Atos 21

Amanab NT (AMN_ANA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Afa kangel ehengelim lasanam afa misosuf bot la afuna Kos ailan la apukena. Afa ming osuna ka Rodes la afu apukenam asa Patara kembig la apukena.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Enanai yi ka nanguni sip Fonisia gam ona ika. Afa ka fukolinim asa ka afuna.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Afa ka sip yi afuian ailan Saiprus nangunim afa kwefunim Siria provins gam afuna. Afa Tair kembig la ka apukenam asa enanai yi sipna gawig suguni.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Afa kangel minginag Kristenim ulambinim asa enag el ka mungwali auguna enaig mungwa wik. Afa Godna Sungwabug enag elim onigig faini asa Polim sihini og, “Nofeka Jerusalem gam ika.”
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Afa maia sip ena kembig ona fwaha ikaiba asa enag el heafgelni angwafig luwal kembigim fwahinim bu blugim wanafuna. Enanai yi ka mungwali mongkokini kwakwaginim beten fafife.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Afa kangel esogona “Niasabam eyi auguiafufe.” Afa sa kike mo sip yi fukolinim afa ehengel pese lala gam afuna.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Afa kangel Tairim fwahinim afuian Tolemes apukena. Afa enanam Kristenim ulambinim afa mungwa osuna ka auguna.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Afa liana ka lasanim afunam Sisaria apukena. Enanai yi ka Filipna lala auguiafena. Ehe Godna suialag mo sihiaule. Autunam aposel elegeg el kanog fwatini asa ehegelim kwagani afa Filip ehengel nai.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Heafna sambaga sambaga angwaming angwafig luwal eba Godna mo fli sihiaule el.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Afa kangel mwakwalig augunam afa Agabus eba Godna mo fli sihiaule el ehe Judia nai fwaha blona.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Ehe blonam Polna afiai hugufla hefum mong mi ninga mi enana kikenaginam afa esona og, “Godna Sungwabug enaig sihifeg ‘Jerusalem la nai Ju el ambanim heafna afiaini kikenagifi asa gwenaig esefi, afa ehem angoluwagna ninga la fakifi.’”
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Afa higinim kangel afa mungwali Polim wasneig mo sihini og, “Nofeka Jerusalem gam ika.”
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Afa Pol wahigi sihina og, “Mango fegba afa ne wewatig asa kana olugum kinig feg. Enanam ka Jerusalem la Sisas Ainiyagna gafugafefe afa enanai yi kam kalabus yi fati afa kam tigifati eba kati numwehego. Eba mangwal ka fiah mo.”
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Afa ehena onigig wasneigna eba mas onigig waikefena mo. Asa kangel fwahana esoni og, “Sama Ainiyagna sawieg esifi.”
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Afa enaig esenim asa kangel numwehiaginim Jerusalem gam afuna.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Afa minginag Sisaria nai patalfuiag el wanafunam, afa Nasonna lala wanambena asa kangel enanai yi auguiafena. Nason eba Saiprus nai el ehe ilawana patalfuiag el fena.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Afa maia Jerusalem la apukenamba Kristen el kangelim nangwaginim afa sifakalini.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Afa ming osuna Pol afa kangel Jemsim nangugum afuna. Afa enanai yi siosna saglag el laskuhlana.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Afa Pol esonim asa ehengelim sihinigena mungwali suialag gafugag God afwambanai elim esenugeg.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Afa higinim Godna unehlag fingi fini. Afa Polim esuni og, “Nilite, numwehe enag anwenafenam afa kaksag Ju el wasneig Mosesna nihe mom onigig eba Sisasim olug onigig.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Afa minginag enaig esogog ne ati sihig Ju elbi afwambanai elim mungwal auguia sa Mosesna nihe mo mas fatig afa ne ehengelim sihinig nofeka nimbiafgelni fangona luwalna lofug weti koflifatini asa bigelni nihem mas patalfug mo.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Asa mango big esifi? Afa ehengel higifi ne ati blog.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Afa kangel membig sa ne enaig ese.Afa enag sambaga sambaga el Godim ati sihi fwahini.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Afa kangel membig sa ne sonag elim Godna Kwania lala gam wanafunam afa Juna nihe mom patalfug asa nengel afsug augufi. Afa nimbe enag gafugagim kig faife asa ma enag el heafgelni lapo wigoni. Afa ne enaig esibi mungwali anwenafifi amtakwalig mo nem esinig eba mwakwaleg. Afa nembe nufunam bigelni nihem wahkig patalfu.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Afa kangel afwambanai Kristen elim kikeafgelni onigig ginofinim ati ningihigoni. Ka ehengelim enaig esogoni og, ‘Sa nofene fane sanelim faigog ahaga, nofene taf ahaga, afa nofene sis wena kihlagba ahaga, afa nofene aga taitufi.’”
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Afa ming osuna Pol enag sambaga sambaga elim lambtiginam asa enaig nihem patalfuiba sa ma afsug augui. Afa ehe Godna Kwania lala gam ikanam prisim mo sihina ansi ehengel enag nihem auwigig. Afa ansi ambenam ehengel mungu mungu Godim sis tuhlu faife.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Afa enag elegeg gohug osuna meyim fenaba afa minginag Esia nai Ju el Polim Godna Kwania lala la nanguni. Afa kaksag elim olug fuko lasanim afa Polim ningina kehlini.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Ehengel unegoni og, “Israelna luwal kam kwagani. Sonag elbi mungwali kembig elim sihini fiahkag afa enaig esog Israel nai el i, Mosesna nihe mo i, afa hwa Godna Kwania lala eba esug. Afa afwambanai el ese Godna kwania lala gam sefu kafe afa ilawo Pol afwambanai elim Godna kwania lala sefu wanblogum asa enag afsug lalam Godna nof la amtakwale skofig.”
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 (Afa minginag el Trofimus mi Pol mi nangwaginimbi kembig la ahkafena. Trofimusba Efesus lanai el. Afa enaig onigini Polba enag afwambanai elim Godna Kwania lala sefug wanikig asa ehengel enaig esogona.)
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Afa kembig lanai el etetinim asa kikini fambefenam Polim kehlinim Godna Kwania lala menai hugufli afwambagam ufunam asa ikagna mengig mo kikisini.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Afa Ju el ogna Polim tigi afa Rom lanai soldiana misog el enaig higina og Jerusalem el hefum fagahag.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Asa ehe heafna soldiam ikagna wanika wan opugu fenamba asa Ju el ehem nangwagnim asa Polim fwahini.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Afa enag misog el ika Pol nai yi muhla pugunam og kehlinim sambaga sen na kikenawaginim afa sa sahini og, “Eba amban afa mango mai fegba?”
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Afa minginag el mungu onigig flinim fwina lagini afa minginag mo algana onigig fini asa misog el mas ehengelni mom numwehe anwena fenugena mo. Asa misog el soldiam sihinimbi afa sa ehem soldiana auguiag lala gam wanig afuna.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Afa enag kaksag el patag afuiafenamba fwina esogona og, “Sona mo tigifaki.” Afa soldia wanig afu ging muhla wanig apukofe fenamba afa mungwali el ogna tigifati asa soldia Polim ningana foakli ufuna.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 — ausente —
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Afa soldia ogna Polim lala megam sefu wanig afufe fenamba Pol misog elim sahana og, “Kogna weti mo sihiagafe.” Asa misog el sahana og, “Ei, nemba Grikna mo anwenafe ule ho?
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Afa kawu kog nemba Isip yi nai el autunam enag el gavman i baga gafenam 4,000 fagiule elim lambinam bite behig gam embem wanafuna. Eba mango nemba enag el mo.”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Afa Pol wahigi sihina og, “Amo, kaba Ju el. Afa kikiafena kembigba Tarsus Silisia nai na provins. Kana kembig kwania unehlag feg asa kam sawiyi fenaiba ka sa mungwali elim mo sihinige.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Afa maia misog el sawiyi fenamba asa Pol ging yi gohonam ninga na kwenim. Afa maia el sifinamba asa ehegelim Hibru mo na sihini.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.