João 5

Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tfit kto Judaroh wom bro lotu yiharhu yemro burwat Jerusalemr htamotmt, Jisasr Jerusalemko yimor.
1 Depois disso, houve uma festa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Nd Jerusalemrhu wom bro kmi yifhatikt kutewumt Sifsifroh Yifhatikt, to brbo nd kmi yifhatiktpno hingrna-momr wom bro yuk bfar. Hibru yarmumat kutewumr Betesda. Nd yuk bfarhu manoh manoh thmbmn yimaroh rhu mskayuk tirfa kuny nafom hingrna habrimomm.
2 Há em Jerusalém, junto à porta das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, que tem cinco pórticos.
3 — ausente —
3 Nestes pórticos jazia um grande número de enfermos, de cegos, de coxos e de paralíticos, que esperavam o movimento da água.
4 — ausente —
4 {Pois de tempos em tempos um anjo do Senhor descia ao tanque e a água se punha em movimento. E o primeiro que entrasse no tanque, depois da agitação da água, ficava curado de qualquer doença que tivesse.}
5 Ndha nd tkittn rhumor wom dbohnet yimar. Nd yimar 38 gunyjimm rorhu dbohneft hatohmort.
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 Jisasr yau hanyhato nd yimar hwe kkor hasetr mhtimorr. Nd dbohneft htimorr bi rihatohngotakmor. Inji htihato kfo ttiwon memorr, “Nine tu waduka. Kangn nd dbohneft athu trohta?”
6 Vendo-o deitado e sabendo que já havia muito tempo que estava enfermo, perguntou-lhe Jesus: Queres ficar curado?
7 Jisasr inji kfomotrr tfit nd dbohna yimar kfo kangr, “Bro yimaye, nda tek bupam hamuh dbrufwohat to fitoh yimarn yaknihato wahtewotra bt nd dbohneft thu trohkahta? Buparoh hamuh wohnepam htihato kanga tukann yudbat aikahann amitohniya, wommn bi dimandinihato mitohnitatm dbohnefm thu trohwomm.”
7 O enfermo respondeu-lhe: Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada; enquanto vou, já outro desceu antes de mim.
8 Inji kfomotr Jisasr kfo memorr, “Wasinya! Wasinyakahnn yitwat wayakkahnt wayauwakni.”
8 Ordenou-lhe Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Be yudbat nd yimar marnyanimor, nndo memom ka kparn watuyekwor. Be nd tur hwe hasoyuk yitwat miyak riraknihato fauyaknimor.
9 No mesmo instante, aquele homem ficou curado, tomou o seu leito e foi andando. Ora, aquele dia era sábado.
10 Ndnettn Judaroh bro yimam inji htiyakmohat kfo memomr, “Bare, tamohmpno nda bro Sabat yiharn nd yitwat yihom hauyak mhauyekwant? Boririfhut kfo kangt, ‘Mirahn Sabat yiharn yitwat yihom hauyak mhauyakant.’”
10 E os judeus diziam ao homem curado: E sábado, não te é permitido carregar o teu leito.
11 Tfit ror sinyahato kfo memor, “Nd na yak marnyafoyuk yimar kfo famura, ‘Wasinyakahnn yitwat wayaknikahnt wayauwakni.’”
11 Respondeu-lhes ele: Aquele que me curou disse: Toma o teu leito e anda.
12 Tfit kfo ttiwon memomr, “To frohrn kfo yamurn, ‘Yitwat wayaknikahnt wayauwakni?’”
12 Perguntaram-lhe eles: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 To nd wura noh minysafet yimar nhai hti hik marnyaf-rmorr nd ror yak marnya tanyuk yimar. Yonmar yima rifinyrn Jisasr nd yimar yak marnya tanymohat to be nd yima rifiny buharn tayinyarnihato frtkunimor.
13 O que havia sido curado, porém, não sabia quem era, porque Jesus se havia retirado da multidão que estava naquele lugar.
14 Kto Jisasr Bro Nkifrarhu temper kmifar rim fnahnihato nd yimar yiro temper kmifar toh hasetrn rim htimorr. Rim htihato kfo memorr, “Wahti. Ni bi tu yimaye. Nd ni hatohmo yonmari dbohneft be bi thu troh tanymotn. Arihat mirahn tfit wom tamoh nefm arim naya. Tfit finji rim narahn, to be nd yiha be tu bro krhopam yakrahn.”
14 Mais tarde, Jesus o achou no templo e lhe disse: Eis que ficaste são; já não peques, para não te acontecer coisa pior.
15 Be nd yimar ror yak marnyamo yimar hti hikhato Judaroh bro yimampno yihato kfo nuhas memorm, “Nd na yak marnyamo yimare, Jisaser.”
15 Aquele homem foi então contar aos judeus que fora Jesus quem o havia curado.
16 Be nd Judaroh bro yimam inji wany hikak marnyahato Jisasr rihti dbnotakhato riptha namburak memom, “To nd yima Jisasre frohm kfo memomr, Sabat yiha ndhtet hingrnefm wah-ingrnatwa?”
16 Por esse motivo, os judeus perseguiam Jesus, porque fazia esses milagres no dia de sábado.
17 Jisasr nd rroh kfo hutt mrokfom wanyhato kfo memorm, “Nanhu Yifemr nhai rhu witakahr hingrnaneft. Na to nd yuhatn na nhai rhu witakfot hingrnaneft.”
17 Mas ele lhes disse: Meu Pai continua agindo até agora, e eu ajo também.
18 Be nd ror kfomo tngrpno Judaroh bro yimaroh yima yuhum kahm kindo wakur sinyahato kfo memom, “Nome ndar yimar finji anakahtnomr anohr. Sabat yiham nhai mikahr nd yihar be wom tamoh nefm finji na duha. Yo nhai be nd nefrpat nakahr, Bro Nkifrar kangrr rorhu Yifemer. Kangr Bro Yifemr kanjo aruha, nd dukeftn nd nefm newurm.”
18 Por esta razão os judeus, com maior ardor, procuravam tirar-lhe a vida, porque não somente violava o repouso do sábado, mas afirmava ainda que Deus era seu Pai e se fazia igual a Deus.
19 Jisasr nd Judaroh bro yimam kfomo mrokfot wanyhato tfit ror kfo memorm, “Na kfo mifwanko, Yonr turhu Yifemrhu hingrnefm hingrnewur. Nhai be turhu yima yuhurn o dukefrn tamoh hingrnefm hingrnakahrm. Nhai. Ror turhu Yifemr hingrnayuk hingrnef yuham hti hikakhato hingrna hik hanitr.
19 Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: o Filho de si mesmo não pode fazer coisa alguma; ele só faz o que vê fazer o Pai; e tudo o que o Pai faz, o faz também semelhantemente o Filho.
20 Nd Yonr be Yifemrhu mondt yihom furwarn nd ror niwa nefm yak nuhaswatrr newurm. To mirahko ka be nd nefrpam htirahnom. Nhai. Tu bro bro nefm yak nuhasruhatrr tfit rorn nd nefm nikompno naruhatrm nikom tfit hti kshrfahato kfo mirahko, ‘Mamai! Ndart tamohtet nefet?’ Mfham danyr yohtnehrahm.
20 Pois o Pai ama o Filho e mostra-lhe tudo o que faz; e maiores obras do que esta lhe mostrará, para que fiqueis admirados.
21 Ndt nhai be kfo nhehkfoyet. Bro Yifemr noheh yimam yak kasinyahato yima tkonham kafkni yahuka kanjo, to be nd yuhatn yinem Yonr turhu hti fijo yimam tkonham kafkni yahukrm.
21 Com efeito, como o Pai ressuscita os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 Yo nhai tfit Bro Yifemrn kotkfot yakitohruhatrt. Nhai. Nd hingrneft bi Yonrhu tirtn htamort.
22 Assim também o Pai não julga ninguém, mas entregou todo o julgamento ao Filho.
23 To be ndnatn nda bbinysofthu yimam be yinem Yonrhu yufat yuta hagrharahm Bro Yifemrhu yufat wuyuta hagrha hakutwa kanjo. Fitoh yimam nhai yinem Yonrhu yufat yuta hagrhakahm, nd yimam nhai nd yonr kfo tkruryuk Yifemr kfo hagrhakahm.
23 Desse modo, todos honrarão o Filho, bem como honram o Pai. Aquele que não honra o Filho, não honra o Pai, que o enviou.
24 Na kfo mifwanko, fitoh yimam na kfo tkrurafyuk Yifemrn rroh dukefm rhuhato nanhu mrokfom hikwom, toh nkifranirahm. Nhai nd kotkfot tohruhatm. Be mrokfo duhatm rhurahm. Nd hel yita yihotat bi htanyhato Bro Nkifrar htayuk dfa tikr bi rim tohnihato hefenrhu yihotat kau hanitwom.
24 Em verdade, em verdade vos digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna e não incorre na condenação, mas passou da morte para a vida.
25 Na kfo mifwanko, yihar niayukr to bi asor bi niaror. Nd hel yi hanita met yindarim yinem Yonrhu tngt wanyrahm. Wanyakhato Bro Nkifrarhu yihotat toh hanyrahm.
25 Em verdade, em verdade vos digo: vem a hora, e já está aí, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 Yimaroh rhu tohefr tu Yifemrn kakitohworr. Nhai wom yima furam yakitohkahmr. Yifemr yakitoh hasohato tfit tu Yinemrhu tirtn yimaroh rhu tohefr fak htamorr.
26 Pois como o Pai tem a vida em si mesmo, assim também deu ao Filho o ter a vida em si mesmo,
27 Yo kotkfothu yakitohneft bi tu Yinemr, nmoh Bro Najomr, turhu tirtn fak htamort.
27 e lhe conferiu o poder de julgar, porque é o Filho do Homem.
28 Mirahko nd na kfiwa mrokfompno mfha tha duhatnom arhunom. Yihat nieraht, noheh yima bugam yopm toh hanyukm tfit Yonrhu naku tngt wanyhato
28 Não vos maravilheis disso, porque vem a hora em que todos os que se acham nos sepulcros sairão deles ao som de sua voz:
29 tfit sinya hanyrahm. Fitoh yimam toh marnyem nd yimam tfit sinya thombat, be mrokfo duhatm rhuruhamn dborioh rhu nmbuhat yakhato toh nkifranirahm. Fitoh yimam fasoh nefm nayetem, nd yimam sinya thombat, be kotkfot tohniruhamn rroh toh nmbuhat, fasoh toh nmbuhat yakrahm.”
29 os que praticaram o bem irão para a ressurreição da vida, e aqueles que praticaram o mal ressuscitarão para serem condenados.
30 Jisasr tfit kfo memorm, “Na nhai wom hingrneft be nanhu yima yuhurpar wakfakhato hingrnakfot. Nhai. Na tukianhu Yifemr kfo htafmo mrokfo yuhatn hikwoyann met yindarim nayuk tamoh tamoh nefm htihato kak hta bohtahukanm. Ndnatn na yimaroh nefm yak hta bohtiwohat na tuka kfo tkrurafmo Bro Yifemrhu mrokfo yuham hikhato kak hta bohta marnyahukanm. Nhai nndo mando riyohne ayohnekaha.
30 De mim mesmo não posso fazer coisa alguma. Julgo como ouço; e o meu julgamento é justo, porque não busco a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
31 Be na tukiann, na tukanhu toheft aptha srhant, be nhai nanhu mrokfom wany fugharfotkomm. Nhai.
31 Se eu der testemunho de mim mesmo, não é digno de fé o meu testemunho.
32 To tor womr riyorhwor. Rorn nanhu yufat kfo ptha yimbu hikwort.
32 Há outro que dá testemunho de mim, e sei que é digno de fé o testemunho que dá de mim.
33 — ausente —
33 Vós enviastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 — ausente —
34 Não invoco, porém, o testemunho de homem algum. Digo-vos essas coisas, a fim de que sejais salvos.
35 Jonr kshr kindo niahato fakitohmorr. Ror nd yakitohmo kshrhu nukeftpno afo myindhor tefinimoko.
35 João era uma lâmpada que arde e ilumina; vós, porém, só por uma hora quisestes alegrar-vos com a sua luz.
36 Yima Jonr niahato kfo pthamo mrokfom rom tu nanhu rhu toh nmbuhathu mrokfom kfo pthamor. To nd Yifemr na hemo hingrnefm na hingrniwam, tom nd hingrnefmn yimam kak nuhaswomm na Bro Yifemr kfo tkrurafmo yuhathu tu hingrnefm. Nd hingrnefmn yimam htihato kfo kangm, tom tu Bro Yifemrhu hingrnefm.
36 Mas tenho maior testemunho do que o de João, porque as obras que meu Pai me deu para executar - essas mesmas obras que faço - testemunham a meu respeito que o Pai me enviou.
37 Na Yifemr tkrurafmotra nda bbinysoft niamoya. Turn nanhu rhu toh nmbuhat kfo ptha nuhasmor. To rorhu tngt nhai nikmoh yimbhindange wanyrmokomt yo nhai rorhu nyingatikt nikmoh nyingaye htirmokomt. Nhai.
37 E o Pai que me enviou, ele mesmo deu testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz nem vistes a sua face...
38 Na nd Bro Yifemr kfo tkruryuk yimaya, to na nhai hikkahkma, ndnettn nhai rorhu mrokfom yakitohkahkomm.
38 e não tendes a sua palavra permanente em vós, pois não credes naquele que ele enviou.
39 Nikmoh dukeft duka kangko, ‘Bro Nkifrarhu mrokfomn tu toh nkifraniyuk dborioh rhu nmbuhat yak htarahmnom.’ Ndnettn nd mrokfom htitakomn kak nhta bonhtewukomm. To nd mrokfom to nann kfo hik bohikwom.
39 Vós perscrutais as Escrituras, julgando encontrar nelas a vida eterna. Pois bem! São elas mesmas que dão testemunho de mim.
40 To niko nhai wany yakiohato na hikkahko. Ahikko to hifa rhu nmbuhat herfoyanko.
40 E vós não quereis vir a mim para que tenhais a vida...
41 Na nhai mikaha, mrokfom apthakahta yimam wany kafhurrahma. Nhai.
41 Não espero a minha glória dos homens,
42 Na hti hasiwanko nikmoh yuhuwaf marbim nhai Bro Nkifrar rhukahm. Nhai.
42 mas sei que não tendes em vós o amor de Deus.
43 Na niamohat, tu Bro Nkifrar tkrurafmotra fawihnamoya. To niko nhai marimoko, nd na kfoyuk mrokfot wuthu kmbriyakhato ayak hiknomt. Nhai. Be wom yima furar be turhu fijo niahato mrokfo kfo pthaneft niko be yudbat myoh brurnihato bmbri hikaknitkomt.
43 Vim em nome de meu Pai, mas não me recebeis. Se vier outro em seu próprio nome, haveis de recebê-lo...
44 Niko ndhtet met yindariko be tu nhai mif yak hikruhatkomt nanhu mrokfot, nhai mif. To nikmoh bro dukefm be kangko, ‘Be tunom nayuta yindhorhato bro yufat ayak hasonom.’ Nhai wofnkahko Bro Nkifrarpar yahuka bro yufat.
44 Como podeis crer, vós que recebeis a glória uns dos outros, e não buscais a glória que é só de Deus?
45 To niko mirahko ka nann kotimruhanko Bro Nkifrarhu nyinga-tikhato. Nhai. Nd niko kotimyuk yimar tor riyorhwor. Mosesrn kotimrahrko. Niko kangko, ‘Nda Mosesrhu mrokfotn hifa tkitt htarahtnom.’ To nd mrokfotn tfit toh kekuthato kotimrahtko.
45 Não julgueis que vos hei de acusar diante do Pai; há quem vos acusa: Moisés, no qual colocais a vossa esperança.
46 Nd Mosesr wandfamo mrokfom to nanhu rhu toh nmbuhat wandfa hikmor. Ndnettn kanga niko Mosesrhu mrokfot yakhato ahikko, nann hikrfoko. To nhai.
46 Pois se crêsseis em Moisés, certamente creríeis em mim, porque ele escreveu a meu respeito.
47 Na bi htitanko nd Mosesr wandfayuk mrokfot nhai yak hik marnyakahkomt. Ndnatn to nanhu mrokfot nhai yak hikruhatkomt.”
47 Mas, se não acreditais nos seus escritos, como acreditareis nas minhas palavras?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.