Atos 14
Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs NVT
1 Por Barnabasrof Antiokt htanymohat Aikoniamko tfit yimof. Aikoniamt yihato nhaf Antiokt namo neft fak hikmof. Nhaf Aikoniamt tohyuk Judaroh rhu rifinyuk rmont yihato Bro Nkifrarhu mrokfom kfo pthamofm. Kfo ptha hik bohik marnyamotfm boknabok Judami Grikm wany yindhorhato fak hikmomm.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Wom Judam nhai wany yindhorr-momm Porrof pthayuk mrokfom. Tfit romn yihato yima tangim tfit fasoh fasoh yima yuhum hemotmm sinyamom Jisasr hiket yimaroh yihato yak bebneft.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Por Barnabasrof bok yiham Aikoniamt tohmof. Nhai Aikoniam thofm yakrmihato marimof, “Be inji pthani hanyhato yirahno.” Nhai. Rof yiham tohhato Bro Nkifrar ndar bbinysof thofm yuhuwafmo yuhathu mrokfom kfo ptha nuhasmofm. Bror bro bbukeft hemotrf wonk wonk mirakerm namoufm. Nd nefm tuhan yindars htihato kfo memom, “Dajohmn, Brorhu yuhuwafmo yuhathu mrokfom rof pthiwam, tu mrokfom pthiwum.”
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Nd taunthu yimam nafak mkumom. Womm Por Barnabasrof namo nefm htihato rofpno tohmom. Womm Judaroh yima yuhum hikhato rrohko tohmom.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Kto Judami yima tangim rpat nathu hmbrihato rpat rroh tohak yimam rpat waji yehato memom, “Por Barnabasrof hfnahrahnomf.” Memom, “Tahiye tahiye yebhoh gurahnomf.”
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Rofhu hfnah mrokfot wanyhato Likonia distrikko yorhwa taunf Listrati Derbet, ndko fakrmenimof. Yakrmenihato nd hus kmifpno brbo rhuyuk kmimn toh htfasmof.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 Ndha yimofn gutniuskfot kfo nuhasmofm.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Nd taun Listratn wom yimar tohmour. Nd yimar nhai wiyauyaur-moar. Wuram bi nohmomr mmemthu yatit rhuhato.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Porr Bro Nkifrarhu mrokfom kfo pthamohat nd yimar wany yakitohmour. Wany yakitoh hasohato duka memor, “Ndar na nhai wiyauyau duha yitahat, Bro Nkifrar kforahr, na marnyanihato wiyauyauruha.” Nd yimar inji dukamohat Porr bi fakmorr rorhu yima yuhur.
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 To be Porr rim tohni kfo memohat, “Wasinya watohn,” be nd yimar wasinya twanhomorn tohhato hwatok yura msuh tanyhato fauyakni twanhomor.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Kmi thofm rof hingrnamo hingrna bbukeft htihato turoh Likoniakfotn wakfo nakuyak memom, “Barenko, nkifram yima nyingatikm yak dborha-nehato niem!”
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Barnabasr futamomr Susr. Porrne futamomr Hermesr. Hermesr nkifraroh mrokfom wuhatone hatonemourm. Porrn mrokfom uhatone hatonemourm ndnetrn nd Hermes yufat futamomr.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Susrhu rmont taunthu taun gnathu briyahako tohmout. Nd rmont tohmoa Susrhu prisri tuhan yindars bulmakaumi misfam yaknihato taunthu yifhatikko hanymomm. Ndha hanyhato mhtahato memom, “Porrof tarioh mtharahnomf.”
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Por Barnabasrof inji wanyhato wondh wuskar dborfahato nd yi rifinymo yima rifiny buharn tone nanyor fnahhato kfo naku hany memof,
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 “Bar yimako, tamohm-pno ndhtet neft yamukako ananom? No niko kanjohot yimayeno. No be nikmoha nia tohhato kangno gutnius-kfot akfokahtnonko niko wanyhato nikmoh tamoh tamoh nefenm yakitohwam, yafho thuhato yafothet Nkifrar hikrahko. Nd Nkifrarn nda mounti bbinysoft yo marombt yo nd tkitm rhuyuk shrkar hingrna htamorr. Nd dukeftpno no asha nia tohwono.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Bingot nikmoh bapemrompno yimam be inji hti marsisamoatrm tamoh nefm be turoh fijo nafura bofuramoum.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 To mirahko ka nd yihar Bro Nkifrar ka rim fnahnihato nhai tamoh tamoh nefm yak nuhasrmorm. Nhai. Ror turhu kmi hefenr rhuhato kfomoatr bum wihmoum, hifa hifa yewurithu sinya yihar sinyamout, yemrot thu brur hemourko yima yuhum thu yindhormoatrko yindhor rifhumpno tohmouko.”
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Nd mrokfom hemofm. To nhai marimom, “Inji mwanyakhato nhai tarioh mtharuhatnomf.” Nhai. Rroh yima yuhum memoum, “Tarioh mtha mifnomf.”
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Wom yiha Antiokti Aikoniamt tohyuk Judam taun Listrat niamom. Niahato kfo memomm, “Ndar yimaf niko be inji hagrhewukomf. Tatkfote nhitwokomf?” Nd yima yuhum hemotmm rom sinyahto Porr tahiye tahiye yebhoh boyebhoh guyakhato teh briraknimomr. Teh briraknihato kmi gnathu briyahako rim teh htany-momr. Rom memom, “Ka bi fnohr.”
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Tfit Jisasr hiket yimam yihato rifiny hmbremotmr yafothat tfit niamotr. Yafothat mthu nawohmottr sinyahato tfit taunko yimor. Taunko yihato hwe nfha dbha Barnabasr yaknihato Derbeko yimof.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Por Barnabasrof Derbet yihato Bro Nkifrarhu mrokfom kfo pthamotfm bok met yindarim wanyhato hifa wany yindhorhato Jisasrhu hiket yimam toh hanymom. Ndha toh tanyhato tfit Listrako yimof. Listratn bi tfit Aikoniamt. Aikoniamt bi tfit Antiokt.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Nd nd kmim toh fnahhato Jisasr hikmo yimam kfo bmta hany-mofm. Kfo hany memofm, “Niko nda Bro Nkifrarhu mrokfot yakitohwat mirahko tfit yafhonomt. Yakitoh bmtakfot. Kangnom kto Bro Nkifrar kingdomkfot ainyom nhai be toh yindhor hasohato nd kmit yikfot. Nhai. Nd kmit yinyeft muh wohne fnahhato krhopetet. Krhopam yakfnah ee kto nd kmit mrhukfot.”
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Rof toh fnahmo kmim eldam fak hta hanymof. Eldam yak hta hanymohat, nuwa kurhato be kfo bruttnefrpat yakitoh-hato nd tohak yimam nd rom hikwa Brorhu tirtn hta hanymoufm.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Kto distrik Pisidia yuhat yimof. Nd yuhat yau fnahhato profins Pamfiliako mifnahmof.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Pamfiliat mifnahhato taun Pergat Bro Nkifrarhu mrokfot kfo ptha nuhas tanyhato be tfit taun Ataliat yimof.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Ataliatn sift yaknihato tfit nd tuf hingrneft yaknimo kmi Antiokko yimof. Nd tuf hingrneft yaknimohat Bro Nkifrarhu tirtn hta-momf. Memom, “Bro Nkifrarhu tirtn htakahnomf yuhuwafruharf hingrneft hingrnarahft.” Por Barnabasrof hingrneft yaknihato hingrna habrihany mhingrna buga tanyhato tfit sift yaknihato Antiokko yimof.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Antiokt mfnahhato kmithu Jisasrhu hiket yimam kfo-motfm rifinymom. Rifinymotm kfo nuhas bonuhasmofm Bro Nkifrar rofpno hingrna habrimo hingrnefthu mrokfom. Kfo memofm, “Bro Nkifrar yihotam yak hta bohtamotrm yima tangim Bro Nkifrarhu mrokfot bi wanukmt. Wanyhato bi kakitohwomt.”
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Nd kmi Antiokthu Kristenm bok yiham tohnho tanymofm.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.