Lucas 14
Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs NAA
1 Wom rhu krna Sabat yihar Jisasr nuwa yat yimor Farisiroh bro yimarhu kunys. Nd Farisiroh nyingam be Jisasrn yimoum. Memoum, “Afo htirahnom ndar rhu krna yihar nhaf tamoh nefm naruhar.”
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 Wom yubtet yimar niamorn Jisasrpno mtohmor.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Jisasr nd yimar htihato tfit ttiwonmorm Farisimi boririfhuthu tisam, “Niko finji dukiwako? Boririfhut finji kfiwat? Rhu krna yiha dbohnet yimam yak marnyarfohate ka hifa?”
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 Jisasr inji kfo ttiwonmohat nhai wom Farisir ptharmor. Be Jisasr nd yubtet yimar yakmorr nd yubteft yak marnyafmotrr tfit yimor.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 Nd yubtet yimar yak marnyafohato tfit toh kekutnimorn Farisim kfo ttiwon memorm, “Nd rhu krna yiharn nikmoh yonm o bulmakaum yau hanyhato tekmn yohnifohat ka nhai bmbri yuk hambrakrfotkomm? O be hti marsisa merfoko, ‘Rhu krna yihayer, to finji yukhato yakruhanomm?’”
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 Nd Farisim nd ttiwonkfot ttiwonmotrm be tuha mrokfo duhatm tohmom.
6 A isto nada puderam responder.
7 Jisasr tohhato hti hasomourm nd nuwa yat niayuk yimam. Yihato mruhaknimoahat be memoum, “Barkof mruhakyuk gajimn amrhunom.” Inji hti hasohato mrokfot be yura fafunamort.
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 Kfo memor, “Wom yimar turhu tuhan yak yihar yemro burwat htahato kfo kangrn, ‘Ni wanietwa nanhu tuhan yak yihar. Nd yiha bro yemro burwat htaruha. Wania wayenyhotwannom.’ Inji kfitrn yifi, ni frohann yihato yudbat tu nyingako amruhakniya. Nd nyingako htayuk gajim miruhatn bro yufetmn ahta hanyom.
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 Bi mruhetnn kto tu nd burwat htayuk yimar yauyaknehato kfo mirahrn, ‘Na nhai merfoya ninn yudbat nyingako mrhurahn. Na famuya ndu bro yufetr rhurahrt nd tkitt. Ndar tkitt wahtanyns. Ni mongko warhutwa.’ Be bro yimtneft yakrahtn, tfit sinyani mongko yihom rhuneft.
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Ndnettn tuhan yak tatrut yihar yemro burwat htahato nakumn, frohann bi yihato nyingako amruhakniya. Yinyeft afo yihato afo mtohkfot womroh mongkorn. Bi nd tu burwat htayuk yimarn yihom htihato kfo kangrn, ‘Asha wamrhun,’ ee nd tur kfoyuk tkittn mrhuneft hifa. Nd burwat rhuyuk met yindarim hti yindhorrahmn.
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 Ndt tu bro mrokfot. Yimar kangr, ‘Tamoh nefm nann bmbri nyingako mtohnihato nann tamoh tamoh nefm atohakkahtanm yimam kfo yindhorrahma,’ nd yimar kto Bro Nkifrar yak dbhurakruharr yiro wahtarahrr. Yimar turhu yufat yiro wahtahato yimam nhai kmi kmim yindhorkahmr, nd yimar Bro Nkifrar tfit yura wuhtarahrr.”
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Jisasr nd nuwam nakuyakmo Farisir kfo memorr, “Kangn yenyhoyuk yimam ayaka, frohann akfo amiya be yimatrpami tunhu kmithu bro maruyet yimarpam anaku tutuhaya. Rom kfakrahn, to be ni hayuk yeshrt bi turoh tire tawo hirahmn. Frohann nd yihotat ahika.
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Ninhu nuwa nngrit, tamoh tamoh yeshrt yaneft fasoh yima bebpam, yimam nd wura bebetm, nyinga kunyjetm, ndmn nakuyakkfot.
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 Rom nakurahn duka kinyaknirahm, to finji yeshrim yakruhanomn tngo nakuruhanomm. Ndhtet yima bebm Bro Nkifrar kukatohworm. Rom nakurahn tawo Bro Nkifrar wany yakiohato nohnita yimam sinyaruha yiha tawo Bro Nkifrar htiruharn yak marnya bomarnyarahrn.”
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 Nd rpat nuwa ye hasoyukroh womr nd Jisasr kfomo mrokfot wanyhato Jisasr kfomorr, memorr, “Yimar Bro Nkifrarhu kingdomkfotn tohhato nuwa yanyeft ka nd yimar yindhorkfot.”
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 Jisasr wanyhato kfo memorr, “Wom yimar bro yemro burwat hta yibonetrn kmi kmiroh yimam kfo duka hanymorm nd yemro burwathu nianeft.
16 Jesus, porém, respondeu:
17 Nd yemro burwat yak htatamortn tu ye yiharn nd tu yemro burwat htayuk yimar kfo tkrurmorr turhu hingrna yimar. Memorr, ‘Waikahnn nd na kfo hanymo yimam wakfo wamitwanm, “Hrek korht nd yemro burwathu ye yihar. Wania hnetwako.” ’
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 Nd hingrna yimar inji wany sanyhato yimor. Yihato kfo hanymoatrm nhai rroh womr kfo yibonrmor. Womr yi kfomorr, kfo memor, ‘Na wom bbinysof nmbuhat wikneyantn afo ndthu htit yiruha. Ndnatn na nhai nierhota.’
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 Womr yi ttiwonmorr, kfo memor, ‘Na hingrna-yuk 10-pela nfri bulmakaum wiknaroyann afo hanyrhoyanmn htiruha rroh hingrneft.’
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 Tfit womr yi ttiwonmor, kfo memor, ‘O na hrek tuhan yekann nhai niewota.’
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 Be inji kfo kur bugamotm be tfit yimor. Yihato turhu bro yimar mkfo memorr, ‘Nd ni kfomo yimam yi ttiwontanm nianeft, nhai womr kfo yibonrfor nianeft. Ndnatn tfit nia.’ Be nd bro yimar inji wanyhato namburmor. Namburhato tfit turhu hingrna yimar kfo memorr, ‘Tfit wai habrikahnn fasoh yima bebm wayak habrin. Wuskapa duha yimam, yimam nyinga kunyjetm, wura bebetm, tir bebetm, ndhtet ndhtet yimam wayak habrin. Wayak habrikahnmn nanhu kunys aniam.’
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Nd bro yimar kfomo yuhatn yak hikhato nd yimam ror kfoyukm yak habrihato mkfo memorr, ‘Nd ni kfoyuk yimam bi fak habriyanm. Nd yimarpampno kunys tafi furkihkaht. Tom yuhre wom rrfam korh furewum.’
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 Be nd bro yimar tfit kfo memor, ‘Na wofnkaha wom rrfam rhu furaneft. Kanga kunys afurkiht. Tfit waikahnn nd bro yihota naff yuham yo mswirroh gna nanyor yuhamn tohwa yimam ndm wakfak habri hanynm. Rompno kunys furkihraht.
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Na kfiwann, na nd barkof kfo titamo yimam be nhai nd na htayuk yemro burwat nia yeruhatm.’”
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 Jisasr bok yimam yau hik hanymotmr kekutnihato kfo memorm,
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Yimar nanpno niahato kangr, nanhu disaiper yimaya aruha, nd yimar turhu yifa mndarm, turhu yon tuhanm yo turhu yima yuhurhu dukefm be mondt hta duha. Nann afo mondt htakfot. Yifammam, yon tuhanm be inji rom dukani hanykfot.
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Yo yimar kangr, nanhu disaiper yimaya aruha, nd yimar nhai yakrme-kfot krhoparoh titaneft. Na krhopam yakmo kanjo nd yimar krhopam yakkfot. Nhai yakrmekfot.
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Wom yimar kunys hingrnaneft, nhai be yudbat sinyanihato singaknikahrt. Barkofpam afo yorhwarn kunyshu hingrna yuham afo dukahato kak nhtewur. Kunys hingrna thoft finji finji hingrnarhoyant? Finji finji marum htaruha nd kunyshu hingrna wuskaroh wiknaneft? Nd ndm afo rhuhato kak nhtewurm.
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Be asomif waduka sinyahato singa furaknineft htirahnr rahurpam kasinyahato mtuhafnirahrt. Womm htihato haningerahmr nd yimar.
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 Kfo dadidoh mirahmr, ‘Kiwayeye! Kunyr kasinya hasomorr memor, “Ka hingrna bugaruhanr.” ’
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 Ten tausen amiyet kantrikfot merfotm wom twenti tausen amiyet kantrikfot ai hfnahnomm nhai be bmbri wahta brurakhato yiyaknikahm. Barkofpam afo nd ten tausen amiyet kantrikfot afo tum yak nhtahato hti nhtewum. Tum yak nhombra hifa hifa ee kitm nnat. Nhai, tum hti nhombra-titme,
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 be wom kantrikfot wuri afo tohetmn bmbri wom yimam yitamn kfo rafiwumm.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 To be nd rpahtet yuhatn wom yimarhu dukefr nhai nanhu dukefrn rhu bronikahrr nhai nanhu disaiperr tohruhatr.”
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 “Youpam tamoh tamoh roh nrhayukem. Nd youpam nhai wom you gb ye juha, to tfit finji kanjo naruhatnm tfit you gb yeruham? Bi be, bi fasohem.
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 Ndhtet youpam be nhai tfit mswirmn trufkfot. Nhai tfit bulmakau rispno tatkbotk hmbrihato mswirm truf habrikfot. Fasohmn tubatuyefiwum. Yimbhindangeteko, ndar na kfiwa mrokfot wanykfot.”
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.