Atos 12

Amanab NT (AMN_ANA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Enanam misog el Herot, siosna elim kinig faini.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Afa ehe gafugag elim ningitigina og ma Jemsim Jonna etegim higeflaki.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Afa enaig esenam Ju elim nangwagena maia sifakalinimbi asa Pitam kehlanam kalabus lala fati fwahana. (Enanam Ju el Bret Yist Fwainig buyis sifini.)
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Afa sa Pitam kehlinim kalabus lala fatini. Afa ena lala 16 soldia Pitam nangwafofna. Afa sambaga sambaga afohufna maia afuiafnamba afa mingang sambaga sambaga ambe ehegelni kugla afohiafna. Herot og maia Pasova buyis awaiyeba asa Pitam elni nof la fahigenage.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Afa maia Pita kalabus lala gafenamba afa sios wahkig Godim sahanafofna og sa ma God Pitam kweagfwi.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Liana maisi feafnamba Herot Pitam fahigenag ogna fe. Afa sinaini Pita sambaganigi soldia nai yi olyi gifini. Afa sambaga senna kikenagi fakinim asa sambaganigi soldia mengig la kagfo ahgofna.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Afa Ainiyag of lanai el ikagna pugunam ombusug lala megam laugo gofena. Afa sa Pitam epinig la ihlafo fatinamba asa Pita nof tutafe bahianamba afa sa of lanai el sihina og, “Is ikagna buihia.” Asa gweyi sen Pitana ninga nai pitigifu ahpena.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Afa of lanai el ehem sihina og, “Pese lofug i afa mong lofug i laitiage.” Asa Pita gwenaig esenamba of lanai el pese sihina og, “Sa ne laputig lofug fwahalanam kam patal blu.”
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Asa Pita ehem patalkuiafnamba mengigim fakwegfu ahfeakana. Ehe nangunamba asa of lanai el esena ehe enaig onigina eba mango nufunam mo. Ehe enaig etitinam og eba ka itilamba nangug.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Afa sambaganigi kwagana ikana afa ika ming mengig lanai kwagana ikana afa ikanam ain mengig la pugunam, afa ena minamba gwesim kembig gam ikafna. Afa ena ain mengigba ehe heafa pitigiafunamba asa pugu afwambagam ahkana. Mina la mwakwalig ahkanam asa of lanai el gweyi ikagna ehem lasu ikana.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Afa sa Pita enam anwenafenam esona og, “Eba nufunam ilawo ka ati anwenafeg eba Ainiyag heafna oflanai elim ningihiagba asa kam Herotna ninga nai afa Ju el amtakwal kam ofinifini sa nanai kam flag.”
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Afa maia ehe enam anwenafenam asa Maria Jon Makna afagna lala gam ikana. Afa kaksag el enanai yi laskuhlanam beteneaflafna.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Pita ikanam mengig la ningana tige gofena. Afa Roda gafugag angwafig asa ikanam ogna mengig pigi.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Afa ehe ati Pitana mengigim higigna asa sifakalenam ehe mengig pigiegim tetinam asa kikini pese ikanam sihina og, “Pitamba ati mengig la blo go.”
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Afa ehem esogona og, “Ne moetetiofe.” Afa ehe fwina wasneinam esona og, “Eba nufunam ehe.” Afa ehe esogona og, “Amo, eba Pitana oflanai el feg.”
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Afa Pita maisim gwese mengig la tige gofenaba asa afu mengig pigi nangunim sineminefini.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Afa Pita ningana pagafenim og afwai afwai. Asa heafna mo sa Ainiyag ehem kalabus lala sulufla puguna. Afa ehe sihina og, “Sa afu Jemsafa minganag nilitem ena mo sihigon.” Asa ma fwahinim asim afui.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Afa liana soldia etetiagenim hefum onigwaginim sahawagini og, “Afai, asim maia Pitamba ikag?”
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Afa Herotna gafugag el Pitam yisgiafuan mas nanguni mo. Asa Herot Pitam anwasafenafuhug elim fwina fasahitigifenam afa sona og, “Sa kwaskofi!” Afa maia kwaskofinimbi asa Herot Judia fwahanam mwakwalig Sisaria la gana.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Afa Herot Tair nai Saidon nai elim olug kakagen gofena. Asa ehegel onigini ehegelni kembigim mas fane kwagana mo asa laskuhlanam ogna nangui. Ilawana mo Blastusim Herotna misog gafugag elim sihini og ma kam kwagani. Asa afunam Herotim nangunim sahini og ma olug kakagig fwahai.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Afa sa mungu osunam sufini fwahani asa Herot heafgelni misog elni lofug wagwagenam heafgelni misog elni sime la peganam sa ma mo sihinwagena.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Afa mungwali el ambala fwina enaig esogona og, “Enamba mango elni moamo eba heafa god ehe sihiago.”
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Afa Herot ena mom sifakalena afa ehe mas Godna unehlagim fingi fena mo. Asa ikagna Ainiyagna of lanai el ehem tigenamba sa gihenam afa petu atagim ahagawaginimbi asa lahana.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Afa Godna mo pugu wasneinam asa fafokaminefna.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Afa Barnabas i Sol i Jerusalem la gafugag awugafenam afa Jon Makim ahsulflanam Antiok kembig gam asa pese afuna.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.