Lucas 14

Amanab NT (AMN_ANA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Afa maia laskuhlag osuna pugunaba Sisas ika Farisini goseg elni lala fane ahgaflafnaba afa ehengel Sisasim nanguflafna.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Afa kwakug el blonam Sisasim nanguna.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Afa sa Sisas enaig elim nangunam afa sa anwenag el mi Farisi el mi enaig saheni og, “Bigelni nihemo sa haig esog sa big gih elim bi laskuhlag osunaba suiala fifati me awai, awai me?”
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Afa ehengel mwalfwai auguafena mas mo haig esogona mo, asa Sisas ena elim suiala fefatinaba asa pugu ikana.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Afa sa Sisas enaig sihifeni og, “Eba sa nengelnai sa ne laskuhlag osunaba luwalim o bulmakaubi bumelaba pe nilagofiba sa ne nangu fwahai me awai ne ikagna fwakla fati me?”
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Afa ehengel mas mo mungwag wahigi Sisasim fatini mo.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Afa Sisas elim fane ahga flag la nangwagna, ehengel ona ehe suialag sime la gosi augu, afa sa Sisas lasug mo enaig sihifeni.
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 Og, “Afa sa el mungu nem angwafig fla buyis la unetigife nofe ne afu suialag sime la gosi augu eba atiame ming elim gisfu fwahanag ehe kwania unehlana fegim afa gwesim nem hilifenig.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Afa enag el maia nengigim bloiba afa sa buyis el nem unenam afa nem enaig sihifenafe, og, sona elim siaba sa fwahana maia enaig esoiba afa sa nem afwanefefe afa sa ne ikanam masgim amtakwalig sime la pegafe.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Afa sa buyis el blo nem fane negimba unenafe eba sa ne ikanam masgim pega, ma ne enaig eseiba, eba sa sonag el nem unenam enaig esonage og hihe se blo hwa gosig siala pega. Ma nem enaig esenaiba eba el sa ne fane ahgafla ne ehengelni nofug la unehlag kwania flafe.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Afa el sa heafna unehlagim figifukufe eba God ehena unehlagim pigaupife, afa el sa heafna unehlagim pigaupig eba God ehena unehlagim figifukufe.”
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Afa Sisas buyis alag elim enaig sihifena og, “Ne buyisba ofefiba nofe ka hihem, nilitem, hamagaum, afa gau ninganam enam mugom esen. Asa ehengel sa nem mungwag buyis la uninim gwenaig nem esinife.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Magofi, afa ne buyisba ofefiba eba sa ne gawig fwainig elim uneni, mong kukwaligni ninga waikefonam afa nofug hafinignam.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Afa enaig elbi mas nem mungwag enaig esini, eba sa ne sifakale nengigimba God nem mungwa faife maia bite kifenai suialag el pese bugiaga ofefiba.”
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Afa el mungu Sisas fane waneaufna enag ena mo higinam Sisasim enaig sihi fena og, “El sa Godna bog megam saiyefego buyis ne eba sa ma sifakali.”
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Afa Sisas ehem enaig sihifena og, “El mungu ena buyis kwania ofeba enag kaksag elim unetigig.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Afa ehe sufu fwahagim asa heafna gafugag elim ningihiana afa sa gafugag el ikagim enaig eso og, a ‘Au ambe mungwali fane ati kukumeig gohug.’
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Afa mungwali el wahigi ehem enaig sihi fini og kam oksig, afa ming el og, ‘Kaba bite ka kigna baimeg fwahag enag ka nanguagim ako, niasabam.’
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Afa ming el og, ‘Kaba bulmakau baimeg enag ka yuwigim ako niasabam.’
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Afa ming el og, ‘Kaba ilawo ka angwafig flag na haiseg ka blo mo niasabam.’
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Afa sa gafugag el ena mo lambinam pese uku misog elim sihina afa misog el ena mom hignam abofeahlana afa sa pese gafugag elim enaig sihifena og, ‘Ikagna ika mungwali mina weitianig sa taun mina ahkawag minefe sa ne ena mina ikafiba afa sa ne el elig amtakwalignam sulfuiaka, nofug hafinigna afa mong waikefonam sa kana lala megam wan sefu ambe.’
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Afa sa gafugag el gwenaig eseg, ehe blonam misog elim, enaig sihifena og, ‘Sa ne esogba ati ka gwenaig eseg afa mas lala megim ihla gohwageg mo.’
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Afa saglag el pese gafugag elim sihina og, ‘Taun mo fwahanam sa ne minahug mina aso bog mina ika nangwagnam asa ne wasneig mo faim sa ma kana lala ihla gohwagei.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Afa ka nem osihin, mungwali el sa ka gofgam unenig eba mas kana fane weiti ahgai.’”
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Sisas nubwel elim wan ikafnaba wahigi enaig sihifeni og.
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Eba ambanba ne kam patalfu oblofiba sa ne kam fwina membena. Afa nimbiafna humoan, afahumoan, angwafig, luwal, nilite, muwal afa nimbeafna nofkenagag sa ne ena mo sumi yi memben, Afa amban enaig eseg fwainigba eba enaig elbi mas kana patalfuiag elbi fei.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Afa amban sa hefum lahagim ninumwehiageg fwainig kam patalfu oblofimba, enaig elbi mas kana patalkuiag elbi fei.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Afa sa amban nengelnai ona lala nimbla enaig elbi sa atiaho gagim numweheg oniguageg og, lalaba enaba kigba ihla fei me awai, awai me?
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Afa mas ilawana enaig oniguagba fei, eba gweyi ikagna sumul ugwatigig afa mas ena lalaba awigi, afa sa el enam nanguigim ehem moalabinig.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 Afa sa ehengel enaig esogog og, sonag elbi lalaba esegim mas auwigig mo.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 Afa misog el ona ming misog el i fagna ahufla enag gahba onigwageg ehena amibi 10 tausen ami feg afa ming misog elni amibi eba 20 tausen enaig ami feg enag ehe ona anwenafenam asa fagna ahufla atiaba ehem filafe fati me awai, awai me?
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Afa sa ehe enaig onigigfefe, og, mas ihlafei eba maia fagiule membiyi fifibi asa elim ningitigife og sa ma mo flifunam sihibi sama fagna hagigim awaie.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Afa enaig feg sa nengelnai amban heafna mungwali gawigim masgim fatiag fwainig fefe eba mas kana patalfuiag elbi gofi.”
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 Afa Sisas enaig esona og, “Solba suialag ehe, afa sa solna mileaklag awaiefe eba sa big haig esibi sa ma pese mileakla fei?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Afa enaig solba mas fanem esenaiba mas suiala fei. Eba fwinam amtakwaleagegba el esugum fatig. El anganaba sa ne ena mom higim.”
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.