Lucas 10
Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs NTLH
1 Nd ror hik yibonmo yimampno napthanihato ee tfit Bror wom 72 yimam fakmor. Yakhato hus hus fak nhtamorm. Yak nhtahato hus hus nd ror yibonyuk kmim yi hanymomm.
1 Depois disso o Senhor escolheu mais setenta e dois dos seus seguidores e os enviou de dois em dois a fim de que fossem adiante dele para cada cidade e lugar aonde ele tinha de ir.
2 Kfo memorm, “Boknabok rais suhm bi huktewamn, nhai bok yimam nd rais yukharoh yakyukm. Ndnatn nd mswir tikatr wakfo bruttnakahtko, wom yimam thu yuhurruhatrm, yi yakhirahmr nd rorhu rais swirthu rais hukham.
2 Antes de os enviar, ele disse:
3 Nhai mrokfom, wanjuko! Yima dukefmpno waiswako. Sifsifm yifakorhof namburet yauroh rifiny buhar yita kanjo inji nd namburet yauroh rifiny buhar kitwoko.
3 Vão! Eu estou mandando vocês como ovelhas para o meio de lobos.
4 Mirahko maru gegb yohenm, hmbre wus yohm o wom hona wuram ayakitohaknom. Be inji sfno yima furako yikfot. Mirahko wom yimampno aptha yifahta hanynomm.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias. E não parem no caminho para cumprimentar ninguém.
5 Wom kmithu wom kunys kitwoko, barkofpam afo nd kuny shofm rim kfo yindhoraknikfot. Kfo yindhoraknihato kfo mekfot, ‘Bro Nkifrar nda kuny shofko ayak marnyarko!’
5 Quando entrarem numa casa, façam primeiro esta saudação: “Que a paz esteja nesta casa!”
6 Inji rim kfo yindhorak-niruhatko, hifa yima yuhet yimar nd kunys rhuneft, nd niko rim kfo yindhorak niyuk tngt to be nd yimarn riyaht. Nhai ndhtet yima yuhet yimar rhukahr, to be tfit tukompno nieraht nd niko tuyuk kfo yindhor tngt.
6 Se um homem de paz morar ali, deixem a saudação com ele; mas, se o homem não for de paz, retirem a saudação.
7 Wom kmit yifiko, mirahko kuny kuny awita fnahnom. Bi rpa kunys fekko, be nd kunyrpat tohhato tamoh tamoh yeshrim kahukmko, be yakhato yakfot. Niko Bro Nkifrarhu mrokfeft kfo nuhas habriwohat tawo ndmn yak yakfot.
7 Fiquem na mesma casa e comam e bebam o que lhes oferecerem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de uma casa para outra.
8 Wom kmit yikomn, kunymn fak htemko, hifa, nhai mrokfom. Tamoh yeshrim nd kuny shofm hayukm, yak yakfot.
8 — Quando entrarem numa cidade e forem bem-recebidos, comam a comida que derem a vocês.
9 Tamoh tamoh dbohnefm nd kmi thofm korhwomm, yak marnyakfot. Kfo nuhas mekfot, ‘Bro Nkifrarhu kingdomkfot bi brbo hnewutko.’
9 Curem os doentes daquela cidade e digam ao povo dali: “O
10 Wom kmit yikomn, nhai nd kmi thofm kunym yakrfomko, yihotat rim tohhato kfo mekfot,
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, vão pelas ruas, dizendo:
11 ‘Ndar nikmoh kmithu bdrt nmoh wuram yarim yenym, tukmoh kmitn tfit kahot trk tanywonomm. To niko dukaf hanykfot. Bro Nkifrarhu kingdomkfot bi brbohwot. Rorhu yinhitn ndar bbinysoft tfit rhuraht. Ndnettn dukaf hanykfot.’
11 “Até a poeira desta cidade que grudou nos nossos pés nós sacudimos contra vocês! Mas lembrem disto: o Reino de Deus chegou até vocês.”
12 Na kfo mifwanko, ndar kmit yakruha krho nmbuhat mirahko ka kuken krho nmbuhat yakraht. Sodomt yakmo krho nmbuhat be inji habhi krho nmbuhat fakmom. Tawo ndar kmitn be tu bro krho nmbuha mift yakrahm.”
12 E Jesus disse mais isto:
13 “O ar Korasin thofenko, finji rhu bebhirhokma? Yo niko Betsaida thofenko, niko inji buga. Finji rhu bebhirhokma? Bro yuhuwaf nmbuhat korhtko. Bi wom yimar Tairti Saidont aikahrn mirakerkfot ahingrnart, na nikompno mirakerkfot hingrnamo kanjo, na kanga ka Tair thofmi Saidon thofm tum nayuk fasoh fasoh nefm hti bebhato bi bek tham nyuhunihato yuhun brasingt rhuhato yima yuhum bi yak kekutrmomm.
13 Jesus continuou:
14 Kto ndar bbinysoft tohwa yimam newa nefm yak nhtaruha yiha, nd yiha nikmoh krho nmbuhat nhai Tairti Saidonthut kanjo yakruhattko. Nhai. Niko yakruha krho nmbuhat be tu bro krho nmbuha mift yakrahtko.
14 No Dia do Juízo, Deus terá mais pena de Tiro e de Sidom do que de vocês, Corazim e Betsaida!
15 Yo niko Kaperneam thofko, kangko, ‘Ka yura mountko riyahnom?’ Nhai. Niko nndo helko riyahkonwe.”
15 E você, cidade de Cafarnaum, acha que vai subir até o céu? Pois será jogada no
16 Turhu disaiperm kfo memorm, “Niko pthayuk mrokfom yimam wanukwomme, nd yimam nanhu mrokfom wanukwom. Nikmoh pthayuk mrokfom nhai wanykahmme, nd yimam nann mong trohwom. Yimar na mong trohyukr, na kfo tkrurafyuk yimar mong trohwor.”
16 Então disse aos discípulos:
17 Nd 72 yimam yimom tfit bro yindhor nmbuhatpno tfit niamom. Niahato Jisasrpno mkfo memom, “Broye, nom ninhu yufat yuta nawoh-hato tek yarh kmi yarhm wany yakiomomm nmoh tngm.”
17 Os setenta e dois voltaram muito alegres e disseram a Jesus: — Até os demônios nos obedeciam quando, pelo poder do nome do senhor, nós mandávamos que saíssem das pessoas!
18 Jisasr wanyhato kfo memorm, “Na htimoyanr Satanr toh fnhur kanjo wufohninamor.
18 Jesus respondeu:
19 Wawanyko. Bro bbukeft bi he-moyanko. Nd bbinysofthu karoh-tknami yima waset nandomenm yahotrahkomm. Satanrhu nanyjar rifhut yiho hathurahkomt. Be nhai wom tamohm finji naruhatmko.
19 Escutem! Eu dei a vocês poder para pisar cobras e escorpiões e para, sem sofrer nenhum mal, vencer a força do inimigo.
20 Inji bi htimokomn, to mirahko akfo amanyom, ‘Kmi yarhmi tek yarhm nmoh tngm fak hikm.’ Mirahko inji akfo yindhornom. Be Bro Nkifrar nikmoh yufam wandfamo nmbuhatn wakfo yindhortwako.”
20 Porém não fiquem alegres porque os espíritos maus lhes obedecem, mas sim porque o nome de cada um de vocês está escrito no céu.
21 Jisasr nd 72 yimaroh mrokfom kfo yakio hanyetrn, Bro Nkifrarhu Yafothat bro yindhor nmbuhat hemotr. Nd Yafothathu yindhor nmbuhatpno Jisasr kfo memor, “Dajaye, ni nda mounti bbinysoft buriwa Nkifraye. Ni tu hifa dborioh neft namo. Nd nefm hifa nd bro duka tungunet yimampno yak kafrohmonmn, tfit habhi yonenmpno fak nriyafmonm. Ndnatn na kfo yindhorwann.”
21 Naquele momento, pelo poder do Espírito Santo, Jesus ficou muito alegre e disse:
22 “Nanhu Yifemr nanhu tirmn tamoh tamohm hta bugamorm. Nhai wom yimam nd rorhu Yonr hti nhtakahmr. Tu Yifem-rpar hti nhtewurr. Yo nhai wom yimam nd rorhu Yifemr hti nhtakahmr. Tu Yinemrpar hti nhtewurr. Yimam tu Yinem yonrn sinyahato turhu Yifemr yak nuhaswatrm, ndnatn hti nhtewumr rorhu Yifemr.”
22 — O meu Pai me deu todas as coisas. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e também aqueles a quem o Filho quiser mostrar quem o Pai é.
23 Turhu disaiperrpampno rhu hasetrn, nhowi kfo memorm, “Yimam nd niko htiyuk tamoh tamohm bi htiyetmn, ayindhortwam.
23 Então Jesus virou-se para os discípulos e disse só para eles:
24 Na kfo mifwanko, boknabok profetmi kingm nd niko htita shrm memoum, ‘Ahtinom,’ to nhai. Nhai nd shrm htirmoamm. Yo nd niko arihat wanuka mrokfeft memoum, ‘Awanynom’, to nhai. Nhai nd mrokfot wanyrmoamt.”
24 Eu afirmo a vocês que muitos
25 Nkifra boririfhuthu tisar memor, “Jisasr afo attiwon wona.” Inji duketrn, ttiwon memorr, “Broye, na finji narhoyann, toh nkifrarhoya?”
25 Um mestre da Lei se levantou e, querendo encontrar alguma prova contra Jesus, perguntou: — Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
26 Jisasr wanyhato ttiwon memorr, “To boririfhut finji kfiwat? To ni wanyshoft finji wanukwanm boririfhu mrokfom?”
26 Jesus respondeu:
27 Tfit rorn kfo memor, “‘Bror ninhu Nkifrayer, ndnatn ninhu yuhuwaf marbi bugam, ninhu yafothat, yo ninhu yima yuhu bugam be rorparn htakfot.’ yo, ‘Tunn yak marnyewa kanjo inji womm yak marnyakfot.’”
27 O homem respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com todas as forças e com toda a mente. E ame o seu próximo como você ama a você mesmo.”
28 Jisasr inji wanyhato kfo memorr, “Nd ni pthi mrokfom be tu kfo mifn. Inji nahato toh nkifrarahn.”
28 — A sua resposta está certa! — disse Jesus. — Faça isso e você viverá.
29 Nd yimar memor, “Be tukanhu yufat ayak marnyaya.” Ndnatn inji ttiwonmorr Jisasr. Ttiwon memorr, “To nanhu yimatr froher?”
29 Porém o mestre da Lei, querendo se desculpar, perguntou: — Mas quem é o meu próximo?
30 Jisasr wom tndh mrokfot kfo nuhas memorr, “Wom yimar Jerusalemt htanyhato memor, ‘Aiya Jerikoko.’ Yihotat yau hanyetrn, rikoh yimam toh rafakmomrn, tat noh bonohhato wuskam fak rhoptakni buga hemomr. Ror be tu gur yihotatn hwemor.
30 Jesus respondeu assim:
31 Be ror yihotat hwe hasetrn, wom prisr yau hnehato nd yimar yihom htihato manoh yuhat fau hhrifakmor.
31 Acontece que um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho. Quando viu o homem, tratou de passar pelo outro lado da estrada.
32 Be nd prisr inji yihom hti marsisanehato yimor. Rorhu mongkorn Lifai frikefthu wom yimar niamor. Ror nhaf inji. Ror be nd yimar yihom htihato fau hhrifakmor.
32 Também um
33 Tfit rorhu mongkorn Samaria thofr niamor. Rorne nd yimar yihom hti yuhuwafmorr.
33 Mas um
34 Yihom hti yuhuwafhato brbo nd yimarpno yihato nd yimarhu fhu yuruft wain bupami welpaye kifsamorrn, tawonmorr. Tawonnihato, you, yura nd ror yiyuk donkitn htahato hanymorr yimam yihom hwina mhwenewa kunysn.
34 Então chegou perto dele, limpou os seus ferimentos com azeite e vinho e em seguida os enfaixou. Depois disso, o samaritano colocou-o no seu próprio animal e o levou para uma pensão, onde cuidou dele.
35 Ndha hwe nfhahato nd wom dbharn nd kunys tohukatohyuk yimar hus kinakfot hehato kfo memorr, ‘Ndar yimar ninhu tirmn htanywanr. Ninn hatoh hasokahnr, tamoh tamohm yaknaftr fahunr, kto na nia thombat maruha hiruhann.’”
35 No dia seguinte, entregou duas moedas de prata ao dono da pensão, dizendo:
36 Nd yimarhu mrokfot kfonihato kfo ttiwon memorr, “Nd yihotat hwe hasoyuk yimar frohr rorhu yimat mifrn tohmor?”
36 Então Jesus perguntou ao mestre da Lei:
37 Nd yimar kfo memor, “Yimar nd wom yihotat noh hasomo yimar yuhuwafhato yak marnyamo yimar.” Jisasr kfo memorr, “Ni waikahnn, nd yimar namo kanjo inji wanatwa.”
37 — Aquele que o socorreu! — respondeu o mestre da Lei. E Jesus disse:
38 Yau hanymomn, buha wom kmitn Jisasr ndha riwitamor. Wom mett, rothu yufat Matat, rotn yaknimotr, hanymotr rothu kunysn.
38 Jesus e os seus discípulos continuaram a sua viagem e chegaram a um povoado. Ali uma mulher chamada Marta o recebeu na casa dela.
39 Nd Matathu kunysn mrokfom pthamoatr, Matathu nmem Mariat Jisasrhu wurampno rhuhato wany yakitohmoutr Jisasr pthamoahat.
39 Maria, a sua irmã, sentou-se aos pés do Senhor e ficou ouvindo o que ele ensinava.
40 Rot, Matat turpett yeshrim hta mskamout. Ndnatn Jisasrpno yimotn, kfo memotr, “Broye, nanhu nmemt httanysa turpata yeshrim hta mskiwa. Nhai duka mekahn turpatt hta mskewut? Wakfafkahtnt, ania ahingrnanhota.”
40 Marta estava ocupada com todo o trabalho da casa. Então chegou perto de Jesus e perguntou: — O senhor não se importa que a minha irmã me deixe sozinha com todo este trabalho? Mande que ela venha me ajudar.
41 Inji mkfomott, Jisasr memort, “Mataye, ni bok dukefm yekwatmn, ninhu yima yuhur kangm bi kminysofem.
41 Aí o Senhor respondeu:
42 Ndhtet bok dukefm arhum. Rpa dborioh dukefrpar wayakn. Mariat ndhtet dborioh dukefrpar kangt ayaka. Nhai tfit womm kfo rafokfot. Nhai.”
42 mas apenas uma é necessária! Maria escolheu a melhor de todas, e esta ninguém vai tomar dela.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.