Lucas 18

Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Jisasr kfomorm yiha yiha Bro Nkifrarpno kfo bruttna hatohneft. Ndnetrn memor, “Wom kfo nhombra mrokfot akfokahta yima yuhum yakrahm. Yakruhamn nhai ffhirmtaruhatm kfo bruttnaneft.”
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca desfalecer,
2 Nd kfo nhombra mrokfot kfo memor, “Wom bro tauntn wom jasr tohmour. Nd jasr nhai Bror duka yanhafo hanyrmoar. Yo yimam tamoh mrokfetm nianeft nhai yudbat wanyhermoarm. Nhai marimoar, ‘Afo rhuhato wany yakitohhiruhanm.’
2 dizendo: Havia numa cidade
3 Wom met dhirt yiha yiha niamoatn nd jasrpno mkfo hatoh memoutr, ‘Nane, yiha yiha yimam niewamn tone dbombho hatohwoma. Na kanga kotkahnomn kotkfotn frhikakrahtt rom niwa nefthu yimbu yuhat.’
3 Havia também naquela mesma cidade
4 Jasr nd mrokfom wanymohat afo be wany marsisafmort. Nhai marimor, ‘Wanyhiruhant mrokfot.’ Tfit kto dukamor, ‘Na Bro Nkifrar nhai duka yanho hanykohanr. Yo yimaroh mrokfom hnayukm nhai wany yakitohhekohanm.
4 E, por algum tempo, não quis; mas, depois, disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Nd mett nia mptha hatohwat afo wanyafhiruhant rothu mrokfot afo. Hhrekwa be nd rpa mrokfotn mptha hatohneft.’”
5 todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte e me importune muito.
6 Jisasr memor, “To tfit afo wawanyko. Nd jasr namoneft rot inji namor.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 To finji dukewa Bro Nkifrar? Bro Nkifrar nd turhu yonm yifung marm yiha yiha mnaku hatohneft ka nd jas bebr namo kanjo be wany marsisa hatohrform? Bro Nkifrar nhai inji wany mariffi hasokfot turhu yonroh naku tngm.
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 To kanga Bro Najomrhu yawihnaruha yiha krhopam rhu thombat, nd yiha Bro Nkifrar kfo bruttna hasetm, ka toh bmtaruhamn Bro Nkifrar kfo bruttna yakitoh hanyrahme, ka nd krhopampno Bro Nkifrar myafho thunirahmr?”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Quando, porém, vier o Filho do Homem, porventura, achará fé na terra?
9 Wom yimam kangm, “Nom tu dborioh yimayenom. Nom nhai ndur ndar yimam kanjo fasoh fasoh nefm nakahnom.” Ndhtet kfoyet yimam Jisasr wom kfo nhombra mrokfot kfo memor,
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Wom hus yimaf memof, ‘Akfo bruttnano.’ Womr Farisir, womr takis marut yakmoa yimar.
10 Dois homens subiram ao templo, a orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Bro Nkifrarhu temperr yimofn wom Farisir turpar rim tohhato kfo bruttna memor, ‘Bro Nkifraye wahtina. Na nhai ndu ndar yimam newa nefm kanjo na fasoh nefm nakaha. Rom be tu fasoh nefm newum. Rikohwom, kfo nhehwom, ramet tuhanmpno kitwom.’ Tfit takis marut yakyuk yimarn tfit rikfo memor, ‘Na nhai nd takis marut yekwa yimar newa nefm kanjo fasoh nefm nakaha.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou, porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Rpa rpa wikm hus marf nuwa kurhato be kfo bruttna-nefrpat korhwa. Tamoh tamohm rpa wikr yakyukm, 10-pela rmonetm htewoyanm tenyuk rmonett Bro Nkifrarhu yufatn htafahuka.’ Nd Farisir inji inji kfo bruttanamor.
12 Jejuo duas vezes na semana
13 Ror kfo bruttnanimotr tfit ndwom takis marut yakmoa yimarne ror be nndo tohhato nhai mfhat yura kasinyahato kfo bruttnarmor. Tur duka memor, ‘Na nhai dborioh yimayann yura yukatoh yindhorhato kfo bruttnarhoya.’ Ndnetrn be tariobttahato turhu mondt fur hanyhato kfo bruttna memor, ‘O Bro Nkifraye, na be tu fasoh yimaya. Wahti yuhuwafna.’ Takis marut yakmoa yimar ror be injirpa kfo bruttnamor.”
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Jisasr nd hus yimafhu mrokfom kfo pthanihato kfo memor, “Na kfiwanko, nd takis marut yakmoa yimar turhu kunyko yimohat rorpamifr hifa yufayetr tohmor. Ndt wawanykomt. Yimar kangr, ‘Tamoh nefm nann bmbri nyingako mtohnihato nann tamoh tamoh nefm atohakahtanm yimam kfo yindhorrahma,’ nd yimar kto Bro Nkifrar yak dbhurakruharr yiro wahtarahrr. Yimar turhu yufat yiro wahtahato yimam nhai kmi kmim yindhorkahmr, nd yimar Bro Nkifrar tfit yura wuhtarahrr.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Wom yimam Jisasrpno yonenm hnehato memom, “Jisasr tir htahato kfo bruttnarahrm.” Disaiperm inji htihato tfit kfo huttaknimomm nd yon hnayuk yimam.
15 E traziam-lhe também crianças, para que ele as tocasse; e os discípulos, vendo isso, repreendiam-nos.
16 Jisasr wanyaf hanyhato kfo memorm, “Yonenm wahti marsisafokahtkomm nanpno aniam. Mirahko akfo rafonomm. Yimam yon mumenm kanjo yorhwam Bro Nkifrarhu kingdomkfot rhurahm.
16 Mas Jesus, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim os pequeninos e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
17 To afo wawanyko. Yimam nhai yon mumenm kanjo Bro Nkifrarhu kingdom-kfot rhukahm be nhai yiruhatm Bro Nkifrarhu kingdomkfot.” Yonroh mrokfot rot inji kfomort.
17 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança não entrará nele.
18 Wom yiha Judaroh bro yimar Jisasrpno yimorn mttiwon memorr, “Hifa tisaye, nane finji narhoyann Bro Nkifrarpno toh nkifranirhoya?”
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Nd Judaroh bro yimar hifa tisa yufat Jisasr yutamotrr Jisasr wanyhato kfo memorr, “Tamohmpno kfo yamukona, hifa tisa? Nhai wom hifa yimar tohkahr. Bro Nkifrarpar dborioher.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um,
20 Nkifra thfa mntwat ni bi wanyete. Kfo kangt, ‘Mirahn ramet tuhantpno arim fnaha, mirahn wanambur sinyahato yima awas furaya, mirahn arikoha, mirahn wom yimar wom mrokfom akfo wokanr, yifammaroh mrokfo wany yakiohato rroh yinhitn rhukfot.’”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Inji kfo htamotrr tfit nd Judaroh bro yimar sinyahato kfo memor, “Jisase, na yuhre yonenann nd thfa mntwat kfoyuk mrokfom bi rihikakmoyanm. Nhai riyak htaformo-yanm.”
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Nd yimar inji kfomotr tfit Jisasr kfo memorr, “Rot hifa nkifra thfa mntwathu mrokfom kakitohwont. Tmift wom nefrpat nhai nakahnt. Nd ni harhuwa wuss yak htatahato wommn wiknakfot. Nd wusspno yakyuk marut yakhato tfit nd wuskapa duha yimamn nd marut hekfot. Inji narahn, hefenrko mfro wuss harhu-rahn. Inji nanihato tfit na nia hikkfot.”
22 E, quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa: vende tudo quanto tens, reparte-
23 Nd Judaroh bro yimar boknabok wusketrn nd mrokfot wanymohat yima yuhur nhai marnyahato yirmor.
23 Mas, ouvindo ele isso, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Nd yimar inji duka kinyakimohat Jisasr bi htimorr. Htihato kfo memor, “Wahtiko, yimam boknambok wusketm be tu mduka nhiyekwom Bro Nkifrarhu kingdomkfothu fknenineft.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
25 Womhtet mong wakuyet fohr kutewumr kamerr. Nd kamerr fkna-nyirfort nahuyuk nirthu muht. To yimar wuss mfro haruhetr, Bro Nkifrarhu kingdomkfothu fknanyineft mduka nhiyakrfor.”
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Nd yimam, Jisasr pthayuk mrokfom wany yakitoh-moam, inji wanyhato tfit kfo memom, “Barenko, nom kangnom ka ndhtet maru kunyet yimamn hifa rhu nmbuhat miyakrahm. To nhai. Ndhtet yimam mthu nhiyakrahm Bro Nkifrarhu kingdomkfothu fknenineft. To nome ndhtet yima furapanom, to nome finji Bro Nkifrarpno yihato mtoh nkifra-niruhanom?”
26 E os que ouviram isso disseram: Logo, quem pode salvar-se?
27 Jisasr kfo memorm, “Niko yimakomn tamoh tamoh nefroh finjinaneft mduka nhiyekwoko. Tu Bro Nkifrar nhai duka nhikfot wom tamoh nefroh finji naneft.”
27 Mas ele respondeu: As
28 Tfit Pitar mtohnihato kfo memor, “Wahtinnom. Nom ninhu hikneft nmoh tamoh tamohm mong trohhato ni mhikaknamonom.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Jisasr memor, “Na kfo mif mifwanko, yimam Bro Nkifrarhu kingdomkfot rhuneft dukahato rroh kunym, yon tuhanm, yifa mndarm htanymm,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos pelo Reino de Deus
30 nd yimam ndar bbinysoft toh thombat Bro Nkifrar wuskam hta hmbrirahrm. Bro Najomrhu niayuk yiharn Bro Nkifrarpno toh nkifranirahm.”
30 e não haja de receber muito mais neste mundo e, na idade vindoura, a vida eterna.
31 Jisasr turhu 12-pela disaiperm yakhato turpathato kfo memorm, “Niko bi wawanyko. Nom Jerusalemko yitohat niko mirahko ka nhai wom nefm rhuruhatm. Nhai. Na Bro Najoma ndko nohruha. Bingot bi profetmn Bro Najomrhu noh yuhat kfo httamotmt ndnettn fipett rhuraht.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do Homem tudo o que pelos profetas foi escrito.
32 Turhu kmi thofmn hndhnaruhatmr wom yima tangimn kuninfar wuna kfo hutatpno kfo hutatpno yenyohrahmr. Tfit wifm miyaknihato nde nde ye gurahmr.
32 Pois há de ser entregue aos gentios e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Nohhato hus marf rhunihato husfirpehyukrpno tfit sinyarahr.”
33 e, havendo-
34 Jisasr nd mrokfot inji kfomohat turhu disaiperm fak mmomomt ror inji kfomohat. Nhai yakrmomt ror kfomo mrokfothu yimbu yuhat. Rom memom ka frohmn kfiwur?
34 E eles nada disso entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Jisasr nd Jerusalemko yiyet yihotat yi yimorn Jerikot mfnahmor. Nd kmit wom nyinga kunyjet yimar yihota yifembtn rhumoarn yihotat yihom yauni myauniyukm maruham tndaumourm.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Jisasrpno yau hanyhato ptha kimr hofhta hnamo yimaroh ptha kimr hofhta tngm wanyak hanyhato ttiwonmor, “Ndm tamohtpno ptha kimr hnewam?”
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Kfo memomr, “Nasaret thof Jisasrpno ptha kimr hnewum.”
37 E disseram-lhe que Jesus, o Nazareno, passava.
38 Nd nyinga kunyjet yimar inji wanyhato naku memor, “Defitrhu tangishof Jisase, wayuhuwafna!”
38 Então, clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
39 Inji kfo nakumotr nyingako tohak hanymo yimam kfo thfamomr. Ror, nd nyinga kunyjetr, nhai rroh mrokfom wany yakiohato naku tmbhormor. Tfit wompam mfro memor, “Defitrhu tangishofe, wayuhuwafna!”
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Jisasr be wanyhato mtohmor. Mtohhato kfo memor, “Wahnakomr nd na nakuta yimar.” Hnamotmr Jisasr ttiwonmorr,
40 Então, Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 “Wurene, tamohmn nakuna?” Nd nyinga kunyjet yimar kfo memor, “Broye, kanga nyingam wayak marnyakahtna ayukatoha.”
41 dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Inji kfomotr Jisasr memorr, “Wayukatohn. Nanhu nia mrokfot ni wanuhat ninhu bro dukeft nann htahato nakuna. Ndnettn ninhu nyingam marnyarahmn.”
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Be nd yimarhu nyingam nhai wom kuknarmomr. Yudbat fukatoh dbtaku-morm. Nd nyingam marnyamotmr yindhoreftpno Jisasr fau hikakni twanhomor. Yimam ndt htihato rom Bro Nkifrar kfo yindhormomr.
43 E logo viu e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.