João 13
Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs NAA
1 Pasofa burwathu rhuyuk yihar yibonmo marrn Jisasr rhuhato duka hik duka hikhato kfo memor, “Hrek marr yorhwanomn nohok nd Pasofat riruhakrahnomt. Be nda marrn asor nanhu wuroh yihar rhuyukr. Nohokn nanhu nohhato nda bbinysofthu htanyhato tfit tukanhu Yifemrhu yi yihar.” Jisasr nhai duka mmormoarm turhu disaiperm. Rorhu yima yuhur be romn rhumour. Noh-nefrpatpno mfafhonimorm.
1 Antes da Festa da Páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Nd wuroh marr rhumo krifn Jisasri disaiperm rpat rhuhato nuwa famom. Nd yiharn Saimon Iskeriotrhu yon Judasr, bi Satanr fasoh yima yuhu bebr htamorr Jisasrhu yahr kmimpno hndhnaneft.
2 Durante a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que traísse Jesus,
3 Jisasr bi tur fak nhombramort Bro Yifemrhu bro bbukeft bi fakmort yo bi hti hikmort ror niamohat Bro Nkifrarpno wutoh tanyhato niamor tfit nohnineft tfit sinyanihato Bro Yifemrpno yirahr. Ndm bi tur hti hik bohik bugamormn,
3 sabendo este que o Pai tinha confiado tudo às suas mãos, e que ele tinha vindo de Deus e voltava para Deus,
4 be Jisasr wasinya fnahhato nuwa yeyuk tebort htanyhato turhu yuke hmbreshar yak hrur thumorr tfit trkthar yakmorn ndar nyuhmor.
4 levantou-se da ceia, tirou a vestimenta de cima e, pegando uma toalha, cingiu-se com ela.
5 Bro dis yakmorn bupam tas hmbremort. Tas hmbrenihato nd bupaye turhu disaiperroh wuram yukaf hanyhato tfit nd ror nyuhmo trkthaye trkaf hanymourm.
5 Em seguida Jesus pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 Yo be yima yimaroh wuram yukaf hany yukaf hanymorn memor, “Saimon Pitarhu wuram ayukanr,” Pitar sinyahato kfo memorr, “Broye, nine nanhu wuram kangn ayuka?”
6 Quando se aproximou de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Tfit Jisasr Pitar wahtiyak hti hamuhhato kfo memorr, “Ni nhai tawisafkahnt nda na hingrniwa hingrneft. Kto tawisafrahnt.”
7 Jesus respondeu:
8 Pitar kfo memorr, “Mirahn nanhu wuram ayukanr. Mirah mifn.” Jisasr inji wanyhato tfit kfo memorr, “Nhai ninhu wuram yukrfoyann, nhai nanhu disaipern rhuruhatn.”
8 Então Pedro disse: — O senhor nunca lavará os meus pés! Ao que Jesus respondeu:
9 Saimon Pitar Jisasr pthamo mrokfot wanyhato tfit kfo memorr, “Broye, kangn ayukanr, to btn mirahn wurarpam ayukanr. Tirfi mfhat rpatn wayuktwona.”
9 Então Pedro lhe pediu: — Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Jisasr tfit kfo wok memorr, “Yimam bi yuht yimam yuketm nhai tfit wompam yukkfot. Bdr wurarpam yukkfot. Bi wurarpam fukme, yuht yimam fnhu bugewum. Nikmoh thatipm fnhu bugewumko. To nhai be niko buga kfokaha. Nhai.”
10 Jesus respondeu:
11 Jisasr inji kfomohat bi htimor turhu wom disaiperrn yahr kmiroh tirm htarahrr. Ndnetrn kfo memor, “Nhai niko buga kfokaha.”
11 Pois ele sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Nem todos estão limpos.”
12 Jisasr disaiperroh wuram yuk buganimormn tfit tur hmbremoa yuke hmbreshar hmbrenihato rim rhumor tur rhu tanymo tkittn. Rim rhuhato ttiwon memorm, “Niko tawisafwoko nd na nefinefthu yimbu yuhat?
12 Depois de lhes ter lavado os pés, Jesus pôs de novo as suas vestimentas e, voltando à mesa, perguntou-lhes:
13 Niko kutewukma Tisaya yo womnam kutewukma Bror. Rot hifa inji kutewukma.
13 Vocês me chamam de Mestre e de Senhor e fazem bem, porque eu o sou.
14 Na nikmoh Tisaya yo na nikmoh Broya nikmoh wuram fukanko. To niko, nd na yak nuhasefi yuhatn niko tuko wuram nayukkfot.
14 Ora, se eu, sendo Senhor e Mestre, lavei os pés de vocês, também vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Na bi fak nuhasanko to be nd yuhatn wahiktwako.
15 Porque eu lhes dei o exemplo, para que, como eu fiz, vocês façam também.
16 Wawanyko, na kfo mifwanko, hingrna yimar be turhu tohak yimarhu yinhit tohwor. Yo mrokfot hanyuk yimar nhaf kfo tkrurafyuk yimarhu yinhit tohwor.
16 Em verdade, em verdade lhes digo que o servo não é maior do que seu senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Bi fekkomt nd na yak nuhasefinefthu yimbu yuhat. Nd yuhatn hingrna hikrahko tfit tuko rhu nmbuhat hifa yiruhatt tfit yindhorrahko.
17 Se vocês sabem estas coisas, bem-aventurados serão se as praticarem.
18 Na nhai nikom buga kfokaha. Na tawisafwanm tukanhu yufatpno bi kfo htatayukm. Yo tuka bi htitant nd Bro Nkifrarhu gonborngt bingot htamot tu yimbuyefett rhuraht. Nd mrokfot kfo kangt,
18 Não falo a respeito de todos vocês, pois eu conheço aqueles que escolhi. Mas é para que se cumpra a Escritura: “Aquele que come do meu pão levantou contra mim o seu calcanhar.”
19 Tafi nd neft mfrpskena duha bi kfo nuhaswanko. Kto nd neft mfrpskena thombat tfit nikmoh yima yuhum nanrpaya htahato kfo mirahko na to nda, tu Bro Nkifrar kfo tkrurafyuka.
19 Desde já lhes digo isso, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que
20 Na kfo mifwanko, frohr na tkrurafoyuk hingrna yimar yakmiyakhato fak marnya bomarnyerr, nd yimar nann yakmiyakhato kak marnya bomarnyewur. Yo nd yimar na yakmiyakyukr, nhai be nann yakmiyakkahr. Nhai. Nd na tkrurafoyuk Bro Yifemrn kakmiyekwor.”
20 Em verdade, em verdade lhes digo: quem recebe aquele que eu enviar recebe a mim; e quem recebe a mim recebe aquele que me enviou.
21 Jisasr nd mrokfom kfonihato tfit yima yuhur rimortakihato kfo memorm, “Na kfo mifwanko, nikmoh womrn hndhnarhotra wasrahma.”
21 Depois de dizer isso, Jesus se angustiou em espírito e afirmou:
22 Jisasr inji kfomotr disaiperm tfit tum rinahti nahtihato nattiwon memom, “Nd ror kfi mrokfote frohr kfir?”
22 Então os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Wom disaiperr Jisasr mfro yuhu mongimoar, ror nuwa yeyuk tebort rhumohat be Jisasrpno brbo rhumor.
23 Ao lado de Jesus estava reclinado um dos seus discípulos, aquele a quem ele amava.
24 Saimon Pitar nyingaye rikfo memorr, “Wattiwonnr, frohr kfir.”
24 Simão Pedro fez um sinal a esse, para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Be nd disaiperr brbo rhu kekutni hanyhato ttiwon memorr, “Broye, ni kfi yimare frohr kfi?”
25 Então aquele discípulo, reclinando-se sobre o peito de Jesus, perguntou: — Senhor, quem é?
26 Jisasr tfit kfo memorm, “Frohr bretpat yekantn nnari disn bretpat tayifakhato fahuya, tor nd yimarn hndhnarhotra wasrahma.” Inji kfonihato bret nuwat yakhato watayifakhato rihemor Saimon Iskariotrhu yon Judasrn.
26 Jesus respondeu: Então Jesus pegou um pedaço de pão e, tendo-o molhado, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Judasr nd bret nuwat yakhato famort. Fenyi hanymort Satanr fkne twanhomorr. Jisasr kfo memor, “Judase, kangn finji anaya, to be asomif fura mrom wayakn. Mirahn wom kukna hatoha.”
27 E, depois que Judas recebeu o pedaço de pão, imediatamente Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Nd yima bugam nuwa yeyuk teborthu mku mku rhu wohnmom, nhai yakrmomt nd Jisasr kfomo mrokfothu yimbu yuhat.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus tinha dito isso.
29 Judasrn maru gegb yoht haruhetrn, Jisasr inji kfo pthamohat disaiperm duka memom, “Ka Pasofa burwat rhuruha bro yiharhu yeyuk yeshri wiknaneft kfirr. O ka wuskapa duha yimaroh hayuk wuskaroh wikna hanyeftn kfirr.”
29 Pois, como Judas era quem trazia a bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha dito a ele: “Compre o que precisamos para a festa” ou, então, que havia solicitado que desse alguma coisa aos pobres.
30 Be nd nnaripam tayifaket bret tifenr Judasr yak yenyimorr fnahnimor. Yihat bi wufak bugamot.
30 Assim, tendo recebido o pedaço de pão, Judas logo saiu. E era noite.
31 Nd yima Judasr fnahnimotr Jisasr kfo memor, “Be bi asor bi Bro Najomanhu bro yufathu yak yihar. Na nohruha noh nmbuhatn Bro Nkifrar bro yufat yakrahr.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Nanhu nohneftpno Bro Nkifrar bro yufat yakruha yuhatn tawo Bro Nkifrar sinyahato be yudbat bro yufat hirahra.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará nele mesmo; e ele o glorificará imediatamente.
33 O arenko, bi brbohwor nikmoh htanyuk yihar. Hti hasiwokma tfit hti hambraforahkma. Judam rpahtet mrokfot kfo nuhas-moyanm yo tfit nikompno rpahtet mrokfot pthiwa. Na yiruha yihotar nikom nhai yau hikruhatkomr.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou com vocês. Vocês vão me procurar, mas o que eu disse aos judeus também agora digo a vocês: para onde eu vou vocês não podem ir.
34 Bi wom nfri boririfhu mrokfot kfo nuhas tanywanko. Niko rpa rpa yimako wommpno nayak marnyahato rpat tohkfot. Niko nanhu tirtn rhu bugamoko. Tawo niko wommpno nayak marnyahato rpat tohkfot.
34 Eu lhes dou um novo mandamento: que vocês amem uns aos outros. Assim como eu os amei, que também vocês amem uns aos outros.
35 Niko wommpno nayak marnyahato tohrahko, wom riruh aruhyukm htiruhamn kfo mirahm, ‘Ndm tu Jisasrhu disaiper mifem.’”
35 Nisto todos conhecerão que vocês são meus discípulos: se tiverem amor uns aos outros.
36 Saimon Pitar warhuhato Jisasr kfo ttiwon memorr, “Broye, ni fitoko yiruha?” Jisasr kfo memorr, “Na yita yuhat ni nhai hik hnewotna. Kto mongkorne ee btn nierahn.”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Para onde o Senhor vai? Jesus respondeu:
37 Tfit Pitar warhuhato kfo ttiwon memorr, “Broye, to tamohmpno nhai hik hnewotann? Na kanga, nann hikhato nann ninhu nohyuk tkitt yakruhant.”
37 Pedro disse: — Senhor, por que não posso segui-lo agora? Darei a minha vida pelo senhor.
38 Jisasr inji wanyhato tfit kfo ttiwon memorr, “Tu kfo mif mifwona? Na kfo mif mifwann, krirhu naku tngt tafi wany juha, husfirpa kfo namhit kfo namhi kangnm, ‘Na nhai tawisafkahanr Jisasr.’”
38 Jesus respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.