Lucas 1
Amanab NT (AMN_ANA) vs NVT
1 Kana nilite Tiofilus, kog autunam kaksag el gafa ena moba ginofini mangwal sa kangelnai yi olyi puguna.
1 Muitos se propuseram a escrever uma narração dos acontecimentos que se cumpriram entre nós.
2 Afa ena moba patalfunaba ati mingnag el heafna nofna nanguni. Ilawana enaigba pugunaba eba el ati nanguni afa enaig elbi ofenaiba Godna mo gafugafeg el. Asa ena moba kam fiagog.
2 Usaram os relatos que nos foram transmitidos por aqueles que, desde o princípio, foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 Afa na sa ka ena moba kog ka kagafa nem ginofe fai. Afa ati ka ena enaigim fahigenagegim afa ka mogim yisigigim afa ka anwenafeg. Asa hwa moba nufuna mo ka nem ginofenag na sa ka nem faig.
3 Depois de investigar tudo detalhadamente desde o início, também decidi escrever-lhe um relato preciso, excelentíssimo Teófilo,
4 Afa ka enaigba esegba eba asa ne ena mom suwiginam asa ne numwehe anwenafe asa ati nem ogfunagig eba nufunam ehe.
4 para que tenha plena certeza de tudo que lhe foi ensinado.
5 Afa enanam maia Herot Judiana misog el gofnaba afa enanai yi pris mungu gofena. Ehena unehlagba Sekaraia. Eba Abiya wangofnaba ehganai eheba fena. Afa ehena angwagba eba Aron wangofnaba ehganai eheba fena. Ehena unehlagba Elisabet.
5 Quando Herodes era rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que fazia parte do grupo sacerdotal de Abias. Sua esposa, Isabel, também pertencia à linhagem sacerdotal de Arão.
6 Afa eheningi mas mangwal haig haig safena mo eba heafna Godna nofla suialag ahgofenaba afa eba heafna Godna nihe mom mi afa membug mi mungu ahpatal ahfefkufena.
6 Zacarias e Isabel eram justos aos olhos de Deus e obedeciam cuidadosamente a todos os mandamentos e estatutos do Senhor.
7 Afa eheningi luwal fwainig ati watiau ahfena.
7 Não tinham filhos, pois Isabel era estéril, e ambos já estavam bem velhos.
8 Afa mungunagim Sekaraiana ehganai el mungu eba pris Godna kwania lala la enag gafugafe gofena.
8 Certo dia, Zacarias estava servindo diante de Deus no templo, pois seu grupo realizava o trabalho sacerdotal, conforme a escala.
9 Enaig gafugagba eba mungu pris Godna kwania lala sefufenam sanda suwi la tulufuiafena. Afa sa mungunagim Sekaraiam sihini og sama enaig gafugafei.
9 Foi escolhido por sorteio, como era costume dos sacerdotes, para entrar no santuário do Senhor e queimar incenso.
10 Afa maia ehe lala megam sefukanamba asa kaksag el afwambala afohiafenaba asa Godim betenini.
10 Enquanto o incenso era queimado, uma grande multidão orava do lado de fora.
11 Afa sa Ainiyagna oflanai el blonam Sekaraiana nof la puguna. Afa sa ehe nihiginai ningagam sanda sime la gofena.
11 Então um anjo do Senhor lhe apareceu, à direita do altar de incenso.
12 Afa Sekaraia ehem nangunam sineminefenam afa embefena.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou muito abalado e assustado.
13 Afa sa oflanai el ehem enaig sihifena og, “Sekaraia, nofe ne embefe. God ati neana sahigimba higig. Eba neana angwag Elisabetba fangonai luwal wanigafe asa ne Jonim unehla.
13 O anjo, porém, lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias! Sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, lhe dará um filho, e você o chamará João.
14 Eba sa ma neana olug suialafenam afa ne sifakalefe afa eba kaksag el sifakalife maia enanam luwal gohiba.
14 Você terá grande satisfação e alegria, e muitos se alegrarão com o nascimento do menino,
15 Enaba haig, eba Ainiyag ehem nangunam og sonag elni unehlag eba kwaniafefe. Eba mas mileaklana bu ne. Afa maisim afagna atag la gifinibi eba Godna Sungwabug ehem ihlafenagefe.
15 pois ele será grande aos olhos do Senhor. Nunca tomará vinho nem outra bebida forte. Será cheio do Espírito Santo, antes mesmo de nascer.
16 Eba ehe kaksag elim Israel la naim esenibi asa heafgelni Ainiyag Godna gum waike afufe.
16 Fará muitos israelitas voltarem ao Senhor, seu Deus.
17 Afa eba Elaijana nihe mi afa wasneig mi lamboagegim asa Ainiyagim gosenafe afa sa afahumonigni luwalignam esenibi asa mungu olug pugunifie. Afa el sa mom flafug enam ehengelni onigigim numwehenugeba sa ma suialag onigig flinim afa sa ma afsug el feasai. Afa eba elim numwehenugeba asa el Ainiyag blogim numweheaginim gofufe.”
17 Será um homem com o espírito e o poder de Elias, e preparará o povo para a vinda do Senhor. Fará o coração dos pais voltar para seus filhos e levará os rebeldes a aceitarem a sabedoria dos justos”.
18 Afa Sekaraia oflanai elim enaig sihifena og, “Haisegba asa ka ena moba anwenafefe neana moba nufunam feg? Eba ati kam watiaueg afa kana angwafig gafa gwenaig eseg.”
18 Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza de que isso acontecerá? Já sou velho, e minha mulher também é de idade avançada”.
19 Afa oflanai el wahigi enaig esona og, “Eba kable Gebriel, na kaba Godna nofbusugam fagohfe na sa God ehe kam ningihiagba na ka blog nem sihinagim afa hwa mo suialag ka nem ublu faig.
19 O anjo respondeu: “Sou Gabriel, e estou sempre na presença de Deus. Foi ele quem me enviou para lhe trazer estas boas-novas.
20 Afa sa ne higim afa ne kana mo onigig fwainigba eba glau neana mo lagigba awai ofe, ne mas mo lagi eba ikan ikan maia enenam mangwal sa mungwali pugufe. Kana hwa moba eba nufunam pugufe enenam sa God wefug fwahag.”
20 Agora, porém, você ficará mudo até os dias em que essas coisas acontecerão, pois não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no devido tempo”.
21 Afa el Sekaraiam nengena flafnaba fwinam onigwagia flafna og, mangwal maia fegba nasa maisim Godna lala seifo ga.
21 Enquanto isso, o povo esperava Zacarias sair do santuário e se perguntava por que ele demorava tanto.
22 Afa sa nengigim pugu afwambagam blonam afa ehe mas ehengelim mo lagini mo. Asa ehengel anwenafinim og, sonaba mangwalim haigim ehe nangug Godna lala megam. Afa ehe ningana mungu ogfunigena afa mengigna sihiagegba awai, ehena mengig ati pwakafena.
22 Quando finalmente saiu, não conseguia falar com eles, e perceberam por seus gestos e seu silêncio que ele havia tido uma visão no santuário.
23 Afa Sekaraiana gafuga feawagigba ati awaienaba asa ehe pese heafna kembig gam ikana.
23 Ao fim de seus dias de serviço no templo, Zacarias voltou para casa.
24 Afa sa sumi yi ehena angwag Elisabet afnialigni fena eba ehe meagam sefo gohun ikan afala pugufeg wasifenaba afa sa Elisabet enaig esona
24 Pouco tempo depois, sua esposa, Isabel, engravidou e não saiu de casa por cinco meses.
25 og, “Sawou autunam ka afnialigni fwainig fenaba asa kam Ainiyag aflafenagim hwa afwanefimba tigefla fakanag.”
25 “Como o Senhor foi bom para mim em minha velhice!”, exclamou ela. “Tirou de mim a humilhação pública de não ter filhos!”
26 Afa maia enwesog la pugufeg wasifenaba Elisabet ati afnialigni fenaba asa God oflanai elim Gebrielim Nasaret kembig gam ningihiana eba Galili provins gam.
26 No sexto mês da gestação de Isabel, Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, uma cidade da Galileia,
27 Afa ehe ikanam angwafig angwaming gim puguna enag angwafigbi ati Josepim faigim eso fwahini ena elbi King Devit gofenaba ehganaifena. Afa enag angwafig angwamingna unehlagba Maria. Ehe mas saglag i mungwa kife la ahgini mo eba suialag angwafig fena.
27 a uma virgem de nome Maria. Ela estava prometida em casamento a um homem chamado José, descendente do rei Davi.
28 Afa Gebriel oflanai el enag angwafig enaig esona og, “Angwafig niasabam, Ainiyag ati ne i ahgo asa ma nem fwinam suiala feaflai.”
28 Gabriel apareceu a ela e lhe disse: “Alegre-se, mulher favorecida! O Senhor está com você!”.
29 Afa Maria ena mo higinam olug fingifenam afa onigigna og, sonaba haig mo he!
29 Confusa, Maria tentou imaginar o que o anjo quis dizer.
30 Afa oflanai el ehem sihina og, “Maria, nofe ne embefe, eba God ati nem fwinam olug suiala fenag.
30 “Não tenha medo, Maria”, disse o anjo, “pois você encontrou favor diante de Deus.
31 Sa hig, eba ne afnialigni fenam afa ne fangonai luwal wanigafe, asa ne Sisasim unehla.
31 Ficará grávida e dará à luz um filho, e o chamará Jesus.
32 Eba saglag el gofe afa sa enaig seflifife og eba Godna leg wasneig nemug. Eba God ehem gafa misog el lasu ofe ehena simbianiga king Devit lofefe.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu antepassado Davi,
33 Eba Jekopna simbianigagna misog el wahkig gofife, ehena misog el gafugag mas awaie nai.”
33 e ele reinará sobre Israel para sempre; seu reino jamais terá fim!”
34 Afa Maria oflanai elim enaig sahna fena og, “Enaigba sa haig pugufefe? Kaba mas alagana feg mo.”
34 Maria perguntou ao anjo: “Como isso acontecerá? Eu sou virgem!”.
35 Afa oflanai el ehem pese waike sihina og, “Heafa Godna Sungwabug ehe nem blonafe asa Godna wasneig nem ihlafenagba asa ne ena luwalba nengigim wanigafe. Enaba Godna suialag afsug el asa ehem enaig seflififie og Godna Leg.
35 O anjo respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com sua sombra. Portanto, o bebê que vai nascer será santo, e será chamado Filho de Deus.
36 Sa hig, neana mangaug Elisabet ati watiaueg enaig afnialigni fegba eba fangonai luwal wanigafe. Afa ilawana enaig esogona og eba mas luwalba flai. Afa glawanaba ati afnialigni feg afa ehena enwesog la gohug was ati afunag.
36 Além disso, sua parenta, Isabel, ficou grávida em idade avançada. As pessoas diziam que ela era estéril, mas ela concebeu um filho e está no sexto mês de gestação.
37 Eba God ehe mungwali mangwalba eseagefe.”
37 Pois nada é impossível para Deus”.
38 Afa Maria esona og, “Sa hig, kaba Ainiyagna gafugag angwafig asa ati ne esog sa ma gwenaig ese.” Afa sa oflanai el ehem fwaha ikana.
38 Maria disse: “Sou serva do Senhor. Que aconteça comigo tudo que foi dito a meu respeito”. E o anjo a deixou.
39 Afa sa gwenenam Maria ikagna distrik Judiana kembig mugam kukana.
39 Alguns dias depois, Maria dirigiu-se apressadamente à região montanhosa da Judeia, à cidade
40 Afa ikanam Sekaraiana lala megam seifo ikanam Elisabetim suialag ona.
40 onde Zacarias morava. Ela entrou na casa e saudou Isabel.
41 Afa Elisabet Mariana mengig higinam afa sa luwal ehena atag lanai bigmug fiagifni. Afa Godna Sungwabug ati Elisabetim ihlafenagenaba.
41 Ao ouvir a saudação de Maria, o bebê de Isabel se agitou dentro dela, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Afa ehe fwina enaig esona og, “God ati nem suialag nemug esenagim afa ne mingnag angwafigim gosenig. Afa sona luwal sa neana atag la gibi ehe gafa God suialag nemug ehem faife.
42 Em alta voz, Isabel exclamou: “Você é abençoada entre as mulheres, e abençoada é a criança em seu ventre!
43 Kaba amban afa kana Ainiyagna afag ka nangum blog?
43 Por que tenho a grande honra de receber a visita da mãe do meu Senhor?
44 Sa hig, maia ena mo neana blog kana angug la pegba asa luwal kana atag lanai sifakalegim afa fapisofeaka.
44 Quando ouvi sua saudação, o bebê em meu ventre se agitou de alegria.
45 Sa ne onigim Ainiyagba nem enaig esenafe sa ati nem sihinag eba se nufunam sifakale.”
45 Você é abençoada, pois creu no que o Senhor disse que faria!”.
46 Maria enaig esona og;
46 Maria respondeu: “Minha alma exalta ao Senhor!
47 Afa kana sungwabug Godim sifakalenag ehe kam kweagfug afa kam esenagba ka suialag nemug goh.
47 Como meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador!
48 Kaba ehena gafugag angwafig esug feg afa ehe eba mas kam etetig mo; afa sa ilawo afa nengigim gafa mungwali el enaig esogofe og, God kwania sifakaleg ehem faig.
48 Pois ele observou sua humilde serva, e, de agora em diante, todas as gerações me chamarão abençoada.
49 Afa sa wasneig God kam enaig esenagba asa kam suialag pugunag. Asa ma ehena unehlag gwese afsug gofi.
49 Pois o Poderoso é santo, e fez grandes coisas por mim.
50 Afa el sa ehem ahnai skaufinig enag ehengelim aflafenig. Eba gwenaig esenfie ilawa gafa wahkig gwese gofife.
50 Demonstra misericórdia a todos que o temem, geração após geração.
51 Ehena ninga wasneig gafugafeg, afa el enaig onigig ka kike gosig el feasaig, asa heafgelni unehlam fingifig lambfuia minefig enaig elbi eba ehe amtakwalig aitife.
51 Seu braço poderoso fez coisas tremendas! Dispersou os orgulhosos e os arrogantes.
52 Afa eba misog elim pigalampife afa unehlag fwainig elim mo fingi lamb fukufe.
52 Derrubou príncipes de seus tronos e exaltou os humildes.
53 Afa elim bini pigig eba ehengelim suiala gawig lamboaibi asa ehefba ihla feasaife afa sa gawig kaksagna el feasaig eba mas fai asa ningitigiba esug afufe.
53 Encheu de coisas boas os famintos e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Afa autunam bigelni simbianigam God mo sihi fwahani asa ehe heafna gafugag elim Israel lanaim kwaganig.
54 Ajudou seu servo Israel e lembrou-se de ser misericordioso.
55 Afa ehe maisim onigig gofena enag ogna Abrahamim aflafenam asa ma enag gwese simbianigam gohon fi.
55 Pois assim prometeu a nossos antepassados, a Abraão e a seus descendentes para sempre”.
56 Maria Elisabet i hawagin ikan sambaga mungu was fenaba asa heafna kembig gam pese ikana.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses, e então voltou para casa.
57 Afa maia enag osuna pugunaba Elisabet fangonai luwal wanigana.
57 Chegado o tempo de seu bebê nascer, Isabel deu à luz um filho.
58 Afa sa heafna hihe i afa mungwa kembig lanai i ena mom higinim og Ainiyag ehem fwina aflafenag afa sa ehengel sifakalini.
58 Vizinhos e parentes se alegraram ao tomar conhecimento de que o Senhor havia sido tão misericordioso com ela.
59 Afa maia gug yi gohug osuna pugunaba asa ehengel ambe ona luwalna nihim kofuni enaigba esenibi eba Ju heafgelni nihe enaig fena. Ehengel ona alagna unehlagim Sekaraiam unehli.
59 Quando o bebê estava com oito dias, eles vieram para a cerimônia de circuncisão. Queriam chamar o menino de Zacarias, como o pai,
60 Afa luwalna afag esona og, “Mangofi, nawo Jonim unehli.”
60 mas Isabel disse: “Não! Seu nome é João!”.
61 Afa ehengel ehem sihini og, “Nengelinai enaig unehlagba goh mo.”
61 Então eles lhe disseram: “Não há ninguém em sua família com esse nome”,
62 Afa ehengel ninga bulni ogfuiagim afu alagim sahni og, “Ambanim ne luwalba ounehla?”
62 e com gestos perguntaram ao pai como queria chamar o bebê.
63 Afa sihini og osum mangwal flibiba kasa enanai yi ginofe afa sa ehe enaig ginofena og, “Ehena unehlagba Jon.” Afa sa ehengel fwina onigwagia flafna.
63 Ele pediu que lhe dessem uma tabuinha e, para surpresa de todos, escreveu: “Seu nome é João”.
64 Afa sa Sekaraia pese ikagna mo lagwagenam asa Godna unehlagim fingife fukuna.
64 No mesmo instante, Zacarias voltou a falar e começou a louvar a Deus.
65 Afa heafna kembig la nai mungwali enaigim nangunim embefeagini afa ena mo mungwali Judiana mug kembig la sa gohkafna enam ikaminefeni.
65 Toda a vizinhança se encheu de temor, e a notícia do que havia acontecido se espalhou por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Afa mungwali el ena mom higwaginim afa enaig sihiagini og, “Sona luwalba sa sumi yi ba haig el fefe?” Ati anwenafini Ainiyagna wasneigbi ehe ahgofife.
66 Todos que ficavam sabendo meditavam sobre esses acontecimentos e perguntavam: “O que vai ser esse menino?”. Pois a mão do Senhor estava sobre ele.
67 Afa enag luwalna alagim Sekaraiam Godna Sungwabug ati ehem ihlafenagenaba asa enaig mo sihina og;
67 Então seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 — ausente —
68 “Seja bendito o Senhor, o Deus de Israel, pois visitou e resgatou seu povo.
69 Afa wasneig el mungu God Gisfu fwahag asa ehe bigim pese lambfie. Afa sonag elbi eba ehe Devitna simbianiga. Devitba Godna gafugag el.
69 Ele nos enviou poderosa salvação da linhagem real de seu servo Davi,
70 Asa ati autunam Godna mo fli sihiafule elni mengig la ena moba sihi fwahana.
70 como havia prometido muito tempo atrás por meio de seus santos profetas.
71 Ena moba enaig esona og God bigim kwaganig asa angoluwag el i afa fagiule el i ona bigim haig haig esegon asa ehengel mas bigim enaig esegoni.
71 Agora seremos salvos de nossos inimigos e de todos que nos odeiam.
72 Autunam God mo bigelni simbianigam sihi fwahani. Afa enaig esoni og ka nem aflafenig afa kikeafna wasneig mo ka mas onigig etetini.
72 Ele foi misericordioso com nossos antepassados ao lembrar-se de sua santa aliança,
73 Afa ehe bigelni simbianigam Abrahamim enag nufuna mo sihi fwahanaba. Afa sa glawa gafa ogna bigim gwenaig esen.
73 o juramento solene que fez com nosso antepassado Abraão.
74 Afa ogna bigim angoluwagna ninganai moehnam og sa ma heafna gafugagim kehli afa mas big embefi.
74 Prometeu livrar-nos de nossos inimigos para o servirmos sem medo,
75 Afa big wahkig nofkikena afoamine fifibi afa sa big suialag nihe la afa afsug nihe la Godna nofla eseafufum.
75 em santidade e justiça, enquanto vivermos.
76 Afa ne kana luwal, afa nengigimba nem enaig sefla fife og sonag elbi eba mo fla sihiaule el God sisia nemug feg. Eba ne Ainiyagim gosenam ehena minam tohlagefe.
76 “E você, meu filhinho, será chamado profeta do Altíssimo, pois preparará o caminho para o Senhor.
77 Afa sa enagba elim ogfufenugeiba sa ma anwenafi ehena kwania aflafeg God sawifegim amtakwalig nihem elni huguflaitinim asa pese lambife.
77 Dirá a seu povo como encontrar salvação por meio do perdão de seus pecados.
78 Afa bigelni Godna aflafenag nengigim nengigim fiahka. Afa enag elbi God Gisfu fwahag elbi eba ofenaiba leana osu bugug lofug.
78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, a luz da manhã, vinda do céu, está prestes a raiar sobre nós,
79 Eba ehe oflanai pe blonam afa el sa sikulufeg la auguia eba ati muhla pigiegim ofesai asa enam ombusug faifi. Eba ehe enag olug enesieg mina gam ogfunfie.
79 para iluminar aqueles que estão na escuridão e na sombra da morte e nos guiar ao caminho da paz”.
80 Afa ena luwalba sumi pugu kwaniafenam afa heafna sungwabug gafa pugu wasneife afa sa ehe pugunam bite behig gam ikafe afa sa nengigim mo Israel elim ambala pugunife.
80 João cresceu e se fortaleceu em espírito. E viveu no deserto até chegar o tempo de se apresentar ao povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.