Lucas 14
Amanab NT (AMN_ANA) vs ARA
1 Afa maia laskuhlag osuna pugunaba Sisas ika Farisini goseg elni lala fane ahgaflafnaba afa ehengel Sisasim nanguflafna.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Afa kwakug el blonam Sisasim nanguna.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Afa sa Sisas enaig elim nangunam afa sa anwenag el mi Farisi el mi enaig saheni og, “Bigelni nihemo sa haig esog sa big gih elim bi laskuhlag osunaba suiala fifati me awai, awai me?”
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Afa ehengel mwalfwai auguafena mas mo haig esogona mo, asa Sisas ena elim suiala fefatinaba asa pugu ikana.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Afa sa Sisas enaig sihifeni og, “Eba sa nengelnai sa ne laskuhlag osunaba luwalim o bulmakaubi bumelaba pe nilagofiba sa ne nangu fwahai me awai ne ikagna fwakla fati me?”
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Afa ehengel mas mo mungwag wahigi Sisasim fatini mo.
6 A isto nada puderam responder.
7 Afa Sisas elim fane ahga flag la nangwagna, ehengel ona ehe suialag sime la gosi augu, afa sa Sisas lasug mo enaig sihifeni.
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 Og, “Afa sa el mungu nem angwafig fla buyis la unetigife nofe ne afu suialag sime la gosi augu eba atiame ming elim gisfu fwahanag ehe kwania unehlana fegim afa gwesim nem hilifenig.
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 Afa enag el maia nengigim bloiba afa sa buyis el nem unenam afa nem enaig sihifenafe, og, sona elim siaba sa fwahana maia enaig esoiba afa sa nem afwanefefe afa sa ne ikanam masgim amtakwalig sime la pegafe.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Afa sa buyis el blo nem fane negimba unenafe eba sa ne ikanam masgim pega, ma ne enaig eseiba, eba sa sonag el nem unenam enaig esonage og hihe se blo hwa gosig siala pega. Ma nem enaig esenaiba eba el sa ne fane ahgafla ne ehengelni nofug la unehlag kwania flafe.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Afa el sa heafna unehlagim figifukufe eba God ehena unehlagim pigaupife, afa el sa heafna unehlagim pigaupig eba God ehena unehlagim figifukufe.”
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Afa Sisas buyis alag elim enaig sihifena og, “Ne buyisba ofefiba nofe ka hihem, nilitem, hamagaum, afa gau ninganam enam mugom esen. Asa ehengel sa nem mungwag buyis la uninim gwenaig nem esinife.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Magofi, afa ne buyisba ofefiba eba sa ne gawig fwainig elim uneni, mong kukwaligni ninga waikefonam afa nofug hafinignam.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Afa enaig elbi mas nem mungwag enaig esini, eba sa ne sifakale nengigimba God nem mungwa faife maia bite kifenai suialag el pese bugiaga ofefiba.”
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Afa el mungu Sisas fane waneaufna enag ena mo higinam Sisasim enaig sihi fena og, “El sa Godna bog megam saiyefego buyis ne eba sa ma sifakali.”
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Afa Sisas ehem enaig sihifena og, “El mungu ena buyis kwania ofeba enag kaksag elim unetigig.
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Afa ehe sufu fwahagim asa heafna gafugag elim ningihiana afa sa gafugag el ikagim enaig eso og, a ‘Au ambe mungwali fane ati kukumeig gohug.’
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 Afa mungwali el wahigi ehem enaig sihi fini og kam oksig, afa ming el og, ‘Kaba bite ka kigna baimeg fwahag enag ka nanguagim ako, niasabam.’
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 Afa ming el og, ‘Kaba bulmakau baimeg enag ka yuwigim ako niasabam.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 Afa ming el og, ‘Kaba ilawo ka angwafig flag na haiseg ka blo mo niasabam.’
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 Afa sa gafugag el ena mo lambinam pese uku misog elim sihina afa misog el ena mom hignam abofeahlana afa sa pese gafugag elim enaig sihifena og, ‘Ikagna ika mungwali mina weitianig sa taun mina ahkawag minefe sa ne ena mina ikafiba afa sa ne el elig amtakwalignam sulfuiaka, nofug hafinigna afa mong waikefonam sa kana lala megam wan sefu ambe.’
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Afa sa gafugag el gwenaig eseg, ehe blonam misog elim, enaig sihifena og, ‘Sa ne esogba ati ka gwenaig eseg afa mas lala megim ihla gohwageg mo.’
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Afa saglag el pese gafugag elim sihina og, ‘Taun mo fwahanam sa ne minahug mina aso bog mina ika nangwagnam asa ne wasneig mo faim sa ma kana lala ihla gohwagei.
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Afa ka nem osihin, mungwali el sa ka gofgam unenig eba mas kana fane weiti ahgai.’”
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Sisas nubwel elim wan ikafnaba wahigi enaig sihifeni og.
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Eba ambanba ne kam patalfu oblofiba sa ne kam fwina membena. Afa nimbiafna humoan, afahumoan, angwafig, luwal, nilite, muwal afa nimbeafna nofkenagag sa ne ena mo sumi yi memben, Afa amban enaig eseg fwainigba eba enaig elbi mas kana patalfuiag elbi fei.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Afa amban sa hefum lahagim ninumwehiageg fwainig kam patalfu oblofimba, enaig elbi mas kana patalkuiag elbi fei.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Afa sa amban nengelnai ona lala nimbla enaig elbi sa atiaho gagim numweheg oniguageg og, lalaba enaba kigba ihla fei me awai, awai me?
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Afa mas ilawana enaig oniguagba fei, eba gweyi ikagna sumul ugwatigig afa mas ena lalaba awigi, afa sa el enam nanguigim ehem moalabinig.
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 Afa sa ehengel enaig esogog og, sonag elbi lalaba esegim mas auwigig mo.
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 Afa misog el ona ming misog el i fagna ahufla enag gahba onigwageg ehena amibi 10 tausen ami feg afa ming misog elni amibi eba 20 tausen enaig ami feg enag ehe ona anwenafenam asa fagna ahufla atiaba ehem filafe fati me awai, awai me?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Afa sa ehe enaig onigigfefe, og, mas ihlafei eba maia fagiule membiyi fifibi asa elim ningitigife og sa ma mo flifunam sihibi sama fagna hagigim awaie.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Afa enaig feg sa nengelnai amban heafna mungwali gawigim masgim fatiag fwainig fefe eba mas kana patalfuiag elbi gofi.”
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 Afa Sisas enaig esona og, “Solba suialag ehe, afa sa solna mileaklag awaiefe eba sa big haig esibi sa ma pese mileakla fei?
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Afa enaig solba mas fanem esenaiba mas suiala fei. Eba fwinam amtakwaleagegba el esugum fatig. El anganaba sa ne ena mom higim.”
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.