Atos 11
Amanab NT (AMN_ANA) vs NVT
1 Kanog fwatieg el i afa Judia nai patalfuiag el i higini, maia afwambanai el Godna mo ati flini.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Maia Pita ika Jerusalem gam pugunamba patalfuiag el kokohiawagig nihem patalfuna asa ehem fenagini og,
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 “Enag el mas kokohiawagig nihem patalfug mo afa ne heafgelni lala nef fukog waneg. Nofeka enaig ese.”
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Asa Pita wahigi sihini mungwali mangwal sa ehem puguna.
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 Afa enaig esona og, “Ka Jopa la gafnamba beteneaufna asa ka mangwalim itila lofug nanguna. Asa ka nangugba ofenai lofug kwania fufugihiag afa ofim mo fwahagim sa pe blog ka nai yi muhla gofena.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Afa ka nangunamba haig haig sis i wutlai i afa twafig i saiye afogoafna.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Afa ka higinamba God kam sihina og, ‘Pita buihianam sisba sonaba sa kwagnefe.’
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 Afa ka wahigi sihina og, ‘Ainiyag, amo ka mas ese. Ena kwegig sisba mas kana mengig la feg mo.’
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 Afa God kam pese sihina og, ‘Mangwal sa God sihig eba suialag asa nofeka enam oniginam kwegim.’
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Sambaga mungu nagim gwenaig esenam asa lofug pese of gam fukokana.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 Gwenana sambaga mungu Sisaria lanai elim ka nangum ningitiginimbi asa ambe lala apukena.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Afa Godna Sungwabug kam enaig sihifena og, ‘Nofeka afuiagim oksi.’ Afa hwag enwesog la gohug nilite ka wanig augim afa Korniliusna lala wani saiyeg afug.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Ehe kagelim sihini mangwal sa ehem puguna. Eba Godna of lanai el heafna lala la nangunamba afa ehem enaig sihifena og, ‘Asa elim Jopa gam ningitigiba sa afu Saimonim wanig ambe afa ming unehlagba Pita.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 Afa ehe nem mo flifu faifi asa God nem gwena lala naim lambfe.’
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 Afa autunam Godna Sungwabug pe blo bigelim puguni afa enanam ka mo sihi gofenaba gwenaig esena ehegelim gafa puguni.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Afa ka onigig ilawana Ainiyag esona og, ‘Jon buna bula elim laitig afa God heafna Sungwabugni bula nengelim laitig.’
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Afa maia big Sisas Krais Ainiyagim oniginimbi asa God bigim heafna Sungwabug faig. Asa gwenaig afwambanai elim esenigbi sa ambala pugug eba God ehe gafugafeg. Enaig esegba na sa ka mas Godna gafugagim kwei.”
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Afa ena mo higinim mas Pitam fenagini mo eba Godna unehlagim mungu fingi finim afa esogona og, “Ei eba nufunam, God afwambanai elim gafa minaba ambafenig asa ma ehegel olug waike finim nofkena fli.”
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Ilawanam Stivenim maia tigi fatinimbi Ainiyagna el kinig flinim afa ika Fonisia, Saiprus, afa Antiok kembig embem ahkawag minefena. Enanai yi Sisasna mo Ju elim mungu sihigoni.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Afa minganag Saiprus nai afa Sairini nai el Antiok gam afunam afa afwambanai elim gafa Sisas Ainiyag suialag mo sihigoni.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Afa Ainiyagna kigmog ehegelim gohonimbi asa kaksag el olug waikefinim Ainiyagim onigini.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Afa Jerusalem lanai sios ena mom higinim asa Barnabasim Antiok gam ningihini.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Afa ehe pugunam nangwagna maia God ehegelim suialafe hiagenamba asa ehe sifakalena. Ehe suialag onigig faini og ma mungwali Ainiyagim fwina wasnei kehli ufufi.
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 Eheba suialag el ehena olug onigig fwina wasneina afa Godna Sungwabug ehem ihlafenagena asa kaksag el Ainiyagna el apukena.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Asa Barnabas Tarsus gam Solim nangwagim ikana.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 Afa ika pugunam yisginam asa sulfla Antiok gam wani blunam mungwa yia la hawagena. Afa maia sios el laskuhlafenamba asa kaksag elim ogfufenug ahfena. Ilawana nemug ena kembig la Ainiyag elim unehlag flini Kristen.
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Enanam minganag Godna mo fli sihiule el Jerusalemim fwahinim afa Antiok gam ambena.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Afa sonag el nai mungu eba Agabus. Ehe Godna Sungwabugni wasnei gohonam asa ena mo sihina og nengigim kwania bini mungwali bite pugufe. (Enamba maia Klodius Rom lanai misog el gofenamba asa enaig puguna.)
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Ainiyagna el ena mo higinim asa ati onigini Judia nai Kristenim gwena ihla kwaganifi.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Gwenaig esini Barnabas mi Sol mi kig faigonam ningitigini asa enag kig uku Juda nai sios saglag elim ahfaina.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.