João 4

Amanab NT (AMN_ANA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Afa kaksag el Sisasim patalfuna asa bu la laiti fena. Afa mungu mungu Jonim patalfuna afa farisi el enag mo higig.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Afa Sisas ehe mas elim bu la laitina mo eba heafna patalfuiag el elim bu la laitini.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Afa maia Sisas anwenafenaba farisi el enag gafugam mo sihiagini asa ehe Judia provins fwahanam Galili provins pese ikana.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Afa enag mina Galili yi gam ikagba eba Samaria provins la pugunam asa Galili la ika pugug.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Afa ehe Samaria ikafenaba afa Sikar kembig la puguna. Autunam Jekop heafna leg Josep bite faina. Enag kembig hwa bite la muhla feg.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Afa Sisas Jekopna bume la pugunam afa ehena kig ewiauwina asa enanai yi hehefena. Eba osu misosuf gigni.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Afa Samariana angwafig mungu bu efigim blona asa Sisas ehem sahna og, “Kam bu efi fai, kau ne.”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 (Afa heafna patalfuiag el kembig gam afuna fane lambigim.)
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Afa enag angwafig sineminafena asa ehem sihina og, “Neba Ju el afa ka Samarianai angwafig haisegba ne kam bum sahnag?” (Afa ehe enaig esog asa Ju el mas Samariana enag kaf mungu la ahgai.)
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Afa Sisas sihina og, “Ne mas anwenafeg mo mangwal God elim asa esug faig afa kaba amban maia. Afa ne enam anwenafegba afa ne kam bum sahnaiba asa ka nem nofkenagag bu faife. Enag bu sama wahkig nofkenagag nem fai.”
10 Então Jesus disse:
11 Afa angwafig sihina og, “Saglag, ne sobini mo buba efi yi afa bume eba mungwanam pekag. Hanai yi sa ne enag nofkenagag bu efife?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Kagelni simp Jekop enag bume kukona afa ehe heafna luwaligna afa heafna sisna asa enag bume bu ahgafufena. Ehe enag bume kagelim faig. Atiaho ne oningig ne kwania el asa kagelni simpim Jekop filafeg.”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Afa Sisas wahigi sihina og, “Amban ne enag bu negba eba nem pese bu hefefe.
13 Então Jesus disse:
14 Afa amban hwa bu nefe asa ka nem fai eba mas nem pese bu hefei. Afa enag bu el nai yi sefu go enaig bu eba logifife afa mas awaiye eba elim wahkig nofkenagag faife.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Afa angwafig ehem enaig esog, “Saglag, enaig sa kam enag bu fai asa ka mas bu hefei afa pese bloi wanai efi yi.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Afa ehe angwafigim sihina og, “Sa ikanam nimbiafna alagagim wani blu.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Afa angwafig wahigi esona, “Kana alagagba awai.” Sisas sihina og, “Enag moba ne sihigba eba nufunam.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Afa ming mo ne sisage afa nufunam nemug autunam ne afala gohug saglag ne lambig afa ilawo sa ne ahwag eba mango neana alagag mo.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Afa ehe Sisasim esona og, “Saglag, ka anwenafeg neba Godna mo fli sihiule el.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Kagelni simbianingag enag Samarianai mug gim enaig esog enanai yi kagel sa Godim sahni afa heafna unehlag fingi fi. Afa nengel Ju el enaig esogog kagel Jerusalem la mungu sa enaig esig.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Ehe enaig esog asa Sisas sihina og, “Kana mo higinam sa suialag kehlafe. Autunai la nengel enaig esifi. Ehengel mas enag mug la afa Jerusalem la ambenam asa Apina unehlag fingi fifi.
21 Jesus disse:
22 Afa nengel Samaria nai el mas Godim numwehe anwenafig mo asa nengel heafna unehlagim mas suialag fingi fig mo. Afa kagel Ju el Godim suialag anwenafig asa ehem fingi fig. Afa God kagelim Ju elim kano fwatig asa heafna mo ehengelim faig asa enag mina ehe mungwali elim kweafug.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Ati meyini ofe afa el mas oningig hanai yi sa Godim fingi fefe afa suialag el ilawo enaig eseg ehe Sungwabug wasneigni afa nufunam nihena Apim fingi fi. Afa God membeg enaig el sama gwenaig ehem eseni.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 God eba suialag sungwabug afa el ogna ehem nufunam ahnai skaufinig asa Sungwabug wasneigni afa nufunam oningig Godim fingi fig.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Afa angwafig sihina og, “Ka anwenafeg Godna Gisfu Fwahag El asa blofe (el ehem seflig Krais) afa maia ehe bloiba afa enag el Godna mungwali oningig bigelim sihinig asa ambala ogfunife.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Afa Sisas sihina og, “Biningi asa sihiag ahfegoba. Eba kike enag el.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Afa sihiage fegofenaba heafna patalfuiag el ambenam eheningim nangwagini. Afa ehengel oningig Ju elni tisa mas angwafig i mo sihiag ahfei asa ehengel sineminafini. Afa ehengel mas angwafigim sahani mo, “Mango ne membeg?” Afa Sisasim mas sahani mo, “Haisegba ne angwafigim mo sihinag?”
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Asa enag angwafig heafna sob fwahanam ikanam kembig la nai elim sihinig og,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Au ambe elim nangu. Haig haig asa ka eseg enag el ehe kana mo ambala sihig. Atiaho enag el Godna Gisfu Fwahag El maia?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Asa enag el kembig fwahinim afu Sisasim nanguni.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Afa enanam patalfuiag el Sisasim mengigna esoni og, “Tisa, fane afogwa sa ne.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Afa ehe ehengelim sihini og, “Kaba kiafna fane ati feg ka ma enag nefe. Afa enag fane nengel mas anwenafig mo.”
32 Jesus respondeu:
33 Afa patalfuiag el hefum sihiageni og, “Atiame amban el ehem fane flau blu faig me asa ehe mas binilahag mo?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Afa Sisas esog, “Afa God kam ningihiag asa ka heafna sawiegim patalkug. Kana fane eba enag gafugag esenagim asa heafna gafugam auginefe.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Afa nengelni mo enaig esog, ‘Sambaga sambaga was maia asonai lagnufeba.’ Afa ka nem sihinag Godna aso sa nangu afa enag asonai ati lagnufeg asa lambogefe.”
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Afa Sisas lasug mo pese sihina og, “Autunam gafugag el asonai yiwagig afa ilawo mingnag gafugag el ambe asonai lambifi asa ehengel enag gafugag enanam kig lambifi afa enag asonai wahkig gwese afogwafife asa yiwagig el afa lambig el sama eheningi sifakalafei.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Afa kaksag el gwenaig mo sihig og, ‘Mungu el asonai yiwageg afa ming el blo lambig.’ Enag mo eba nufunam.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Afa mingnag Godna aso nengel mas yiwagig mo ka nem ningitigiba sa ne asonai lambogi. Mingnag el enag aso kwania gafugafig afa henige feskofeg afa ehengelni gafugag ati nengelim kweafug.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Afa angwafig kembig la naim sihini og, “Haig haig asa ka eseg enag el ehe kana mo ambala sihig” afa kaksag Samaria la nai el ehena mo higinim asa Sisasim olug oningini.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Asa Samaria la nai el ambe ehem mengna sihini og, ne kagelim wanai yi wangagim. Asa ehe sambaga osuna ehengelim wangana.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Afa ehe blo sihiagegba afa heafna mo higigim asa kaksag el ehem olug oningig.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Afa ehengel angwafigim sihini og, “Autunam ne sihinaba asa neana mo kagel kehli fwiafena afa ilawo kike heafna mengigim higigim asa kagel anwenafig ehe eba enag el ehe mungwali elim kwaganig.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Afa Sisas enanai yi sambaga osuna ganam afa fwahanam Galili gam ikana.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Afa Sisas hefum enaig esona og, “Godna mo fli sihiule el heafna kembig la nai mas ehem suialafe fli mo.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Afa maia ehe Galili provins pugunaba afa enag kembig la nai el ehem nangunim sifakalini asa maia ehengel Jerusalem la Pasova buyis la afunaba asa ehengel enanai yi heafna mungwali wasneig gafugag nanguni.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Afa ehe pese ikanam Kena kembig la pugunam enanai yi ehe asa bum waikefena wain bug lofena. Afa Kaperneam la nai gavmanna misog el Sisas nangum blona. Heafna leg Kaperneam la gihna gifni.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Afa ehe higinam Sisas Judia fwahanam pese blog asa Sisasim nangwagim blonam sahna og kana leg lahagim ofe sa ne ikai Kaperneam gam ehem suiala fenagim.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Afa Sisas ehem sihina og, “Nengel kam mas nufunam olug oningini mo. Nengel enaig oningifig asa ehe wasneig kigmog kagelim ogfug fwainigba asa kagel ehem mas olug oningini.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Afa gavmanna misog el ehem esona og, “Saglag, auna ikagna ahka kana luwal mas sa lahafe.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Sisas wahigi sihina og, “Seka, neana luwal eba gohugimba.” Afa ehe enag mo higinam asa pese fakafe.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Afa meyi minam ikafenaba afa heafna gafugag el ambenam mina la huflinim sihini og, “Neana luwal eba gohugimba mas lahai.”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Afa ehe ehengelim sahni og, “Mangigna asa luwalba suialafeg?” Afa ehengel enaig esogona og, “Amu osu misosuf gigni ehem elig liputina.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Afa alag anwenafena amu osu misosuf gigni Sisas kam sihina og “Neana luwal eba gohufe.” Asa ehe heafna mungwali nilitena Sisasim olug oningini.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Afa Sisas Judiam fwahanam Galili puguna asa ehe enaig esena hwaba angigieg kigmog ehe ogfuna.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.