr tohmour. Nd jasr nhai Bror duka yanhafo hanyrmoar. Yo yimam tamoh mrokfetm nianeft nhai yudbat wanyhermoarm. Nhai marimoar, ‘Afo rhuhato wany yakitohhiruhanm.’
2 dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;
3 Wom met dhirt yiha yiha niamoatn nd jasrpno mkfo hatoh memoutr, ‘Nane, yiha yiha yimam niewamn tone dbombho hatohwoma. Na kanga kotkahnomn kotkfotn frhikakrahtt rom niwa nefthu yimbu yuhat.’
3 e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.
4 Jasr nd mrokfom wanymohat afo be wany marsisafmort. Nhai marimor, ‘Wanyhiruhant mrokfot.’ Tfit kto dukamor, ‘Na Bro Nkifrar nhai duka yanho hanykohanr. Yo yimaroh mrokfom hnayukm nhai wany yakitohhekohanm.
4 E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Nd mett nia mptha hatohwat afo wanyafhiruhant rothu mrokfot afo. Hhrekwa be nd rpa mrokfotn mptha hatohneft.’”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.
6 Jisasr memor, “To tfit afo wawanyko. Nd jasr namoneft rot inji namor.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 To finji dukewa Bro Nkifrar? Bro Nkifrar nd turhu yonm yifung marm yiha yiha mnaku hatohneft ka nd jas bebr namo kanjo be wany marsisa hatohrform? Bro Nkifrar nhai inji wany mariffi hasokfot turhu yonroh naku tngm.
7 E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?
8 To kanga Bro Najomrhu yawihnaruha yiha krhopam rhu thombat, nd yiha Bro Nkifrar kfo bruttna hasetm, ka toh bmtaruhamn Bro Nkifrar kfo bruttna yakitoh hanyrahme, ka nd krhopampno Bro Nkifrar myafho thunirahmr?”
8 Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Wom yimam kangm, “Nom tu dborioh yimayenom. Nom nhai ndur ndar yimam kanjo fasoh fasoh nefm nakahnom.” Ndhtet kfoyet yimam Jisasr wom kfo nhombra mrokfot kfo memor,
9 E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Wom hus yimaf memof, ‘Akfo bruttnano.’ Womr Farisir, womr takis marut yakmoa yimar.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Bro Nkifrarhu temperr yimofn wom Farisir turpar rim tohhato kfo bruttna memor, ‘Bro Nkifraye wahtina. Na nhai ndu ndar yimam newa nefm kanjo na fasoh nefm nakaha. Rom be tu fasoh nefm newum. Rikohwom, kfo nhehwom, ramet tuhanmpno kitwom.’ Tfit takis marut yakyuk yimarn tfit rikfo memor, ‘Na nhai nd takis marut yekwa yimar newa nefm kanjo fasoh nefm nakaha.
11 O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.
12 Rpa rpa wikm hus marf nuwa kurhato be kfo bruttna-nefrpat korhwa. Tamoh tamohm rpa wikr yakyukm, 10-pela rmonetm htewoyanm tenyuk rmonett Bro Nkifrarhu yufatn htafahuka.’ Nd Farisir inji inji kfo bruttanamor.
12 Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.
13 Ror kfo bruttnanimotr tfit ndwom takis marut yakmoa yimarne ror be nndo tohhato nhai mfhat yura kasinyahato kfo bruttnarmor. Tur duka memor, ‘Na nhai dborioh yimayann yura yukatoh yindhorhato kfo bruttnarhoya.’ Ndnetrn be tariobttahato turhu mondt fur hanyhato kfo bruttna memor, ‘O Bro Nkifraye, na be tu fasoh yimaya. Wahti yuhuwafna.’ Takis marut yakmoa yimar ror be injirpa kfo bruttnamor.”
13 E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Jisasr nd hus yimafhu mrokfom kfo pthanihato kfo memor, “Na kfiwanko, nd takis marut yakmoa yimar turhu kunyko yimohat rorpamifr hifa yufayetr tohmor. Ndt wawanykomt. Yimar kangr, ‘Tamoh nefm nann bmbri nyingako mtohnihato nann tamoh tamoh nefm atohakahtanm yimam kfo yindhorrahma,’ nd yimar kto Bro Nkifrar yak dbhurakruharr yiro wahtarahrr. Yimar turhu yufat yiro wahtahato yimam nhai kmi kmim yindhorkahmr, nd yimar Bro Nkifrar tfit yura wuhtarahrr.”
14 Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Wom yimam Jisasrpno yonenm hnehato memom, “Jisasr tir htahato kfo bruttnarahrm.” Disaiperm inji htihato tfit kfo huttaknimomm nd yon hnayuk yimam.
15 E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Jisasr wanyaf hanyhato kfo memorm, “Yonenm wahti marsisafokahtkomm nanpno aniam. Mirahko akfo rafonomm. Yimam yon mumenm kanjo yorhwam Bro Nkifrarhu kingdomkfot rhurahm.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.
17 To afo wawanyko. Yimam nhai yon mumenm kanjo Bro Nkifrarhu kingdom-kfot rhukahm be nhai yiruhatm Bro Nkifrarhu kingdomkfot.” Yonroh mrokfot rot inji kfomort.
17 Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.
18 Wom yiha Judaroh bro yimar Jisasrpno yimorn mttiwon memorr, “Hifa tisaye, nane finji narhoyann Bro Nkifrarpno toh nkifranirhoya?”
18 E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
19 Nd Judaroh bro yimar hifa tisa yufat Jisasr yutamotrr Jisasr wanyhato kfo memorr, “Tamohmpno kfo yamukona, hifa tisa? Nhai wom hifa yimar tohkahr. Bro Nkifrarpar dborioher.
19 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Nkifra thfa mntwat ni bi wanyete. Kfo kangt, ‘Mirahn ramet tuhantpno arim fnaha, mirahn wanambur sinyahato yima awas furaya, mirahn arikoha, mirahn wom yimar wom mrokfom akfo wokanr, yifammaroh mrokfo wany yakiohato rroh yinhitn rhukfot.’”
20 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Inji kfo htamotrr tfit nd Judaroh bro yimar sinyahato kfo memor, “Jisase, na yuhre yonenann nd thfa mntwat kfoyuk mrokfom bi rihikakmoyanm. Nhai riyak htaformo-yanm.”
21 E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
22 Nd yimar inji kfomotr tfit Jisasr kfo memorr, “Rot hifa nkifra thfa mntwathu mrokfom kakitohwont. Tmift wom nefrpat nhai nakahnt. Nd ni harhuwa wuss yak htatahato wommn wiknakfot. Nd wusspno yakyuk marut yakhato tfit nd wuskapa duha yimamn nd marut hekfot. Inji narahn, hefenrko mfro wuss harhu-rahn. Inji nanihato tfit na nia hikkfot.”
22 Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.
23 Nd Judaroh bro yimar boknabok wusketrn nd mrokfot wanymohat yima yuhur nhai marnyahato yirmor.
23 E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.
24 Nd yimar inji duka kinyakimohat Jisasr bi htimorr. Htihato kfo memor, “Wahtiko, yimam boknambok wusketm be tu mduka nhiyekwom Bro Nkifrarhu kingdomkfothu fknenineft.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Womhtet mong wakuyet fohr kutewumr kamerr. Nd kamerr fkna-nyirfort nahuyuk nirthu muht. To yimar wuss mfro haruhetr, Bro Nkifrarhu kingdomkfothu fknanyineft mduka nhiyakrfor.”
25 Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Nd yimam, Jisasr pthayuk mrokfom wany yakitoh-moam, inji wanyhato tfit kfo memom, “Barenko, nom kangnom ka ndhtet maru kunyet yimamn hifa rhu nmbuhat miyakrahm. To nhai. Ndhtet yimam mthu nhiyakrahm Bro Nkifrarhu kingdomkfothu fknenineft. To nome ndhtet yima furapanom, to nome finji Bro Nkifrarpno yihato mtoh nkifra-niruhanom?”
26 E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?
27 Jisasr kfo memorm, “Niko yimakomn tamoh tamoh nefroh finjinaneft mduka nhiyekwoko. Tu Bro Nkifrar nhai duka nhikfot wom tamoh nefroh finji naneft.”
27 E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.
28 Tfit Pitar mtohnihato kfo memor, “Wahtinnom. Nom ninhu hikneft nmoh tamoh tamohm mong trohhato ni mhikaknamonom.”
28 Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Jisasr memor, “Na kfo mif mifwanko, yimam Bro Nkifrarhu kingdomkfot rhuneft dukahato rroh kunym, yon tuhanm, yifa mndarm htanymm,
29 E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,
30 nd yimam ndar bbinysoft toh thombat Bro Nkifrar wuskam hta hmbrirahrm. Bro Najomrhu niayuk yiharn Bro Nkifrarpno toh nkifranirahm.”
30 que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Jisasr turhu 12-pela disaiperm yakhato turpathato kfo memorm, “Niko bi wawanyko. Nom Jerusalemko yitohat niko mirahko ka nhai wom nefm rhuruhatm. Nhai. Na Bro Najoma ndko nohruha. Bingot bi profetmn Bro Najomrhu noh yuhat kfo httamotmt ndnettn fipett rhuraht.
31 Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.
32 Turhu kmi thofmn hndhnaruhatmr wom yima tangimn kuninfar wuna kfo hutatpno kfo hutatpno yenyohrahmr. Tfit wifm miyaknihato nde nde ye gurahmr.
32 Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;
33 Nohhato hus marf rhunihato husfirpehyukrpno tfit sinyarahr.”
33 e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
34 Jisasr nd mrokfot inji kfomohat turhu disaiperm fak mmomomt ror inji kfomohat. Nhai yakrmomt ror kfomo mrokfothu yimbu yuhat. Rom memom ka frohmn kfiwur?
34 E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.
35 Jisasr nd Jerusalemko yiyet yihotat yi yimorn Jerikot mfnahmor. Nd kmit wom nyinga kunyjet yimar yihota yifembtn rhumoarn yihotat yihom yauni myauniyukm maruham tndaumourm.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Jisasrpno yau hanyhato ptha kimr hofhta hnamo yimaroh ptha kimr hofhta tngm wanyak hanyhato ttiwonmor, “Ndm tamohtpno ptha kimr hnewam?”
36 E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.
37 Kfo memomr, “Nasaret thof Jisasrpno ptha kimr hnewum.”
37 E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38 Nd nyinga kunyjet yimar inji wanyhato naku memor, “Defitrhu tangishof Jisase, wayuhuwafna!”
38 E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Inji kfo nakumotr nyingako tohak hanymo yimam kfo thfamomr. Ror, nd nyinga kunyjetr, nhai rroh mrokfom wany yakiohato naku tmbhormor. Tfit wompam mfro memor, “Defitrhu tangishofe, wayuhuwafna!”
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
40 Jisasr be wanyhato mtohmor. Mtohhato kfo memor, “Wahnakomr nd na nakuta yimar.” Hnamotmr Jisasr ttiwonmorr,
40 E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,
41 “Wurene, tamohmn nakuna?” Nd nyinga kunyjet yimar kfo memor, “Broye, kanga nyingam wayak marnyakahtna ayukatoha.”
41 dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.
42 Inji kfomotr Jisasr memorr, “Wayukatohn. Nanhu nia mrokfot ni wanuhat ninhu bro dukeft nann htahato nakuna. Ndnettn ninhu nyingam marnyarahmn.”
42 E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.
43 Be nd yimarhu nyingam nhai wom kuknarmomr. Yudbat fukatoh dbtaku-morm. Nd nyingam marnyamotmr yindhoreftpno Jisasr fau hikakni twanhomor. Yimam ndt htihato rom Bro Nkifrar kfo yindhormomr.
43 E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.