Lucas 10
Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs NAA
1 Nd ror hik yibonmo yimampno napthanihato ee tfit Bror wom 72 yimam fakmor. Yakhato hus hus fak nhtamorm. Yak nhtahato hus hus nd ror yibonyuk kmim yi hanymomm.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e os enviou de dois em dois, para que fossem adiante dele a cada cidade e lugar onde ele haveria de passar.
2 Kfo memorm, “Boknabok rais suhm bi huktewamn, nhai bok yimam nd rais yukharoh yakyukm. Ndnatn nd mswir tikatr wakfo bruttnakahtko, wom yimam thu yuhurruhatrm, yi yakhirahmr nd rorhu rais swirthu rais hukham.
2 E lhes disse:
3 Nhai mrokfom, wanjuko! Yima dukefmpno waiswako. Sifsifm yifakorhof namburet yauroh rifiny buhar yita kanjo inji nd namburet yauroh rifiny buhar kitwoko.
3 Vão! Eis que eu os envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Mirahko maru gegb yohenm, hmbre wus yohm o wom hona wuram ayakitohaknom. Be inji sfno yima furako yikfot. Mirahko wom yimampno aptha yifahta hanynomm.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias; e não saúdem ninguém pelo caminho.
5 Wom kmithu wom kunys kitwoko, barkofpam afo nd kuny shofm rim kfo yindhoraknikfot. Kfo yindhoraknihato kfo mekfot, ‘Bro Nkifrar nda kuny shofko ayak marnyarko!’
5 Ao entrarem numa casa, digam primeiro: “Paz seja nesta casa!”
6 Inji rim kfo yindhorak-niruhatko, hifa yima yuhet yimar nd kunys rhuneft, nd niko rim kfo yindhorak niyuk tngt to be nd yimarn riyaht. Nhai ndhtet yima yuhet yimar rhukahr, to be tfit tukompno nieraht nd niko tuyuk kfo yindhor tngt.
6 Se houver ali uma pessoa que ama a paz, sobre ela repousará a paz de vocês; se não houver, a paz voltará sobre vocês.
7 Wom kmit yifiko, mirahko kuny kuny awita fnahnom. Bi rpa kunys fekko, be nd kunyrpat tohhato tamoh tamoh yeshrim kahukmko, be yakhato yakfot. Niko Bro Nkifrarhu mrokfeft kfo nuhas habriwohat tawo ndmn yak yakfot.
7 Fiquem na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque o trabalhador é digno do seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 Wom kmit yikomn, kunymn fak htemko, hifa, nhai mrokfom. Tamoh yeshrim nd kuny shofm hayukm, yak yakfot.
8 Quando entrarem numa cidade e ali forem bem-recebidos, comam do que lhes for oferecido.
9 Tamoh tamoh dbohnefm nd kmi thofm korhwomm, yak marnyakfot. Kfo nuhas mekfot, ‘Bro Nkifrarhu kingdomkfot bi brbo hnewutko.’
9 Curem os doentes que nela houver e digam ao povo dali: “O Reino de Deus se aproximou de vocês.”
10 Wom kmit yikomn, nhai nd kmi thofm kunym yakrfomko, yihotat rim tohhato kfo mekfot,
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, saiam pelas ruas, dizendo:
11 ‘Ndar nikmoh kmithu bdrt nmoh wuram yarim yenym, tukmoh kmitn tfit kahot trk tanywonomm. To niko dukaf hanykfot. Bro Nkifrarhu kingdomkfot bi brbohwot. Rorhu yinhitn ndar bbinysoft tfit rhuraht. Ndnettn dukaf hanykfot.’
11 “Até o pó desta cidade, que grudou nos nossos pés, sacudimos contra vocês! No entanto, saibam que está próximo o Reino de Deus.”
12 Na kfo mifwanko, ndar kmit yakruha krho nmbuhat mirahko ka kuken krho nmbuhat yakraht. Sodomt yakmo krho nmbuhat be inji habhi krho nmbuhat fakmom. Tawo ndar kmitn be tu bro krho nmbuha mift yakrahm.”
12 Eu digo a vocês que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “O ar Korasin thofenko, finji rhu bebhirhokma? Yo niko Betsaida thofenko, niko inji buga. Finji rhu bebhirhokma? Bro yuhuwaf nmbuhat korhtko. Bi wom yimar Tairti Saidont aikahrn mirakerkfot ahingrnart, na nikompno mirakerkfot hingrnamo kanjo, na kanga ka Tair thofmi Saidon thofm tum nayuk fasoh fasoh nefm hti bebhato bi bek tham nyuhunihato yuhun brasingt rhuhato yima yuhum bi yak kekutrmomm.
13 — Ai de você, Corazim! Ai de você, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que foram feitos em vocês, há muito que elas teriam se arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Kto ndar bbinysoft tohwa yimam newa nefm yak nhtaruha yiha, nd yiha nikmoh krho nmbuhat nhai Tairti Saidonthut kanjo yakruhattko. Nhai. Niko yakruha krho nmbuhat be tu bro krho nmbuha mift yakrahtko.
14 Mas, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vocês.
15 Yo niko Kaperneam thofko, kangko, ‘Ka yura mountko riyahnom?’ Nhai. Niko nndo helko riyahkonwe.”
15 — E você, Cafarnaum, pensa que será elevada até o céu? Será jogada no inferno!
16 Turhu disaiperm kfo memorm, “Niko pthayuk mrokfom yimam wanukwomme, nd yimam nanhu mrokfom wanukwom. Nikmoh pthayuk mrokfom nhai wanykahmme, nd yimam nann mong trohwom. Yimar na mong trohyukr, na kfo tkrurafyuk yimar mong trohwor.”
16 — Quem ouve vocês ouve a mim; e quem rejeita vocês é a mim que rejeita; quem, porém, me rejeita está rejeitando aquele que me enviou.
17 Nd 72 yimam yimom tfit bro yindhor nmbuhatpno tfit niamom. Niahato Jisasrpno mkfo memom, “Broye, nom ninhu yufat yuta nawoh-hato tek yarh kmi yarhm wany yakiomomm nmoh tngm.”
17 Então os setenta voltaram, cheios de alegria, dizendo: — Senhor, em seu nome os próprios demônios se submetem a nós!
18 Jisasr wanyhato kfo memorm, “Na htimoyanr Satanr toh fnhur kanjo wufohninamor.
18 Jesus lhes disse:
19 Wawanyko. Bro bbukeft bi he-moyanko. Nd bbinysofthu karoh-tknami yima waset nandomenm yahotrahkomm. Satanrhu nanyjar rifhut yiho hathurahkomt. Be nhai wom tamohm finji naruhatmko.
19 Eis que eu dei a vocês autoridade para pisarem cobras e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, lhes causará dano.
20 Inji bi htimokomn, to mirahko akfo amanyom, ‘Kmi yarhmi tek yarhm nmoh tngm fak hikm.’ Mirahko inji akfo yindhornom. Be Bro Nkifrar nikmoh yufam wandfamo nmbuhatn wakfo yindhortwako.”
20 No entanto, alegrem-se, não porque os espíritos se submetem a vocês, e sim porque o nome de cada um de vocês está registrado no céu.
21 Jisasr nd 72 yimaroh mrokfom kfo yakio hanyetrn, Bro Nkifrarhu Yafothat bro yindhor nmbuhat hemotr. Nd Yafothathu yindhor nmbuhatpno Jisasr kfo memor, “Dajaye, ni nda mounti bbinysoft buriwa Nkifraye. Ni tu hifa dborioh neft namo. Nd nefm hifa nd bro duka tungunet yimampno yak kafrohmonmn, tfit habhi yonenmpno fak nriyafmonm. Ndnatn na kfo yindhorwann.”
21 Naquela hora, Jesus exultou no Espírito Santo e exclamou:
22 “Nanhu Yifemr nanhu tirmn tamoh tamohm hta bugamorm. Nhai wom yimam nd rorhu Yonr hti nhtakahmr. Tu Yifem-rpar hti nhtewurr. Yo nhai wom yimam nd rorhu Yifemr hti nhtakahmr. Tu Yinemrpar hti nhtewurr. Yimam tu Yinem yonrn sinyahato turhu Yifemr yak nuhaswatrm, ndnatn hti nhtewumr rorhu Yifemr.”
22 — Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Turhu disaiperrpampno rhu hasetrn, nhowi kfo memorm, “Yimam nd niko htiyuk tamoh tamohm bi htiyetmn, ayindhortwam.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, Jesus lhes disse em particular:
24 Na kfo mifwanko, boknabok profetmi kingm nd niko htita shrm memoum, ‘Ahtinom,’ to nhai. Nhai nd shrm htirmoamm. Yo nd niko arihat wanuka mrokfeft memoum, ‘Awanynom’, to nhai. Nhai nd mrokfot wanyrmoamt.”
24 Pois eu lhes digo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
25 Nkifra boririfhuthu tisar memor, “Jisasr afo attiwon wona.” Inji duketrn, ttiwon memorr, “Broye, na finji narhoyann, toh nkifrarhoya?”
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o objetivo de pôr Jesus à prova e lhe perguntou: — Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Jisasr wanyhato ttiwon memorr, “To boririfhut finji kfiwat? To ni wanyshoft finji wanukwanm boririfhu mrokfom?”
26 Então Jesus lhe perguntou:
27 Tfit rorn kfo memor, “‘Bror ninhu Nkifrayer, ndnatn ninhu yuhuwaf marbi bugam, ninhu yafothat, yo ninhu yima yuhu bugam be rorparn htakfot.’ yo, ‘Tunn yak marnyewa kanjo inji womm yak marnyakfot.’”
27 A isto ele respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, com todas as suas forças e todo o seu entendimento.” E: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
28 Jisasr inji wanyhato kfo memorr, “Nd ni pthi mrokfom be tu kfo mifn. Inji nahato toh nkifrarahn.”
28 Então Jesus lhe disse:
29 Nd yimar memor, “Be tukanhu yufat ayak marnyaya.” Ndnatn inji ttiwonmorr Jisasr. Ttiwon memorr, “To nanhu yimatr froher?”
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: — Quem é o meu próximo?
30 Jisasr wom tndh mrokfot kfo nuhas memorr, “Wom yimar Jerusalemt htanyhato memor, ‘Aiya Jerikoko.’ Yihotat yau hanyetrn, rikoh yimam toh rafakmomrn, tat noh bonohhato wuskam fak rhoptakni buga hemomr. Ror be tu gur yihotatn hwemor.
30 Jesus prosseguiu, dizendo:
31 Be ror yihotat hwe hasetrn, wom prisr yau hnehato nd yimar yihom htihato manoh yuhat fau hhrifakmor.
31 Por casualidade, um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho e, vendo aquele homem, passou de largo.
32 Be nd prisr inji yihom hti marsisanehato yimor. Rorhu mongkorn Lifai frikefthu wom yimar niamor. Ror nhaf inji. Ror be nd yimar yihom htihato fau hhrifakmor.
32 De igual modo, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, passou de largo.
33 Tfit rorhu mongkorn Samaria thofr niamor. Rorne nd yimar yihom hti yuhuwafmorr.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou perto do homem e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Yihom hti yuhuwafhato brbo nd yimarpno yihato nd yimarhu fhu yuruft wain bupami welpaye kifsamorrn, tawonmorr. Tawonnihato, you, yura nd ror yiyuk donkitn htahato hanymorr yimam yihom hwina mhwenewa kunysn.
34 E, aproximando-se, fez curativos nos ferimentos dele, aplicando-lhes óleo e vinho. Depois, colocou aquele homem sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Ndha hwe nfhahato nd wom dbharn nd kunys tohukatohyuk yimar hus kinakfot hehato kfo memorr, ‘Ndar yimar ninhu tirmn htanywanr. Ninn hatoh hasokahnr, tamoh tamohm yaknaftr fahunr, kto na nia thombat maruha hiruhann.’”
35 No dia seguinte, separou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: “Cuide deste homem. E, se você gastar algo a mais, farei o reembolso quando eu voltar.”
36 Nd yimarhu mrokfot kfonihato kfo ttiwon memorr, “Nd yihotat hwe hasoyuk yimar frohr rorhu yimat mifrn tohmor?”
36 Então Jesus perguntou:
37 Nd yimar kfo memor, “Yimar nd wom yihotat noh hasomo yimar yuhuwafhato yak marnyamo yimar.” Jisasr kfo memorr, “Ni waikahnn, nd yimar namo kanjo inji wanatwa.”
37 O intérprete da Lei respondeu: — O que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse:
38 Yau hanymomn, buha wom kmitn Jisasr ndha riwitamor. Wom mett, rothu yufat Matat, rotn yaknimotr, hanymotr rothu kunysn.
38 Quando eles seguiam viagem, Jesus entrou numa aldeia. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Nd Matathu kunysn mrokfom pthamoatr, Matathu nmem Mariat Jisasrhu wurampno rhuhato wany yakitohmoutr Jisasr pthamoahat.
39 Marta tinha uma irmã, chamada Maria, que, assentada aos pés do Senhor, ouvia o seu ensino.
40 Rot, Matat turpett yeshrim hta mskamout. Ndnatn Jisasrpno yimotn, kfo memotr, “Broye, nanhu nmemt httanysa turpata yeshrim hta mskiwa. Nhai duka mekahn turpatt hta mskewut? Wakfafkahtnt, ania ahingrnanhota.”
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então se aproximou de Jesus e disse: — O Senhor não se importa com o fato de minha irmã ter deixado que eu fique sozinha para servir? Diga-lhe que venha me ajudar.
41 Inji mkfomott, Jisasr memort, “Mataye, ni bok dukefm yekwatmn, ninhu yima yuhur kangm bi kminysofem.
41 Mas o Senhor respondeu:
42 Ndhtet bok dukefm arhum. Rpa dborioh dukefrpar wayakn. Mariat ndhtet dborioh dukefrpar kangt ayaka. Nhai tfit womm kfo rafokfot. Nhai.”
42 mas apenas uma é necessária. Maria escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.