Lucas 1
Amanab NT (AMN_ANA) vs ARC
1 Kana nilite Tiofilus, kog autunam kaksag el gafa ena moba ginofini mangwal sa kangelnai yi olyi puguna.
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 Afa ena moba patalfunaba ati mingnag el heafna nofna nanguni. Ilawana enaigba pugunaba eba el ati nanguni afa enaig elbi ofenaiba Godna mo gafugafeg el. Asa ena moba kam fiagog.
2 segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde o princípio e foram ministros da palavra,
3 Afa na sa ka ena moba kog ka kagafa nem ginofe fai. Afa ati ka ena enaigim fahigenagegim afa ka mogim yisigigim afa ka anwenafeg. Asa hwa moba nufuna mo ka nem ginofenag na sa ka nem faig.
3 pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelentíssimo Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio,
4 Afa ka enaigba esegba eba asa ne ena mom suwiginam asa ne numwehe anwenafe asa ati nem ogfunagig eba nufunam ehe.
4 para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Afa enanam maia Herot Judiana misog el gofnaba afa enanai yi pris mungu gofena. Ehena unehlagba Sekaraia. Eba Abiya wangofnaba ehganai eheba fena. Afa ehena angwagba eba Aron wangofnaba ehganai eheba fena. Ehena unehlagba Elisabet.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judeia, um sacerdote, chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; o nome dela era Isabel.
6 Afa eheningi mas mangwal haig haig safena mo eba heafna Godna nofla suialag ahgofenaba afa eba heafna Godna nihe mom mi afa membug mi mungu ahpatal ahfefkufena.
6 E eram ambos justos perante Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Afa eheningi luwal fwainig ati watiau ahfena.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Afa mungunagim Sekaraiana ehganai el mungu eba pris Godna kwania lala la enag gafugafe gofena.
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 Enaig gafugagba eba mungu pris Godna kwania lala sefufenam sanda suwi la tulufuiafena. Afa sa mungunagim Sekaraiam sihini og sama enaig gafugafei.
9 segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 Afa maia ehe lala megam sefukanamba asa kaksag el afwambala afohiafenaba asa Godim betenini.
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Afa sa Ainiyagna oflanai el blonam Sekaraiana nof la puguna. Afa sa ehe nihiginai ningagam sanda sime la gofena.
11 Então, um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Afa Sekaraia ehem nangunam sineminefenam afa embefena.
12 E Zacarias, vendo- o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 Afa sa oflanai el ehem enaig sihifena og, “Sekaraia, nofe ne embefe. God ati neana sahigimba higig. Eba neana angwag Elisabetba fangonai luwal wanigafe asa ne Jonim unehla.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 Eba sa ma neana olug suialafenam afa ne sifakalefe afa eba kaksag el sifakalife maia enanam luwal gohiba.
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 Enaba haig, eba Ainiyag ehem nangunam og sonag elni unehlag eba kwaniafefe. Eba mas mileaklana bu ne. Afa maisim afagna atag la gifinibi eba Godna Sungwabug ehem ihlafenagefe.
15 porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Eba ehe kaksag elim Israel la naim esenibi asa heafgelni Ainiyag Godna gum waike afufe.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Afa eba Elaijana nihe mi afa wasneig mi lamboagegim asa Ainiyagim gosenafe afa sa afahumonigni luwalignam esenibi asa mungu olug pugunifie. Afa el sa mom flafug enam ehengelni onigigim numwehenugeba sa ma suialag onigig flinim afa sa ma afsug el feasai. Afa eba elim numwehenugeba asa el Ainiyag blogim numweheaginim gofufe.”
17 e irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos e os rebeldes, à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Afa Sekaraia oflanai elim enaig sihifena og, “Haisegba asa ka ena moba anwenafefe neana moba nufunam feg? Eba ati kam watiaueg afa kana angwafig gafa gwenaig eseg.”
18 Disse, então, Zacarias ao anjo: Como saberei isso? Pois eu já sou velho, e minha mulher, avançada em idade.
19 Afa oflanai el wahigi enaig esona og, “Eba kable Gebriel, na kaba Godna nofbusugam fagohfe na sa God ehe kam ningihiagba na ka blog nem sihinagim afa hwa mo suialag ka nem ublu faig.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Afa sa ne higim afa ne kana mo onigig fwainigba eba glau neana mo lagigba awai ofe, ne mas mo lagi eba ikan ikan maia enenam mangwal sa mungwali pugufe. Kana hwa moba eba nufunam pugufe enenam sa God wefug fwahag.”
20 Todavia ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam, porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Afa el Sekaraiam nengena flafnaba fwinam onigwagia flafna og, mangwal maia fegba nasa maisim Godna lala seifo ga.
21 E o povo estava esperando a Zacarias e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Afa sa nengigim pugu afwambagam blonam afa ehe mas ehengelim mo lagini mo. Asa ehengel anwenafinim og, sonaba mangwalim haigim ehe nangug Godna lala megam. Afa ehe ningana mungu ogfunigena afa mengigna sihiagegba awai, ehena mengig ati pwakafena.
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tivera alguma visão no templo. E falava por acenos e ficou mudo.
23 Afa Sekaraiana gafuga feawagigba ati awaienaba asa ehe pese heafna kembig gam ikana.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 Afa sa sumi yi ehena angwag Elisabet afnialigni fena eba ehe meagam sefo gohun ikan afala pugufeg wasifenaba afa sa Elisabet enaig esona
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu e, por cinco meses, se ocultou, dizendo:
25 og, “Sawou autunam ka afnialigni fwainig fenaba asa kam Ainiyag aflafenagim hwa afwanefimba tigefla fakanag.”
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Afa maia enwesog la pugufeg wasifenaba Elisabet ati afnialigni fenaba asa God oflanai elim Gebrielim Nasaret kembig gam ningihiana eba Galili provins gam.
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Afa ehe ikanam angwafig angwaming gim puguna enag angwafigbi ati Josepim faigim eso fwahini ena elbi King Devit gofenaba ehganaifena. Afa enag angwafig angwamingna unehlagba Maria. Ehe mas saglag i mungwa kife la ahgini mo eba suialag angwafig fena.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Afa Gebriel oflanai el enag angwafig enaig esona og, “Angwafig niasabam, Ainiyag ati ne i ahgo asa ma nem fwinam suiala feaflai.”
28 E, entrando o anjo onde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Afa Maria ena mo higinam olug fingifenam afa onigigna og, sonaba haig mo he!
29 E, vendo- o ela, turbou-se muito com aquelas palavras e considerava que saudação seria esta.
30 Afa oflanai el ehem sihina og, “Maria, nofe ne embefe, eba God ati nem fwinam olug suiala fenag.
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus,
31 Sa hig, eba ne afnialigni fenam afa ne fangonai luwal wanigafe, asa ne Sisasim unehla.
31 E eis que em teu ventre conceberás, e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 Eba saglag el gofe afa sa enaig seflifife og eba Godna leg wasneig nemug. Eba God ehem gafa misog el lasu ofe ehena simbianiga king Devit lofefe.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai,
33 Eba Jekopna simbianigagna misog el wahkig gofife, ehena misog el gafugag mas awaie nai.”
33 e reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu Reino não terá fim.
34 Afa Maria oflanai elim enaig sahna fena og, “Enaigba sa haig pugufefe? Kaba mas alagana feg mo.”
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isso, visto que não conheço varão?
35 Afa oflanai el ehem pese waike sihina og, “Heafa Godna Sungwabug ehe nem blonafe asa Godna wasneig nem ihlafenagba asa ne ena luwalba nengigim wanigafe. Enaba Godna suialag afsug el asa ehem enaig seflififie og Godna Leg.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; pelo que também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 Sa hig, neana mangaug Elisabet ati watiaueg enaig afnialigni fegba eba fangonai luwal wanigafe. Afa ilawana enaig esogona og eba mas luwalba flai. Afa glawanaba ati afnialigni feg afa ehena enwesog la gohug was ati afunag.
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril.
37 Eba God ehe mungwali mangwalba eseagefe.”
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Afa Maria esona og, “Sa hig, kaba Ainiyagna gafugag angwafig asa ati ne esog sa ma gwenaig ese.” Afa sa oflanai el ehem fwaha ikana.
38 Disse, então, Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Afa sa gwenenam Maria ikagna distrik Judiana kembig mugam kukana.
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 Afa ikanam Sekaraiana lala megam seifo ikanam Elisabetim suialag ona.
40 e entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 Afa Elisabet Mariana mengig higinam afa sa luwal ehena atag lanai bigmug fiagifni. Afa Godna Sungwabug ati Elisabetim ihlafenagenaba.
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo,
42 Afa ehe fwina enaig esona og, “God ati nem suialag nemug esenagim afa ne mingnag angwafigim gosenig. Afa sona luwal sa neana atag la gibi ehe gafa God suialag nemug ehem faife.
42 e exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e é bendito o fruto do teu ventre!
43 Kaba amban afa kana Ainiyagna afag ka nangum blog?
43 E de onde me provém isso a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Sa hig, maia ena mo neana blog kana angug la pegba asa luwal kana atag lanai sifakalegim afa fapisofeaka.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 Sa ne onigim Ainiyagba nem enaig esenafe sa ati nem sihinag eba se nufunam sifakale.”
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas!
46 Maria enaig esona og;
46 Disse, então, Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Afa kana sungwabug Godim sifakalenag ehe kam kweagfug afa kam esenagba ka suialag nemug goh.
47 e o meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador,
48 Kaba ehena gafugag angwafig esug feg afa ehe eba mas kam etetig mo; afa sa ilawo afa nengigim gafa mungwali el enaig esogofe og, God kwania sifakaleg ehem faig.
48 porque atentou na humildade de sua serva; pois eis que, desde agora, todas as gerações me chamarão bem-aventurada.
49 Afa sa wasneig God kam enaig esenagba asa kam suialag pugunag. Asa ma ehena unehlag gwese afsug gofi.
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; e Santo é o seu nome.
50 Afa el sa ehem ahnai skaufinig enag ehengelim aflafenig. Eba gwenaig esenfie ilawa gafa wahkig gwese gofife.
50 E a sua misericórdia é de geração em geração sobre os que o temem.
51 Ehena ninga wasneig gafugafeg, afa el enaig onigig ka kike gosig el feasaig, asa heafgelni unehlam fingifig lambfuia minefig enaig elbi eba ehe amtakwalig aitife.
51 Com o seu braço, agiu valorosamente, dissipou os soberbos no pensamento de seu coração,
52 Afa eba misog elim pigalampife afa unehlag fwainig elim mo fingi lamb fukufe.
52 depôs dos tronos os poderosos e elevou os humildes;
53 Afa elim bini pigig eba ehengelim suiala gawig lamboaibi asa ehefba ihla feasaife afa sa gawig kaksagna el feasaig eba mas fai asa ningitigiba esug afufe.
53 encheu de bens os famintos, despediu vazios os ricos,
54 Afa autunam bigelni simbianigam God mo sihi fwahani asa ehe heafna gafugag elim Israel lanaim kwaganig.
54 e auxiliou a Israel, seu servo, recordando-se da sua misericórdia
55 Afa ehe maisim onigig gofena enag ogna Abrahamim aflafenam asa ma enag gwese simbianigam gohon fi.
55 (como falou a nossos pais) para com Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Maria Elisabet i hawagin ikan sambaga mungu was fenaba asa heafna kembig gam pese ikana.
56 E Maria ficou com ela quase três meses e depois voltou para sua casa.
57 Afa maia enag osuna pugunaba Elisabet fangonai luwal wanigana.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Afa sa heafna hihe i afa mungwa kembig lanai i ena mom higinim og Ainiyag ehem fwina aflafenag afa sa ehengel sifakalini.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia e alegraram-se com ela.
59 Afa maia gug yi gohug osuna pugunaba asa ehengel ambe ona luwalna nihim kofuni enaigba esenibi eba Ju heafgelni nihe enaig fena. Ehengel ona alagna unehlagim Sekaraiam unehli.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 Afa luwalna afag esona og, “Mangofi, nawo Jonim unehli.”
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 Afa ehengel ehem sihini og, “Nengelinai enaig unehlagba goh mo.”
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Afa ehengel ninga bulni ogfuiagim afu alagim sahni og, “Ambanim ne luwalba ounehla?”
62 E perguntaram, por acenos, ao pai como queria que lhe chamassem.
63 Afa sihini og osum mangwal flibiba kasa enanai yi ginofe afa sa ehe enaig ginofena og, “Ehena unehlagba Jon.” Afa sa ehengel fwina onigwagia flafna.
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Afa sa Sekaraia pese ikagna mo lagwagenam asa Godna unehlagim fingife fukuna.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Afa heafna kembig la nai mungwali enaigim nangunim embefeagini afa ena mo mungwali Judiana mug kembig la sa gohkafna enam ikaminefeni.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judeia foram divulgadas todas essas coisas.
66 Afa mungwali el ena mom higwaginim afa enaig sihiagini og, “Sona luwalba sa sumi yi ba haig el fefe?” Ati anwenafini Ainiyagna wasneigbi ehe ahgofife.
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seu coração, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Afa enag luwalna alagim Sekaraiam Godna Sungwabug ati ehem ihlafenagenaba asa enaig mo sihina og;
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo!
69 Afa wasneig el mungu God Gisfu fwahag asa ehe bigim pese lambfie. Afa sonag elbi eba ehe Devitna simbianiga. Devitba Godna gafugag el.
69 E nos levantou uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo,
70 Asa ati autunam Godna mo fli sihiafule elni mengig la ena moba sihi fwahana.
70 como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo,
71 Ena moba enaig esona og God bigim kwaganig asa angoluwag el i afa fagiule el i ona bigim haig haig esegon asa ehengel mas bigim enaig esegoni.
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos aborrecem
72 Autunam God mo bigelni simbianigam sihi fwahani. Afa enaig esoni og ka nem aflafenig afa kikeafna wasneig mo ka mas onigig etetini.
72 e para manifestar misericórdia a nossos pais, e para lembrar-se do seu santo concerto
73 Afa ehe bigelni simbianigam Abrahamim enag nufuna mo sihi fwahanaba. Afa sa glawa gafa ogna bigim gwenaig esen.
73 e do juramento que jurou a Abraão, nosso pai,
74 Afa ogna bigim angoluwagna ninganai moehnam og sa ma heafna gafugagim kehli afa mas big embefi.
74 de conceder-nos que, libertados das mãos de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 Afa big wahkig nofkikena afoamine fifibi afa sa big suialag nihe la afa afsug nihe la Godna nofla eseafufum.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Afa ne kana luwal, afa nengigimba nem enaig sefla fife og sonag elbi eba mo fla sihiaule el God sisia nemug feg. Eba ne Ainiyagim gosenam ehena minam tohlagefe.
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos,
77 Afa sa enagba elim ogfufenugeiba sa ma anwenafi ehena kwania aflafeg God sawifegim amtakwalig nihem elni huguflaitinim asa pese lambife.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 Afa bigelni Godna aflafenag nengigim nengigim fiahka. Afa enag elbi God Gisfu fwahag elbi eba ofenaiba leana osu bugug lofug.
78 pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, com que o oriente do alto nos visitou,
79 Eba ehe oflanai pe blonam afa el sa sikulufeg la auguia eba ati muhla pigiegim ofesai asa enam ombusug faifi. Eba ehe enag olug enesieg mina gam ogfunfie.
79 para alumiar os que estão assentados em trevas e sombra de morte, a fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Afa ena luwalba sumi pugu kwaniafenam afa heafna sungwabug gafa pugu wasneife afa sa ehe pugunam bite behig gam ikafe afa sa nengigim mo Israel elim ambala pugunife.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito, e esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.