Atos 22

Amanab NT (AMN_ANA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Afa Pol sihini og, “Saglag i nilite i sahig kana mom.”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Afa ehe maia Hibru mo na sihinaba ena mom higinim asa ehengel fwina mwalfwai sifina. Afa Pol maisim sihiagofena.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “Kaba Ju el. Kikeafena kembigba Tarsus Silisia nai na provins. Afa ka blog hwa nai yi muhnafeg. Afa Gamaliel kam numwehe bigelni simbianga na nihe mom ogfunagena. Afa Ka Godim fwina membenagim asa ka wasneig gafugafeg ehem patalkuiagim asa ne glau gwenaig esi.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Afa ambangel Kristen na mina afuiagim ka ehengelim haig haig esehiagena. Ka saglag mi angwafig mi lambifenam kalabus yi aitiafnaba asa mingnag pigihiana.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Afa misog pris i mungwali kaunsil i ati anwenafini kana moba nufunafeg. Autunam ehengel kam pas la wasneig mo ginof fainibi asa ka Damaskus nai Ju saglag elim fai, asa koka Damaskus gam ikanam Kristen elim sen na Jerusalem gam kike lamblufe asa ma amtakwalig hiagi.”
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 “Afa ka ikan osu misosuf gigini Damaskus la opugufenamba asa ikana heven lanai ombusug kwania kam wagigo fakana.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Asa ka bite la pe gifinimbi afa ka elni mengigim higina kam sihina og, ‘Sol, Sol! Haisenaba sa ne kam amtakwali aflana?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ka sahana kog, ‘Ainiyag, ne amban?’ Afa ehe esona og, ‘Kaba Sisas Nasaret lanai asa ne kam amtakwali aflana.’
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Afa el sa ka afuna ati ehe ombusugbi nanguni afa mas ehena mengig higini mo asa kam sihina gofena.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Afa ka sahana kog, ‘Ainiyag, mango ka fefe?’ Afa Ainiyag esona og, ‘Buihianam ika Damaskus gam sefuka. Afa enanai yi sa nem el sihinafe enag mungwali gafugag God nem fwahanag asa ne esefe.’
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Afa enag ombusug kwania nofugum kam tonbusinaba asa kikeafna hihe ambenam kam ninga na kehlinim Damaskus gam wani saiye afuna.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 “Afa enanai yi Ananaias gafena. Afa enag el Godna nihe mom suialag patalkufe ule afa enanai mungwali Ju el ehem fwina suialafe flini.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Ehe kam nangunam asa ehe blo ka nai yi muhla pugu gofenaba afa sihina og, ‘Kana nilite Sol, sa bahia ninofe.’ Asa ka ikagna ehem nanguna.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Afa Ananaias kam sihina og, ‘Bigelni simbianigana God nem fwahanag asa ehena sawiegim anwenafenam afa Sisas Godna suialag elim nangunam asa heafna mengigim higina.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Afa eba ne ikanam elim Godna haig haig sihinigefe afa sa ne mangwal nanguna afa higina enam ne sihinife.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Asa nofeka awauifi. Buihianam bu la penam Ainiyagim unenaiba asa ma neana nufwehimo gigiafenai.’”
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Afa ka Jerusalem gam pese blonam afa maia ka Godna kwania lala sefu beten fiaufenaba asa la itila lofug nanguna.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Afa ka nangug Ainiyagim afa ehe kam esona og, ‘Afa kana mo faigbi asa el ena mo mas flig mo eba sa ne ikagna Jerusalem fwahanam ika.’
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Afa ka sihina kog, ‘Ainiyag, mungwali anwenafig ambangel sa nem olug oniginig asa ka enag elim mungu mungu laskuhlag lala nai lambikafena asa kwaskofefena kalabus lala laitiafena.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Afa maia el neana gafugag elim Stivenim tigifatinimbi ka gafa enam sawifena afa ka ehengelni lofug nangwagofena.’
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Afa Ainiyag kam enaig sihifena og, ‘Amo se ika, ka nem membi yi afwambanai gam ningihiafe.’”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Afa mungwali el sumi yi mo higinim afa olug kakageagini ming mo higigim oksini. Ehengel fwina laginim esogona og, “Sonag elimbi sa gwesim tigifati. Ese gofufe.”
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Afa ehengel laginim afa lofug fuluwal flagifini afa smof ehuwagifinim sisi gam taitufifini.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Afa soldiana misog el heafna elim esoni og, “Polim nimbiafgelni lala gam wanig afu. Afa wena fifileflinim asa mog gim sahanagi haisegba Ju el nem fenagig.”
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Afa Polna ningam kikenaginim asa ogna fifileflinagi afa Pol soldiam esona og, “Romna nihe mo enaig eseg nofeka Rom elim ahmona tigeki maia mo sihiba. Kaba Rom el.”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Afa enag soldia higinam afa ikanam heafna misog elim nangunam asa sahana og, “Haig ne ehem esenag? Sonag elbi eba Rom el.”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Afa misog el blonam Polim sahanagena og, “Sa kam sihina nemba Rom el ho?” Afa Pol esona og, “Ei kaba enaig el.”
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Afa misog el sihina og, “Ati ka kaksag kig Rom gavmanim faig afa sa ka Rom el gohug.” Afa Pol wahigi sihina og, “Afa kana afahumonigbi eba Rom el asa ka gafa ehengel nai.”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Afa soldia ogna ehem tiginim sahanagi afa ena mom higinim asa ikagna fwahi apuke afuna. Afa misog el onigina ehe sa Rom elim sen na kikenuwagiafena asa enam embefena.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Afa misog el ogna numwehe anwenafe haisegba Ju el Polim fenagig. Asa ming osuna soldia Polim sen mo pitigifihianagibi afa sa misog el kaunsilim saglag pris mi mo sihinibi asa ma ambegohi. Asa Polim wani ambenam ehengel nai yi olyi lasuni.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.