João 9

Yanesha' NT (AME_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 All oñen Jesúspaʼ allña entnoman puesheñarr yacma aporoʼyet̃. Ñeñt̃ña aporoʼyet̃paʼ att̃a eñalletña.
1 Caminhando, viu Jesus um cego de nascença.
2 Pueyochreshaʼñapaʼ allent̃a aʼp̃t̃oʼchet: —Maestro, ¿eseshaʼtña ochñaʼtats ñatoʼ ña amapaʼ pamoʼmteʼt̃eʼ ñeñt̃oʼmar eñalletaña atet̃ aporoʼyet̃?
2 Os seus discípulos indagaram dele: Mestre, quem pecou, este homem ou seus pais, para que nascesse cego?
3 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet: —Amacaʼye poʼchñarot̃eyaye amaʼt ñam̃a pamoʼmteʼ; ñeñt̃paʼ añecopña allochñapaʼ oʼch norrtatoñ Yompor poʼpartsoña ñesho.
3 Jesus respondeu: Nem este pecou nem seus pais, mas é necessário que nele se manifestem as obras de Deus.
4 Ñeñt̃ poctetsa oʼch norrtatoñ poʼpartsoña ñeñt̃ nellsenseʼ t̃ayepaʼtñapaʼ puetarmeñ. Ñerraʼm oʼch checmetenpaʼ amach eshcayeʼ yetaruaso.
4 Enquanto for dia, cumpre-me terminar as obras daquele que me enviou. Virá a noite, na qual já ninguém pode trabalhar.
5 T̃ayepaʼtña añe patsroʼtsenmeñenpaʼ na ñeñt̃en aʼpuetarsam̃peneʼ acheñeneshaʼ poct̃ap̃ña añe patsro.
5 Por isso, enquanto estou no mundo, sou a luz do mundo.
6 Allempoña atet̃ otuapaʼ allent̃a aʼc̈honan paʼsnom patso oʼ aʼc̈hac̈haʼtach. Ñeñt̃ña c̈hac̈haʼteʼpaʼ alloña aʼyaclleʼchanña aporoʼyet̃.
6 Dito isso, cuspiu no chão, fez um pouco de lodo com a saliva e com o lodo ungiu os olhos do cego.
7 Oʼña aʼyaclleʼchuepaʼ atet̃ och: —T̃eʼpaʼ orrap̃ oño all apcoʼsat̃tataret̃o ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Siloés. Allchaʼ peʼpaclleʼcha. (Ñehua, añcaʼye otenetña Siloés ñeñt̃ oñ ahuaʼñaret̃.) Ñañapaʼ allent̃a ahuoʼ oño allchaʼ eʼpaclleʼchenaʼ. Eʼpaclleʼchuatsapaʼ eʼñe errtsapaʼ allent̃epaʼtchaʼ cohuenterraña paʼclleʼ eʼñe cohuen enterra.
7 Depois lhe disse: Vai, lava-te na piscina de Siloé {esta palavra significa emissário}. O cego foi, lavou-se e voltou vendo.
8 Pamoʼtseshaʼña ñam̃a poʼpoñec̈hno acheñ ñeñt̃ eʼñe chemeʼteneʼ all allempo enamaren quelle, ñetñapaʼ atet̃ otyeset: —Añpaʼ ¿amaʼt añeyayeña ñeñt̃ anorrtseʼt̃ ñeñt̃ enamareʼtatseʼt̃ quelle?
8 Então os vizinhos e aqueles que antes o tinham visto mendigar perguntavam: Não é este aquele que, sentado, mendigava?
9 Patantarr acheñeneshaʼpaʼ atet̃ otyenet: —Ñeñt̃caʼye. Poʼpotantañec̈hnopaʼ atet̃ otyenet: —Amacaʼye ñeñt̃eyaye, att̃acaʼ ñeñt̃emaʼt̃tena. Aporoʼyet̃ñapaʼ atet̃ otanet: —Napaʼ ñeñt̃encaʼye.
9 Respondiam alguns: É ele. Outros contestavam: De nenhum modo, é um parecido com ele. Ele, porém, dizia: Sou eu mesmo.
10 Ñetñapaʼ atet̃ otyeset: —¿Errot̃enot̃eʼtña oʼ pecuerr?
10 Perguntaram-lhe, então: Como te foram abertos os olhos?
11 Ñañapaʼ atet̃ oterraneterr: —Añ yacmar ñeñt̃ otenet Jesús ñacaʼye aʼc̈hac̈haʼteʼña paʼsnomo patspaʼ allocaʼyeña aʼyaclleʼchen. Allempoñapaʼ oten nepaclleʼchenepaʼtoʼ oño Siloéso. Nañapaʼ allña neʼpaclleʼchenaʼ. Eʼñe eʼpaclleʼchuatsanpaʼ allent̃epaʼtchaʼ necuerr.
11 Respondeu ele: Aquele homem que se chama Jesus fez lodo, ungiu-me os olhos e disse-me: Vai à piscina de Siloé e lava-te. Fui, lavei-me e vejo.
12 Ñetñapaʼ alla otereterr: —¿Erroʼtsenaʼtña ñeñt̃ yacmar? Ñañapaʼ ot: —Taʼm, amacaʼye neñoteñe.
12 Interrogaram-no: Onde está esse homem? Respondeu: Não o sei.
13 Allempoña ñeñt̃ poroʼyeʼchatseʼt̃paʼ anmet alloʼtsen fariseoneshaʼ.
13 Levaram então o que fora cego aos fariseus.
14 Ñehua, allempo aʼc̈hac̈haʼtan Jesús paʼsnomo pats allo aʼyaclleʼchan aporoʼyet̃ ñeñt̃ cohuaterreʼ allempopaʼ añ yet̃ro allempo amesenet.
14 Ora, era sábado quando Jesus fez o lodo e lhe abriu os olhos.
15 Fariseoneshaʼñapaʼ ello alla otereterr: —¿Errot̃enot̃eʼtña oʼ cohuaterrpet? Ñañapaʼ atet̃ otosanet: —Añocaʼye aʼyaclleʼcherrnet senmatso ñeñt̃ aʼc̈hac̈haʼtaret̃ epuet pats oʼña neʼpaclleʼcherrapaʼ allent̃a necuerr.
15 Os fariseus indagaram dele novamente de que modo ficara vendo. Respondeu-lhes: Pôs-me lodo nos olhos, lavei-me e vejo.
16 Patantarrña fariseoneshaʼpaʼ atet̃ otyeset: —Ñeñt̃ yacmarpaʼ amat̃eʼcaʼye Partseshot̃eyeʼ huapo ñeñt̃oʼmar ama esoyeʼ entenanoña ñeñt̃ anaret̃ pat̃err yet̃ allempocma yamesen. Poʼpotantaññapaʼ atet̃ otyeset: —Taʼ, elloña ñerraʼm ochñat̃ acheñ amat̃eʼ errot̃enot̃ orrtatonayeña partsoteñets. Att̃oña eʼñe all ellopaʼtetstatet poct̃ap̃ña ñocop.
16 Diziam alguns dos fariseus: Este homem não é o enviado de Deus, pois não guarda sábado. Outros replicavam: Como pode um pecador fazer tais prodígios? E havia desacordo entre eles.
17 Ellopaʼ alla otereterr ñeñt̃ poroʼyeʼchatseʼt̃: —¿Errot̃enaʼt p̃otenña p̃a añecop ñeñt̃ oʼ cohuaterrep̃? Ñañapaʼ atet̃ ot: —Ñapaʼ ñeñt̃caʼye aʼm̃teneʼ Yompor poʼñoñ.
17 Perguntaram ainda ao cego: Que dizes tu daquele que te abriu os olhos? É um profeta, respondeu ele.
18 Judioneshaʼñapaʼ atet̃ otyeset: —Ñapaʼ amacaʼye poʼñoc̈h aporoʼyet̃eyaye, eʼñecaʼye cohuen entena. Allempoñapaʼ c̈horeʼtoñet pamoʼmteʼ ñeñt̃ oʼ cohuerr.
18 Mas os judeus não quiseram admitir que aquele homem tivesse sido cego e que tivesse recobrado a vista, até que chamaram seus pais.
19 Ñetñapaʼ atet̃ otapoñet pamoʼmteʼ: —Añpaʼ ¿añeʼtña sacñeʼt̃er ñeñt̃ sotyeseʼt̃ ahuoʼ eñalletaña sacñeʼt̃er aporoʼyet̃? T̃eʼñapaʼ ¿errot̃enot̃eʼtña oʼ cohuerr?
19 E os interrogaram: É este o vosso filho? Afirmais que ele nasceu cego? Pois como é que agora vê?
20 Pamoʼmteʼñapaʼ atet̃ otosanet: —Poʼñoc̈h añcaʼyeña yacñeʼt̃er ñeñt̃ att̃a eñalletatsa aporoʼyet̃.
20 Seus pais responderam: Sabemos que este é o nosso filho e que nasceu cego.
21 Att̃o oʼ cohuerrpaʼ yapaʼ amacaʼyeña yeñoteñe. Taʼ, eseshaʼt̃eʼ oʼ cohuater, yapaʼ ama yeñoteñe. Saʼp̃t̃oʼch eʼñe ña, ñapaʼ oʼcaʼye att̃a poʼnapen, ñot̃achcaʼye eñora. Judioneshaʼña allempopaʼ atet̃ otyeset: —Poʼñoc̈hepaʼtcaʼye aporoʼyet̃ oʼ cohuerr.
21 Mas não sabemos como agora ficou vendo, nem quem lhe abriu os olhos. Perguntai-o a ele. Tem idade. Que ele mesmo explique.
22 Ñehua, pamoʼmteʼ atet̃ otanet t̃arroʼmar ñetpaʼ mechaʼteñet judioneshaʼ. Ñehua, judioneshaʼ ñetpaʼ atet̃ aʼpoctatenet ñerraʼm eseshaʼ otets: Jesúspaʼ ñeñt̃caʼye Cristotets, ñeñt̃ña atet̃ otetspaʼ oʼch mueñoʼchet ñet poʼprahuot̃.
22 Seus pais disseram isso porque temiam os judeus, pois os judeus tinham ameaçado expulsar da sinagoga todo aquele que reconhecesse Jesus como o Cristo.
23 Ñeñt̃oʼmarña pamoʼmteʼpaʼ atet̃ otanet: —Ñapaʼ oʼcaʼye att̃a poʼnapen, ñot̃achcaʼye eñora.
23 Por isso é que seus pais responderam: Ele tem idade, perguntai-lho.
24 Puepocheñopaʼ alla c̈horeʼtereterr ñeñt̃ poroʼyeʼchatseʼt̃ atet̃ otapet: —T̃eʼ p̃apaʼ oʼch pecohuentaterrñañ Yompor. Yapaʼ yeñoteñ añ yacmapaʼ atarrcaʼye ochñat̃.
24 Tornaram a chamar o homem que fora cego, dizendo-lhe: Dá glória a Deus! Nós sabemos que este homem é pecador.
25 Ñañapaʼ atet̃ oterraneterr: —Taʼ, ñatoʼ ochñat̃eñt̃eʼ napaʼ ama neñoteñe. Napaʼ añacaʼye neñoten napaʼ aporoʼyet̃en t̃eʼñapaʼ oʼ cohuen necuerr.
25 Disse-lhes ele: Se esse homem é pecador, não o sei... Sei apenas isto: sendo eu antes cego, agora vejo.
26 Ñetñapaʼ alla otereterr: —¿Errot̃eʼtña perrep̃? ¿Errot̃enot̃eʼtña oʼ cohuaterrep̃?
26 Perguntaram-lhe ainda uma vez: Que foi que ele te fez? Como te abriu os olhos?
27 Ñañapaʼ oterraneterr: —Amaʼtña napaʼ oʼcaʼye notuas sañapaʼ areʼtña señoteñe. ¿Esoʼmareʼtña semneñ oʼch alla noterrserr? Ñatoʼ ¿añecopt̃eʼ semneñ oʼch yochreshaʼtasa sam̃a?
27 Respondeu-lhes: Eu já vo-lo disse e não me destes ouvidos. Por que quereis tornar a ouvir? Quereis vós, porventura, tornar-vos também seus discípulos?...
28 Ñetña allent̃a otnareʼchetpaʼ atet̃ otereterr: —P̃apaʼ pueyochreshaʼ penep̃ ñeñt̃ yacmar, yañapaʼ Moiséscaʼye pueyochreshay.
28 Então eles o cobriram de injúrias e lhe disseram: Tu que és discípulo dele! Nós somos discípulos de Moisés.
29 Yapaʼ yeñoteñ Paretspaʼ eñoranaʼtana Moisés, t̃arraña ñeñt̃ yacmarpaʼ ama yeñoteñe errot̃t̃eʼña huapa.
29 Sabemos que Deus falou a Moisés, mas deste não sabemos de onde ele é.
30 Ñeñt̃ poroʼyeʼchatseʼt̃paʼ atet̃ oterraneterr: —Errot̃enot̃uacaʼye ama señoteñet̃eʼña errot̃t̃eʼ huapaña amaʼt napaʼ oʼcaʼye eʼñe cohuen cohuaterren.
30 Respondeu aquele homem: O que é de admirar em tudo isso é que não saibais de onde ele é, e entretanto ele me abriu os olhos.
31 Yapaʼ yeñoteñ ñeñt̃ ochñat̃ acheñpaʼ amacaʼye eʼm̃ñoteñe Yompor, t̃arraña ñerraʼm ya yem̃chaʼnaʼteñot̃ Yompor atet̃ yepena ñeñt̃ muenen ñapaʼ c̈hocmach eʼm̃ñoteney.
31 Sabemos, porém, que Deus não ouve a pecadores, mas atende a quem lhe presta culto e faz a sua vontade.
32 Ya amaʼt ahuat̃apaʼ ama yeʼmareña eseshaʼpaʼ oʼ cohuaterranña ñeñt̃ att̃a eñalletña aporoʼyet̃.
32 Jamais se ouviu dizer que alguém tenha aberto os olhos a um cego de nascença.
33 Ñerraʼm ñapaʼ ama Yomporeshot̃ huapañe amat̃eʼ errot̃enot̃ cohuaterrnoñe.
33 Se esse homem não fosse de Deus, não poderia fazer nada.
34 Ñetñapaʼ alla otereterr: —P̃apaʼ peʼñalleta eʼñe ochñartsot̃. T̃eʼñapaʼ c̈ha pemneñ oʼch peyc̈hatey ya. Allent̃a mueñoʼchet eʼñe ñet poʼprahuot̃.
34 Responderam-lhe eles: Tu nasceste todo em pecado e nos ensinas?... E expulsaram-no.
35 Jesúsñapaʼ oʼ eʼmareʼch ñeñt̃ aporoʼyet̃tatseʼt̃paʼ oʼ mueñoʼchet. Allempoña enter Jesúspaʼ atet̃ oter: —¿P̃ameʼñeñaʼt ñeñt̃ Yompor Puechemer?
35 Jesus soube que o tinham expulsado e, havendo-o encontrado, perguntou-lhe: Crês no Filho do Homem?
36 Ñañapaʼ atet̃ och: —Ayochreshat̃e, ¿eseshaʼtña ñeñt̃ Yompor Puechemer ñeñt̃chaʼ nameʼña?
36 Respondeu ele: Quem é ele, Senhor, para que eu creia nele?
37 Jesúsñapaʼ atet̃ otererr: —Ñeñt̃ pecuen, ñeñt̃en atet̃ p̃oteneʼ, nacaʼye.
37 Disse-lhe Jesus: Tu o vês, é o mesmo que fala contigo!
38 Ñañapaʼ allent̃a concorpa ñeshopaʼ atet̃ otererr: —Nameʼñerrp̃ach Partseshachaʼ.
38 Creio, Senhor, disse ele. E, prostrando-se, o adorou.
39 Jesúsñapaʼ alla oterrerr: —Napaʼ añecopña nohuapa arr patsro allochñapaʼ att̃och acraret̃terra acheñeneshaʼ errot̃enchaʼ nentyesanet, allochñapaʼ ñeñt̃ ama entetsopaʼ oʼch eʼñe cohuen enterra. Ñeñt̃ña entetsañpaʼ oʼch alla aporoʼyet̃terra. Ñeñt̃paʼ añ tomaʼntata, ñeñt̃ atarr ochñat̃ entetsa ñerraʼm ameʼñerrana Jesús, ñetpaʼ c̈herranetchaʼ Yompor poʼcohuenña pueyoc̈hreto. Ñeñt̃ña ama ochñat̃eyeʼ entetsañe ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ amach ameʼñereto Jesús, ñetñapaʼ amach c̈herraneto Yompor poʼcohuenña pueyoc̈hreto.
39 Jesus então disse: Vim a este mundo para fazer uma discriminação: os que não vêem vejam, e os que vêem se tornem cegos.
40 Patantaʼtetsña fariseoneshaʼ ñeñt̃ allameʼttsoʼtsaʼyenet ñesho, ñetñapaʼ eʼmueñet ñeñt̃ atet̃ oten Jesús. Ñetpaʼ atet̃ ochet: —Taʼm yapaʼ ¿amat̃eʼ aporoʼyet̃eyeʼ pentenye?
40 Alguns dos fariseus, que estavam com ele, ouviram-no e perguntaram-lhe: Também nós somos, acaso, cegos?...
41 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet: —Ñerraʼm poʼñoc̈h sa aporoʼyet̃ sentenañ amat̃eʼ eñallmeñeña soʼchñar. T̃arraña sapaʼ atet̃ soten, sapaʼ añoʼ aporoʼyet̃eyayso, eʼñoʼ cohuen secuen, ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch notas, soʼchñarpaʼ c̈hocma eñall.
41 Respondeu-lhes Jesus: Se fôsseis cegos, não teríeis pecado, mas agora pretendeis ver, e o vosso pecado subsiste.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.