Lucas 12
Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs VC
1 Bok yimam rifinynimotm, nhai wom tefi rrfenr htikfot. Rim toh mtohneft to be yimamn muhkfot. Nd yihar Jisasr wom mrokfom kfomorm. Barkofpam afo turhu disaipermn kfo memor, “Niko mirahko ahiknom nd Farisiroh nefm. Kfo fura bofurarahmko.
1 Enquanto isso, os homens se tinham reunido aos milhares em torno de Jesus, de modo que se atropelavam uns aos outros. Jesus começou a dizer a seus discípulos: Guardai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Nd kfo fura bofura mrokfom yiro yima yuhur kafroh hasiwam, Bro Nkifrar tafont htarahrm. Tamoh tamoh mrokfom kon kafroh hasiwam kto tfit Bro Nkifrarn nd kon kafrohet mrokfom tafontn htarahrm.
2 Porque não há nada oculto que não venha a descobrir-se, e nada há escondido que não venha a ser conhecido.
3 Ndnatn nd niko yifung kfoyuk mrokfom Bro Nkifrarn tfit mar tafontn htaruhatrm tfit wanyrahmm. Yiro rumtn turpethato kfo kafrohyuk mrokfom tfit kto yima rifiny buharn Bro Nkifrar ptha nriyafruhatrm wanyrahmm.”
3 Pois o que dissestes às escuras será dito à luz; e o que falastes ao ouvido, nos quartos, será publicado de cima dos telhados.
4 “Barenko niko, nanhu yimatkomn, kfiwanko. Ndar nom hatohwa thatipt waswa yimam ayakrme furawahkomm. Thatipt wasniruhamt nhai tfit wom finji naruhatm.
4 Digo-vos a vós, meus amigos: não tenhais medo daqueles que matam o corpo e depois disto nada mais podem fazer.
5 Rot yakrmanyefte, Bro Nkifrarpar yakrmekfot. Ror yimam yak nohnihato tfit kangr kaht aim, kaht kitwom. Uwa! Rorpar yakrmekfot.
5 Mostrar-vos-ei a quem deveis temer: temei àquele que, depois de matar, tem poder de lançar no inferno; sim, eu vo-lo digo: temei a este.
6 Yimam kipr nungam wikna thoft tefi hus toyarpaye wiknewumm tirfa nungam. Nikmoh nyingaye hti thoft kangko, ‘Ndm tefi nunga pirayenem.’ Bro Nkifrar nhai inji hti sminakahrm. Rorhu tirmn korhm. Niko yimako to inji nd nungenm kanjo rorhu tirmn korhwoko.
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses? E, entretanto, nem um só deles passa despercebido diante de Deus.
7 Niko yimako be ayakrme furawahko. Bro Nkifrar hti dukewurko. Yimaroh tmariroh tmarifam ror thomna bugewurm. Nhai womfenr rim tohtakahr.”
7 Até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois. Mais valor tendes vós do que numerosos pardais.
8 “Kfiwanko, fitoh yimar na hikhato yimampno kfo habri kangr, ‘Na bi Jisasr kak hikwa,’ na kfiwanko, kto nd yimar tawo na Bro Najoma mounmotroh nyingahato kfo miruha, ‘Ndar yimar nanhu nanyma yimayer.’
8 Digo-vos: todo o que me reconhecer diante dos homens, também o Filho do Homem o reconhecerá diante dos anjos de Deus;
9 Frohrn na hikhato wom yimampno kfo habri kangr, ‘Na nhai Jisasr hikkaha,’ kfiwanko, nda bbinysoft batiruha yihar tawo na Bro Najema mounmotm kfo miruhanm, ‘Nd yimar nhai nanhu nanyma yimar rhukahr.’
9 mas quem me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 Fitoh yimar na Bro Najema hingrnayuk hingrneft htihato kangr, ‘Nd yimar nhai fipet hingrneft hingrnakahr,’ inji kfoyuk yimar Bro Nkifrarpno tfit kfo gbuhkfot. Ndnatn nhai be kfongot duka hanyruhatrt ror pthayuk tngt. Nhai. Duka mmorahrt. To fitoh yimar na Bro Nkifrarhu Yafothathu bbukeftpno hingrneta kfo famur, ‘Fasoh tndhrhu bbukeftpno hingrnewur,’ nd yimar nhai tfit kfo gbuhruhatrt, be Bro Nkifrar nhai duka mmoruhatrt nd yimar kfoyuk tngt.
10 Todo aquele que tiver falado contra o Filho do Homem obterá perdão, mas aquele que tiver blasfemado contra o Espírito Santo não alcançará perdão.
11 Yimam na Bro Najema hikwamn kangm, ‘Judaroh rhu rifinyuk rmonkorhof bro tohukatohmi mejistretm, rompno ahanykahnommn htirahnom toh bmtarahm pthaneft?’ Inji duka-hato hanitwomko. Na kfiwanko, mirahko duka amanyom, ‘Na hrek finji kfiwoya ttiwon thoft.’
11 Quando, porém, vos levarem às sinagogas, perante os magistrados e as autoridades, não vos preocupeis com o que haveis de falar em vossa defesa,
12 Mrokfo pthayuk tkittn Bro Nkifrarhu Yafothatn mrokfo ptha rifhur hirahrko.”
12 porque o Espírito Santo vos inspirará naquela hora o que deveis dizer.
13 Nd Jisas pthamoa yima rifinyrn wom yimar sinyahato Jisasr kfo memorr, “Tisaye, nnoh yifemr bi nohmor. Nanhu najemr wakfokahtnr nnoh yifemrhu wuskam ror harhuwam ayak nhtakahrm nanhum bi ahira.”
13 Disse-lhe então alguém do meio do povo: Mestre, dize a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 Jisasr wanyhato kfo memorr, “Bare, frohm kfo yamum, na womann yak nhtahato yak nhombra hirhoyanfn?”
14 Jesus respondeu-lhe: Meu amigo, quem me constituiu juiz ou árbitro entre vós?
15 Inji kfonihato kfo memorm, “Yo niko, wuskam hti wuttha duha. Womr bok wusketr htiruhann mirahn, ‘Na kanga inji bok wusketa aruha ndu yimar kindo.’ Mirahn wuskam adukaya. Tunhu tohneftn dukakfot. Yimar wusketr nhai nd wuskamn rorhu yafothat thu bmta hatohruhattr toh hatohruhar. Nhai.”
15 E disse então ao povo: Guardai-vos escrupulosamente de toda a avareza, porque a vida de um homem, ainda que ele esteja na abundância, não depende de suas riquezas.
16 Inji kfonihato wom maru kunyet yimarhu kfo nhombra mrokfot yak-hato kfo memorm, “Wom bro maru kunyet yimar mswirt htamortn nd mswirthu yeshrt hifa sinyahato hirmot.
16 E propôs-lhe esta parábola: Havia um homem rico cujos campos produziam muito.
17 Nd maru kunyet yimar nd yeshrt htimortn duka memor, ‘To ndar yeshrt yakrhoyante, to fitoh bro kunymn yak htarhoyant? Nhai wom bro kunym nd yeshrthu htayukm.’
17 E ele refletia consigo: Que farei? Porque não tenho onde recolher a minha colheita.
18 Be inji mduka nhtahato duka memor, ‘Nhai mrokfom. Nd habhi kunypam tfit yak tmbrarhoyanm tfit bro bro kunyrpam hingrnaruha. Bro kunym hingrnanirhoyann btn nd mswirthu yeshrt yak thoft yo wom wuskam be nd bro kunyrpamn hta tibmonruhant.
18 Disse então ele: Farei o seguinte: derrubarei os meus celeiros e construirei maiores; neles recolherei toda a minha colheita e os meus bens.
19 Btn nd yeshrt nd tamoh tamoht bro kunyrpamn hta tibmonrhoyanm be nhai mrokfom. Nhai wom tamohm tfit wom dukarhota. Tkitt to bi fekant. Bok gunyjimm be nd yeshr kunym dukahato tohruha. Be ye mmo rhu mmo nefrpat dukaruha.’
19 E direi à minha alma: ó minha alma, tens muitos bens em depósito para muitíssimos anos; descansa, come, bebe e regala-te.
20 Tfit Bro Nkifrarn kfo memorr, ‘Bare ni faso kfo hamumiwun. Ni asomif nohneft. To frohmn yakruhamm nd ni hta tibmonyuk wuskam?’
20 Deus, porém, lhe disse: Insensato! Nesta noite ainda exigirão de ti a tua alma. E as coisas, que ajuntaste, de quem serão?
21 Nd kfo nhombra mrokfot kanjo bok yimam inji newum. Asha bbinysoftn wuss yak yakhato hifa rhu nmbuhat kekwom. Nhai yima yafothat mrhuyuk tkitt dukahato yak hta bohta marnyakahm.”
21 Assim acontece ao homem que entesoura para si mesmo e não é rico para Deus.
22 Jisasr nd mrokfot kfonihato kfo memorm, “Nd dukeftpno kfo kanganko, mirahko tukmoh toh nmbuhat htihato akfo amanyom, ‘Nome tamohm yehato tohruhanom? Hmbreshame tamoh hmbresham hmbriruhanom?’ Ndhtet dukefm yak duha.
22 Jesus voltou-se então para seus discípulos: Portanto vos digo: não andeis preocupados com a vossa vida, pelo que haveis de comer; nem com o vosso corpo, pelo que haveis de vestir.
23 Bro dukeft dukakfot tukmoh yafothathu tohyuk tkittn. Mirahko thatipt tohyuk tkitrpat adukanom.
23 A vida vale mais do que o sustento e o corpo mais do que as vestes.
24 Nunga kusm htitwokomm. Rom nhai wom yewuri fant nuhtakahm. Rom nhai wom kunys singohato yeshrt o tamoht hta tibmonkahm. Rom be inji rhu furewatm tu Bro Nkifrarn kahukrm yeshrt. Niko finji dukewako? Ka be nd nunga furenrpam hti dukewur? Nhai yimako tur yak yeny nhombrayukko dukakahr?
24 Considerai os corvos: eles não semeiam, nem ceifam, nem têm despensa, nem celeiro; entretanto, Deus os sustenta. Quanto mais valeis vós do que eles?
25 Nhai ndar bbinysofthu wom yimar noheft yironak hanyhato afo kfo marifort, ‘Awi ar noheft. Na wofnkaha bmbri nohneft. Na kanga afo atohaka. Tafi toh buhtarroya ndar bbinysoft.’
25 Mas qual de vós, por mais que se preocupe, pode acrescentar um só côvado à duração de sua vida?
26 Ndnatpno to tamohmpno wom tamoh tamohm dukewakomm?
26 Se vós, pois, não podeis fazer nem as mínimas coisas, por que estais preocupados com as outras?
27 Htitwoko plauam sinya thoft nhai tum mtinm mtinhato tum rmontham nahukahm. Kfiwanko, bingot Solomonr wondhmohat nhai nd plauathu wondht kanjo rorhu wondht rhurmot.
27 Considerai os lírios, como crescem; não fiam, nem tecem. Contudo, digo-vos: nem Salomão em toda a sua glória jamais se vestiu como um deles.
28 Htitwokomm plaua tfam Bro Nkifrarn htamorm nd wondht. Nd plaua tfam rhu thoft nhai rhu buhtakahm. Href rhuhato tfit nohof hafit tmbhohato tuhefiwumm kahtn. Ndhtet mifan furenm Bro Nkifrar nhai hti marsisakahrm. Nhai. Rroh wondht kahukrm. To ndar yimanom kangko, ‘Bro Nkifrar nd plauam kanjo nhai wondht heruhatrnom?’ Bar met yindariko, Bro Nkifrar ka be psirnano kakitohwokomr?
28 Se Deus, portanto, veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã se lança ao fogo, quanto mais a vós, homens de fé pequenina!
29 Ndnatn yeshrt be mfro adukawahkomt.
29 Não vos inquieteis com o que haveis de comer ou beber; e não andeis com vãs preocupações.
30 Yimam Bro Nkifrarhu mrokfeft yak hik duham, nd yimam be yeshrimi tamoh tamoh dukefm, be nd dukefmn korh hasiwum. Niko be ndhtet dukefmn duka haso duha. Bro Nkifrar bi htitworm niko dukiwa dukefm.
30 Porque os homens do mundo é que se preocupam com todas estas coisas. Mas vosso Pai bem sabe que precisais de tudo isso.
31 Afo nikmoh bro dukefm afo Bro Nkifrarn yak htakfot. Rorhu yinhit rhuhato tamoh tamohm nakurahkomr be hirahrko.”
31 Buscai antes o Reino de Deus e a sua justiça e todas estas coisas vos serão dadas por acréscimo.
32 “Sifsifenko, aduka yanhowahko. Nikmoh Yifemr, yura hefenr yorhwarko, bi duka hta memor, ‘Ndar bbinysoft nanhu yinhit rhu thoft, nikomn tohukatohnhorahkma.’
32 Não temais, pequeno rebanho, porque foi do agrado de vosso Pai dar-vos o Reino.
33 Niko harhuyuk tamoh tamoh wuskenm yimam awiknakahtmm, tfit nd wuskaye yakyuk maruham tfit hekfot wuskapa duha yimamn. Hiyafruhakomm niko tu burifhut kanjo tone haset maru yihotat htiyakrahkomt. Htiyakhato yura hefenrn nikmoh hifa dborioh wuss rhuraht. Yura hefenrn tamoh tamohm yak htarahkomm, be nhai hti hambroruhatkomm. Nhai wom rikoh yimam yak rikohhiruhatmko. Yo bfongt o dmt nhai yeruhattm.
33 Vendei o que possuís e dai esmolas; fazei para vós bolsas que não se gastam, um tesouro inesgotável nos céus, aonde não chega o ladrão e a traça não o destrói.
34 Hifa hifa dborioh wuss yura yak htakahkomm be nikmoh dukefm be nd wuss rhuyuk tkitt duka duka rhurahm.”
34 Pois onde estiver o vosso tesouro, ali estará também o vosso coração.
35 “Yo niko! Hti yukatoh hasokfot! Hmbresham nyuh dbkaf marnyahato lamm hta funahato hti yukatoh difron hasokfot!
35 Estejam cingidos os vossos rins e acesas as vossas lâmpadas.
36 Hingrna yimam turoh tohukatohr kuny grhat yihato rhu yukatoh hasiwa kanjo inji warhu yukatoh hasotwakomr. Hti haso, bi kuny kimbko bi myak nmbarwor, ‘O bi tor,’ yudbat toni yaknihato yifhatikt rim yak tfanyakkfot.
36 Sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, ao voltar de uma festa, para que, quando vier e bater à porta, logo lha abram.
37 Yimam rorhu nia yihar mhtitaworm rhu gari hasimrn, nhai hwerfom, nd yimam yindhorkfot. Na kfiwanko nd tohukatohr niaruharn hmbresham nyuh dbkaf marnyahato nd ror rhu gari hasoyuk yimam turn yak hta-ruharm yeshrim yak nhtahirahrm.
37 Bem-aventurados os servos a quem o senhor achar vigiando, quando vier! Em verdade vos digo: cingir-se-á, fá-los-á sentar à mesa e servi-los-á.
38 Yifung danys o dbha ksfut barkof krimpno niahato mhtitaworm rhu gari hasimr, nd rhu gari hasoyuk yimam, rroh yima yuhum yindhorkfot.”
38 Se vier na segunda ou se vier na terceira vigília e os achar vigilantes, felizes daqueles servos!
39 Ndt inji kfonimortn tfit womtne kfo memor, “Wom kunys rikoh yimam kangm ania arikohnomt, bi nd tu kuny sikatr bi fekrt nd rikoh yimaroh nia mrokfot, be nhai ror mhwe gushu-nikfot. Rorhu yimbhindangm be tohetoh hasorahm.
39 Sabei, porém, isto: se o senhor soubesse a que hora viria o ladrão, vigiaria sem dúvida e não deixaria forçar a sua casa.
40 Ndnettn nikmoh yimbhindangm be tohetoh hasokfot. Bro Najomr rhu mmo hasetkomn be yak fohtasakrahkomr.”
40 Estai, pois, preparados, porque, à hora em que não pensais, virá o Filho do Homem.
41 Pitar tohhato kfo memor, “Bro Najeme, nd ni kfo pthiwa kfo nhombra mrokfefte nom rpanom kfo nhombra nuhaswone ndar tohwa met yindar bugam rpatn?”
41 Disse-lhe Pedro: Senhor, propões esta parábola só a nós ou também a todos?
42 Bro Najemr sinya-hato tfit kfo memor, “Fitoh yimar hingrna marnyewur, tor nd yimarn turhu tu bro tohukatohr wom tkitm yinyeft, kak htewurr wom hingrna yimaroh tohukatohneft yo kfo nuhasworr hingrna yimaroh yeshr heyuk yiharoh yeshr hanyeft.
42 O Senhor replicou: Qual é o administrador sábio e fiel que o senhor estabelecerá sobre os seus operários para lhes dar a seu tempo a sua medida de trigo?
43 Nd tu bro tohukatohr kfoyuk hingrneft hingrna hik marnya hasirt, nd yimar yindhorkfot.
43 Feliz daquele servo que o senhor achar procedendo assim, quando vier!
44 Na kfo mifwanko, bro tohukatohr nd yimarn htarahr rorhu tamoh tamohroh tohukatohyuk yimar.
44 Em verdade vos digo: confiar-lhe-á todos os seus bens.
45 — ausente —
45 Mas, se o tal administrador imaginar consigo: Meu senhor tardará a vir, e começar a espancar os servos e as servas, a comer, a beber e a embriagar-se,
46 — ausente —
46 o senhor daquele servo virá no dia em que não o esperar e na hora em que ele não pensar, e o despedirá e o mandará ao destino dos infiéis.
47 Nd hingrna yimar, turhu bro tohukatohr kfo tanyuk mrokfo yuhat nhai hingrna hik marnyarfort, be nhai htiruhatrr. Mfro namburrahrr.
47 O servo que, apesar de conhecer a vontade de seu senhor, nada preparou e lhe desobedeceu será açoitado com numerosos golpes.
48 Yo wom hingrnamo yimar turhu bro tohukatohr nhai wom hingrna mrokfefm kfo tanyhariforr hingrna mmo hasetrn, be nhai mfro namburruhatrr. Ndnatn yimar Bro Nkifrarhu mrokfot mwany warho fnahetr, nd Bro Nkifrarhu mrokfo pthaneft mna yuham tou hikak bugakfot. To yimar Bro Nkifrarhu mrokfot mwany warho fnah duhatr, rorn be yura ptha mmbrafinyineft, nhai mrokfom.”
48 Mas aquele que, ignorando a vontade de seu senhor, fizer coisas repreensíveis será açoitado com poucos golpes. Porque, a quem muito se deu, muito se exigirá. Quanto mais se confiar a alguém, dele mais se há de exigir.
49 “Na nia bbinysofthu kahthu mihtanyneftn. Kanga bmbri mihtanyant.
49 Eu vim lançar fogo à terra, e que tenho eu a desejar se ele já está aceso?
50 Barkoft kanga krhopam ayaka. Tfit na tuka nd krhoparoh yak nmbuhat riduka thoft yima yuhur nhai marnya-kahr. Ndnatn kanga yudbat ayaka.
50 Mas devo ser batizado num batismo; e quanto anseio até que ele se cumpra!
51 Na niamohat ka kangko yimaroh nnayur nmbuharoh yak tkafhato yak nohneft niar. Nhai. Na niamota htihato nnakfoni nnanyihato nafrtndohmom.
51 Julgais que vim trazer paz à terra? Não, digo-vos, mas separação.
52 Arihat be afo wahtiyaf hanyswako. Tirfa yimam rpa kunys tohyukm htirahkomm tfit nafrtndohrahm. Wom husfirpat rom inji tohrahm wom husf rof inji.
52 Pois de ora em diante haverá numa mesma casa cinco pessoas divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 Nafrtndohruhamn, yifemr toni-ruharn yinemrpno tuf tawo tawo nnarahf. Mmemt sinyaruhatn yinemt-pno tuf tawo tawo nnarahf. Met yimborehfim nhaf inji buga tum tawo tawo nna hakurahm.”
53 estarão divididos: o pai contra o filho, e o filho contra o pai; a mãe contra a filha, e a filha contra a mãe; a sogra contra a nora, e a nora contra a sogra.
54 Wom mrokfot kfomorm nd tohmo met yindarim. Kfo memorm, “Dbha yiham marr nhai mwondh fnah marnyakahr kfo kangko, ‘O hrek yihat ka toh nyukuhwot.’ Be nhai kfo fura-kahko. Nd yihar nhai toh marnyakaht. Toh nyukuhwot.
54 Dizia ainda ao povo: Quando vedes levantar-se uma nuvem no poente, logo dizeis: Aí vem chuva. E assim sucede.
55 Htitwoko marr hifa mwondh marnya fnahwor, kfo kangko, ‘O href hifa yihar tohwor.’
55 Quando vedes soprar o vento do sul, dizeis: Haverá calor. E assim acontece.
56 Ar mmo hari kpt! Yihathu rhu yuharpat hti nhtewakomn to nhai hti nhtakahkma nanhu nianeft.”
56 Hipócritas! Sabeis distinguir os aspectos do céu e da terra; como, pois, não sabeis reconhecer o tempo presente?
57 “Yau foh mmom kanjo tamoh tamoh nefm yudbat naknitwokomm. Nhai yak hti nhtahato hifa hifa nefrpam nakahko.
57 Por que também não julgais por vós mesmos o que é justo?
58 Womrpno kot kitwofn, yudbat yihotatn bmbritn ni tufn nakfo nohkfot nd kot mrokfot. Kot yiruhafnn, womr kotimruhatrn kalabus yirahn.
58 Ora, quando fores com o teu adversário ao magistrado, faze o possível para entrar em acordo com ele pelo caminho, a fim de que ele te não arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao executor, e o executor te ponha na prisão.
59 To kalabus yinyeft to nhai bmbri fnahneruhatn. Kot kfoyuk wuroh wiknayuk wuroh marufat bi wiknanint ee btn fnahnerahn.”
59 Digo-te: não sairás dali, até pagares o último centavo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.