Lucas 16

Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jisasr turhu disaiperm wom mrokfot yakhato kfo ptha nuhas memorm, “Wom yimar nhai be kukenhato harhurmoar yeshri wuska maru kunym. Nd yeshri wuska maru kunym wom yimar yakmorn rorn nd rorhu tamoh tamoht tohukatoh hemourr. Wom yiha wom yimam nd yimarpno yihato mkfo memomr, ‘Nd ninhu wuskam tohukatohwa yimar wom wuskam he fura bofura hanitrm yimam, womnam turn kak nfhotiyaf hanitr wom wuskam.’
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Nd yimar inji wanyhato nakuyakmorr nd wuska tohukatohmoa yimar. Nakuyakhato niamotr ttiwon memorr, ‘Na nd wanymo mrokfot ka tu mrokfot wanymoya? Nd wuskaroh yak nfhoti nmbuhat yo yak he furafhany nmbuhat? Inji wanymoyann ni be nhai wom tohukatohruhatnm nanhu tamoh tamohm. Be yak tuhaforuhann. Wuroht afo waikahnn tamoh tamohm yak hta kars bokars tanykahnm yirahn. Ni nd namo neft gontwatn wahta buga tanykahnm yirahn.’
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Be nd tohukatohr yimorn kfo memor, ‘Na nd yimar yak tuhaf thombat be finji narhoya kmiko rhu fura thombat? Na nhai wofnkaha sfno marufapa duha rhuhato womm rim tndauneft. Nhai. Be tu bro yimtnaneft yakrahta na inji naneft. Yo nhaft na tu be narho bnhaya. Womm kfo mirahma, “Wania nmoh mswirthu bbpam watou kekuthennom,” na nhai hingrnarhota.’
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Duka hanysihato kfo memor, ‘Nhai mrokfom. Tot wom dukeft. Inji naruha, be yimam nanhu neft hti yindhorhato kfakrahma yimarhu hingrneft yak tuhaf thombat.’
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Be nd dukefetrn naku yak hanymorm yimam nd wuskam tamoh tamohm afo yak furani hanymom. Barkof yimar niamotr ttiwon memorr, ‘Nine tamoht yakmo?’
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Nd yimar memor, ‘Na 100 dram welkfot fakmoya.’ Kfo memorr, ‘Nd ni be afo yak furanimo wel dramthu kfo nuhas gontwat mirahn akfo amiya 100 dram welkfot, be wawandfatwa 50 dram welkforpat.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Tfit womr niamotr ttiwonmorr, ‘Ni tamoh tamohm afo yak furanimo?’ Memor, ‘Nane 100 wit bekm afo fak furanimoya.’ Tohukatohr memorr, ‘Asot ni yak furanimo wit bekroh kfo nuhas gontwat Nd gontwatn wawandfa wamitwa, “Na 80 bek witkforpat fakmoya.” Mirahn awandfaya 100 wit bekm.’
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Wandfa buganimotmm nd tohukatohr nd gontwam nd yimarpno hanyhato yimar htihato kfo yindhor memorr, ‘Be tu hifa yima dukefrpno hingrnamo. Duka tunga yima yuhurpno inji hingrnamo. Nhai mrokfom.’ Nd yimar be inji kfo yindhormorr tohukatohr. Wahtiko. Ndar bbinysofthu yimam bi tum hti dukamomt dborioh rhu nmbuhathu yakyuk yihota yuhat. Niko nukeft tohwa yimako rpahtet neft wanatwako. Waduka marnyatwakomt dborioh ruheft yakyuk yihota yuhat.”
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Jisasr tfit nd mrokfot kfo hik buga memor, “Niko nd bbinysofthu tamoh tamoh wuskam yakneft wom yimam nd wuskam kkopentiwam hti dukahato hekfot. Hirahkomm kfo yindhorrahmko. Inji narahko nd nikmoh noh yihar Bro Nkifrar yakmiyakruharkomn hendhorrahrko.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Frohr tefi wuskenm yahutkomr fakitoh marnyerm, bro wuskam ror yakitohneft yakitoh marnyarahrm. Nhai yakitoh marnyarform tefi shrm nd yimar nhai yakitoh marnyaruhatr bro shrm.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Nda bbinysofthu tamoh tamoh wuskam nhai yakitoh marnya-rfokomm, to tfit frohm hefenr yorhwa wuskam hiruhatmko yakitoh-ruhakomm?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Womroh tamoh tamoh wuskam nhai hti duka marnyaf hanyhekahkomm, to tfit frohm tawo ninhu yufathu wuskam yakhiruhamn?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Nhai wom yimar najomrofhu yinhitn rhurfotr. Nhai. Womrpar yuhurrfour, womr yati yejborharforr. Womrhu mrokforpam wany yakiorfour, womrhum nhai. Niko nhai Bro Nkifrarhu dukefti maruharoh dukeft rpat yakitohkfot.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Farisim rom be maru hingrneftn rroh dukefm frtkafmoum. Ndnetmn Jisasr inji kfomohat nd yimam yurak krtit karikomomr.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Jisasr sinyahato kfo memorm, “Niko newa nefm yimam htitamko kfo kangm, ‘Ka hifa dborioh nefm newuko.’ Nheno. Bro Nkifrarhu nyingaye htitworko nikmoh fasoh nefm yirok yima toh rawofm yorhwam. Nikmoh yima rifhumio Bro Nkifrar faso hti bebworm. Tngtn be yuwi furewut. Yimam kfo yamukam, ‘Ndm hifa nefem,’ Bro Nkifrar htihato kfo kangr, ‘Ndm fasoh nefem.’
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Bingotrhof nkifra boririfhut, Mosesr yakmot, yo profetm kfo pthamoa mrokfom, afo nd mrokfomn yimam yak hik hna yak hik hnamommn wuroht Jon Baftaisrpnone be mfafho-nimomt. Jon Baftaisrn hnamort Bro Nkifrarhu kingdomkfothu mrokfot. Be nd mrokfotn bi bronittm kmi kmim. Bronitatt kmi kmiroh yimam nd kingdomkfothu yinyeftn yima yuhum bi mfro sinyewum.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 To wom mrokfot. Ndar mounti bbinysoft rof rim batinirahf. Nhai Bro Nkifrarhu wom tefi tefi mrokfo nmbuhat be inji naruhatt.”
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Tuhan yak thu nmbuhat ndt Jisasr kfo memor, “Fitoh yimar turhu yak tuhant yak tuhafhato tfit wom nfri mett fekr, nd nfri mett be ijoh yuhathu metet. Yo wom yimar yak tuhafet mett tfit womrn fekrt, ndt to ijoh yuhathu metet.”
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 Jisasr tfit wom mrokfot riyakhato kfo ptha memor, “Wom yiha wom maru kunyet yimar tohmor. Rorhu wondh tha, yeshri, tamoh tamoht be bro bro maru kfetrpam fakmour.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 — ausente —
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 — ausente —
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Lasarusenr tohhany toh hanymorne nohmor. Nohmotr rorhu yafothat mounmotm yaknimomt, Abrahamrpno brbo mhtanymomt yura hefenrn. Tfit rorhu mongkorn nd maru kunyet yimar nohmotr fopmomr.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Nd maru kunyet yimar nohnihato rorhu yafothat Maringour yimot. Maringour yihato be mitasismor kahtn. Memor, ‘Kekutak auhtiya,’ Abrahamr yurak wuhtimorr. Abrahamrhu kkrekorn Lasarusr rhumor.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Nd maru kunyet yimar nd kah nyunguramt tohhato naku tuhaf memor, ‘Daja Abrahame, wayuhuwafkahna Lasarusr wakfokahtnr bupenm tirpinyafe tayifaknekahrn nanhu tort bupaye ahta gonngafort. Na tu be bro kaht tohwa.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Abrahamr kekutak wahtihato kfo memorr, ‘Wawanyn bar yone, ni yima nfri tohmohat ninhu hifa yihar tohmour, Lasarusr nd yihat fasoh tkit bebt warhutamor. Tfit arihat ror bi hifa tkitt yorhwarn ni bi tfit fasoh tkitt korhn.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 To ror nakutatnr finji nieruhar? Nhai yihotam. Niko watohngotwoko nom ako yura yuwa tohngotwonom. Nikomi nom buha Bro Nkifrar frtmbhafmort yihotat.’
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Be wom maru kunyet yimar inji wanysihato kfo memor, ‘Dajaya, be ndnatn tfit wom mrokfot kfiwann. Kangane, Lasarusre wakfo tkrurafkahtnr nanhu yifemroh kunyko air.
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Nanhu nmemrom tom 5-pelakfot tohwom. Aikahrn akfotwarm, rroh tohneft mirahm na tohmo toheft atoh hiknom. Rroh tohneft hifa hifa atohtwam. Na finji wofnkaha na tohwa tkitt rom niahato kaht yihom tohneft.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Abrahamr kfo memorr, ‘Lasarusr nhai tfit yihato kfokfot ninhu nmemrom. Tom Mosesrhu boririfhum yo profetroh mrokfom, rom nd mrokfom htihato kfoyuk yuhatn toh hikkfot.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Tfit nd maru kunyet yimar kfo wok memorr, ‘Daja Abrahame, nd nkifra mrokfom be nhai wany yakio-ruhatmm. Womr nohhato tfit sinyahato ptharahrm ee btn wany yakiorahmr.’
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Tfit Abrahamr memor, ‘Nhai Mosesrhu boririfhum o profetm pthayuk mrokfom nhai wany yakiokahmm. To nhai tfit womr nohhato tfit sinyahto pthahekfot mrokfot. Ror nohhato tfit sinya pthayuk mrokfom be nhai wany yakioruhatmm.’”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.