João 11

Amanab NT (AMN_ANA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Afa Betani nai el gihena heafna unehlagba Lasarus. Afa heafna muwalningi Maria i afa Marta i gafa gwenaig kembig la nai.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 (Afa Maria eba enag angwafig Sisasim sanda bug sufuna afa heafna lapo ni ehena mongim titenagena. Heafna nisag Lasarus gihena.)
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Afa muwalningi Sisas nangum mo ahningihiana og, “Ainiyag neana hihe gihnagi.”
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Afa maia Sisas enag mo higinam afa ehe enaig sihifeni og, “Hwa gih asa ehem flag eba mas lahai. Enaig pugugba sama el Godna unehlagim fingifini afa Godna legim gwenaig esinifi.”
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Afa Sisas Martam, Mariam, afa Lasarusim asa ehengelim membeni.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Afa maia Sisas ehenigina mom higinam afa ehe mas ikagna ikana mo. Ehe gwenanai yi gafena sambaga osuna.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Afa maia sambaga osuna fenaba ehe patalfuiag elim enaig esoni og, “Ause big Judia gam pese afuiagim.”
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Afa patalfuiag el esogona og, “Tisa, mas manigeg mo enanai yi Ju el ogna nem funna tigi. Haisegba ne og ka pese susum ika?”
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Afa Sisas sihina og, “Ombusug eba osuna feg. Afa el osuna ikagba ehe mas mong kiakipe asa osu bitem ombusug faig.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Afa el sinaini ikagba eba ombusug awai asa ehem mwelkiakipefe.”
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Afa Sisas enaig sihifenam afa ming mo sihina og, “Lasarus bigelni hihe eba ehe nongi afa ka ehem ilafofe.”
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Afa patalfuiag el esogona og, “Ainiyag, afa ehem gih behig fenam asa gifife eba suialafefe.”
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Afa Sisas Lasarusna lahagna mo sihinaba afa patalfuiag el enaig onigifini ehe esug nongi.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Asa Sisas ehengelim ambala sihini og, “Lasarusba ati lahag.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Afa maia lahagba ka mas enanai yi gafena mo afa ka nengelim sifakalinig asa ne kam olug onigini. Ause, nawo afu ehem nangu.”
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Afa Tomas (heafna ming unehlag eba Didimus) mingnag patalfuiag elim sihini og, “Bigel ehem mungwal patalfunam afa ehe alahafife eba bigel gafa pigiahiafe.”
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Afunam Lasarusna kembig la apukenam. Afa kembig la nai el ati Lasarusim fun megam afu fakini afa sambaga sambaga osuna enaig ati fena.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Afa Betani eba muhla Jerusalem la go.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Asa kaksag Ju el ambenam Marta mi Maria mi kusugugonim maia eheningina nisagim lahanibi.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Afa maia Marta anwenafenaba Sisas muhla blofena asa ikanam Sisasim uflana. Afa Mariaba lala gafena.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Afa Marta Sisasim sihina og, “Ainiyag, ne wanai yi gafiteba kana nisag mas lahaite.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Afa ka ati anwenafeg glauwa gaba ne mangwalim sahnaiba Godim eba nem faife.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Afa Sisas ehem sihina og, “Neana nisag eba nofkenagag pese flagim.”
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Afa Marta esona og, “Ka anwenafeg maia God elim kwefihiagofefiba enanam asa ehe pese buihiafe.”
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Afa Sisas ehem esona og, “Kike enaig esefe, lahag elim ilafotiginam afa wahkig nofkenagag faife. Afa amban el kam olug oniginag asa lahag eba nofkenagag flafe.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Afa amban el nofkena afohie asa kam olug oniginag eba mas lahai. Atiaho ne enag mo olug oniginag?”
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Afa ehe wahigi sihina og, “Ei Ainiyag, ka enag olug oniginag neba Godna leg afa Godna Gisfu Fwahag el asa God autunam ati sihi fwahana og ka nem bite gam ningihiafe.”
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Afa ehe enaig sihifenam lala gam pese ikanam afa Mariam sagmonam sihina og, “Tisa ati blog afa ehe nem awamona.”
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Afa maia Maria ena mo higinam asa buihianam ehe nangum ikagna ikana.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 (Sisas mas kembig la puguna mo ehe gwenanai yi gofena asa Marta uflaguna.)
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Afa Ju el Mariam kusugunim afa lala auguiafena. Afa maia Maria buihianam kikini akofenaba asa ehengel ehem nangunim patalfuna. Afa ehengel onigini og ehe bite kife la ufwegim ako.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Afa Maria Sisasim pugunam afa ehena mong yi kwakwage peganam afa enaig esona og, “Ainiyag, ne wanai yi gafiteba kana nisag mas lahaite.”
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Afa maia Sisas nangwagenaba Maria afa Ju el wewat fwahafenaba asa ehe kusugufenim afa ehena olug mas fwina suialafena mo.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Afa ehe ehengelim sahni og, “Hanai yi ne fakig?” Afa ehengel wahigi sihini og, “Ainiyag sa blo nangu.”
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Afa Sisas nob pe afenaba.
35 Jesus chorou.
36 Afa Ju el enam nangunim esogona og, “Niasabam, enag el heafna nihem fwina membenag.”
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Afa mingnag ehengelnai enaig esogona og, “Ehe enag el nof etetni elim nofug ati ugwe fatina afa ehe hwam gafa enaig esete Lasarus mas lahaite.”
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Afa Sisasna olug pese buihianam afa biteg kife gam ikana. Eba fun meg afa fun lolugni mengigim kagfuni.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Afa Sisas esoni og, “Funim sa bigifla fati.” Afa lahag elni muwalig, Marta esona og, “Hei Ainiyag, eba amtakwalig nufug puguiagim ehe ati biteg kife la sambaga sambaga osuna feg.”
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Afa Sisas sihina og, “Ka nem ati sihinag afa ne kam olug oniginaiba eba ne Godna wasneig nangufe.”
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Afa ehengel funim bigifli fatini. Afa Sisas ofim sisi nofenam esona og, “Api ka nem suialag onag asa ne kana mo fahiginafe.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Ka ati anwenafeg ne kana mo fahiginafe afa ka hwa mo enaig sihifenife asa el hosa muhla afohie sama higinim afa anwenafi ne kam ningihiag.”
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Enaig sihi fwahanam afa ehe fwina unena, “Lasarus pugu blo.”
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Afa enag lahag el pugu blona afa heafna mongningam lofugna kikenagini afa mingnag lofug ehena nofbosugim kagfuni. Afa Sisas esona og, “Lofug piginagibi sama ikai.”
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Afa kaksag Ju el Maria nangum ambenam afa enag kigmog nanguni asa Sisasim olug onigini.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Afa mingnag el farisi elim nangugim afunam afa enag mo sihigonugini asa Sisas esena.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Farisi el i afa saglag pris i misog elni nof la laskuhlanam enaig esogona og, “Haig sa big esifi? Enag el kaksag haig haig kigmog ogfuiageg.
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Afa big ehem esug nangu fwaihibi afa ehe mingnag kigmog enaig eseiba asa mungwali el ehem olug oniginife. Afa mungwali el ehem enaig esinibi asa Romna misog el ambe nangunim asa Godna kwania lalam afa bigelni elim gafa amtakwalig klaitifi.”
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Afa mungu el ehengelnai heafna unehlag Kaiafas enanam prisni misog el enaig esona og, “Nengelni onigig weti feg.
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Sa hig, afa enag mungu el lahaiba eba suialafeg asa mungwali el mas awaiye.”
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Afa Kaiafas hwa mo enaig sihifena afa enag mo eba mango heafna onigig la enaig sihifiah mo. Enanam ehe prisni misog el fena asa enag mo sihina enaig Godna mo fli sihiaule el lofug fena. Hwa mo enaig sihifeg Sisasna lahag Ju elim kwaganigim.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Eba mango Ju elim mungu kwagani mo afa Godna el asa mungwali goka afa ehena lahag ehengelim ulambinim asa Godna mungu el fifi.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Afa gwenanam enag mo higinim afa mina yisgiagini Sisasim tigigim.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Asa Sisas mas Ju elni nofla ambala ikana mo. Sisas afa heafna patalfuiag el bite behig gam muhla afuna. Ehengel Efraim kembig auguiafena.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Afa Pasova buyis meyini ofefenaba asa kaksag el kembig fwahinim Jerusalem gam afunam afa Mosesna nihem esinim asa buyisim numwehiagini.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Afa el Sisasim yisginim maia awaiyenaba asa Godna kwania lala laskuhlanam hefum sahwagini og, “Ne haig onigig fig ehe buyis la bloi me?”
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Afa saglag pris i afa farisi el i wasneig mo faig gona og, afa ne amban Sisasim nangwagba sa kagelim sihigonibi asa kagel afu ehem kehli.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.