Atos 12
Amanab NT (AMN_ANA) vs ARC
1 Enanam misog el Herot, siosna elim kinig faini.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja para os maltratar;
2 Afa ehe gafugag elim ningitigina og ma Jemsim Jonna etegim higeflaki.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Afa enaig esenam Ju elim nangwagena maia sifakalinimbi asa Pitam kehlanam kalabus lala fati fwahana. (Enanam Ju el Bret Yist Fwainig buyis sifini.)
3 E, vendo que isso agradara aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. E eram os dias dos asmos.
4 Afa sa Pitam kehlinim kalabus lala fatini. Afa ena lala 16 soldia Pitam nangwafofna. Afa sambaga sambaga afohufna maia afuiafnamba afa mingang sambaga sambaga ambe ehegelni kugla afohiafna. Herot og maia Pasova buyis awaiyeba asa Pitam elni nof la fahigenage.
4 E, havendo-o prendido, o encerrou na prisão, entregando- o a quatro quaternos de soldados, para que o guardassem, querendo apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Afa maia Pita kalabus lala gafenamba afa sios wahkig Godim sahanafofna og sa ma God Pitam kweagfwi.
5 Pedro, pois, era guardado na prisão; mas a igreja fazia contínua oração por ele a Deus.
6 Liana maisi feafnamba Herot Pitam fahigenag ogna fe. Afa sinaini Pita sambaganigi soldia nai yi olyi gifini. Afa sambaga senna kikenagi fakinim asa sambaganigi soldia mengig la kagfo ahgofna.
6 E, quando Herodes estava para o fazer comparecer, nessa mesma noite, estava Pedro dormindo entre dois soldados, ligado com duas cadeias, e os guardas diante da porta guardavam a prisão.
7 Afa Ainiyag of lanai el ikagna pugunam ombusug lala megam laugo gofena. Afa sa Pitam epinig la ihlafo fatinamba asa Pita nof tutafe bahianamba afa sa of lanai el sihina og, “Is ikagna buihia.” Asa gweyi sen Pitana ninga nai pitigifu ahpena.
7 E eis que sobreveio o anjo do Senhor, e resplandeceu uma luz na prisão; e, tocando a Pedro no lado, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Afa of lanai el ehem sihina og, “Pese lofug i afa mong lofug i laitiage.” Asa Pita gwenaig esenamba of lanai el pese sihina og, “Sa ne laputig lofug fwahalanam kam patal blu.”
8 E disse-lhe o anjo: Cinge-te e ata as tuas sandálias. E ele o fez assim. Disse-lhe mais: Lança às costas a tua capa e segue-me.
9 Asa Pita ehem patalkuiafnamba mengigim fakwegfu ahfeakana. Ehe nangunamba asa of lanai el esena ehe enaig onigina eba mango nufunam mo. Ehe enaig etitinam og eba ka itilamba nangug.
9 E, saindo, o seguia. E não sabia que era real o que estava sendo feito pelo anjo, mas cuidava que via alguma visão.
10 Afa sambaganigi kwagana ikana afa ika ming mengig lanai kwagana ikana afa ikanam ain mengig la pugunam, afa ena minamba gwesim kembig gam ikafna. Afa ena ain mengigba ehe heafa pitigiafunamba asa pugu afwambagam ahkana. Mina la mwakwalig ahkanam asa of lanai el gweyi ikagna ehem lasu ikana.
10 E, quando passaram a primeira e a segunda guarda, chegaram à porta de ferro que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e, tendo saído, percorreram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Afa sa Pita enam anwenafenam esona og, “Eba nufunam ilawo ka ati anwenafeg eba Ainiyag heafna oflanai elim ningihiagba asa kam Herotna ninga nai afa Ju el amtakwal kam ofinifini sa nanai kam flag.”
11 E Pedro, tornando a si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que o povo dos judeus esperava.
12 Afa maia ehe enam anwenafenam asa Maria Jon Makna afagna lala gam ikana. Afa kaksag el enanai yi laskuhlanam beteneaflafna.
12 E, considerando ele nisso, foi à casa de Maria, mãe de João, que tinha por sobrenome Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13 Pita ikanam mengig la ningana tige gofena. Afa Roda gafugag angwafig asa ikanam ogna mengig pigi.
13 E, batendo Pedro à porta do pátio, uma menina chamada Rode saiu a escutar.
14 Afa ehe ati Pitana mengigim higigna asa sifakalenam ehe mengig pigiegim tetinam asa kikini pese ikanam sihina og, “Pitamba ati mengig la blo go.”
14 E, conhecendo a voz de Pedro, de alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava à porta.
15 Afa ehem esogona og, “Ne moetetiofe.” Afa ehe fwina wasneinam esona og, “Eba nufunam ehe.” Afa ehe esogona og, “Amo, eba Pitana oflanai el feg.”
15 E disseram-lhe: Estás fora de ti. Mas ela afirmava que assim era. E diziam: É o seu anjo.
16 Afa Pita maisim gwese mengig la tige gofenaba asa afu mengig pigi nangunim sineminefini.
16 Mas Pedro perseverava em bater, e, quando abriram, viram-no e se espantaram.
17 Afa Pita ningana pagafenim og afwai afwai. Asa heafna mo sa Ainiyag ehem kalabus lala sulufla puguna. Afa ehe sihina og, “Sa afu Jemsafa minganag nilitem ena mo sihigon.” Asa ma fwahinim asim afui.
17 E, acenando-lhes ele com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Afa liana soldia etetiagenim hefum onigwaginim sahawagini og, “Afai, asim maia Pitamba ikag?”
18 E, sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que seria feito de Pedro.
19 Afa Herotna gafugag el Pitam yisgiafuan mas nanguni mo. Asa Herot Pitam anwasafenafuhug elim fwina fasahitigifenam afa sona og, “Sa kwaskofi!” Afa maia kwaskofinimbi asa Herot Judia fwahanam mwakwalig Sisaria la gana.
19 E, quando Herodes o procurou e o não achou, feita inquirição aos guardas, mandou-os justiçar. E, partindo da Judeia para Cesareia, ficou ali.
20 Afa Herot Tair nai Saidon nai elim olug kakagen gofena. Asa ehegel onigini ehegelni kembigim mas fane kwagana mo asa laskuhlanam ogna nangui. Ilawana mo Blastusim Herotna misog gafugag elim sihini og ma kam kwagani. Asa afunam Herotim nangunim sahini og ma olug kakagig fwahai.
20 E ele estava irritado com os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, que era o camarista do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Afa sa mungu osunam sufini fwahani asa Herot heafgelni misog elni lofug wagwagenam heafgelni misog elni sime la peganam sa ma mo sihinwagena.
21 E, num dia designado, vestindo Herodes as vestes reais, estava assentado no tribunal e lhes dirigiu a palavra.
22 Afa mungwali el ambala fwina enaig esogona og, “Enamba mango elni moamo eba heafa god ehe sihiago.”
22 E o povo exclamava: Voz de Deus, e não de homem!
23 Afa Herot ena mom sifakalena afa ehe mas Godna unehlagim fingi fena mo. Asa ikagna Ainiyagna of lanai el ehem tigenamba sa gihenam afa petu atagim ahagawaginimbi asa lahana.
23 No mesmo instante, feriu-o o anjo do Senhor, porque não deu glória a Deus; e, comido de bichos, expirou.
24 Afa Godna mo pugu wasneinam asa fafokaminefna.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Afa Barnabas i Sol i Jerusalem la gafugag awugafenam afa Jon Makim ahsulflanam Antiok kembig gam asa pese afuna.
25 E Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.