Atos 22
Amanab NT (AMN_ANA) vs NVT
1 Afa Pol sihini og, “Saglag i nilite i sahig kana mom.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Afa ehe maia Hibru mo na sihinaba ena mom higinim asa ehengel fwina mwalfwai sifina. Afa Pol maisim sihiagofena.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Kaba Ju el. Kikeafena kembigba Tarsus Silisia nai na provins. Afa ka blog hwa nai yi muhnafeg. Afa Gamaliel kam numwehe bigelni simbianga na nihe mom ogfunagena. Afa Ka Godim fwina membenagim asa ka wasneig gafugafeg ehem patalkuiagim asa ne glau gwenaig esi.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Afa ambangel Kristen na mina afuiagim ka ehengelim haig haig esehiagena. Ka saglag mi angwafig mi lambifenam kalabus yi aitiafnaba asa mingnag pigihiana.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Afa misog pris i mungwali kaunsil i ati anwenafini kana moba nufunafeg. Autunam ehengel kam pas la wasneig mo ginof fainibi asa ka Damaskus nai Ju saglag elim fai, asa koka Damaskus gam ikanam Kristen elim sen na Jerusalem gam kike lamblufe asa ma amtakwalig hiagi.”
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Afa ka ikan osu misosuf gigini Damaskus la opugufenamba asa ikana heven lanai ombusug kwania kam wagigo fakana.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Asa ka bite la pe gifinimbi afa ka elni mengigim higina kam sihina og, ‘Sol, Sol! Haisenaba sa ne kam amtakwali aflana?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Ka sahana kog, ‘Ainiyag, ne amban?’ Afa ehe esona og, ‘Kaba Sisas Nasaret lanai asa ne kam amtakwali aflana.’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Afa el sa ka afuna ati ehe ombusugbi nanguni afa mas ehena mengig higini mo asa kam sihina gofena.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Afa ka sahana kog, ‘Ainiyag, mango ka fefe?’ Afa Ainiyag esona og, ‘Buihianam ika Damaskus gam sefuka. Afa enanai yi sa nem el sihinafe enag mungwali gafugag God nem fwahanag asa ne esefe.’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Afa enag ombusug kwania nofugum kam tonbusinaba asa kikeafna hihe ambenam kam ninga na kehlinim Damaskus gam wani saiye afuna.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Afa enanai yi Ananaias gafena. Afa enag el Godna nihe mom suialag patalkufe ule afa enanai mungwali Ju el ehem fwina suialafe flini.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Ehe kam nangunam asa ehe blo ka nai yi muhla pugu gofenaba afa sihina og, ‘Kana nilite Sol, sa bahia ninofe.’ Asa ka ikagna ehem nanguna.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Afa Ananaias kam sihina og, ‘Bigelni simbianigana God nem fwahanag asa ehena sawiegim anwenafenam afa Sisas Godna suialag elim nangunam asa heafna mengigim higina.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Afa eba ne ikanam elim Godna haig haig sihinigefe afa sa ne mangwal nanguna afa higina enam ne sihinife.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Asa nofeka awauifi. Buihianam bu la penam Ainiyagim unenaiba asa ma neana nufwehimo gigiafenai.’”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 “Afa ka Jerusalem gam pese blonam afa maia ka Godna kwania lala sefu beten fiaufenaba asa la itila lofug nanguna.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Afa ka nangug Ainiyagim afa ehe kam esona og, ‘Afa kana mo faigbi asa el ena mo mas flig mo eba sa ne ikagna Jerusalem fwahanam ika.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Afa ka sihina kog, ‘Ainiyag, mungwali anwenafig ambangel sa nem olug oniginig asa ka enag elim mungu mungu laskuhlag lala nai lambikafena asa kwaskofefena kalabus lala laitiafena.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Afa maia el neana gafugag elim Stivenim tigifatinimbi ka gafa enam sawifena afa ka ehengelni lofug nangwagofena.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Afa Ainiyag kam enaig sihifena og, ‘Amo se ika, ka nem membi yi afwambanai gam ningihiafe.’”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Afa mungwali el sumi yi mo higinim afa olug kakageagini ming mo higigim oksini. Ehengel fwina laginim esogona og, “Sonag elimbi sa gwesim tigifati. Ese gofufe.”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Afa ehengel laginim afa lofug fuluwal flagifini afa smof ehuwagifinim sisi gam taitufifini.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Afa soldiana misog el heafna elim esoni og, “Polim nimbiafgelni lala gam wanig afu. Afa wena fifileflinim asa mog gim sahanagi haisegba Ju el nem fenagig.”
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Afa Polna ningam kikenaginim asa ogna fifileflinagi afa Pol soldiam esona og, “Romna nihe mo enaig eseg nofeka Rom elim ahmona tigeki maia mo sihiba. Kaba Rom el.”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Afa enag soldia higinam afa ikanam heafna misog elim nangunam asa sahana og, “Haig ne ehem esenag? Sonag elbi eba Rom el.”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Afa misog el blonam Polim sahanagena og, “Sa kam sihina nemba Rom el ho?” Afa Pol esona og, “Ei kaba enaig el.”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Afa misog el sihina og, “Ati ka kaksag kig Rom gavmanim faig afa sa ka Rom el gohug.” Afa Pol wahigi sihina og, “Afa kana afahumonigbi eba Rom el asa ka gafa ehengel nai.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Afa soldia ogna ehem tiginim sahanagi afa ena mom higinim asa ikagna fwahi apuke afuna. Afa misog el onigina ehe sa Rom elim sen na kikenuwagiafena asa enam embefena.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Afa misog el ogna numwehe anwenafe haisegba Ju el Polim fenagig. Asa ming osuna soldia Polim sen mo pitigifihianagibi afa sa misog el kaunsilim saglag pris mi mo sihinibi asa ma ambegohi. Asa Polim wani ambenam ehengel nai yi olyi lasuni.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.