Lucas 14
Amanab NT (AMN_ANA) vs ARC
1 Afa maia laskuhlag osuna pugunaba Sisas ika Farisini goseg elni lala fane ahgaflafnaba afa ehengel Sisasim nanguflafna.
1 Aconteceu, num sábado, que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Afa kwakug el blonam Sisasim nanguna.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Afa sa Sisas enaig elim nangunam afa sa anwenag el mi Farisi el mi enaig saheni og, “Bigelni nihemo sa haig esog sa big gih elim bi laskuhlag osunaba suiala fifati me awai, awai me?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Afa ehengel mwalfwai auguafena mas mo haig esogona mo, asa Sisas ena elim suiala fefatinaba asa pugu ikana.
4 Eles, porém, calaram-se. E tomando- o, o curou e despediu.
5 Afa sa Sisas enaig sihifeni og, “Eba sa nengelnai sa ne laskuhlag osunaba luwalim o bulmakaubi bumelaba pe nilagofiba sa ne nangu fwahai me awai ne ikagna fwakla fati me?”
5 E disse-lhes: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Afa ehengel mas mo mungwag wahigi Sisasim fatini mo.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isso.
7 Afa Sisas elim fane ahga flag la nangwagna, ehengel ona ehe suialag sime la gosi augu, afa sa Sisas lasug mo enaig sihifeni.
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 Og, “Afa sa el mungu nem angwafig fla buyis la unetigife nofe ne afu suialag sime la gosi augu eba atiame ming elim gisfu fwahanag ehe kwania unehlana fegim afa gwesim nem hilifenig.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu,
9 Afa enag el maia nengigim bloiba afa sa buyis el nem unenam afa nem enaig sihifenafe, og, sona elim siaba sa fwahana maia enaig esoiba afa sa nem afwanefefe afa sa ne ikanam masgim amtakwalig sime la pegafe.
9 e, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Afa sa buyis el blo nem fane negimba unenafe eba sa ne ikanam masgim pega, ma ne enaig eseiba, eba sa sonag el nem unenam enaig esonage og hihe se blo hwa gosig siala pega. Ma nem enaig esenaiba eba el sa ne fane ahgafla ne ehengelni nofug la unehlag kwania flafe.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, assenta-te mais para cima. Então, terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Afa el sa heafna unehlagim figifukufe eba God ehena unehlagim pigaupife, afa el sa heafna unehlagim pigaupig eba God ehena unehlagim figifukufe.”
11 Porquanto, qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Afa Sisas buyis alag elim enaig sihifena og, “Ne buyisba ofefiba nofe ka hihem, nilitem, hamagaum, afa gau ninganam enam mugom esen. Asa ehengel sa nem mungwag buyis la uninim gwenaig nem esinife.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Magofi, afa ne buyisba ofefiba eba sa ne gawig fwainig elim uneni, mong kukwaligni ninga waikefonam afa nofug hafinignam.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos
14 Afa enaig elbi mas nem mungwag enaig esini, eba sa ne sifakale nengigimba God nem mungwa faife maia bite kifenai suialag el pese bugiaga ofefiba.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado serás na ressurreição dos justos.
15 Afa el mungu Sisas fane waneaufna enag ena mo higinam Sisasim enaig sihi fena og, “El sa Godna bog megam saiyefego buyis ne eba sa ma sifakali.”
15 E, ouvindo isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no Reino de Deus!
16 Afa Sisas ehem enaig sihifena og, “El mungu ena buyis kwania ofeba enag kaksag elim unetigig.
16 Porém ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos.
17 Afa ehe sufu fwahagim asa heafna gafugag elim ningihiana afa sa gafugag el ikagim enaig eso og, a ‘Au ambe mungwali fane ati kukumeig gohug.’
17 E, à hora da ceia, mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Afa mungwali el wahigi ehem enaig sihi fini og kam oksig, afa ming el og, ‘Kaba bite ka kigna baimeg fwahag enag ka nanguagim ako, niasabam.’
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Afa ming el og, ‘Kaba bulmakau baimeg enag ka yuwigim ako niasabam.’
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Afa ming el og, ‘Kaba ilawo ka angwafig flag na haiseg ka blo mo niasabam.’
20 E outro disse: Casei e, portanto, não posso ir.
21 Afa sa gafugag el ena mo lambinam pese uku misog elim sihina afa misog el ena mom hignam abofeahlana afa sa pese gafugag elim enaig sihifena og, ‘Ikagna ika mungwali mina weitianig sa taun mina ahkawag minefe sa ne ena mina ikafiba afa sa ne el elig amtakwalignam sulfuiaka, nofug hafinigna afa mong waikefonam sa kana lala megam wan sefu ambe.’
21 E, voltando aquele servo, anunciou essas
22 Afa sa gafugag el gwenaig eseg, ehe blonam misog elim, enaig sihifena og, ‘Sa ne esogba ati ka gwenaig eseg afa mas lala megim ihla gohwageg mo.’
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Afa saglag el pese gafugag elim sihina og, ‘Taun mo fwahanam sa ne minahug mina aso bog mina ika nangwagnam asa ne wasneig mo faim sa ma kana lala ihla gohwagei.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e atalhos e força-
24 Afa ka nem osihin, mungwali el sa ka gofgam unenig eba mas kana fane weiti ahgai.’”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles varões que foram convidados provará a minha ceia.
25 Sisas nubwel elim wan ikafnaba wahigi enaig sihifeni og.
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 “Eba ambanba ne kam patalfu oblofiba sa ne kam fwina membena. Afa nimbiafna humoan, afahumoan, angwafig, luwal, nilite, muwal afa nimbeafna nofkenagag sa ne ena mo sumi yi memben, Afa amban enaig eseg fwainigba eba enaig elbi mas kana patalfuiag elbi fei.
26 Se alguém vier a mim e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Afa amban sa hefum lahagim ninumwehiageg fwainig kam patalfu oblofimba, enaig elbi mas kana patalkuiag elbi fei.
27 E qualquer que não levar a sua cruz e não vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Afa sa amban nengelnai ona lala nimbla enaig elbi sa atiaho gagim numweheg oniguageg og, lalaba enaba kigba ihla fei me awai, awai me?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos,
29 Afa mas ilawana enaig oniguagba fei, eba gweyi ikagna sumul ugwatigig afa mas ena lalaba awigi, afa sa el enam nanguigim ehem moalabinig.
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces e não
30 Afa sa ehengel enaig esogog og, sonag elbi lalaba esegim mas auwigig mo.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 Afa misog el ona ming misog el i fagna ahufla enag gahba onigwageg ehena amibi 10 tausen ami feg afa ming misog elni amibi eba 20 tausen enaig ami feg enag ehe ona anwenafenam asa fagna ahufla atiaba ehem filafe fati me awai, awai me?
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Afa sa ehe enaig onigigfefe, og, mas ihlafei eba maia fagiule membiyi fifibi asa elim ningitigife og sa ma mo flifunam sihibi sama fagna hagigim awaie.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores e pede condições de paz.
33 Afa enaig feg sa nengelnai amban heafna mungwali gawigim masgim fatiag fwainig fefe eba mas kana patalfuiag elbi gofi.”
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 Afa Sisas enaig esona og, “Solba suialag ehe, afa sa solna mileaklag awaiefe eba sa big haig esibi sa ma pese mileakla fei?
34 Bom é o sal, mas, se ele degenerar, com que se adubará?
35 Afa enaig solba mas fanem esenaiba mas suiala fei. Eba fwinam amtakwaleagegba el esugum fatig. El anganaba sa ne ena mom higim.”
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.