Lucas 1
Amanab NT (AMN_ANA) vs VC
1 Kana nilite Tiofilus, kog autunam kaksag el gafa ena moba ginofini mangwal sa kangelnai yi olyi puguna.
1 Muitos empreenderam compor uma história dos acontecimentos que se realizaram entre nós,
2 Afa ena moba patalfunaba ati mingnag el heafna nofna nanguni. Ilawana enaigba pugunaba eba el ati nanguni afa enaig elbi ofenaiba Godna mo gafugafeg el. Asa ena moba kam fiagog.
2 como no-los transmitiram aqueles que foram desde o princípio testemunhas oculares e que se tornaram ministros da palavra.
3 Afa na sa ka ena moba kog ka kagafa nem ginofe fai. Afa ati ka ena enaigim fahigenagegim afa ka mogim yisigigim afa ka anwenafeg. Asa hwa moba nufuna mo ka nem ginofenag na sa ka nem faig.
3 Também a mim me pareceu bem, depois de haver diligentemente investigado tudo desde o princípio, escrevê-los para ti segundo a ordem, excelentíssimo Teófilo,
4 Afa ka enaigba esegba eba asa ne ena mom suwiginam asa ne numwehe anwenafe asa ati nem ogfunagig eba nufunam ehe.
4 para que conheças a solidez daqueles ensinamentos que tens recebido.
5 Afa enanam maia Herot Judiana misog el gofnaba afa enanai yi pris mungu gofena. Ehena unehlagba Sekaraia. Eba Abiya wangofnaba ehganai eheba fena. Afa ehena angwagba eba Aron wangofnaba ehganai eheba fena. Ehena unehlagba Elisabet.
5 Nos tempos de Herodes, rei da Judéia, houve um sacerdote por nome Zacarias, da classe de Abias; sua mulher, descendente de Aarão, chamava-se Isabel.
6 Afa eheningi mas mangwal haig haig safena mo eba heafna Godna nofla suialag ahgofenaba afa eba heafna Godna nihe mom mi afa membug mi mungu ahpatal ahfefkufena.
6 Ambos eram justos diante de Deus e observavam irrepreensivelmente todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Afa eheningi luwal fwainig ati watiau ahfena.
7 Mas não tinham filho, porque Isabel era estéril e ambos de idade avançada.
8 Afa mungunagim Sekaraiana ehganai el mungu eba pris Godna kwania lala la enag gafugafe gofena.
8 Ora, exercendo Zacarias diante de Deus as funções de sacerdote, na ordem da sua classe,
9 Enaig gafugagba eba mungu pris Godna kwania lala sefufenam sanda suwi la tulufuiafena. Afa sa mungunagim Sekaraiam sihini og sama enaig gafugafei.
9 coube-lhe por sorte, segundo o costume em uso entre os sacerdotes, entrar no santuário do Senhor e aí oferecer o perfume.
10 Afa maia ehe lala megam sefukanamba asa kaksag el afwambala afohiafenaba asa Godim betenini.
10 Todo o povo estava de fora, à hora da oferenda do perfume.
11 Afa sa Ainiyagna oflanai el blonam Sekaraiana nof la puguna. Afa sa ehe nihiginai ningagam sanda sime la gofena.
11 Apareceu-lhe então um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do perfume.
12 Afa Sekaraia ehem nangunam sineminefenam afa embefena.
12 Vendo-o, Zacarias ficou perturbado, e o temor assaltou-o.
13 Afa sa oflanai el ehem enaig sihifena og, “Sekaraia, nofe ne embefe. God ati neana sahigimba higig. Eba neana angwag Elisabetba fangonai luwal wanigafe asa ne Jonim unehla.
13 Mas o anjo disse-lhe: Não temas, Zacarias, porque foi ouvida a tua oração: Isabel, tua mulher, dar-te-á um filho, e chamá-lo-ás João.
14 Eba sa ma neana olug suialafenam afa ne sifakalefe afa eba kaksag el sifakalife maia enanam luwal gohiba.
14 Ele será para ti motivo de gozo e alegria, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Enaba haig, eba Ainiyag ehem nangunam og sonag elni unehlag eba kwaniafefe. Eba mas mileaklana bu ne. Afa maisim afagna atag la gifinibi eba Godna Sungwabug ehem ihlafenagefe.
15 porque será grande diante do Senhor e não beberá vinho nem cerveja, e desde o ventre de sua mãe será cheio do Espírito Santo;
16 Eba ehe kaksag elim Israel la naim esenibi asa heafgelni Ainiyag Godna gum waike afufe.
16 ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Afa eba Elaijana nihe mi afa wasneig mi lamboagegim asa Ainiyagim gosenafe afa sa afahumonigni luwalignam esenibi asa mungu olug pugunifie. Afa el sa mom flafug enam ehengelni onigigim numwehenugeba sa ma suialag onigig flinim afa sa ma afsug el feasai. Afa eba elim numwehenugeba asa el Ainiyag blogim numweheaginim gofufe.”
17 e irá adiante de Deus com o espírito e poder de Elias para reconduzir os corações dos pais aos filhos e os rebeldes à sabedoria dos justos, para preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Afa Sekaraia oflanai elim enaig sihifena og, “Haisegba asa ka ena moba anwenafefe neana moba nufunam feg? Eba ati kam watiaueg afa kana angwafig gafa gwenaig eseg.”
18 Zacarias perguntou ao anjo: Donde terei certeza disto? Pois sou velho e minha mulher é de idade avançada.
19 Afa oflanai el wahigi enaig esona og, “Eba kable Gebriel, na kaba Godna nofbusugam fagohfe na sa God ehe kam ningihiagba na ka blog nem sihinagim afa hwa mo suialag ka nem ublu faig.
19 O anjo respondeu-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te trazer esta feliz nova.
20 Afa sa ne higim afa ne kana mo onigig fwainigba eba glau neana mo lagigba awai ofe, ne mas mo lagi eba ikan ikan maia enenam mangwal sa mungwali pugufe. Kana hwa moba eba nufunam pugufe enenam sa God wefug fwahag.”
20 Eis que ficarás mudo e não poderás falar até o dia em que estas coisas acontecerem, visto que não deste crédito às minhas palavras, que se hão de cumprir a seu tempo.
21 Afa el Sekaraiam nengena flafnaba fwinam onigwagia flafna og, mangwal maia fegba nasa maisim Godna lala seifo ga.
21 No entanto, o povo estava esperando Zacarias; e admirava-se de ele se demorar tanto tempo no santuário.
22 Afa sa nengigim pugu afwambagam blonam afa ehe mas ehengelim mo lagini mo. Asa ehengel anwenafinim og, sonaba mangwalim haigim ehe nangug Godna lala megam. Afa ehe ningana mungu ogfunigena afa mengigna sihiagegba awai, ehena mengig ati pwakafena.
22 Ao sair, não lhes podia falar, e compreenderam que tivera no santuário uma visão. Ele lhes explicava isto por acenos; e permaneceu mudo.
23 Afa Sekaraiana gafuga feawagigba ati awaienaba asa ehe pese heafna kembig gam ikana.
23 Decorridos os dias do seu ministério, retirou-se para sua casa.
24 Afa sa sumi yi ehena angwag Elisabet afnialigni fena eba ehe meagam sefo gohun ikan afala pugufeg wasifenaba afa sa Elisabet enaig esona
24 Algum tempo depois Isabel, sua mulher, concebeu; e por cinco meses se ocultava, dizendo:
25 og, “Sawou autunam ka afnialigni fwainig fenaba asa kam Ainiyag aflafenagim hwa afwanefimba tigefla fakanag.”
25 Eis a graça que o Senhor me fez, quando lançou os olhos sobre mim para tirar o meu opróbrio dentre os homens.
26 Afa maia enwesog la pugufeg wasifenaba Elisabet ati afnialigni fenaba asa God oflanai elim Gebrielim Nasaret kembig gam ningihiana eba Galili provins gam.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Afa ehe ikanam angwafig angwaming gim puguna enag angwafigbi ati Josepim faigim eso fwahini ena elbi King Devit gofenaba ehganaifena. Afa enag angwafig angwamingna unehlagba Maria. Ehe mas saglag i mungwa kife la ahgini mo eba suialag angwafig fena.
27 a uma virgem desposada com um homem que se chamava José, da casa de Davi e o nome da virgem era Maria.
28 Afa Gebriel oflanai el enag angwafig enaig esona og, “Angwafig niasabam, Ainiyag ati ne i ahgo asa ma nem fwinam suiala feaflai.”
28 Entrando, o anjo disse-lhe: Ave, cheia de graça, o Senhor é contigo.
29 Afa Maria ena mo higinam olug fingifenam afa onigigna og, sonaba haig mo he!
29 Perturbou-se ela com estas palavras e pôs-se a pensar no que significaria semelhante saudação.
30 Afa oflanai el ehem sihina og, “Maria, nofe ne embefe, eba God ati nem fwinam olug suiala fenag.
30 O anjo disse-lhe: Não temas, Maria, pois encontraste graça diante de Deus.
31 Sa hig, eba ne afnialigni fenam afa ne fangonai luwal wanigafe, asa ne Sisasim unehla.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, e lhe porás o nome de Jesus.
32 Eba saglag el gofe afa sa enaig seflifife og eba Godna leg wasneig nemug. Eba God ehem gafa misog el lasu ofe ehena simbianiga king Devit lofefe.
32 Ele será grande e chamar-se-á Filho do Altíssimo, e o Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi; e reinará eternamente na casa de Jacó,
33 Eba Jekopna simbianigagna misog el wahkig gofife, ehena misog el gafugag mas awaie nai.”
33 e o seu reino não terá fim.
34 Afa Maria oflanai elim enaig sahna fena og, “Enaigba sa haig pugufefe? Kaba mas alagana feg mo.”
34 Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, pois não conheço homem?
35 Afa oflanai el ehem pese waike sihina og, “Heafa Godna Sungwabug ehe nem blonafe asa Godna wasneig nem ihlafenagba asa ne ena luwalba nengigim wanigafe. Enaba Godna suialag afsug el asa ehem enaig seflififie og Godna Leg.
35 Respondeu-lhe o anjo: O Espírito Santo descerá sobre ti, e a força do Altíssimo te envolverá com a sua sombra. Por isso o ente santo que nascer de ti será chamado Filho de Deus.
36 Sa hig, neana mangaug Elisabet ati watiaueg enaig afnialigni fegba eba fangonai luwal wanigafe. Afa ilawana enaig esogona og eba mas luwalba flai. Afa glawanaba ati afnialigni feg afa ehena enwesog la gohug was ati afunag.
36 Também Isabel, tua parenta, até ela concebeu um filho na sua velhice; e já está no sexto mês aquela que é tida por estéril,
37 Eba God ehe mungwali mangwalba eseagefe.”
37 porque a Deus nenhuma coisa é impossível.
38 Afa Maria esona og, “Sa hig, kaba Ainiyagna gafugag angwafig asa ati ne esog sa ma gwenaig ese.” Afa sa oflanai el ehem fwaha ikana.
38 Então disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor. Faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo afastou-se dela.
39 Afa sa gwenenam Maria ikagna distrik Judiana kembig mugam kukana.
39 Naqueles dias, Maria se levantou e foi às pressas às montanhas, a uma cidade de Judá.
40 Afa ikanam Sekaraiana lala megam seifo ikanam Elisabetim suialag ona.
40 Entrou em casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Afa Elisabet Mariana mengig higinam afa sa luwal ehena atag lanai bigmug fiagifni. Afa Godna Sungwabug ati Elisabetim ihlafenagenaba.
41 Ora, apenas Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança estremeceu no seu seio; e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Afa ehe fwina enaig esona og, “God ati nem suialag nemug esenagim afa ne mingnag angwafigim gosenig. Afa sona luwal sa neana atag la gibi ehe gafa God suialag nemug ehem faife.
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres e bendito é o fruto do teu ventre.
43 Kaba amban afa kana Ainiyagna afag ka nangum blog?
43 Donde me vem esta honra de vir a mim a mãe de meu Senhor?
44 Sa hig, maia ena mo neana blog kana angug la pegba asa luwal kana atag lanai sifakalegim afa fapisofeaka.
44 Pois assim que a voz de tua saudação chegou aos meus ouvidos, a criança estremeceu de alegria no meu seio.
45 Sa ne onigim Ainiyagba nem enaig esenafe sa ati nem sihinag eba se nufunam sifakale.”
45 Bem-aventurada és tu que creste, pois se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor te foram ditas!
46 Maria enaig esona og;
46 E Maria disse: Minha alma glorifica ao Senhor,
47 Afa kana sungwabug Godim sifakalenag ehe kam kweagfug afa kam esenagba ka suialag nemug goh.
47 meu espírito exulta de alegria em Deus, meu Salvador,
48 Kaba ehena gafugag angwafig esug feg afa ehe eba mas kam etetig mo; afa sa ilawo afa nengigim gafa mungwali el enaig esogofe og, God kwania sifakaleg ehem faig.
48 porque olhou para sua pobre serva. Por isto, desde agora, me proclamarão bem-aventurada todas as gerações,
49 Afa sa wasneig God kam enaig esenagba asa kam suialag pugunag. Asa ma ehena unehlag gwese afsug gofi.
49 porque realizou em mim maravilhas aquele que é poderoso e cujo nome é Santo.
50 Afa el sa ehem ahnai skaufinig enag ehengelim aflafenig. Eba gwenaig esenfie ilawa gafa wahkig gwese gofife.
50 Sua misericórdia se estende, de geração em geração, sobre os que o temem.
51 Ehena ninga wasneig gafugafeg, afa el enaig onigig ka kike gosig el feasaig, asa heafgelni unehlam fingifig lambfuia minefig enaig elbi eba ehe amtakwalig aitife.
51 Manifestou o poder do seu braço: desconcertou os corações dos soberbos.
52 Afa eba misog elim pigalampife afa unehlag fwainig elim mo fingi lamb fukufe.
52 Derrubou do trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Afa elim bini pigig eba ehengelim suiala gawig lamboaibi asa ehefba ihla feasaife afa sa gawig kaksagna el feasaig eba mas fai asa ningitigiba esug afufe.
53 Saciou de bens os indigentes e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Afa autunam bigelni simbianigam God mo sihi fwahani asa ehe heafna gafugag elim Israel lanaim kwaganig.
54 Acolheu a Israel, seu servo, lembrado da sua misericórdia,
55 Afa ehe maisim onigig gofena enag ogna Abrahamim aflafenam asa ma enag gwese simbianigam gohon fi.
55 conforme prometera a nossos pais, em favor de Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Maria Elisabet i hawagin ikan sambaga mungu was fenaba asa heafna kembig gam pese ikana.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses. Depois voltou para casa.
57 Afa maia enag osuna pugunaba Elisabet fangonai luwal wanigana.
57 Completando-se para Isabel o tempo de dar à luz, teve um filho.
58 Afa sa heafna hihe i afa mungwa kembig lanai i ena mom higinim og Ainiyag ehem fwina aflafenag afa sa ehengel sifakalini.
58 Os seus vizinhos e parentes souberam que o Senhor lhe manifestara a sua misericórdia, e congratulavam-se com ela.
59 Afa maia gug yi gohug osuna pugunaba asa ehengel ambe ona luwalna nihim kofuni enaigba esenibi eba Ju heafgelni nihe enaig fena. Ehengel ona alagna unehlagim Sekaraiam unehli.
59 No oitavo dia, foram circuncidar o menino e o queriam chamar pelo nome de seu pai, Zacarias.
60 Afa luwalna afag esona og, “Mangofi, nawo Jonim unehli.”
60 Mas sua mãe interveio: Não, disse ela, ele se chamará João.
61 Afa ehengel ehem sihini og, “Nengelinai enaig unehlagba goh mo.”
61 Replicaram-lhe: Não há ninguém na tua família que se chame por este nome.
62 Afa ehengel ninga bulni ogfuiagim afu alagim sahni og, “Ambanim ne luwalba ounehla?”
62 E perguntavam por acenos ao seu pai como queria que se chamasse.
63 Afa sihini og osum mangwal flibiba kasa enanai yi ginofe afa sa ehe enaig ginofena og, “Ehena unehlagba Jon.” Afa sa ehengel fwina onigwagia flafna.
63 Ele, pedindo uma tabuinha, escreveu nela as palavras: João é o seu nome. Todos ficaram pasmados.
64 Afa sa Sekaraia pese ikagna mo lagwagenam asa Godna unehlagim fingife fukuna.
64 E logo se lhe abriu a boca e soltou-se-lhe a língua e ele falou, bendizendo a Deus.
65 Afa heafna kembig la nai mungwali enaigim nangunim embefeagini afa ena mo mungwali Judiana mug kembig la sa gohkafna enam ikaminefeni.
65 O temor apoderou-se de todos os seus vizinhos; o fato divulgou-se por todas as montanhas da Judéia.
66 Afa mungwali el ena mom higwaginim afa enaig sihiagini og, “Sona luwalba sa sumi yi ba haig el fefe?” Ati anwenafini Ainiyagna wasneigbi ehe ahgofife.
66 Todos os que o ouviam conservavam-no no coração, dizendo: Que será este menino? Porque a mão do Senhor estava com ele.
67 Afa enag luwalna alagim Sekaraiam Godna Sungwabug ati ehem ihlafenagenaba asa enaig mo sihina og;
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, nestes termos:
68 — ausente —
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e resgatou o seu povo,
69 Afa wasneig el mungu God Gisfu fwahag asa ehe bigim pese lambfie. Afa sonag elbi eba ehe Devitna simbianiga. Devitba Godna gafugag el.
69 e suscitou-nos um poderoso Salvador, na casa de Davi, seu servo
70 Asa ati autunam Godna mo fli sihiafule elni mengig la ena moba sihi fwahana.
70 {como havia anunciado, desde os primeiros tempos, mediante os seus santos profetas},
71 Ena moba enaig esona og God bigim kwaganig asa angoluwag el i afa fagiule el i ona bigim haig haig esegon asa ehengel mas bigim enaig esegoni.
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam.
72 Autunam God mo bigelni simbianigam sihi fwahani. Afa enaig esoni og ka nem aflafenig afa kikeafna wasneig mo ka mas onigig etetini.
72 Assim exerce a sua misericórdia com nossos pais, e se recorda de sua santa aliança,
73 Afa ehe bigelni simbianigam Abrahamim enag nufuna mo sihi fwahanaba. Afa sa glawa gafa ogna bigim gwenaig esen.
73 segundo o juramento que fez a nosso pai Abraão: de nos conceder que, sem temor,
74 Afa ogna bigim angoluwagna ninganai moehnam og sa ma heafna gafugagim kehli afa mas big embefi.
74 libertados de mãos inimigas, possamos servi-lo
75 Afa big wahkig nofkikena afoamine fifibi afa sa big suialag nihe la afa afsug nihe la Godna nofla eseafufum.
75 em santidade e justiça, em sua presença, todos os dias da nossa vida.
76 Afa ne kana luwal, afa nengigimba nem enaig sefla fife og sonag elbi eba mo fla sihiaule el God sisia nemug feg. Eba ne Ainiyagim gosenam ehena minam tohlagefe.
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor e lhe prepararás o caminho,
77 Afa sa enagba elim ogfufenugeiba sa ma anwenafi ehena kwania aflafeg God sawifegim amtakwalig nihem elni huguflaitinim asa pese lambife.
77 para dar ao seu povo conhecer a salvação, pelo perdão dos pecados.
78 Afa bigelni Godna aflafenag nengigim nengigim fiahka. Afa enag elbi God Gisfu fwahag elbi eba ofenaiba leana osu bugug lofug.
78 Graças à ternura e misericórdia de nosso Deus, que nos vai trazer do alto a visita do Sol nascente,
79 Eba ehe oflanai pe blonam afa el sa sikulufeg la auguia eba ati muhla pigiegim ofesai asa enam ombusug faifi. Eba ehe enag olug enesieg mina gam ogfunfie.
79 que há de iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte e dirigir os nossos passos no caminho da paz.
80 Afa ena luwalba sumi pugu kwaniafenam afa heafna sungwabug gafa pugu wasneife afa sa ehe pugunam bite behig gam ikafe afa sa nengigim mo Israel elim ambala pugunife.
80 O menino foi crescendo e fortificava-se em espírito, e viveu nos desertos até o dia em que se apresentou diante de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.