Lucas 14

Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Wom rhu krna Sabat yihar Jisasr nuwa yat yimor Farisiroh bro yimarhu kunys. Nd Farisiroh nyingam be Jisasrn yimoum. Memoum, “Afo htirahnom ndar rhu krna yihar nhaf tamoh nefm naruhar.”
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Wom yubtet yimar niamorn Jisasrpno mtohmor.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Jisasr nd yimar htihato tfit ttiwonmorm Farisimi boririfhuthu tisam, “Niko finji dukiwako? Boririfhut finji kfiwat? Rhu krna yiha dbohnet yimam yak marnyarfohate ka hifa?”
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Jisasr inji kfo ttiwonmohat nhai wom Farisir ptharmor. Be Jisasr nd yubtet yimar yakmorr nd yubteft yak marnyafmotrr tfit yimor.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Nd yubtet yimar yak marnyafohato tfit toh kekutnimorn Farisim kfo ttiwon memorm, “Nd rhu krna yiharn nikmoh yonm o bulmakaum yau hanyhato tekmn yohnifohat ka nhai bmbri yuk hambrakrfotkomm? O be hti marsisa merfoko, ‘Rhu krna yihayer, to finji yukhato yakruhanomm?’”
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Nd Farisim nd ttiwonkfot ttiwonmotrm be tuha mrokfo duhatm tohmom.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Jisasr tohhato hti hasomourm nd nuwa yat niayuk yimam. Yihato mruhaknimoahat be memoum, “Barkof mruhakyuk gajimn amrhunom.” Inji hti hasohato mrokfot be yura fafunamort.
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 Kfo memor, “Wom yimar turhu tuhan yak yihar yemro burwat htahato kfo kangrn, ‘Ni wanietwa nanhu tuhan yak yihar. Nd yiha bro yemro burwat htaruha. Wania wayenyhotwannom.’ Inji kfitrn yifi, ni frohann yihato yudbat tu nyingako amruhakniya. Nd nyingako htayuk gajim miruhatn bro yufetmn ahta hanyom.
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 Bi mruhetnn kto tu nd burwat htayuk yimar yauyaknehato kfo mirahrn, ‘Na nhai merfoya ninn yudbat nyingako mrhurahn. Na famuya ndu bro yufetr rhurahrt nd tkitt. Ndar tkitt wahtanyns. Ni mongko warhutwa.’ Be bro yimtneft yakrahtn, tfit sinyani mongko yihom rhuneft.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Ndnettn tuhan yak tatrut yihar yemro burwat htahato nakumn, frohann bi yihato nyingako amruhakniya. Yinyeft afo yihato afo mtohkfot womroh mongkorn. Bi nd tu burwat htayuk yimarn yihom htihato kfo kangrn, ‘Asha wamrhun,’ ee nd tur kfoyuk tkittn mrhuneft hifa. Nd burwat rhuyuk met yindarim hti yindhorrahmn.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Ndt tu bro mrokfot. Yimar kangr, ‘Tamoh nefm nann bmbri nyingako mtohnihato nann tamoh tamoh nefm atohakkahtanm yimam kfo yindhorrahma,’ nd yimar kto Bro Nkifrar yak dbhurakruharr yiro wahtarahrr. Yimar turhu yufat yiro wahtahato yimam nhai kmi kmim yindhorkahmr, nd yimar Bro Nkifrar tfit yura wuhtarahrr.”
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Jisasr nd nuwam nakuyakmo Farisir kfo memorr, “Kangn yenyhoyuk yimam ayaka, frohann akfo amiya be yimatrpami tunhu kmithu bro maruyet yimarpam anaku tutuhaya. Rom kfakrahn, to be ni hayuk yeshrt bi turoh tire tawo hirahmn. Frohann nd yihotat ahika.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Ninhu nuwa nngrit, tamoh tamoh yeshrt yaneft fasoh yima bebpam, yimam nd wura bebetm, nyinga kunyjetm, ndmn nakuyakkfot.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Rom nakurahn duka kinyaknirahm, to finji yeshrim yakruhanomn tngo nakuruhanomm. Ndhtet yima bebm Bro Nkifrar kukatohworm. Rom nakurahn tawo Bro Nkifrar wany yakiohato nohnita yimam sinyaruha yiha tawo Bro Nkifrar htiruharn yak marnya bomarnyarahrn.”
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Nd rpat nuwa ye hasoyukroh womr nd Jisasr kfomo mrokfot wanyhato Jisasr kfomorr, memorr, “Yimar Bro Nkifrarhu kingdomkfotn tohhato nuwa yanyeft ka nd yimar yindhorkfot.”
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Jisasr wanyhato kfo memorr, “Wom yimar bro yemro burwat hta yibonetrn kmi kmiroh yimam kfo duka hanymorm nd yemro burwathu nianeft.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Nd yemro burwat yak htatamortn tu ye yiharn nd tu yemro burwat htayuk yimar kfo tkrurmorr turhu hingrna yimar. Memorr, ‘Waikahnn nd na kfo hanymo yimam wakfo wamitwanm, “Hrek korht nd yemro burwathu ye yihar. Wania hnetwako.” ’
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Nd hingrna yimar inji wany sanyhato yimor. Yihato kfo hanymoatrm nhai rroh womr kfo yibonrmor. Womr yi kfomorr, kfo memor, ‘Na wom bbinysof nmbuhat wikneyantn afo ndthu htit yiruha. Ndnatn na nhai nierhota.’
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Womr yi ttiwonmorr, kfo memor, ‘Na hingrna-yuk 10-pela nfri bulmakaum wiknaroyann afo hanyrhoyanmn htiruha rroh hingrneft.’
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 Tfit womr yi ttiwonmor, kfo memor, ‘O na hrek tuhan yekann nhai niewota.’
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 Be inji kfo kur bugamotm be tfit yimor. Yihato turhu bro yimar mkfo memorr, ‘Nd ni kfomo yimam yi ttiwontanm nianeft, nhai womr kfo yibonrfor nianeft. Ndnatn tfit nia.’ Be nd bro yimar inji wanyhato namburmor. Namburhato tfit turhu hingrna yimar kfo memorr, ‘Tfit wai habrikahnn fasoh yima bebm wayak habrin. Wuskapa duha yimam, yimam nyinga kunyjetm, wura bebetm, tir bebetm, ndhtet ndhtet yimam wayak habrin. Wayak habrikahnmn nanhu kunys aniam.’
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Nd bro yimar kfomo yuhatn yak hikhato nd yimam ror kfoyukm yak habrihato mkfo memorr, ‘Nd ni kfoyuk yimam bi fak habriyanm. Nd yimarpampno kunys tafi furkihkaht. Tom yuhre wom rrfam korh furewum.’
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 Be nd bro yimar tfit kfo memor, ‘Na wofnkaha wom rrfam rhu furaneft. Kanga kunys afurkiht. Tfit waikahnn nd bro yihota naff yuham yo mswirroh gna nanyor yuhamn tohwa yimam ndm wakfak habri hanynm. Rompno kunys furkihraht.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Na kfiwann, na nd barkof kfo titamo yimam be nhai nd na htayuk yemro burwat nia yeruhatm.’”
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Jisasr bok yimam yau hik hanymotmr kekutnihato kfo memorm,
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 “Yimar nanpno niahato kangr, nanhu disaiper yimaya aruha, nd yimar turhu yifa mndarm, turhu yon tuhanm yo turhu yima yuhurhu dukefm be mondt hta duha. Nann afo mondt htakfot. Yifammam, yon tuhanm be inji rom dukani hanykfot.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Yo yimar kangr, nanhu disaiper yimaya aruha, nd yimar nhai yakrme-kfot krhoparoh titaneft. Na krhopam yakmo kanjo nd yimar krhopam yakkfot. Nhai yakrmekfot.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 Wom yimar kunys hingrnaneft, nhai be yudbat sinyanihato singaknikahrt. Barkofpam afo yorhwarn kunyshu hingrna yuham afo dukahato kak nhtewur. Kunys hingrna thoft finji finji hingrnarhoyant? Finji finji marum htaruha nd kunyshu hingrna wuskaroh wiknaneft? Nd ndm afo rhuhato kak nhtewurm.
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Be asomif waduka sinyahato singa furaknineft htirahnr rahurpam kasinyahato mtuhafnirahrt. Womm htihato haningerahmr nd yimar.
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 Kfo dadidoh mirahmr, ‘Kiwayeye! Kunyr kasinya hasomorr memor, “Ka hingrna bugaruhanr.” ’
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 Ten tausen amiyet kantrikfot merfotm wom twenti tausen amiyet kantrikfot ai hfnahnomm nhai be bmbri wahta brurakhato yiyaknikahm. Barkofpam afo nd ten tausen amiyet kantrikfot afo tum yak nhtahato hti nhtewum. Tum yak nhombra hifa hifa ee kitm nnat. Nhai, tum hti nhombra-titme,
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 be wom kantrikfot wuri afo tohetmn bmbri wom yimam yitamn kfo rafiwumm.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 To be nd rpahtet yuhatn wom yimarhu dukefr nhai nanhu dukefrn rhu bronikahrr nhai nanhu disaiperr tohruhatr.”
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 “Youpam tamoh tamoh roh nrhayukem. Nd youpam nhai wom you gb ye juha, to tfit finji kanjo naruhatnm tfit you gb yeruham? Bi be, bi fasohem.
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Ndhtet youpam be nhai tfit mswirmn trufkfot. Nhai tfit bulmakau rispno tatkbotk hmbrihato mswirm truf habrikfot. Fasohmn tubatuyefiwum. Yimbhindangeteko, ndar na kfiwa mrokfot wanykfot.”
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.