Lucas 14

Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Wom rhu krna Sabat yihar Jisasr nuwa yat yimor Farisiroh bro yimarhu kunys. Nd Farisiroh nyingam be Jisasrn yimoum. Memoum, “Afo htirahnom ndar rhu krna yihar nhaf tamoh nefm naruhar.”
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 Wom yubtet yimar niamorn Jisasrpno mtohmor.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 Jisasr nd yimar htihato tfit ttiwonmorm Farisimi boririfhuthu tisam, “Niko finji dukiwako? Boririfhut finji kfiwat? Rhu krna yiha dbohnet yimam yak marnyarfohate ka hifa?”
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 Jisasr inji kfo ttiwonmohat nhai wom Farisir ptharmor. Be Jisasr nd yubtet yimar yakmorr nd yubteft yak marnyafmotrr tfit yimor.
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 Nd yubtet yimar yak marnyafohato tfit toh kekutnimorn Farisim kfo ttiwon memorm, “Nd rhu krna yiharn nikmoh yonm o bulmakaum yau hanyhato tekmn yohnifohat ka nhai bmbri yuk hambrakrfotkomm? O be hti marsisa merfoko, ‘Rhu krna yihayer, to finji yukhato yakruhanomm?’”
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 Nd Farisim nd ttiwonkfot ttiwonmotrm be tuha mrokfo duhatm tohmom.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 Jisasr tohhato hti hasomourm nd nuwa yat niayuk yimam. Yihato mruhaknimoahat be memoum, “Barkof mruhakyuk gajimn amrhunom.” Inji hti hasohato mrokfot be yura fafunamort.
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 Kfo memor, “Wom yimar turhu tuhan yak yihar yemro burwat htahato kfo kangrn, ‘Ni wanietwa nanhu tuhan yak yihar. Nd yiha bro yemro burwat htaruha. Wania wayenyhotwannom.’ Inji kfitrn yifi, ni frohann yihato yudbat tu nyingako amruhakniya. Nd nyingako htayuk gajim miruhatn bro yufetmn ahta hanyom.
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 Bi mruhetnn kto tu nd burwat htayuk yimar yauyaknehato kfo mirahrn, ‘Na nhai merfoya ninn yudbat nyingako mrhurahn. Na famuya ndu bro yufetr rhurahrt nd tkitt. Ndar tkitt wahtanyns. Ni mongko warhutwa.’ Be bro yimtneft yakrahtn, tfit sinyani mongko yihom rhuneft.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 Ndnettn tuhan yak tatrut yihar yemro burwat htahato nakumn, frohann bi yihato nyingako amruhakniya. Yinyeft afo yihato afo mtohkfot womroh mongkorn. Bi nd tu burwat htayuk yimarn yihom htihato kfo kangrn, ‘Asha wamrhun,’ ee nd tur kfoyuk tkittn mrhuneft hifa. Nd burwat rhuyuk met yindarim hti yindhorrahmn.
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 Ndt tu bro mrokfot. Yimar kangr, ‘Tamoh nefm nann bmbri nyingako mtohnihato nann tamoh tamoh nefm atohakkahtanm yimam kfo yindhorrahma,’ nd yimar kto Bro Nkifrar yak dbhurakruharr yiro wahtarahrr. Yimar turhu yufat yiro wahtahato yimam nhai kmi kmim yindhorkahmr, nd yimar Bro Nkifrar tfit yura wuhtarahrr.”
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 Jisasr nd nuwam nakuyakmo Farisir kfo memorr, “Kangn yenyhoyuk yimam ayaka, frohann akfo amiya be yimatrpami tunhu kmithu bro maruyet yimarpam anaku tutuhaya. Rom kfakrahn, to be ni hayuk yeshrt bi turoh tire tawo hirahmn. Frohann nd yihotat ahika.
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 Ninhu nuwa nngrit, tamoh tamoh yeshrt yaneft fasoh yima bebpam, yimam nd wura bebetm, nyinga kunyjetm, ndmn nakuyakkfot.
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 Rom nakurahn duka kinyaknirahm, to finji yeshrim yakruhanomn tngo nakuruhanomm. Ndhtet yima bebm Bro Nkifrar kukatohworm. Rom nakurahn tawo Bro Nkifrar wany yakiohato nohnita yimam sinyaruha yiha tawo Bro Nkifrar htiruharn yak marnya bomarnyarahrn.”
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 Nd rpat nuwa ye hasoyukroh womr nd Jisasr kfomo mrokfot wanyhato Jisasr kfomorr, memorr, “Yimar Bro Nkifrarhu kingdomkfotn tohhato nuwa yanyeft ka nd yimar yindhorkfot.”
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 Jisasr wanyhato kfo memorr, “Wom yimar bro yemro burwat hta yibonetrn kmi kmiroh yimam kfo duka hanymorm nd yemro burwathu nianeft.
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 Nd yemro burwat yak htatamortn tu ye yiharn nd tu yemro burwat htayuk yimar kfo tkrurmorr turhu hingrna yimar. Memorr, ‘Waikahnn nd na kfo hanymo yimam wakfo wamitwanm, “Hrek korht nd yemro burwathu ye yihar. Wania hnetwako.” ’
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 Nd hingrna yimar inji wany sanyhato yimor. Yihato kfo hanymoatrm nhai rroh womr kfo yibonrmor. Womr yi kfomorr, kfo memor, ‘Na wom bbinysof nmbuhat wikneyantn afo ndthu htit yiruha. Ndnatn na nhai nierhota.’
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 Womr yi ttiwonmorr, kfo memor, ‘Na hingrna-yuk 10-pela nfri bulmakaum wiknaroyann afo hanyrhoyanmn htiruha rroh hingrneft.’
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 Tfit womr yi ttiwonmor, kfo memor, ‘O na hrek tuhan yekann nhai niewota.’
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 Be inji kfo kur bugamotm be tfit yimor. Yihato turhu bro yimar mkfo memorr, ‘Nd ni kfomo yimam yi ttiwontanm nianeft, nhai womr kfo yibonrfor nianeft. Ndnatn tfit nia.’ Be nd bro yimar inji wanyhato namburmor. Namburhato tfit turhu hingrna yimar kfo memorr, ‘Tfit wai habrikahnn fasoh yima bebm wayak habrin. Wuskapa duha yimam, yimam nyinga kunyjetm, wura bebetm, tir bebetm, ndhtet ndhtet yimam wayak habrin. Wayak habrikahnmn nanhu kunys aniam.’
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Nd bro yimar kfomo yuhatn yak hikhato nd yimam ror kfoyukm yak habrihato mkfo memorr, ‘Nd ni kfoyuk yimam bi fak habriyanm. Nd yimarpampno kunys tafi furkihkaht. Tom yuhre wom rrfam korh furewum.’
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 Be nd bro yimar tfit kfo memor, ‘Na wofnkaha wom rrfam rhu furaneft. Kanga kunys afurkiht. Tfit waikahnn nd bro yihota naff yuham yo mswirroh gna nanyor yuhamn tohwa yimam ndm wakfak habri hanynm. Rompno kunys furkihraht.
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 Na kfiwann, na nd barkof kfo titamo yimam be nhai nd na htayuk yemro burwat nia yeruhatm.’”
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 Jisasr bok yimam yau hik hanymotmr kekutnihato kfo memorm,
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 “Yimar nanpno niahato kangr, nanhu disaiper yimaya aruha, nd yimar turhu yifa mndarm, turhu yon tuhanm yo turhu yima yuhurhu dukefm be mondt hta duha. Nann afo mondt htakfot. Yifammam, yon tuhanm be inji rom dukani hanykfot.
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Yo yimar kangr, nanhu disaiper yimaya aruha, nd yimar nhai yakrme-kfot krhoparoh titaneft. Na krhopam yakmo kanjo nd yimar krhopam yakkfot. Nhai yakrmekfot.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Wom yimar kunys hingrnaneft, nhai be yudbat sinyanihato singaknikahrt. Barkofpam afo yorhwarn kunyshu hingrna yuham afo dukahato kak nhtewur. Kunys hingrna thoft finji finji hingrnarhoyant? Finji finji marum htaruha nd kunyshu hingrna wuskaroh wiknaneft? Nd ndm afo rhuhato kak nhtewurm.
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 Be asomif waduka sinyahato singa furaknineft htirahnr rahurpam kasinyahato mtuhafnirahrt. Womm htihato haningerahmr nd yimar.
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 Kfo dadidoh mirahmr, ‘Kiwayeye! Kunyr kasinya hasomorr memor, “Ka hingrna bugaruhanr.” ’
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 Ten tausen amiyet kantrikfot merfotm wom twenti tausen amiyet kantrikfot ai hfnahnomm nhai be bmbri wahta brurakhato yiyaknikahm. Barkofpam afo nd ten tausen amiyet kantrikfot afo tum yak nhtahato hti nhtewum. Tum yak nhombra hifa hifa ee kitm nnat. Nhai, tum hti nhombra-titme,
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 be wom kantrikfot wuri afo tohetmn bmbri wom yimam yitamn kfo rafiwumm.
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 To be nd rpahtet yuhatn wom yimarhu dukefr nhai nanhu dukefrn rhu bronikahrr nhai nanhu disaiperr tohruhatr.”
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 “Youpam tamoh tamoh roh nrhayukem. Nd youpam nhai wom you gb ye juha, to tfit finji kanjo naruhatnm tfit you gb yeruham? Bi be, bi fasohem.
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 Ndhtet youpam be nhai tfit mswirmn trufkfot. Nhai tfit bulmakau rispno tatkbotk hmbrihato mswirm truf habrikfot. Fasohmn tubatuyefiwum. Yimbhindangeteko, ndar na kfiwa mrokfot wanykfot.”
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.