Mateus 22
Amanab NT (AMN_ANA) vs ACF
1 Afa Sisas ehengelim pese ming lasug mo sihini og,
1 Então Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 “Godna bog megam enaig eseg, misog elni leg angwafig aflaba asa misog el kwania bu yis ofen.
2 O reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho;
3 Afa ehe elim sihinig og, ma ambe fane ahagai. Maia enena osu pugunaba asa heafna gafugag elim ningitigina og afu enaig elim sihigon, sa ma ambe. Afa el oksi ni ka mas ambe.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 Afa pese minanag gafugag elim ningitigina og, ‘Elim afu sihigon ati ka faneba numwehiage fwahag. Ati ka kwania bulmakau lambag kwagig. Mungwali ati gohug asa ambe ena bu yis ahaga.’
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados já mortos, e tudo já pronto; vinde às bodas.
5 Afa maia sihigonibi mas higini mo eheba heafna gafugag la ahkawag minefena. Ming el mo heafna aso gam ikana afa ming mo heafna ming gafugag la ikana.
5 Eles, porém, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Afa mingnag mo misog elni gafugag elim kikegonuginim kwaskofini.
6 E os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Afa misog el olug kakagenam asa heafna amiim ningitiginaba afu elim kwaskofinim afa ehengelni kembigim suwina tuhlugoni.
7 E o rei, tendo notícia disto, encolerizou-se e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 Afa heafna gafugag elim esoni og, ‘Faneba ati ka numwehe fwaha asa el sa ka sihini fwaha mango wangene el mo ena mo sa hwa faneba ambe ahagai.’
8 Então diz aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Asa mungwali minehug afu elim ulambinim asa sihigoni asa ma hwa bu yis la ambe.
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos, e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Afa gafugag el afu ambangelim gafa ulambinim asa sulfu wan ambena. Wan ambenam suialag el i amtakwalig el i asa lalam tiflagena.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial foi cheia de convidados.
11 “Afa misog el sefu ikana nangwagna. Afa nangunaba el mungu mas bu yis la lofug yimieg fatina mo.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava trajado com veste de núpcias.
12 Afa sahana, ‘Hihe, haisegba ne seaifug afa ne mas yimieg lofug fatig mo.’ Afa ehe malfwai gofena.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Afa misog el gafugag elim sihini og, ‘Ningam mungum wena kikenaginim afa afwambagam sikigieg megam fli fati. Asa ma enanai yi, el wewatinam heafgelni gog tuto ahgafife.’”
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 Sisas mo sihi afwaha fenaba og, “God kaksag elim unenigim afa mungu mungu elim kanog fwatig.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Farisi el afuna hefum mina tohlagini ogna Sisasna mom klimoani.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam nalguma palavra;
16 Afa farisi elni patalfuiag el mi afa Herotna el mi asa ningitini og, “Ogfuiag el, kagel ati ka anwenafig neana moba nufunam afa ena nufunam moba ati ne elim Godna mina ogfu fenigeg afa ne mas onigi, ne gauna haig haig elim gafa sihinagfeg.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Sa kagelni sahigim kam wahigi sihin. Bigna nihe atiaho enaig sihifeg sa big kigba Romna misog elbi fai me awai awai me?”
17 Dize-nos, pois, que te parece? É lícito pagar o tributo a César, ou não?
18 Afa Sisas ehengelni amtakwalig onigigim anwenafinim afa esona og, “Mangigim ne kam ogihini? Nengel sambaga mengigna el!
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Sa kam takis kig ogfuni.” Asa ehengel mungu kig flibina.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 Afa Sisas sahini og, “Amban na nofbosug i unehlag i asa nanai yi go?”
20 E ele diz-lhes: De quem é esta efígie e esta inscrição?
21 Afa esogona, “Sisar, Romna misog el.” Asa Sisas sihini og, “Sisarnaba asa Sisarim fai afa Godnaba asa Godim fai.”
21 Dizem-lhe eles: De César. Então ele lhes disse: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Afa ena mom higinim afa ehengelni olug fingi feskofenaba asa ehem lasu afuna.
22 E eles, ouvindo isto, maravilharam-se, e, deixando-o, se retiraram.
23 Ena osuna Sadyusi el Sisasim nangum ambena. Sadyusi el enaig onigini og melig pigieg elbi mas buihiagafe. Afa sa Sisasim sahini og,
23 No mesmo dia chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 “Ogfuiag el, Moses enaig sihifena, afa el luwal fwainig lahagba heafna sumineg sa ma ehena esig angwafigbi flai asa ma luwal etegna sigag la unefei.
24 Dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 Afa autunam elegeg la gohug nilite ka afwaihiafena. Eteg angwafig flana maia lahanaba luwal fwainig. Asa esig angwafig agafena.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Afa ehem angigieg flana afa ehem gafa luwal fwainig lahana. Asa gwenai pigifeakan sumineg atamolug nai yi puguna,
26 Da mesma sorte o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 afa sumi yi enag angwafigim gafa lahana.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Afa autunai la maia enanam melig pigieg buihiagafeba asa ehe amban na angwag fefe afa mungwa nilitena enag angwafig mungu flini?”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Asa Sisas wahigi sihini og, “Godna buk i afa heafna kigmog i ne mas anwenafig mo asa ne etetiagig.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Afa maia enanam melig pigieg buihiagafenam mas angwafig lambi eba ehe Godna oflanai el lofifi.
30 Porque na ressurreição nem casam nem são dados em casamento; mas serão como os anjos de Deus no céu.
31 Afa enag onigig melig pigieg buihiagafe ena moba eba ati Godna buk la gofna afa ne mas higig mo ena mo God nem faini. God enaig sihifena og,
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 ‘Kaba Abraham, Aisak, Jekop na God.’ Eba mango melig pigig elni God mo, eba heafa nofkena elni God.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Afa mungwali el ena mom higinim ehengelni olug fingi fiasaina.
33 E, as turbas, ouvindo isto, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Afa maia farisi el higinim Sadyusi el Sisasim mas ihla sihini mo asa mungwali wahenam Sisasim afu nanguni.
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 Mungu el eba nihe mo ogfuiag el. Ehe ogna Sisasna mom klimoanim asa sahini og,
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 “Ogfuiag el, ha nihe mo asa mingnagim gosinig?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Afa Sisas ehem enaig sihifena, “Sa ne Godim nimbiafena Ainiyag fwina membena. Sa ne nimbiafena olug ni, sungwabug ni, afa onigi na fwina Godim membena.
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Ena nihe moba kwania fegim ehe goseg.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Afa angigieg nihe mo gwenaig esog og, sa ne nimbiafena hihem fwina membena asa ne nimbefum enaig sifafefe.
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Afa ena sambaganigi nihe molaba mungwali Moses na nihe mo i afa Godna mo fli sihiule elni mo i enanai yi sefu ahgo.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Afa farisi el laskuhla gofnaba Sisas ehengelim sihini og,
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 “Elbi sonaba God ati Gisfu fwahag elim pese lambigim, enaba ambana simbianinga?” Afa ehengel wahigi sihini, “Eba Devitna simbianinga.”
42 Dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Afa Sisas sahini og, “Haiseg nasa Godna Sungwabug Devitim olug onigi la fainaba asa Devit ehena unehlagim seaflana, Ainiyag. Devit enaig esona og;
43 Disse-lhes ele: Como é então que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 — ausente —
44 Disse o Senhor ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita,Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés?
45 “Afa Devit ehem seaflana, Ainiyag. Haisegba enag ehe Devitna simbianinga?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Mas amban pese sihina mo afa enag osuna ikan hefum lahafe ehem sahnigim embefini.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra; nem desde aquele dia ousou mais alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.