João 12
Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs ARC
1 Afo yuhre 6-pela yiham Pasofa burwathu rhuyuk yiham afo ruhetmn Jisasr Betaniko yimor. Nd kmi Betanit, Jisasr kasinyamo yima Lasarusrhu kmiyet.
1 Foi, pois, Jesus seis dias antes da Páscoa a Betânia, onde estava Lázaro, o que falecera e a quem ressuscitara dos mortos.
2 Betani thofm Jisasr htiyakhato you yeshrt yakhato Jisasrpno yimam rpat rhuhato nuwa famom. Martatn nd htamo yeshrt fak nhta nhombrahemotm. Yimam Jisasrpno rhuhato yeshri yamom, Lasarusr tor rhuhato fenyhomorm.
2 Fizeram-lhe, pois, ali uma ceia, e Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Mariat nd bro marukfoyet sanda knt yakhato Jisasrhu wuram fuk wunamotr. Yuk wunanihato tfit tuthu yuke tmarifaye trk domtmotr. Nd sanda knt yuk wunamohat mtha yarfon gbefr yuht kunys thu kasi bugamort.
3 Então, Maria, tomando uma libra de unguento de nardo puro, de muito preço, ungiu os pés de Jesus e enxugou-lhe os pés com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do unguento.
4 Mariat nd hingrneft Jisasr hingrnamottr tfit Jisasrhu wom disaiperr tu nd Jisasr hndhnaruha yima Judas Iskariotr, rorn kfo memor,
4 Então, um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, o que havia de traí-lo, disse:
5 “Bar yimako, tamohmpno nd met Mariat yonmar bro marukfet sanda knt be wawurasohtt. Marifotnom, nd sanda knt 300 kinakfoye yimam wiknarfotmt tfit nd maruham yakhato wuskapa duha yimamn nd maruham hi hanyrfonom.”
5 Por que não se vendeu este unguento por trezentos dinheiros, e não se deu aos pobres?
6 Judasr nd mrokfot pthamohat nhai wuska duha yimaroh he mifneft dukahato kfo ptharmor. Turhu rikohneft kfo rhtimor. To rroh maru kpt to frohm yakitohhato yak nfhotimoamm? To ror. To rorn yakitohhato tfit rorn kak rikohmourm.
6 Ora, ele disse isso não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão, e tinha a bolsa, e tirava o que ali se lançava.
7 Jisasr Judasr pthamo mrokfot wanyhato kfo memor, “Inji akfowah-komt. Aruhess nd sanda knt. Aharhu-kahttt afo nanhu nohhato yop yihar afo nierahr.
7 Disse, pois, Jesus: Deixai-a; para o dia da minha sepultura guardou isto.
8 Nd wuska duha yimam, rom yiha yiha nikompno toh hasiwum. Na, na nhai wom tohnhorhotanko.”
8 Porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Bok Judam wanymom Jisasrhu Betanithu toh nmbuhat, ndnetmn memom Betaniko yihato Jisasr htirahnom. To nhai be Jisasrhu htinefrpat marimom yirahnom. Nhai. Jisasr Lasarusr kasinyamo mrokfot bi wanyetmn, be memom Jisasr yi htihato Lasarusr htirahnom, ndnetmn yimom.
9 E muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ressuscitara dos mortos.
10 Ndnetmn prisroh bro yimam bi kfo habofkni htamom Jisas Lasarusrofhu rpat wasneft.
10 E os principais dos sacerdotes tomaram deliberação para matar também a Lázaro,
11 Nhai be sfno nd Lasarusrhu wasneft kfo ptha kasinya-rmomt. Rroh dukeft duka memom, “Ni Lasarusnn, Jisasr kasinyamotrn Judam ndt wahtiyafhato prisroh bro yimaroh tngm bi yakhato yiho tuhaf tanywamm bi Jisasrn hikwom.” Nd dukefmpno memom, “Lasarusr awasnom.”
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, iam e criam em Jesus.
12 Jisasr Betaniko Lasarusrhu kunys nuwa ye tanyhato nd wom marrn memor, “Yiruha Jerusalemko.” Bok met yindarim Jerusalemr turoh Pasofa burwat rifinymom. Wanymom Jisasrhu Jerusalemkorhof yi nmbuhat.
12 No dia seguinte, ouvindo uma grande multidão que viera à festa que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Rom inji wanyhato yomkpo kanjohot twa gham yakmomn yihotoha yuhat toh gariyakmomr. Toh garihato yimotr rom grha hayuyak hanyhato kura het grhahato kfo hany memoum, “Wa! Wa! Wa! Tunga Nkifrara wayak marnyatwanr ndar Isrerroh kingr Brorhu yufatpno niewar.”
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o Rei de Israel que vem em nome do Senhor!
14 Jisasr yimohat donkir mrhumotr nd donkirn hiyau hanymorr. Ror donkir rhuhato yimohat to gonborngt kfoyuk mrokfot rhu hikmot. Nd mrokfot gonborngtn profet Sekaraiar kfo memor,
14 E achou Jesus um jumentinho e assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 “Niko Saion thofko, mirahko ayakrmenom.
15 Não temas, ó filha de Sião! Eis que o teu Rei vem assentado sobre o filho de uma jumenta.
16 Jisasr donkir hanymohat Jerusalemko rorhu disaiperm nhai yima yuhu yakrmomt mrokfothu yimbu yuhat. Kto Jisasr nohhato sinyani bi bro yufat yaketrn nd mrokfothu yimbu yuhat fak dukamomt. Nd rom Jisasr kfo yindhorakhato namo neft gonborngt kfo hik twanhomott.
16 Os seus discípulos, porém, não entenderam isso no princípio; mas, quando Jesus foi glorificado, então, se lembraram de que isso estava escrito dele e que isso lhe fizeram.
17 Lasarusr yopt husfihus yiham rhuhato tfit Jisasr kasinyamohat bok tuhan yindarim Jisasrpno tohhato htimomr Jisasr Lasarusr nakuhato sinyamohat. Romn tfit wommpno yi rhuhato Jisasr namo neft naptha nuhas hi hanymom.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando Lázaro foi chamado da sepultura testificava que ele o ressuscitara dos mortos.
18 Womm wanyhato ndnetmn Jisasr yihota yuhat toh gari hasomomr.
18 Pelo que a multidão lhe saiu ao encontro, porque tinham ouvido que ele fizera este sinal.
19 Farisim inji htiyafo hanyhato tum rinakfo nakfo memom, “Niko htitko? Yimam bi rorrpar bi hikwom. Nom kangnom, akfo rafonomm, be nhai. Tuhan yindarim ror hingrnamo mirakerkfot naptha nuhas hihany, naptha nuhas hi hanitamn bi rorrpar kak hikwom.”
19 Disseram, pois, os fariseus entre si: Vedes que nada aproveitais? Eis que todos vão após ele.
20 Nd Pasofa burwa yiharhu lotuneft Judam niamohat wom Grik thofm rpat hik hnamomm Jerusalemko.
20 Ora, havia alguns gregos entre os que tinham subido a adorar no dia da festa.
21 Nd Grik thofm niahato afo Filifrpno yimom. Nd yima Filifr Galili profinsko kmi Betsaida thofer. Rorpno niahato mttiwon memomr, “Broye, nom kangnom, Jisasr ahtinom.”
21 Estes, pois, dirigiram-se a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Yo be Filifr wany sanyhato Andrurpno mnahtiyaknihato Jisasr mkfo memofr, “Ni Grik thofm kangm, ahtinomn.”
22 Filipe foi dizê-lo a André, e, então, André e Filipe o disseram a Jesus.
23 Jisasr tfit kfo wok memorm, “Bro Najomrhu bro yufathu yak yihar bi brbohwor.
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do Homem há de ser glorificado.
24 Na kfo mifwanko, wit tpit nhai bbinysoft misuhhato nohrfot, to be inji rpa tpirpat rhuraht. Misuhtn fnoht, tfit frdborhahato sinyaruhatn dmet dmet hirrahmt.
24 Na verdade, na verdade vos digo que, se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, dá muito fruto.
25 Yimar be turhu toh marnya nmbuhat mfro dukewur, kto nd toh marnya nmbuhat tfit hti hambrafrahrt. To fitoh yimar nda bbinysofthu toh marnya nmbuhat mong trohhato tfit nhai mfro dukakahrt, rorhu toh marnya nmbuhat toh nkifrarahr.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem, neste mundo, aborrece a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Fitoh yimar nanhu yinhit tohwor, nd yimar na hikhnahato nanpno rpat tohkfot. Yimar nanhu yinhit tohrahr, nd yimar nanhu Yifemrn bro yufat hirahrr.”
26 Se alguém me serve, siga-me; e, onde eu estiver, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir,
27 Jisasr tfit kfo memor, “Nanhu yima yuhur krhohato bok dukefm kekma. To finji kforhoya? Ka kfo miruha, ‘Bro Yifeme, na wofnkaha nd krhoparoh yakneft?’ Ka inji kforuha? Nhai. Na kanga finji anaya na nhai inji kfo rafokfot. Na to nd krhoparoh yakneftn niamoya.
27 Agora, a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para isso vim a esta hora.
28 Bro Yifeme, ninhu yufat abrotwat.” Jisasr inji pthanimotr wom tngt yura hefen yuhat niamot. Nd tngt kfo memot, “Nanhu bro yufat bi fak nuhas hnamoyanm. Tfit wompam yak nuhasruhanm.”
28 Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu que dizia: Já o tenho glorificado e outra vez o glorificarei.
29 Jisasrpno brbo tohmo tuhan yindarim nd mrokfo kfo tngt wanyhato kfo memom, “Ka toher.” Womm memom, “We, ka mounmotr pthiwur.”
29 Ora, a multidão que ali estava e que a tinha ouvido dizia que havia sido um trovão. Outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Jisasr rroh mrokfom wanyafo hanyhato tfit kfo memorm, “Nda niko wanu tngt nhai nann dukahato nd tng yawihnarfot. Nhai. Niko dukahato nd tngt fawihnes.
30 Respondeu Jesus e disse: Não veio esta voz por amor de mim, mas por amor de vós.
31 Ar yiharn Bro Nkifrar nda bbinysofthu tuhan yindariroh nefm yak nhtarahrm. Yo nda bbinysofthu tndhr yak wahtarahrr.
31 Agora, é o juízo deste mundo; agora, será expulso o príncipe deste mundo.
32 Na ndar bbinysoft tohhato bgre miyeta kasinya thombat tot nd yiharn nda bbinysofthu tuhan yindarim rpat nanpno yarim tohrahm.”
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Jisasr nd mrokfot pthamohat turhu noh yuhathu mrokfo yuhatn kfo ptha nuhasmorm.
33 E dizia isso significando de que morte havia de morrer.
34 Yo tfit nd rorhu mrokfom wany yakitohmo tuhan yindarim ttiwon memomr, “Bro Nkifrarhu boririfhut kfo kangt, ‘Nd yimar Bro Nkifrar tkrurafohato yimam minrfa htiyakruhar toh nkifrarahr.’ To ni tamohmpno inji kfo yamuka Bro Najomr bgre miyetr tuhegirrahmr? Nd yimare froher?”
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre, e como dizes tu que convém que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Jisasr tfit kfo memorm, “Tor afo nukefenr. Nd nukefenrpno afo wawi-yauyauko. Nd wuroh nukefenr wuteh pskuyakrahr to be finji yihotat htihato yauruhako? Yimam nd yifungt wuyau-yauhato yak tato botatiwam nhai yihotat htikahmt.
35 Disse-lhes, pois, Jesus: A luz ainda está convosco por um pouco de tempo; andai enquanto tendes luz, para que as trevas vos não apanhem, pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Niko wuroh nukefenr yorhwa fijo nd nukefenr yak hikhato nd nukefenrhu yonko rhurahko.”
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Essas coisas disse Jesus; e, retirando-se, escondeu-se deles.
37 Jisasr ar yonmari mirakerkfom hingrnamoahat nhai rroh yima yuhum sinyahato rroh bro dukefm rorn htarmoam.
37 E, ainda que tivesse feito tantos sinais diante deles, não criam nele,
38 Rom inji namohat profet Aisaiar kfoyuk mrokfot fak hikmom. Profet Aisaiar to kfo memor,
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem creu na nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Be nhai Jisasr nayuk nefm htihato yima yuhum sinyarmomm. Nhai be sfno Jisasrhu mrokfom hik duha yirmomm, tot tfit wom mrokfot profet Aisaiar kfo memor,
39 Por isso, não podiam crer, pelo que Isaías disse outra vez:
40 “Bro Nkifrar nyingam takunyj-motrm nhai yukatohruhatm,
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, a fim de que não vejam com os olhos, e compreendam no coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Aisaiar nd mrokfot pthamohat Jisasrhu bro nanyjar bbukeft htihato inji kfomor.
41 Isaías disse isso quando viu a sua glória e falou dele.
42 Jisasr mrokfom kfomoahat Judaroh bro yimam bokm wany yakiomoum. Tmift tafonthu yak nriyafneftne nhai. Farisim yakrme-moamn nhai yak nriyafrmoam. Memoum, “Farisim htirahmnom be nhai Judaroh rhu rifinyuk rmonm kfakruhatmnom.”
42 Apesar de tudo, até muitos dos principais creram nele; mas não o confessavam por causa dos fariseus, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Rroh dukeft be duka memoum, “Be yima mifmn akfo yindhor boyindhormnom.” Nhai marimoam, “Bro Nkifrarn akfo yindhorrnom.”
43 Porque amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Jisasr buha yima rifiny swirtn nnhuhato kfo ptha memorm, “Fitoh yimam na wany yakiohato hikwom, to mirahko ka nanrpayann hikwom. Nhai. Na tkrurafoyuk Bro Yifemrpno rpat hikwomno.
44 E Jesus clamou e disse: Quem crê em mim crê não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Yo frohroh nyingam nann kukatohwom nhai nanrpaya yukatohkahm. Nhai. Na kfo tkrurafyuk Bro Yifemrpno rpat kukatohwomno.
45 E quem me vê a mim vê aquele que me enviou.
46 Ndar bbinysoft yiro kspitat rhumohat nann niahato kshr mifakitoh nuka-moyanr. Ndnettn yimam na hikwom nhai yifung kspt tohhato yak tato botatoruhatm.
46 Eu sou a luz que vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Yimam nanhu mrokfom hik duha yitam na nhai htihato tfit rroh nefm yak nhtahekahanm jasm kanjo. Na nhai ndhtet neft niarmoya. Na niamohat yimaroh minrfa htiyakneft niamoya.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras e não crer, eu não o julgo, porque eu vim não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 To yimam na mong trohhato nanhu mrokfom yak duha yitam, tot rroh nefroh yak nhtayuk jaskfot. Nd na pthayuk mrokfotn jaskfot kanjo tu wuroh ndar bbinysofthu bati yihar yak nhtarahtm rroh nefm.
48 Quem me rejeitar a mim e não receber as minhas palavras a palavra que tenho pregado, essa o há de julgar no último Dia.
49 Nd na kfiwa mrokfom mirahko ka be nanhu yima yuhurhu mrokfom pthiwa. Nhai. Bro Yifemrhu yima yuhurhu mrokfom pthiwa. Na to rorn tkrurafomotra niamoya. Ror kfo hta bohtafoyuk mrokfomn na kfo pthiwa. Ndnettn nd na pthayuk mrokfotn jaskfot kanjo yak nhtarahtm rroh nefm.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele me deu mandamento sobre o que hei de dizer e sobre o que hei de falar.
50 Bro Yifemrhu mrokfot tu hifa rhu nkifrani nmbuhat mhfnahnewutt, ndnatn nd na pthiwa mrokfot tu Bro Yifemr kfoyuk tng yuhatn kfo ptha hikwa.”
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, o que eu falo, falo-o como o Pai mo tem dito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.