Atos 4
Amanab NT (AMN_ANA) vs ACF
1 Enanam Pita i Jon i maisim mo elim ahsihiagofnaba afa Pris el i afa Sadyusi el i afa Godna kwania lala nai polisni misog el i ambe apukena.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Afa apukenam eheningina mo higafofna. Eheningi ena mo ahsihina og, “Sisas ati lahagim pese buihiag asa el gafa gwenaig esifi.” Afa ehegel higinim mas ena mom membini mo.
2 Doendo-se muito de que ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos.
3 Asa sikuliofefenaba enaignam ketiginim kalabus lala fwatiginibi ikana lianafena.
3 E lançaram mão deles, e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Afa kaksag el ena mom higinim olug onigig la kehlinim patalfuna. Asa enaig esinibi eba 5,000 la gohna.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Afa liana apukenam Ju misog el i, saglag el i afa nihe mo ogfuiag el i Jerusalem gam laskuhlana.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Anas eba pris misog el blona afa Kaiafas na, Jon na, Aleksander na afa mingag mungwa usumuna apaiyena.
6 E Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Asa Pita mi Jon mi wanambe olyi lasanim sa sahigoni og, “Haisegba sa ne elimbi wangene feiti ahfeg? Mango kigmogna afa amban na unehlag la ne sa ahfeg?”
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Afa Godna Sungwabug Pitam ati ihlafenagenaba asa mo sihina og, “Saglag el i afa elni misog el i sahig.
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo, e vós, anciãos de Israel,
9 Ilawo ne kam sahigoni mangwal suialag sa ka sahfeg. Ati amban ne membig anwena ofifibi asa sona el mong kukwalni suialafegba eba haiseg,
9 Visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo, e do modo como foi curado,
10 Nengel i afa mungwali Israel lanai el i sa anwenafi. Eba Sisas Nasaret lanai elni unehlag i afa heafna kigmog i sona elbi ati wangenefego. Eba Krais Godna Gisfu Fwahag Elim ne tigifatigba afa God ehem pese bite kife ihlafo fatig.
10 Seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Autunam Godna ginof Sisasim sihi fwahana, enaig esona og;
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 God mas ming elim wefug fwahag mo elim pese lambigim, eba awai. Sisas mungu he bigna minaba go asa big Godna el afwahieg.”
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Pita i Jon i fwina wasnei ahgofenaba asa saglag el nangwaginim sineminefini og, “Hai, sona elbi esug el ahfena afa eheningi mas skul yi ahkana mo.” Afa ehegel anwenafini, ati eheningi Sisas nai yi ahogofena.
13 Então eles, vendo a ousadia de Pedro e João, e informados de que eram homens sem letras e indoutos, maravilharam-se e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Afa nangunibi el mong kokwaligni ati wangenefena afa sa Pita mi Jon mi wangofena asa ehegel mwalfwai afohiafna.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Asa saglag el eheningim sihigoni og, “Afwambala ma puguia ahogofiba”. Asa hefum mo sihiawagini.
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 Afa esogona, “Haig sa big esogonifi? Mungwali Jerusalem lanai el ati anwenafig eheningi fwina wasneig gafuga ahfeg asa big mas sihi hwaba mas pugu mo.
16 Dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Afa mas sa ena mom minganag kembig sihiageafufe. Nawo wasneig mo sihigon ma enaig esahfe, ese, Sisas na unehlagim elim mo ahsihinfe.”
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Afa sa awamogonim afa kwegoni ne mas elim ahsihinim afa hogfuni ena unehlagimba.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Afa sa Pita i Jon i wahigi ahsihini og, “Neafa nimbe kwefihiagi mango maia Godna nof la suialafeg, ka nengelni mo ahpatalku me awai Godna mo ahpatalku me.
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Afa mas ka mwalfwai ahogofi. Asa ati ka ahnangug afa ahigig eba ka ahsihiagofufe.”
20 Porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Afa misog el sambaganigim fwina wasneig mo pese sihigonim asa lasani apuke afuna. Haisegon mo eba mungwali el mas misog el i mungu onigig flini mo. Afa God elim mong amtakwaligna wangenefe fatinaba asa mungwali el Godna unehlagim fingi fini.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Enag elbi wangenefenaba eba 40 yia fegim sa gwese hilifeg.
22 Pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Enanam Pita mi Jon mi lasanibi asa heafa pese hefulual nangum ahkana. Asa ahsihina mangwal sa saglag pris i afa saglag el i eheningim esogoni.
23 E, soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Afa higinim asa mungu onigig flinim sa Godim sahini og, “Ainiyag, nembe ne of i, bite i, bu i afa mungwali gawig gohka enaig ne gafugafeg. Afa ati ne anwenafeg ena mo misog el kagelim faig.
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus, e disseram: Senhor, tu és o Deus que fizeste o céu, e a terra, e o mar e tudo o que neles há;
25 Enaig eseg ena mo Godna Sungwabug kagelni simbianiga Devitim faina. Devit neana gafugag el autunam sihi fwahag;
25 Que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram os gentios, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Afa bite nai misog el fag la numwehiagofi. Afa saglag el laskuhlagim ogna Ainiyag mi afa God Gisfu Fwahag El mi asa hagim. Sam 2:1,2
26 Levantaram-se os reis da terra,E os príncipes se ajuntaram à uma,Contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 “Asa gwenaig esefe Herot i Pontius Pailat ambenam ena kembig la afwambanai el nai yi i, Israel el nai yi i laskuhlanam asa mina tohlaginim asa neana gafugag elim Sisasim pigau apaiyefe. Sona elbi nembe ati wefug fwahana asa elim pese lambfe.
27 Porque verdadeiramente contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel;
28 Afa ehegel laskuhlagim enaig seagofibi eba ati autunam ne sihi fwahana sa pugufe. Asa gwenaig esig nimbiafna sawieg mi afa wasneig mi patalfug.
28 Para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Asa Ainiyag sahig ehegel kam fegonigig. Sa kam ilawa mo wasneinibi asa kigmonim neana mo sihiafufe.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra;
30 Afa sa nimbiafna wasneig yi ningitigiba sa ma gih elim suialafetififi afa haig haig kigmog ogfuiagi, nimbiafna Sisas afsug gafugag elni unehlag la.”
30 Enquanto estendes a tua mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Filho Jesus.
31 Maia enai betenni fwahinibi asa asag gwena lala puguna. Gwena elim mungwali Godna Sungwabug simbigiahlanibi asa mas mo sihigim embefini mo eba sihiageafuna.
31 E, tendo orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Mungwali el laskuhlagim Sisasim olug onigi eba mungwamo sihini. Mas amban mungu hefum enaig esoi hwaba kana munguhe eba awai, heafna gawigba eba mungwali elni feni.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Afa kanog fwatieg el Ainiyag Sisasna laha buihiag mo sihinibi eba kwania wasneig ni sihini. Afa God elim suialag auguiag faig.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Afa amban mas gawig fwainig gohna mo, afa amban bite i lala i fegba ehe minganag elim faigbi asa enanam kig flag. Afa ehena kigba flagim asa ublugim
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido, e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 kanog fwatieg elni ninga la fakag afa sa ehegel fligim, minganag elim sa gawig fwainig enam mimange gonigig.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Afa gwenaig Josep esena. Livai eba heafna simbianiga afa ehe Saiprus lanai el. Kanog fwatieg el ehem seflini, Barnabas. Ena unehlag mogba eba ‘kwefuag el’.
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé(que, traduzido, é Filho da consolação), levita, natural de Chipre,
37 Afa ehe elim heafna bite faig afa nana kig flagim asa ublugim kanog fwatieg elni ninga la fakag.
37 Possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.