Lucas 14
Amanab NT (AMN_ANA) vs NAA
1 Afa maia laskuhlag osuna pugunaba Sisas ika Farisini goseg elni lala fane ahgaflafnaba afa ehengel Sisasim nanguflafna.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 Afa kwakug el blonam Sisasim nanguna.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Afa sa Sisas enaig elim nangunam afa sa anwenag el mi Farisi el mi enaig saheni og, “Bigelni nihemo sa haig esog sa big gih elim bi laskuhlag osunaba suiala fifati me awai, awai me?”
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 Afa ehengel mwalfwai auguafena mas mo haig esogona mo, asa Sisas ena elim suiala fefatinaba asa pugu ikana.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 Afa sa Sisas enaig sihifeni og, “Eba sa nengelnai sa ne laskuhlag osunaba luwalim o bulmakaubi bumelaba pe nilagofiba sa ne nangu fwahai me awai ne ikagna fwakla fati me?”
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 Afa ehengel mas mo mungwag wahigi Sisasim fatini mo.
6 A isto nada puderam responder.
7 Afa Sisas elim fane ahga flag la nangwagna, ehengel ona ehe suialag sime la gosi augu, afa sa Sisas lasug mo enaig sihifeni.
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 Og, “Afa sa el mungu nem angwafig fla buyis la unetigife nofe ne afu suialag sime la gosi augu eba atiame ming elim gisfu fwahanag ehe kwania unehlana fegim afa gwesim nem hilifenig.
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 Afa enag el maia nengigim bloiba afa sa buyis el nem unenam afa nem enaig sihifenafe, og, sona elim siaba sa fwahana maia enaig esoiba afa sa nem afwanefefe afa sa ne ikanam masgim amtakwalig sime la pegafe.
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Afa sa buyis el blo nem fane negimba unenafe eba sa ne ikanam masgim pega, ma ne enaig eseiba, eba sa sonag el nem unenam enaig esonage og hihe se blo hwa gosig siala pega. Ma nem enaig esenaiba eba el sa ne fane ahgafla ne ehengelni nofug la unehlag kwania flafe.
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 Afa el sa heafna unehlagim figifukufe eba God ehena unehlagim pigaupife, afa el sa heafna unehlagim pigaupig eba God ehena unehlagim figifukufe.”
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Afa Sisas buyis alag elim enaig sihifena og, “Ne buyisba ofefiba nofe ka hihem, nilitem, hamagaum, afa gau ninganam enam mugom esen. Asa ehengel sa nem mungwag buyis la uninim gwenaig nem esinife.
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Magofi, afa ne buyisba ofefiba eba sa ne gawig fwainig elim uneni, mong kukwaligni ninga waikefonam afa nofug hafinignam.
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 Afa enaig elbi mas nem mungwag enaig esini, eba sa ne sifakale nengigimba God nem mungwa faife maia bite kifenai suialag el pese bugiaga ofefiba.”
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 Afa el mungu Sisas fane waneaufna enag ena mo higinam Sisasim enaig sihi fena og, “El sa Godna bog megam saiyefego buyis ne eba sa ma sifakali.”
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 Afa Sisas ehem enaig sihifena og, “El mungu ena buyis kwania ofeba enag kaksag elim unetigig.
16 Jesus, porém, respondeu:
17 Afa ehe sufu fwahagim asa heafna gafugag elim ningihiana afa sa gafugag el ikagim enaig eso og, a ‘Au ambe mungwali fane ati kukumeig gohug.’
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 Afa mungwali el wahigi ehem enaig sihi fini og kam oksig, afa ming el og, ‘Kaba bite ka kigna baimeg fwahag enag ka nanguagim ako, niasabam.’
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 Afa ming el og, ‘Kaba bulmakau baimeg enag ka yuwigim ako niasabam.’
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 Afa ming el og, ‘Kaba ilawo ka angwafig flag na haiseg ka blo mo niasabam.’
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 Afa sa gafugag el ena mo lambinam pese uku misog elim sihina afa misog el ena mom hignam abofeahlana afa sa pese gafugag elim enaig sihifena og, ‘Ikagna ika mungwali mina weitianig sa taun mina ahkawag minefe sa ne ena mina ikafiba afa sa ne el elig amtakwalignam sulfuiaka, nofug hafinigna afa mong waikefonam sa kana lala megam wan sefu ambe.’
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Afa sa gafugag el gwenaig eseg, ehe blonam misog elim, enaig sihifena og, ‘Sa ne esogba ati ka gwenaig eseg afa mas lala megim ihla gohwageg mo.’
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 Afa saglag el pese gafugag elim sihina og, ‘Taun mo fwahanam sa ne minahug mina aso bog mina ika nangwagnam asa ne wasneig mo faim sa ma kana lala ihla gohwagei.
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Afa ka nem osihin, mungwali el sa ka gofgam unenig eba mas kana fane weiti ahgai.’”
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 Sisas nubwel elim wan ikafnaba wahigi enaig sihifeni og.
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Eba ambanba ne kam patalfu oblofiba sa ne kam fwina membena. Afa nimbiafna humoan, afahumoan, angwafig, luwal, nilite, muwal afa nimbeafna nofkenagag sa ne ena mo sumi yi memben, Afa amban enaig eseg fwainigba eba enaig elbi mas kana patalfuiag elbi fei.
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Afa amban sa hefum lahagim ninumwehiageg fwainig kam patalfu oblofimba, enaig elbi mas kana patalkuiag elbi fei.
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Afa sa amban nengelnai ona lala nimbla enaig elbi sa atiaho gagim numweheg oniguageg og, lalaba enaba kigba ihla fei me awai, awai me?
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Afa mas ilawana enaig oniguagba fei, eba gweyi ikagna sumul ugwatigig afa mas ena lalaba awigi, afa sa el enam nanguigim ehem moalabinig.
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 Afa sa ehengel enaig esogog og, sonag elbi lalaba esegim mas auwigig mo.
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 Afa misog el ona ming misog el i fagna ahufla enag gahba onigwageg ehena amibi 10 tausen ami feg afa ming misog elni amibi eba 20 tausen enaig ami feg enag ehe ona anwenafenam asa fagna ahufla atiaba ehem filafe fati me awai, awai me?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Afa sa ehe enaig onigigfefe, og, mas ihlafei eba maia fagiule membiyi fifibi asa elim ningitigife og sa ma mo flifunam sihibi sama fagna hagigim awaie.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Afa enaig feg sa nengelnai amban heafna mungwali gawigim masgim fatiag fwainig fefe eba mas kana patalfuiag elbi gofi.”
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 Afa Sisas enaig esona og, “Solba suialag ehe, afa sa solna mileaklag awaiefe eba sa big haig esibi sa ma pese mileakla fei?
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 Afa enaig solba mas fanem esenaiba mas suiala fei. Eba fwinam amtakwaleagegba el esugum fatig. El anganaba sa ne ena mom higim.”
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.