Atos 22
Amanab NT (AMN_ANA) vs NAA
1 Afa Pol sihini og, “Saglag i nilite i sahig kana mom.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Afa ehe maia Hibru mo na sihinaba ena mom higinim asa ehengel fwina mwalfwai sifina. Afa Pol maisim sihiagofena.
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Kaba Ju el. Kikeafena kembigba Tarsus Silisia nai na provins. Afa ka blog hwa nai yi muhnafeg. Afa Gamaliel kam numwehe bigelni simbianga na nihe mom ogfunagena. Afa Ka Godim fwina membenagim asa ka wasneig gafugafeg ehem patalkuiagim asa ne glau gwenaig esi.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Afa ambangel Kristen na mina afuiagim ka ehengelim haig haig esehiagena. Ka saglag mi angwafig mi lambifenam kalabus yi aitiafnaba asa mingnag pigihiana.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Afa misog pris i mungwali kaunsil i ati anwenafini kana moba nufunafeg. Autunam ehengel kam pas la wasneig mo ginof fainibi asa ka Damaskus nai Ju saglag elim fai, asa koka Damaskus gam ikanam Kristen elim sen na Jerusalem gam kike lamblufe asa ma amtakwalig hiagi.”
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Afa ka ikan osu misosuf gigini Damaskus la opugufenamba asa ikana heven lanai ombusug kwania kam wagigo fakana.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Asa ka bite la pe gifinimbi afa ka elni mengigim higina kam sihina og, ‘Sol, Sol! Haisenaba sa ne kam amtakwali aflana?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ka sahana kog, ‘Ainiyag, ne amban?’ Afa ehe esona og, ‘Kaba Sisas Nasaret lanai asa ne kam amtakwali aflana.’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Afa el sa ka afuna ati ehe ombusugbi nanguni afa mas ehena mengig higini mo asa kam sihina gofena.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Afa ka sahana kog, ‘Ainiyag, mango ka fefe?’ Afa Ainiyag esona og, ‘Buihianam ika Damaskus gam sefuka. Afa enanai yi sa nem el sihinafe enag mungwali gafugag God nem fwahanag asa ne esefe.’
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Afa enag ombusug kwania nofugum kam tonbusinaba asa kikeafna hihe ambenam kam ninga na kehlinim Damaskus gam wani saiye afuna.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Afa enanai yi Ananaias gafena. Afa enag el Godna nihe mom suialag patalkufe ule afa enanai mungwali Ju el ehem fwina suialafe flini.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ehe kam nangunam asa ehe blo ka nai yi muhla pugu gofenaba afa sihina og, ‘Kana nilite Sol, sa bahia ninofe.’ Asa ka ikagna ehem nanguna.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Afa Ananaias kam sihina og, ‘Bigelni simbianigana God nem fwahanag asa ehena sawiegim anwenafenam afa Sisas Godna suialag elim nangunam asa heafna mengigim higina.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Afa eba ne ikanam elim Godna haig haig sihinigefe afa sa ne mangwal nanguna afa higina enam ne sihinife.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Asa nofeka awauifi. Buihianam bu la penam Ainiyagim unenaiba asa ma neana nufwehimo gigiafenai.’”
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 “Afa ka Jerusalem gam pese blonam afa maia ka Godna kwania lala sefu beten fiaufenaba asa la itila lofug nanguna.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Afa ka nangug Ainiyagim afa ehe kam esona og, ‘Afa kana mo faigbi asa el ena mo mas flig mo eba sa ne ikagna Jerusalem fwahanam ika.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Afa ka sihina kog, ‘Ainiyag, mungwali anwenafig ambangel sa nem olug oniginig asa ka enag elim mungu mungu laskuhlag lala nai lambikafena asa kwaskofefena kalabus lala laitiafena.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Afa maia el neana gafugag elim Stivenim tigifatinimbi ka gafa enam sawifena afa ka ehengelni lofug nangwagofena.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Afa Ainiyag kam enaig sihifena og, ‘Amo se ika, ka nem membi yi afwambanai gam ningihiafe.’”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Afa mungwali el sumi yi mo higinim afa olug kakageagini ming mo higigim oksini. Ehengel fwina laginim esogona og, “Sonag elimbi sa gwesim tigifati. Ese gofufe.”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Afa ehengel laginim afa lofug fuluwal flagifini afa smof ehuwagifinim sisi gam taitufifini.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Afa soldiana misog el heafna elim esoni og, “Polim nimbiafgelni lala gam wanig afu. Afa wena fifileflinim asa mog gim sahanagi haisegba Ju el nem fenagig.”
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Afa Polna ningam kikenaginim asa ogna fifileflinagi afa Pol soldiam esona og, “Romna nihe mo enaig eseg nofeka Rom elim ahmona tigeki maia mo sihiba. Kaba Rom el.”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Afa enag soldia higinam afa ikanam heafna misog elim nangunam asa sahana og, “Haig ne ehem esenag? Sonag elbi eba Rom el.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Afa misog el blonam Polim sahanagena og, “Sa kam sihina nemba Rom el ho?” Afa Pol esona og, “Ei kaba enaig el.”
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Afa misog el sihina og, “Ati ka kaksag kig Rom gavmanim faig afa sa ka Rom el gohug.” Afa Pol wahigi sihina og, “Afa kana afahumonigbi eba Rom el asa ka gafa ehengel nai.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Afa soldia ogna ehem tiginim sahanagi afa ena mom higinim asa ikagna fwahi apuke afuna. Afa misog el onigina ehe sa Rom elim sen na kikenuwagiafena asa enam embefena.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Afa misog el ogna numwehe anwenafe haisegba Ju el Polim fenagig. Asa ming osuna soldia Polim sen mo pitigifihianagibi afa sa misog el kaunsilim saglag pris mi mo sihinibi asa ma ambegohi. Asa Polim wani ambenam ehengel nai yi olyi lasuni.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.