Mateus 22
Amanab NT (AMN_ANA) vs NTLH
1 Afa Sisas ehengelim pese ming lasug mo sihini og,
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 “Godna bog megam enaig eseg, misog elni leg angwafig aflaba asa misog el kwania bu yis ofen.
2 — O
3 Afa ehe elim sihinig og, ma ambe fane ahagai. Maia enena osu pugunaba asa heafna gafugag elim ningitigina og afu enaig elim sihigon, sa ma ambe. Afa el oksi ni ka mas ambe.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Afa pese minanag gafugag elim ningitigina og, ‘Elim afu sihigon ati ka faneba numwehiage fwahag. Ati ka kwania bulmakau lambag kwagig. Mungwali ati gohug asa ambe ena bu yis ahaga.’
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Afa maia sihigonibi mas higini mo eheba heafna gafugag la ahkawag minefena. Ming el mo heafna aso gam ikana afa ming mo heafna ming gafugag la ikana.
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 Afa mingnag mo misog elni gafugag elim kikegonuginim kwaskofini.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Afa misog el olug kakagenam asa heafna amiim ningitiginaba afu elim kwaskofinim afa ehengelni kembigim suwina tuhlugoni.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Afa heafna gafugag elim esoni og, ‘Faneba ati ka numwehe fwaha asa el sa ka sihini fwaha mango wangene el mo ena mo sa hwa faneba ambe ahagai.’
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Asa mungwali minehug afu elim ulambinim asa sihigoni asa ma hwa bu yis la ambe.
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Afa gafugag el afu ambangelim gafa ulambinim asa sulfu wan ambena. Wan ambenam suialag el i amtakwalig el i asa lalam tiflagena.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 “Afa misog el sefu ikana nangwagna. Afa nangunaba el mungu mas bu yis la lofug yimieg fatina mo.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Afa sahana, ‘Hihe, haisegba ne seaifug afa ne mas yimieg lofug fatig mo.’ Afa ehe malfwai gofena.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Afa misog el gafugag elim sihini og, ‘Ningam mungum wena kikenaginim afa afwambagam sikigieg megam fli fati. Asa ma enanai yi, el wewatinam heafgelni gog tuto ahgafife.’”
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Sisas mo sihi afwaha fenaba og, “God kaksag elim unenigim afa mungu mungu elim kanog fwatig.”
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Farisi el afuna hefum mina tohlagini ogna Sisasna mom klimoani.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Afa farisi elni patalfuiag el mi afa Herotna el mi asa ningitini og, “Ogfuiag el, kagel ati ka anwenafig neana moba nufunam afa ena nufunam moba ati ne elim Godna mina ogfu fenigeg afa ne mas onigi, ne gauna haig haig elim gafa sihinagfeg.
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 Sa kagelni sahigim kam wahigi sihin. Bigna nihe atiaho enaig sihifeg sa big kigba Romna misog elbi fai me awai awai me?”
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Afa Sisas ehengelni amtakwalig onigigim anwenafinim afa esona og, “Mangigim ne kam ogihini? Nengel sambaga mengigna el!
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Sa kam takis kig ogfuni.” Asa ehengel mungu kig flibina.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Afa Sisas sahini og, “Amban na nofbosug i unehlag i asa nanai yi go?”
20 e ele perguntou:
21 Afa esogona, “Sisar, Romna misog el.” Asa Sisas sihini og, “Sisarnaba asa Sisarim fai afa Godnaba asa Godim fai.”
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Afa ena mom higinim afa ehengelni olug fingi feskofenaba asa ehem lasu afuna.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Ena osuna Sadyusi el Sisasim nangum ambena. Sadyusi el enaig onigini og melig pigieg elbi mas buihiagafe. Afa sa Sisasim sahini og,
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 “Ogfuiag el, Moses enaig sihifena, afa el luwal fwainig lahagba heafna sumineg sa ma ehena esig angwafigbi flai asa ma luwal etegna sigag la unefei.
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Afa autunam elegeg la gohug nilite ka afwaihiafena. Eteg angwafig flana maia lahanaba luwal fwainig. Asa esig angwafig agafena.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Afa ehem angigieg flana afa ehem gafa luwal fwainig lahana. Asa gwenai pigifeakan sumineg atamolug nai yi puguna,
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 afa sumi yi enag angwafigim gafa lahana.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Afa autunai la maia enanam melig pigieg buihiagafeba asa ehe amban na angwag fefe afa mungwa nilitena enag angwafig mungu flini?”
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Asa Sisas wahigi sihini og, “Godna buk i afa heafna kigmog i ne mas anwenafig mo asa ne etetiagig.
29 Jesus respondeu:
30 Afa maia enanam melig pigieg buihiagafenam mas angwafig lambi eba ehe Godna oflanai el lofifi.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Afa enag onigig melig pigieg buihiagafe ena moba eba ati Godna buk la gofna afa ne mas higig mo ena mo God nem faini. God enaig sihifena og,
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 ‘Kaba Abraham, Aisak, Jekop na God.’ Eba mango melig pigig elni God mo, eba heafa nofkena elni God.”
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Afa mungwali el ena mom higinim ehengelni olug fingi fiasaina.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Afa maia farisi el higinim Sadyusi el Sisasim mas ihla sihini mo asa mungwali wahenam Sisasim afu nanguni.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Mungu el eba nihe mo ogfuiag el. Ehe ogna Sisasna mom klimoanim asa sahini og,
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 “Ogfuiag el, ha nihe mo asa mingnagim gosinig?”
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Afa Sisas ehem enaig sihifena, “Sa ne Godim nimbiafena Ainiyag fwina membena. Sa ne nimbiafena olug ni, sungwabug ni, afa onigi na fwina Godim membena.
37 Jesus respondeu:
38 Ena nihe moba kwania fegim ehe goseg.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Afa angigieg nihe mo gwenaig esog og, sa ne nimbiafena hihem fwina membena asa ne nimbefum enaig sifafefe.
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Afa ena sambaganigi nihe molaba mungwali Moses na nihe mo i afa Godna mo fli sihiule elni mo i enanai yi sefu ahgo.”
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Afa farisi el laskuhla gofnaba Sisas ehengelim sihini og,
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 “Elbi sonaba God ati Gisfu fwahag elim pese lambigim, enaba ambana simbianinga?” Afa ehengel wahigi sihini, “Eba Devitna simbianinga.”
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Afa Sisas sahini og, “Haiseg nasa Godna Sungwabug Devitim olug onigi la fainaba asa Devit ehena unehlagim seaflana, Ainiyag. Devit enaig esona og;
43 Jesus tornou a perguntar:
44 — ausente —
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 “Afa Devit ehem seaflana, Ainiyag. Haisegba enag ehe Devitna simbianinga?”
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Mas amban pese sihina mo afa enag osuna ikan hefum lahafe ehem sahnigim embefini.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.