Lucas 1
Amanab NT (AMN_ANA) vs NAA
1 Kana nilite Tiofilus, kog autunam kaksag el gafa ena moba ginofini mangwal sa kangelnai yi olyi puguna.
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Afa ena moba patalfunaba ati mingnag el heafna nofna nanguni. Ilawana enaigba pugunaba eba el ati nanguni afa enaig elbi ofenaiba Godna mo gafugafeg el. Asa ena moba kam fiagog.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Afa na sa ka ena moba kog ka kagafa nem ginofe fai. Afa ati ka ena enaigim fahigenagegim afa ka mogim yisigigim afa ka anwenafeg. Asa hwa moba nufuna mo ka nem ginofenag na sa ka nem faig.
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Afa ka enaigba esegba eba asa ne ena mom suwiginam asa ne numwehe anwenafe asa ati nem ogfunagig eba nufunam ehe.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Afa enanam maia Herot Judiana misog el gofnaba afa enanai yi pris mungu gofena. Ehena unehlagba Sekaraia. Eba Abiya wangofnaba ehganai eheba fena. Afa ehena angwagba eba Aron wangofnaba ehganai eheba fena. Ehena unehlagba Elisabet.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Afa eheningi mas mangwal haig haig safena mo eba heafna Godna nofla suialag ahgofenaba afa eba heafna Godna nihe mom mi afa membug mi mungu ahpatal ahfefkufena.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Afa eheningi luwal fwainig ati watiau ahfena.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 Afa mungunagim Sekaraiana ehganai el mungu eba pris Godna kwania lala la enag gafugafe gofena.
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 Enaig gafugagba eba mungu pris Godna kwania lala sefufenam sanda suwi la tulufuiafena. Afa sa mungunagim Sekaraiam sihini og sama enaig gafugafei.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Afa maia ehe lala megam sefukanamba asa kaksag el afwambala afohiafenaba asa Godim betenini.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Afa sa Ainiyagna oflanai el blonam Sekaraiana nof la puguna. Afa sa ehe nihiginai ningagam sanda sime la gofena.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Afa Sekaraia ehem nangunam sineminefenam afa embefena.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Afa sa oflanai el ehem enaig sihifena og, “Sekaraia, nofe ne embefe. God ati neana sahigimba higig. Eba neana angwag Elisabetba fangonai luwal wanigafe asa ne Jonim unehla.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Eba sa ma neana olug suialafenam afa ne sifakalefe afa eba kaksag el sifakalife maia enanam luwal gohiba.
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 Enaba haig, eba Ainiyag ehem nangunam og sonag elni unehlag eba kwaniafefe. Eba mas mileaklana bu ne. Afa maisim afagna atag la gifinibi eba Godna Sungwabug ehem ihlafenagefe.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Eba ehe kaksag elim Israel la naim esenibi asa heafgelni Ainiyag Godna gum waike afufe.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Afa eba Elaijana nihe mi afa wasneig mi lamboagegim asa Ainiyagim gosenafe afa sa afahumonigni luwalignam esenibi asa mungu olug pugunifie. Afa el sa mom flafug enam ehengelni onigigim numwehenugeba sa ma suialag onigig flinim afa sa ma afsug el feasai. Afa eba elim numwehenugeba asa el Ainiyag blogim numweheaginim gofufe.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Afa Sekaraia oflanai elim enaig sihifena og, “Haisegba asa ka ena moba anwenafefe neana moba nufunam feg? Eba ati kam watiaueg afa kana angwafig gafa gwenaig eseg.”
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Afa oflanai el wahigi enaig esona og, “Eba kable Gebriel, na kaba Godna nofbusugam fagohfe na sa God ehe kam ningihiagba na ka blog nem sihinagim afa hwa mo suialag ka nem ublu faig.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Afa sa ne higim afa ne kana mo onigig fwainigba eba glau neana mo lagigba awai ofe, ne mas mo lagi eba ikan ikan maia enenam mangwal sa mungwali pugufe. Kana hwa moba eba nufunam pugufe enenam sa God wefug fwahag.”
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Afa el Sekaraiam nengena flafnaba fwinam onigwagia flafna og, mangwal maia fegba nasa maisim Godna lala seifo ga.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Afa sa nengigim pugu afwambagam blonam afa ehe mas ehengelim mo lagini mo. Asa ehengel anwenafinim og, sonaba mangwalim haigim ehe nangug Godna lala megam. Afa ehe ningana mungu ogfunigena afa mengigna sihiagegba awai, ehena mengig ati pwakafena.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Afa Sekaraiana gafuga feawagigba ati awaienaba asa ehe pese heafna kembig gam ikana.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Afa sa sumi yi ehena angwag Elisabet afnialigni fena eba ehe meagam sefo gohun ikan afala pugufeg wasifenaba afa sa Elisabet enaig esona
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 og, “Sawou autunam ka afnialigni fwainig fenaba asa kam Ainiyag aflafenagim hwa afwanefimba tigefla fakanag.”
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Afa maia enwesog la pugufeg wasifenaba Elisabet ati afnialigni fenaba asa God oflanai elim Gebrielim Nasaret kembig gam ningihiana eba Galili provins gam.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Afa ehe ikanam angwafig angwaming gim puguna enag angwafigbi ati Josepim faigim eso fwahini ena elbi King Devit gofenaba ehganaifena. Afa enag angwafig angwamingna unehlagba Maria. Ehe mas saglag i mungwa kife la ahgini mo eba suialag angwafig fena.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Afa Gebriel oflanai el enag angwafig enaig esona og, “Angwafig niasabam, Ainiyag ati ne i ahgo asa ma nem fwinam suiala feaflai.”
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Afa Maria ena mo higinam olug fingifenam afa onigigna og, sonaba haig mo he!
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Afa oflanai el ehem sihina og, “Maria, nofe ne embefe, eba God ati nem fwinam olug suiala fenag.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Sa hig, eba ne afnialigni fenam afa ne fangonai luwal wanigafe, asa ne Sisasim unehla.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Eba saglag el gofe afa sa enaig seflifife og eba Godna leg wasneig nemug. Eba God ehem gafa misog el lasu ofe ehena simbianiga king Devit lofefe.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 Eba Jekopna simbianigagna misog el wahkig gofife, ehena misog el gafugag mas awaie nai.”
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Afa Maria oflanai elim enaig sahna fena og, “Enaigba sa haig pugufefe? Kaba mas alagana feg mo.”
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Afa oflanai el ehem pese waike sihina og, “Heafa Godna Sungwabug ehe nem blonafe asa Godna wasneig nem ihlafenagba asa ne ena luwalba nengigim wanigafe. Enaba Godna suialag afsug el asa ehem enaig seflififie og Godna Leg.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Sa hig, neana mangaug Elisabet ati watiaueg enaig afnialigni fegba eba fangonai luwal wanigafe. Afa ilawana enaig esogona og eba mas luwalba flai. Afa glawanaba ati afnialigni feg afa ehena enwesog la gohug was ati afunag.
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 Eba God ehe mungwali mangwalba eseagefe.”
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Afa Maria esona og, “Sa hig, kaba Ainiyagna gafugag angwafig asa ati ne esog sa ma gwenaig ese.” Afa sa oflanai el ehem fwaha ikana.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Afa sa gwenenam Maria ikagna distrik Judiana kembig mugam kukana.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Afa ikanam Sekaraiana lala megam seifo ikanam Elisabetim suialag ona.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Afa Elisabet Mariana mengig higinam afa sa luwal ehena atag lanai bigmug fiagifni. Afa Godna Sungwabug ati Elisabetim ihlafenagenaba.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Afa ehe fwina enaig esona og, “God ati nem suialag nemug esenagim afa ne mingnag angwafigim gosenig. Afa sona luwal sa neana atag la gibi ehe gafa God suialag nemug ehem faife.
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 Kaba amban afa kana Ainiyagna afag ka nangum blog?
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Sa hig, maia ena mo neana blog kana angug la pegba asa luwal kana atag lanai sifakalegim afa fapisofeaka.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Sa ne onigim Ainiyagba nem enaig esenafe sa ati nem sihinag eba se nufunam sifakale.”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Maria enaig esona og;
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Afa kana sungwabug Godim sifakalenag ehe kam kweagfug afa kam esenagba ka suialag nemug goh.
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Kaba ehena gafugag angwafig esug feg afa ehe eba mas kam etetig mo; afa sa ilawo afa nengigim gafa mungwali el enaig esogofe og, God kwania sifakaleg ehem faig.
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Afa sa wasneig God kam enaig esenagba asa kam suialag pugunag. Asa ma ehena unehlag gwese afsug gofi.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Afa el sa ehem ahnai skaufinig enag ehengelim aflafenig. Eba gwenaig esenfie ilawa gafa wahkig gwese gofife.
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Ehena ninga wasneig gafugafeg, afa el enaig onigig ka kike gosig el feasaig, asa heafgelni unehlam fingifig lambfuia minefig enaig elbi eba ehe amtakwalig aitife.
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Afa eba misog elim pigalampife afa unehlag fwainig elim mo fingi lamb fukufe.
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Afa elim bini pigig eba ehengelim suiala gawig lamboaibi asa ehefba ihla feasaife afa sa gawig kaksagna el feasaig eba mas fai asa ningitigiba esug afufe.
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Afa autunam bigelni simbianigam God mo sihi fwahani asa ehe heafna gafugag elim Israel lanaim kwaganig.
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Afa ehe maisim onigig gofena enag ogna Abrahamim aflafenam asa ma enag gwese simbianigam gohon fi.
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Maria Elisabet i hawagin ikan sambaga mungu was fenaba asa heafna kembig gam pese ikana.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Afa maia enag osuna pugunaba Elisabet fangonai luwal wanigana.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Afa sa heafna hihe i afa mungwa kembig lanai i ena mom higinim og Ainiyag ehem fwina aflafenag afa sa ehengel sifakalini.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Afa maia gug yi gohug osuna pugunaba asa ehengel ambe ona luwalna nihim kofuni enaigba esenibi eba Ju heafgelni nihe enaig fena. Ehengel ona alagna unehlagim Sekaraiam unehli.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Afa luwalna afag esona og, “Mangofi, nawo Jonim unehli.”
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Afa ehengel ehem sihini og, “Nengelinai enaig unehlagba goh mo.”
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Afa ehengel ninga bulni ogfuiagim afu alagim sahni og, “Ambanim ne luwalba ounehla?”
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Afa sihini og osum mangwal flibiba kasa enanai yi ginofe afa sa ehe enaig ginofena og, “Ehena unehlagba Jon.” Afa sa ehengel fwina onigwagia flafna.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Afa sa Sekaraia pese ikagna mo lagwagenam asa Godna unehlagim fingife fukuna.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Afa heafna kembig la nai mungwali enaigim nangunim embefeagini afa ena mo mungwali Judiana mug kembig la sa gohkafna enam ikaminefeni.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Afa mungwali el ena mom higwaginim afa enaig sihiagini og, “Sona luwalba sa sumi yi ba haig el fefe?” Ati anwenafini Ainiyagna wasneigbi ehe ahgofife.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Afa enag luwalna alagim Sekaraiam Godna Sungwabug ati ehem ihlafenagenaba asa enaig mo sihina og;
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Afa wasneig el mungu God Gisfu fwahag asa ehe bigim pese lambfie. Afa sonag elbi eba ehe Devitna simbianiga. Devitba Godna gafugag el.
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Asa ati autunam Godna mo fli sihiafule elni mengig la ena moba sihi fwahana.
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Ena moba enaig esona og God bigim kwaganig asa angoluwag el i afa fagiule el i ona bigim haig haig esegon asa ehengel mas bigim enaig esegoni.
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Autunam God mo bigelni simbianigam sihi fwahani. Afa enaig esoni og ka nem aflafenig afa kikeafna wasneig mo ka mas onigig etetini.
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 Afa ehe bigelni simbianigam Abrahamim enag nufuna mo sihi fwahanaba. Afa sa glawa gafa ogna bigim gwenaig esen.
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 Afa ogna bigim angoluwagna ninganai moehnam og sa ma heafna gafugagim kehli afa mas big embefi.
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 Afa big wahkig nofkikena afoamine fifibi afa sa big suialag nihe la afa afsug nihe la Godna nofla eseafufum.
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 Afa ne kana luwal, afa nengigimba nem enaig sefla fife og sonag elbi eba mo fla sihiaule el God sisia nemug feg. Eba ne Ainiyagim gosenam ehena minam tohlagefe.
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Afa sa enagba elim ogfufenugeiba sa ma anwenafi ehena kwania aflafeg God sawifegim amtakwalig nihem elni huguflaitinim asa pese lambife.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 Afa bigelni Godna aflafenag nengigim nengigim fiahka. Afa enag elbi God Gisfu fwahag elbi eba ofenaiba leana osu bugug lofug.
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 Eba ehe oflanai pe blonam afa el sa sikulufeg la auguia eba ati muhla pigiegim ofesai asa enam ombusug faifi. Eba ehe enag olug enesieg mina gam ogfunfie.
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Afa ena luwalba sumi pugu kwaniafenam afa heafna sungwabug gafa pugu wasneife afa sa ehe pugunam bite behig gam ikafe afa sa nengigim mo Israel elim ambala pugunife.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.