João 11

Amanab NT (AMN_ANA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Afa Betani nai el gihena heafna unehlagba Lasarus. Afa heafna muwalningi Maria i afa Marta i gafa gwenaig kembig la nai.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Afa Maria eba enag angwafig Sisasim sanda bug sufuna afa heafna lapo ni ehena mongim titenagena. Heafna nisag Lasarus gihena.)
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Afa muwalningi Sisas nangum mo ahningihiana og, “Ainiyag neana hihe gihnagi.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Afa maia Sisas enag mo higinam afa ehe enaig sihifeni og, “Hwa gih asa ehem flag eba mas lahai. Enaig pugugba sama el Godna unehlagim fingifini afa Godna legim gwenaig esinifi.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Afa Sisas Martam, Mariam, afa Lasarusim asa ehengelim membeni.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Afa maia Sisas ehenigina mom higinam afa ehe mas ikagna ikana mo. Ehe gwenanai yi gafena sambaga osuna.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Afa maia sambaga osuna fenaba ehe patalfuiag elim enaig esoni og, “Ause big Judia gam pese afuiagim.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Afa patalfuiag el esogona og, “Tisa, mas manigeg mo enanai yi Ju el ogna nem funna tigi. Haisegba ne og ka pese susum ika?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Afa Sisas sihina og, “Ombusug eba osuna feg. Afa el osuna ikagba ehe mas mong kiakipe asa osu bitem ombusug faig.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Afa el sinaini ikagba eba ombusug awai asa ehem mwelkiakipefe.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Afa Sisas enaig sihifenam afa ming mo sihina og, “Lasarus bigelni hihe eba ehe nongi afa ka ehem ilafofe.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Afa patalfuiag el esogona og, “Ainiyag, afa ehem gih behig fenam asa gifife eba suialafefe.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Afa Sisas Lasarusna lahagna mo sihinaba afa patalfuiag el enaig onigifini ehe esug nongi.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Asa Sisas ehengelim ambala sihini og, “Lasarusba ati lahag.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Afa maia lahagba ka mas enanai yi gafena mo afa ka nengelim sifakalinig asa ne kam olug onigini. Ause, nawo afu ehem nangu.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Afa Tomas (heafna ming unehlag eba Didimus) mingnag patalfuiag elim sihini og, “Bigel ehem mungwal patalfunam afa ehe alahafife eba bigel gafa pigiahiafe.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Afunam Lasarusna kembig la apukenam. Afa kembig la nai el ati Lasarusim fun megam afu fakini afa sambaga sambaga osuna enaig ati fena.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Afa Betani eba muhla Jerusalem la go.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Asa kaksag Ju el ambenam Marta mi Maria mi kusugugonim maia eheningina nisagim lahanibi.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Afa maia Marta anwenafenaba Sisas muhla blofena asa ikanam Sisasim uflana. Afa Mariaba lala gafena.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Afa Marta Sisasim sihina og, “Ainiyag, ne wanai yi gafiteba kana nisag mas lahaite.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Afa ka ati anwenafeg glauwa gaba ne mangwalim sahnaiba Godim eba nem faife.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Afa Sisas ehem sihina og, “Neana nisag eba nofkenagag pese flagim.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Afa Marta esona og, “Ka anwenafeg maia God elim kwefihiagofefiba enanam asa ehe pese buihiafe.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Afa Sisas ehem esona og, “Kike enaig esefe, lahag elim ilafotiginam afa wahkig nofkenagag faife. Afa amban el kam olug oniginag asa lahag eba nofkenagag flafe.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Afa amban el nofkena afohie asa kam olug oniginag eba mas lahai. Atiaho ne enag mo olug oniginag?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Afa ehe wahigi sihina og, “Ei Ainiyag, ka enag olug oniginag neba Godna leg afa Godna Gisfu Fwahag el asa God autunam ati sihi fwahana og ka nem bite gam ningihiafe.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Afa ehe enaig sihifenam lala gam pese ikanam afa Mariam sagmonam sihina og, “Tisa ati blog afa ehe nem awamona.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Afa maia Maria ena mo higinam asa buihianam ehe nangum ikagna ikana.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 (Sisas mas kembig la puguna mo ehe gwenanai yi gofena asa Marta uflaguna.)
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Afa Ju el Mariam kusugunim afa lala auguiafena. Afa maia Maria buihianam kikini akofenaba asa ehengel ehem nangunim patalfuna. Afa ehengel onigini og ehe bite kife la ufwegim ako.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Afa Maria Sisasim pugunam afa ehena mong yi kwakwage peganam afa enaig esona og, “Ainiyag, ne wanai yi gafiteba kana nisag mas lahaite.”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Afa maia Sisas nangwagenaba Maria afa Ju el wewat fwahafenaba asa ehe kusugufenim afa ehena olug mas fwina suialafena mo.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Afa ehe ehengelim sahni og, “Hanai yi ne fakig?” Afa ehengel wahigi sihini og, “Ainiyag sa blo nangu.”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Afa Sisas nob pe afenaba.
35 Jesus chorou.
36 Afa Ju el enam nangunim esogona og, “Niasabam, enag el heafna nihem fwina membenag.”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Afa mingnag ehengelnai enaig esogona og, “Ehe enag el nof etetni elim nofug ati ugwe fatina afa ehe hwam gafa enaig esete Lasarus mas lahaite.”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Afa Sisasna olug pese buihianam afa biteg kife gam ikana. Eba fun meg afa fun lolugni mengigim kagfuni.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Afa Sisas esoni og, “Funim sa bigifla fati.” Afa lahag elni muwalig, Marta esona og, “Hei Ainiyag, eba amtakwalig nufug puguiagim ehe ati biteg kife la sambaga sambaga osuna feg.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Afa Sisas sihina og, “Ka nem ati sihinag afa ne kam olug oniginaiba eba ne Godna wasneig nangufe.”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Afa ehengel funim bigifli fatini. Afa Sisas ofim sisi nofenam esona og, “Api ka nem suialag onag asa ne kana mo fahiginafe.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Ka ati anwenafeg ne kana mo fahiginafe afa ka hwa mo enaig sihifenife asa el hosa muhla afohie sama higinim afa anwenafi ne kam ningihiag.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Enaig sihi fwahanam afa ehe fwina unena, “Lasarus pugu blo.”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Afa enag lahag el pugu blona afa heafna mongningam lofugna kikenagini afa mingnag lofug ehena nofbosugim kagfuni. Afa Sisas esona og, “Lofug piginagibi sama ikai.”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Afa kaksag Ju el Maria nangum ambenam afa enag kigmog nanguni asa Sisasim olug onigini.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Afa mingnag el farisi elim nangugim afunam afa enag mo sihigonugini asa Sisas esena.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Farisi el i afa saglag pris i misog elni nof la laskuhlanam enaig esogona og, “Haig sa big esifi? Enag el kaksag haig haig kigmog ogfuiageg.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Afa big ehem esug nangu fwaihibi afa ehe mingnag kigmog enaig eseiba asa mungwali el ehem olug oniginife. Afa mungwali el ehem enaig esinibi asa Romna misog el ambe nangunim asa Godna kwania lalam afa bigelni elim gafa amtakwalig klaitifi.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Afa mungu el ehengelnai heafna unehlag Kaiafas enanam prisni misog el enaig esona og, “Nengelni onigig weti feg.
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Sa hig, afa enag mungu el lahaiba eba suialafeg asa mungwali el mas awaiye.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Afa Kaiafas hwa mo enaig sihifena afa enag mo eba mango heafna onigig la enaig sihifiah mo. Enanam ehe prisni misog el fena asa enag mo sihina enaig Godna mo fli sihiaule el lofug fena. Hwa mo enaig sihifeg Sisasna lahag Ju elim kwaganigim.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Eba mango Ju elim mungu kwagani mo afa Godna el asa mungwali goka afa ehena lahag ehengelim ulambinim asa Godna mungu el fifi.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Afa gwenanam enag mo higinim afa mina yisgiagini Sisasim tigigim.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Asa Sisas mas Ju elni nofla ambala ikana mo. Sisas afa heafna patalfuiag el bite behig gam muhla afuna. Ehengel Efraim kembig auguiafena.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Afa Pasova buyis meyini ofefenaba asa kaksag el kembig fwahinim Jerusalem gam afunam afa Mosesna nihem esinim asa buyisim numwehiagini.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Afa el Sisasim yisginim maia awaiyenaba asa Godna kwania lala laskuhlanam hefum sahwagini og, “Ne haig onigig fig ehe buyis la bloi me?”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Afa saglag pris i afa farisi el i wasneig mo faig gona og, afa ne amban Sisasim nangwagba sa kagelim sihigonibi asa kagel afu ehem kehli.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.