Atos 4
Amanab NT (AMN_ANA) vs NAA
1 Enanam Pita i Jon i maisim mo elim ahsihiagofnaba afa Pris el i afa Sadyusi el i afa Godna kwania lala nai polisni misog el i ambe apukena.
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Afa apukenam eheningina mo higafofna. Eheningi ena mo ahsihina og, “Sisas ati lahagim pese buihiag asa el gafa gwenaig esifi.” Afa ehegel higinim mas ena mom membini mo.
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Asa sikuliofefenaba enaignam ketiginim kalabus lala fwatiginibi ikana lianafena.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 Afa kaksag el ena mom higinim olug onigig la kehlinim patalfuna. Asa enaig esinibi eba 5,000 la gohna.
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 Afa liana apukenam Ju misog el i, saglag el i afa nihe mo ogfuiag el i Jerusalem gam laskuhlana.
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 Anas eba pris misog el blona afa Kaiafas na, Jon na, Aleksander na afa mingag mungwa usumuna apaiyena.
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Asa Pita mi Jon mi wanambe olyi lasanim sa sahigoni og, “Haisegba sa ne elimbi wangene feiti ahfeg? Mango kigmogna afa amban na unehlag la ne sa ahfeg?”
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Afa Godna Sungwabug Pitam ati ihlafenagenaba asa mo sihina og, “Saglag el i afa elni misog el i sahig.
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 Ilawo ne kam sahigoni mangwal suialag sa ka sahfeg. Ati amban ne membig anwena ofifibi asa sona el mong kukwalni suialafegba eba haiseg,
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 Nengel i afa mungwali Israel lanai el i sa anwenafi. Eba Sisas Nasaret lanai elni unehlag i afa heafna kigmog i sona elbi ati wangenefego. Eba Krais Godna Gisfu Fwahag Elim ne tigifatigba afa God ehem pese bite kife ihlafo fatig.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 Autunam Godna ginof Sisasim sihi fwahana, enaig esona og;
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 God mas ming elim wefug fwahag mo elim pese lambigim, eba awai. Sisas mungu he bigna minaba go asa big Godna el afwahieg.”
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Pita i Jon i fwina wasnei ahgofenaba asa saglag el nangwaginim sineminefini og, “Hai, sona elbi esug el ahfena afa eheningi mas skul yi ahkana mo.” Afa ehegel anwenafini, ati eheningi Sisas nai yi ahogofena.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Afa nangunibi el mong kokwaligni ati wangenefena afa sa Pita mi Jon mi wangofena asa ehegel mwalfwai afohiafna.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 Asa saglag el eheningim sihigoni og, “Afwambala ma puguia ahogofiba”. Asa hefum mo sihiawagini.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 Afa esogona, “Haig sa big esogonifi? Mungwali Jerusalem lanai el ati anwenafig eheningi fwina wasneig gafuga ahfeg asa big mas sihi hwaba mas pugu mo.
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 Afa mas sa ena mom minganag kembig sihiageafufe. Nawo wasneig mo sihigon ma enaig esahfe, ese, Sisas na unehlagim elim mo ahsihinfe.”
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 Afa sa awamogonim afa kwegoni ne mas elim ahsihinim afa hogfuni ena unehlagimba.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 Afa sa Pita i Jon i wahigi ahsihini og, “Neafa nimbe kwefihiagi mango maia Godna nof la suialafeg, ka nengelni mo ahpatalku me awai Godna mo ahpatalku me.
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 Afa mas ka mwalfwai ahogofi. Asa ati ka ahnangug afa ahigig eba ka ahsihiagofufe.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Afa misog el sambaganigim fwina wasneig mo pese sihigonim asa lasani apuke afuna. Haisegon mo eba mungwali el mas misog el i mungu onigig flini mo. Afa God elim mong amtakwaligna wangenefe fatinaba asa mungwali el Godna unehlagim fingi fini.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Enag elbi wangenefenaba eba 40 yia fegim sa gwese hilifeg.
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Enanam Pita mi Jon mi lasanibi asa heafa pese hefulual nangum ahkana. Asa ahsihina mangwal sa saglag pris i afa saglag el i eheningim esogoni.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Afa higinim asa mungu onigig flinim sa Godim sahini og, “Ainiyag, nembe ne of i, bite i, bu i afa mungwali gawig gohka enaig ne gafugafeg. Afa ati ne anwenafeg ena mo misog el kagelim faig.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Enaig eseg ena mo Godna Sungwabug kagelni simbianiga Devitim faina. Devit neana gafugag el autunam sihi fwahag;
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Afa bite nai misog el fag la numwehiagofi. Afa saglag el laskuhlagim ogna Ainiyag mi afa God Gisfu Fwahag El mi asa hagim. Sam 2:1,2
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 “Asa gwenaig esefe Herot i Pontius Pailat ambenam ena kembig la afwambanai el nai yi i, Israel el nai yi i laskuhlanam asa mina tohlaginim asa neana gafugag elim Sisasim pigau apaiyefe. Sona elbi nembe ati wefug fwahana asa elim pese lambfe.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 Afa ehegel laskuhlagim enaig seagofibi eba ati autunam ne sihi fwahana sa pugufe. Asa gwenaig esig nimbiafna sawieg mi afa wasneig mi patalfug.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 Asa Ainiyag sahig ehegel kam fegonigig. Sa kam ilawa mo wasneinibi asa kigmonim neana mo sihiafufe.
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 Afa sa nimbiafna wasneig yi ningitigiba sa ma gih elim suialafetififi afa haig haig kigmog ogfuiagi, nimbiafna Sisas afsug gafugag elni unehlag la.”
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Maia enai betenni fwahinibi asa asag gwena lala puguna. Gwena elim mungwali Godna Sungwabug simbigiahlanibi asa mas mo sihigim embefini mo eba sihiageafuna.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 Mungwali el laskuhlagim Sisasim olug onigi eba mungwamo sihini. Mas amban mungu hefum enaig esoi hwaba kana munguhe eba awai, heafna gawigba eba mungwali elni feni.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Afa kanog fwatieg el Ainiyag Sisasna laha buihiag mo sihinibi eba kwania wasneig ni sihini. Afa God elim suialag auguiag faig.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Afa amban mas gawig fwainig gohna mo, afa amban bite i lala i fegba ehe minganag elim faigbi asa enanam kig flag. Afa ehena kigba flagim asa ublugim
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 kanog fwatieg elni ninga la fakag afa sa ehegel fligim, minganag elim sa gawig fwainig enam mimange gonigig.
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 Afa gwenaig Josep esena. Livai eba heafna simbianiga afa ehe Saiprus lanai el. Kanog fwatieg el ehem seflini, Barnabas. Ena unehlag mogba eba ‘kwefuag el’.
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 Afa ehe elim heafna bite faig afa nana kig flagim asa ublugim kanog fwatieg elni ninga la fakag.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.