João 18
Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs NAA
1 Jisasr Bro Nkifrarpno kfo bruttna buganihato turhu disaiperm myaknihato tek Kidront hayuknihato mkuko yimom. Nd tek mkuko rhuyuk olif suhtn yi rhumom.
1 Depois de dizer isso, Jesus saiu juntamente com os seus discípulos para o outro lado do ribeiro de Cedrom, onde havia um jardim; e aí entrou com eles.
2 Nd olif suhtn bok yiham Jisasr turhu disaiperm yaknimoarm ndha yi rhu rifinymoum. To Jisasr hndhnayuk yima Judasr ror bi htimort nd tkitt.
2 Judas, o traidor, também conhecia aquele lugar, porque Jesus muitas vezes havia se reunido ali com os seus discípulos.
3 Ndnettn Judasr to be nd yuhatn hanymorm Romroh soldiami polism. Polism prisroh bro yimami Farisim kfo tkrurafmomm. Yahrt tohyuk kfra inyarut yo kshm rpat fakitohakmomm.
3 Tendo, pois, Judas recebido a escolta e alguns guardas da parte dos principais sacerdotes e fariseus, chegou a esse lugar com lanternas, tochas e armas.
4 Jisasr nd yimam htiyak-mohat nhai yak mmormort rroh yi nmbuhat. Ror bi tawisafmorm rorhu yakyuk krhopa bugam. Bi tawisafetrn kfo ttiwon memorm, “Nikome frohm hambriwako?”
4 Então Jesus, sabendo de tudo o que ia acontecer com ele, adiantou-se e perguntou-lhes:
5 Kfo memomr, “Nom Nasaret thof Jisasr kak hambro hnewunom.” Jisasr sinyahato kfo memorm, “Na to asoya.” Nd Jisasr hndhnayuk yima Judasr, ror rpat nd yahr kmimpno rpat tohmoum.
5 Eles responderam: — A Jesus, o Nazareno. Então Jesus lhes disse: Ora, Judas, o traidor, também estava com eles.
6 Jisasr kfo memotr, “Na asoya,” nd yimam tfit mongthur mongthur yihato tuha dangn yukha dangn yukham tmbho thumom.
6 Quando Jesus lhes disse: “Sou eu”, recuaram e caíram por terra.
7 Tfit wompam Jisasr kfo ttiwon memorm, “Niko frohr hambriwako?” Kfo memom, “Nasaret thof Jisasr hambriwunom.”
7 Jesus, de novo, lhes perguntou: Responderam: — A Jesus, o Nazareno.
8 Jisasr kfo memorm, “To bi kfiyanko, na asoya. Na hambro hne thombat to bt ndar na hik htfaswam afo aim.”
8 Então Jesus disse:
9 Ror nd yima yuhur inji mfnahhato inji kfo pthamohat, to bingot mrokfot bi kfo memor, “Nd yimam ni hayukm nhai rroh womr yakrmotmr frtrohrmornom.” Nd mrokfot bi inji ruhettn to be ka yimamn fak htamotmr inji kfomor.
9 Ele disse isso para se cumprir a palavra que tinha dito anteriormente: “Não perdi nenhum dos que me deste.”
10 Saimon Pitar ror bainat fakitohakmor. Nd bainat kimt teh tundakhato prisroh bro tohak prisrhu hingrna yimarhu tirmif yimbhindangt frbubafmotrt misuhmot. Nd yimarhu yufat Malkusr.
10 Então Simão Pedro puxou da espada que trazia e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita. E o nome do servo era Malco.
11 Pitar inji namotr tfit Jisasr kfo memorr, “Bainat tfit wathuntwe. Ni finji dukewuna, ka kangn, nd krho nmbuhat bi Bro Yifemr dkfoyukt ayak duha yirte? Nd dukeftpno inji newun?”
11 Mas Jesus disse a Pedro:
12 Nd Jisasrhu yakt yimo yimam Jisasr tir tir yakmomr mtitofe kiboki-momr.
12 Assim, a escolta, o comandante e os guardas dos judeus prenderam Jesus e o amarraram.
13 Kibokiyakhato afo Anasrpno hanymomr. Anasr Kaiafasrhu matoh-emer. Kaiafasrn prisroh bro tohak yimarhu hingrneft fakitohmort nd gunyjimr.
13 Então o levaram primeiramente a Anás, sogro de Caifás, sumo sacerdote naquele ano.
14 To nd Kaiafasrn bro tohak prisr tohhato Judaroh bro yimam bi kfo memorm, “Rpa yimarpar Juda buga-nmoh tkitt yakhato suh nanyorneft hifa.”
14 Ora, Caifás era quem havia declarado aos judeus ser conveniente morrer um homem pelo povo.
15 Jisasr hanymohat Saimon Pitari wom disaiperr hik hanymofr. Nd wom disaiperr bro tohak prisr bi tawisaf-morr. Ndnetrn ror rim fnahnimor nd bro tohak prisrhu kuny kmifako Jisasr hafknemohat.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiam Jesus. Esse discípulo era conhecido do sumo sacerdote e, por isso, conseguiu entrar no pátio da casa deste com Jesus.
16 Pitar ror kmifa rim fnahnitn mtoh hasomor. Tfit ndwom disaiperr Pitar hti hambrohato tfit nd kmifa rim fnahnit tohukatohmoa mett kfo ttiwonhato Pitar fknenimor.
16 Pedro, porém, ficou de fora, junto à porta. O outro discípulo, que era conhecido do sumo sacerdote, saiu, falou com a encarregada da porta e levou Pedro para dentro.
17 Nd mett inji htiyaf hanyhato Pitar kfo ttiwon memotr, “Ka ni aso nd yimarhu wom disaipern?” Pitar kfo memor, “Nhai na. Na wom yimaya.”
17 Então a empregada, encarregada da porta, perguntou a Pedro: — Você também não é um dos discípulos desse homem? Ele respondeu: — Não, não sou.
18 Yifung-nano bro frfoneft yakmottm nd bro tohak prisrhu kuny kmifar yukatohaf hanyuk yimami polism kaht tenghato haunyomoum. Pitar ror nd yimampno rpat tohhato kaht haunyomoum.
18 Os servos e os guardas estavam ali, tendo acendido uma fogueira por causa do frio, e se aqueciam. Pedro estava no meio deles, aquecendo-se também.
19 Prisroh bro tohak prisr sinyahato kfo ttiwonmorr disaiperroh nmbuhat yo tu Jisasr mrokfom kfo pthamoa yuham. Ndm kfo ttiwon hik bohik-mourr.
19 Então o sumo sacerdote interrogou Jesus a respeito dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Jisasr sinyahato kfo memorr, “Na mrokfom kfo pthamoahat nhai wom kafroh tkitt tuhan yindarim yak nhafohhato kfo ptharmoayanm. Briyaha tafontn Judam rifiny hakuta rmonmn yo Bro Nkifrarhu temperr rifinymoatm mrokfom hemoanm.
20 Jesus lhe respondeu:
21 Ndnettn to tamohmpno na ttiwonwa? Na pthamo mrokfom wanymo yimamn wakfo ttiwonn. Rom tawisafwomm na pthamoa mrokfom.”
21 Por que o senhor está perguntando para mim? Pergunte aos que ouviram o que lhes falei. Eles sabem muito bem o que eu disse.
22 Jisasr inji kfo pthamotr brbo tohyuk polismanr sinyahato Jisasr nyingatikt frsrfamorr. Frsrfahato kfo memorr, “Tot inji tohak prisr kfoyuk mrokforoh kfo wokneft?”
22 Quando Jesus disse isto, um dos guardas que estavam ali deu-lhe uma bofetada, dizendo: — É assim que você fala com o sumo sacerdote?
23 Tfit Jisasr kfo memor, “To na finji kfiya? Faso kfiya? Faso kfo thombat to wakfo nuhasna na kfoyuk tng bebt. To na dborioh mrokfot ptha thoft to tamohmpno nyingatikpako be frsrfa furena?”
23 Jesus lhe respondeu:
24 To be yuht baklain kiyetr Anasr yakmorr Jisasr tfit Kaiafasrhu tirtn htamorr.
24 Então Anás o enviou, amarrado, à presença de Caifás, o sumo sacerdote.
25 Saimon Pitar afo kahtpno tohhato haunyomour. Kaht haunyo hasetrn wom yimam rorpno tohmom kfo ttiwon memomr, “Ka ni aso nd yimarhu wom disaipern?” Pitar nhaf kfo memor, “Nhai na. Na wom yimaya.”
25 Simão Pedro estava em pé, aquecendo-se. Então lhe perguntaram: — Você também não é um dos discípulos dele? Ele negou e disse: — Não, não sou.
26 Tfit nd bro tohak prisrhu wom hingrna yimar tohhato Pitar kfo ttiwon memorr, “Ka ni ndar yimann mswirt yihof htiroya?” Ror nd Pitar yimbhindangt frbbomo yimarhu yimater. Ror tohhato htimorr Pitar sinyahato nd prisrhu hingrna yimarhu yimbhindangt frbbomohat ndnetrn inji kfo ttiwonmor.
26 Um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro tinha decepado a orelha, perguntou: — Não é verdade que eu vi você no jardim com ele?
27 Inji ttiwonmotrr tfit wompam Pitar kfo namhi memor, “Nhai.” Pitar inji kfo namhi hanymor krir nakumor.
27 De novo, Pedro negou. E no mesmo instante o galo cantou.
28 Be Jisasr prisroh tohak yima Kaiafasrhu kmifat ruhetrn tfit Judaroh bro yufet yufet yimam yaknimomr Judiaroh gafanarhu kunyko tfit hanymomr. Yihat bi nitre dbtaku hanyettn Judam nhai rpat hafknermomr gafanarhu kmifat hanymohat. Be inji briahako mtohmom. Turoh nkifra tndht yakitohetmn rom Pasofa burwa tofi yihar bi brboh hanyetr rom nhai tfit tamoh tamoh nefm yihato turoh rhu nmbuhat yak beb hanykfot. Be rhu marnya bomarnyahato Pasofakfot htayuk yemro burwat rom yakfot. Nd dukefetmn nhai fknermom Jisasr gafanar rhuyuk kmir hanymohat.
28 Depois, levaram Jesus da casa de Caifás para o Pretório. Era cedo de manhã. Eles não entraram no Pretório para não se contaminar, pois somente assim poderiam comer a Páscoa.
29 Pailatr fnahnihato nd briahako tohyukm kfo ttiwon memorm, “Tamoh tofirpno nda yimar yamukako kot atohr?”
29 Então Pilatos saiu para falar com eles e perguntou: — Que acusação vocês trazem contra este homem?
30 Kfo memomr, “Ror ufasoh nefm ana duha yir nhai ninpno hnarfotnomr.”
30 Eles responderam: — Se este não fosse malfeitor, não o teríamos entregue ao senhor.
31 Pailatr kfo memorm, “To be ndhtet neft tuko wayaknikahkomr tukmoh boririfhu yuhat wahikko. Yimar finji finji nayetr finji niwakomr nd yuhatn wahiktwako.” Tfit Judam sinyahato kfo memom, “Romroh gafmanr kfo rafo memor, nom Judanom nhai wom tofiyet yimar nmoh tire bgre misn kihegir nohkfot. Be tu nhai mif.”
31 Então Pilatos disse: — Levem-no daqui e julguem-no segundo a lei de vocês. Ao que os judeus responderam: — Não nos é lícito matar ninguém.
32 To nd nd nefm Jisasrpno rhumom, to bi tur kfomoa kanjo nd yuhatn to be rhu hik twanho mifmom. Bi kfo memor, “Na ndar bbinysoft tohhato bgre miyeta kasinyarahma.”
32 Isso aconteceu para que se cumprisse a palavra de Jesus, significando com que tipo de morte estava para morrer.
33 Pailatr tfit turhu kmifar rim fnahnihato Jisasr nakumorr. Jisasr yi rim tohmotr kfo ttiwon memorr, “Nine Judaroh kinge?”
33 Pilatos entrou novamente no Pretório, chamou Jesus e lhe perguntou: — Você é o rei dos judeus?
34 Pailatr inji ttiwonmotrr tfit Jisasr ttiwon memorr, “Ni inji kfo ttiwonwohate tunhu dukefrn inji ttiwonwona o womm nanhu toh yuhat kfo nuhasmotmn inji kfo ttiwonwona?”
34 Jesus respondeu:
35 Tfit Pailatr kfo memorr, “Tamohmpno ndhtet ttiwon nmbuhat nanhu yima yuhurn wadukakhato ttiwonrfoyann? To na Judayann inji ttiwonrfoyann. Ni tunhu kmi thofmi tunhu prisroh bro yimamn nanhu tirt htaromn. To tamoh neft namotn asha hnaromn?”
35 Pilatos respondeu: — Por acaso sou judeu? A sua própria gente e os principais sacerdotes é que o entregaram a mim. Que foi que você fez?
36 Tfit Jisasr kfo memor, “Nanhu kingdomkfot nhai ndar bbinysofthu kingdomkfot rhukaht. Nanhu kingdomkfot be ndar bbinysofthut arhut, nanhu hingrna yimam sinya-rromn toh raforrotma nhai yimam yakhato Judaroh bro yimaroh tirtn htarrotma. Nhai. Nanhu kingdomkfot nndoh womharhoftn ndnetmn Judaroh bro yimaroh tirt htaroma.”
36 Jesus respondeu:
37 Jisasr kingdomkfot kfomoatr tfit Pailatr kfo memorr, “Ni ka kinge, ndnetnn kfo kangn, ‘Nanhu kingdomkfot nhai ndar bbinysofthut rhukaht.’” Jisasr kfo memorr, “Uwa, na to finji kforhoya? Mrokfot to bi tot bi tunn kfiwunt. Na mmemt hiyauhato ndar bbinysoft niamohat, to yimaroh king tohhato Bro Nkifrarhu tu mrokfo yimbu yuha mifthu kfo ptha nuhasyuka niamoya. Yimam Bro Nkifrarhu mrokfo mift yakitohwam, nd yimam nanhu mrokfot wanukwomt.”
37 Pilatos perguntou: — Então você é rei? Jesus respondeu:
38 Pailatr tfit kfo ttiwon memorr, “To nd ni kfiwa kfo mif mif mrokfot to tamoh mrokfoyet?”
38 Pilatos perguntou: — O que é a verdade? Depois de dizer isso, Pilatos voltou aos judeus e lhes disse: — Eu não acho nele crime algum.
39 To niko bi hti hnayeteko, ndhtet bro Pasofa rhuyuk yihamn kalabus tohwa yimaroh womr fnah-newur. Niko tukomn kangko frohr afnahnar, tukomn yufat wayuta-twakomt. Kangko ndar Judaroh kingr afnahr?”
39 Mas é costume entre vocês que eu solte alguém por ocasião da Páscoa. Vocês querem que eu lhes solte o rei dos judeus?
40 Tng rihar wayur sinyahato kfo memom, “Nhai, nhai rorn. Barabasrn afnahr.” Nd yima Barabasrn kalabus htamohat, rorn rikohnefti yima tatneft damiagt hatonemourm. Nd nefm inji namoatr kalabus htamomr.
40 Então todos gritaram, novamente: — Não este, mas Barrabás! Ora, Barrabás era salteador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.