João 21
Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs VC
1 Tfit wom yiha Galili baritn Jisasr tfit wompam turhu disaipermpno rim fnahmor. Nd Galili barithu wom yufat Taiberias.
1 Depois disso, tornou Jesus a manifestar-se aos seus discípulos junto ao lago de Tiberíades. Manifestou-se deste modo:
2 Jisasr disaipermpno mfnahmohat inji mfnahmorm. Wom yiha, Saimon Pitar, Tomasr (rorhu wom yufat Didimusr), yo Galili profinshu kmi Kana thof Natanierr, yo Sebedirhu yon najohf, yo wom disaiper husf rpat toh hasomom.
2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé {chamado Dídimo}, Natanael {que era de Caná da Galiléia}, os filhos de Zebedeu e outros dois dos seus discípulos.
3 Saimon Pitar sinyahato womm kfo tany memorm, “Nane barit rugi htat kitwa.” Womm sinyahato kfo memomr, “Nom to kamuknom ahiknomn.” Be inji kfomotm rpa mmbrrpat mikmbrenihato yimom. Nd yifungr rugim htati htati nhai wom yirenr yakrmom.
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Responderam-lhe eles: Também nós vamos contigo. Partiram e entraram na barca. Naquela noite, porém, nada apanharam.
4 Marr mwondh fnah hanymor Jisasr tek bari thmbtn mitohmor. Disaiperm nhai duka marimom nd yimar Jisaser.
4 Chegada a manhã, Jesus estava na praia. Todavia, os discípulos não o reconheceram.
5 Jisasr mitohhato rittiwon memorm, “Wurenko, yiram fekko?” Rom kfo memomr, “Nheno.”
5 Perguntou-lhes Jesus: Amigos, não tendes acaso alguma coisa para comer? Não, responderam-lhe.
6 Rom inji kfo namhimotm tfit Jisasr kfo memorm, “Rugit wayakkahkomt mano tirmifko watukahtkomt bok yiram tuhakraht.” Jisasr kfomo yuhatn tirmifko rugit tuhato memom tfit wateh sohaknomt, nhai watehakkfot. Yirat nhai be kukenhato tuhakrmot. Ndnettn watehakneft nhombratimoum.
6 Disse-lhes ele: Lançai a rede ao lado direito da barca e achareis. Lançaram-na, e já não podiam arrastá-la por causa da grande quantidade de peixes.
7 Nd disaiperr Jisasr mfro yuhu mongimoar sinyahato Pitar kfo memorr, “Nd yimar Broyer.” Kfo memotr Broyer, Saimon Pitar inji wanyhato turhu yak hrur thumo yuke hmbreshar tfit yakmorn ndr nyuhmor. Nyuhnihato tekt fuknimorn rifune hanymor thmbko.
7 Então aquele discípulo, que Jesus amava, disse a Pedro: É o Senhor! Quando Simão Pedro ouviu dizer que era o Senhor, cingiu-se com a túnica {porque estava nu} e lançou-se às águas.
8 Wom disaiperm rom bot rhuhato yira rugit riteh hanymomt. Nhai be wuri danyko rihirrmom, be brbo thmbtpno hirmom. Boti mano bari thmbt be 100 mitakforpat.
8 Os outros discípulos vieram na barca, arrastando a rede dos peixes {pois não estavam longe da terra, senão cerca de duzentos côvados}.
9 Rom rim dbkafnihato mhtimom kaht yo yirar kahtn kurmour yo wom bretpam htatamorm.
9 Ao saltarem em terra, viram umas brasas preparadas e um peixe em cima delas, e pão.
10 Jisasr kfo memorm, “Nd niko yek yiram womm wahnako.”
10 Disse-lhes Jesus: Trazei aqui alguns dos peixes que agora apanhastes.
11 Jisasr inji kfomotr, Saimon Pitar tfit mmbrt mitohnihato rugit ritehakhato teh hawitamort nungurn. Nd rugit tuhakmo yiram 153 yiram tuhakmot. Be tu bro yirarpam tuhakmot. To nhai frtmbrarmomt rugit.
11 Subiu Simão Pedro e puxou a rede para a terra, cheia de cento e cinqüenta e três peixes grandes. Apesar de serem tantos, a rede não se rompeu.
12 Jisasr kfo memorm, “Waniakahkomn afo nuwa wayako.” Disaiperm bi hti nhta yo wany nhtahato duka memom, “Arr Bror nier.” Ndnatn yakrmenano nhai womr duka marimor, “Kfo ttiwon miruhanr, ‘Nine frohe?’ Nhai.”
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousou perguntar-lhe: Quem és tu?, pois bem sabiam que era o Senhor.
13 Jisasr kahtpno yauyaknihato bretpat yakhato hemorm yo yirar nhaf yakhato hemorm.
13 Jesus aproximou-se, tomou o pão e lhos deu, e do mesmo modo o peixe.
14 Jisasr nohhato tfit sinyamohat nd yiha husfirpehyuk htit htimomr turhu disaipermpno mfnahmor.
14 Era esta já a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado.
15 Jisasri turhu disaiperm nuwa yenyimomn Jisasr sinyahato Saimon Pitar kfo ttiwon memorr, “Saimon, Jonrhu yone, wur arm rroh dukefr nanpno korhr. To ninn ka marbit htewuna?” Pitar sinyahato kfo memorr, “Broye, nanhu yima yuhur htitnr, nanhu yima yuhur nhai wom frohmpno rhukahr. Nhai. Nanhu yima yuhur ninrpanpno korhr.” Be Jisasr inji wanyhato kfo memorr, “Nanhu sifsifenm wayukatohaf hanyhitwona.”
15 Tendo eles comido, Jesus perguntou a Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes? Respondeu ele: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
16 Tfit wompam Jisasr ttiwon memorr, “Jonrhu yon Saimone, ninhu dukefr ka nanrpa mifanpno hta mifwonr?” Saimon Pitar kfo memor, “Uwa, uwa Broye, nanhu yima yuhur ninrpanpno korhr.” Tfit Jisasr kfo memorr, “Nanhu sifsifm wayukatohafo hanyhitwona.”
16 Perguntou-lhe outra vez: Simão, filho de João, amas-me? Respondeu-lhe: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
17 Jisasr tfit husfirpeh ttiwonneft ttiwon memorr, “Jonrhu yon Saimone, ninhu dukefr ka nanrpa mifanpno korh mifwor?” Saimon Pitar Jisasr husfirpeh ttiwonneft ttiwonmotr duka krhohato memor, “Arr be masat ttiwon hasukna hatohwora. To finji wom finji kforhoya?” Kfo memorr, “Broye, tamoh tamoh nefm htitnm. Nanhu dukefr ninrpanpno korh mifwor.” Jisasr kfo memorr, “Nanhu sifsifm wayukatohaf hanyhitwona.
17 Perguntou-lhe pela terceira vez: Simão, filho de João, amas-me? Pedro entristeceu-se porque lhe perguntou pela terceira vez: Amas-me?, e respondeu-lhe: Senhor, sabes tudo, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Na kfo mifwann, ninhu damiag tohtpno tunn hmbreshat hmbrehato tunhu tire foh thaye dbkafnihato fitoh fitoh tkitm tunn ufau fau htfasmoun. Tfit kto tabou buganihato tirm mano mano tuhayitruhatnm wommn tirm kijbkafakniruhamn wom tkitt hanyrahmn. Nd tkitt nhai be tunhu duka fijo yiruhatn.”
18 Em verdade, em verdade te digo: quando eras mais moço, cingias-te e andavas aonde querias. Mas, quando fores velho, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres.
19 Jisasr nd mrokfom inji kfomohat to Pitar nohruha noh yuhatn Bro Nkifrar bro yufat yakrahr, nd yuhatn Jisasr kfo mrokfom inji kfomorm. Jisasr nd mrokfot kfo pthanihato Pitar kto tfit kfo memorr, “Wania wahikna.”
19 Por estas palavras, ele indicava o gênero de morte com que havia de glorificar a Deus. E depois de assim ter falado, acrescentou: Segue-me!
20 Pitar kekutakhato yihom hti-yakmorr Jisasr mfro yuhu mongimoa disaiperr mongko fau hik hnamorf ror Jisasrpno. To Jerusalemr Jisasrpno wuroh nuwa yamohat to nd yimarn Jisasrpno brbo rhu kekutni hanyhato ttiwon memorr, “Broye, frohrn ni hndhnaruharn?”
20 Voltando-se Pedro, viu que o seguia aquele discípulo que Jesus amava {aquele que estivera reclinado sobre o seu peito, durante a ceia, e lhe perguntara: Senhor, quem é que te há de trair?}.
21 Pitar kekutnihato Jisasr rikfo memorr, “Broye, ndar nnoh mongko niewa yimare finji finji rorhu rhu nmbuhat yiruhat?”
21 Vendo-o, Pedro perguntou a Jesus: Senhor, e este? Que será dele?
22 Jisasr kfo memorr, “Na tuka kanga afo yima nfrir atohkahrn nanhu nia yihar atoh gari hasorr, to nhai mrokfom. To ni womn tamohmpno kfo pthiwa? Be tunn wania wahikna.”
22 Respondeu-lhe Jesus: Que te importa se eu quero que ele fique até que eu venha? Segue-me tu.
23 Kto wom Kristenm Jisasr kfomo mrokfot yak kekutnihato nnakfo hihany memom, “O, kfo memor nd disaiperr nhai nohruhatr.” To Jisasr nhai kfo marimor, “Nhai nohruhatr.” Nhai. Ror be kfo memor, “Na duka kanga afo yima nfrir atohkahrn nanhu nia yihar atoh gari hasora, to nhai mrokfom. To ni womn tamohmpno kfo pthiwa?”
23 Correu por isso o boato entre os irmãos de que aquele discípulo não morreria. Mas Jesus não lhe disse: Não morrerá, mas: Que te importa se quero que ele fique assim até que eu venha?
24 To nd kfiwa disaiperrn wandfa-morm nda mrokfom. Nom htitnom nd ror kfoyuk mrokfom tu kfo mif mif kfoyem.
24 Este é o discípulo que dá testemunho de todas essas coisas, e as escreveu. E sabemos que é digno de fé o seu testemunho.
25 Jisasr namo nefm mirahko ka rpa nefm namor. Tu boknabok nefm namor. Be amikahmn nd nef bugaroh mrokfom gonborngmn awandfa bugam, kane finji htarfom gonborngm. Ka nda yuht bbinysoft gonborngroh htayuk tkitm kkopen-tarfom.
25 Jesus fez ainda muitas outras coisas. Se fossem escritas uma por uma, penso que nem o mundo inteiro poderia conter os livros que se deveriam escrever.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.