João 9
Yanesha' NT (AME_TBL) vs ARIB
1 All oñen Jesúspaʼ allña entnoman puesheñarr yacma aporoʼyet̃. Ñeñt̃ña aporoʼyet̃paʼ att̃a eñalletña.
1 E passando Jesus, viu um homem cego de nascença.
2 Pueyochreshaʼñapaʼ allent̃a aʼp̃t̃oʼchet: —Maestro, ¿eseshaʼtña ochñaʼtats ñatoʼ ña amapaʼ pamoʼmteʼt̃eʼ ñeñt̃oʼmar eñalletaña atet̃ aporoʼyet̃?
2 Perguntaram-lhe os seus discípulos: Rabi, quem pecou, este ou seus pais, para que nascesse cego?
3 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet: —Amacaʼye poʼchñarot̃eyaye amaʼt ñam̃a pamoʼmteʼ; ñeñt̃paʼ añecopña allochñapaʼ oʼch norrtatoñ Yompor poʼpartsoña ñesho.
3 Respondeu Jesus: Nem ele pecou nem seus pais; mas foi para que nele se manifestem as obras de Deus.
4 Ñeñt̃ poctetsa oʼch norrtatoñ poʼpartsoña ñeñt̃ nellsenseʼ t̃ayepaʼtñapaʼ puetarmeñ. Ñerraʼm oʼch checmetenpaʼ amach eshcayeʼ yetaruaso.
4 Importa que façamos as obras daquele que me enviou, enquanto é dia; vem a noite, quando ninguém pode trabalhar.
5 T̃ayepaʼtña añe patsroʼtsenmeñenpaʼ na ñeñt̃en aʼpuetarsam̃peneʼ acheñeneshaʼ poct̃ap̃ña añe patsro.
5 Enquanto estou no mundo, sou a luz do mundo.
6 Allempoña atet̃ otuapaʼ allent̃a aʼc̈honan paʼsnom patso oʼ aʼc̈hac̈haʼtach. Ñeñt̃ña c̈hac̈haʼteʼpaʼ alloña aʼyaclleʼchanña aporoʼyet̃.
6 Dito isto, cuspiu no chão e com a saliva fez lodo, e untou com lodo os olhos do cego,
7 Oʼña aʼyaclleʼchuepaʼ atet̃ och: —T̃eʼpaʼ orrap̃ oño all apcoʼsat̃tataret̃o ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Siloés. Allchaʼ peʼpaclleʼcha. (Ñehua, añcaʼye otenetña Siloés ñeñt̃ oñ ahuaʼñaret̃.) Ñañapaʼ allent̃a ahuoʼ oño allchaʼ eʼpaclleʼchenaʼ. Eʼpaclleʼchuatsapaʼ eʼñe errtsapaʼ allent̃epaʼtchaʼ cohuenterraña paʼclleʼ eʼñe cohuen enterra.
7 e disse-lhe: Vai, lava-te no tanque de Siloé {que significa Enviado}. E ele foi, lavou-se, e voltou vendo.
8 Pamoʼtseshaʼña ñam̃a poʼpoñec̈hno acheñ ñeñt̃ eʼñe chemeʼteneʼ all allempo enamaren quelle, ñetñapaʼ atet̃ otyeset: —Añpaʼ ¿amaʼt añeyayeña ñeñt̃ anorrtseʼt̃ ñeñt̃ enamareʼtatseʼt̃ quelle?
8 Então os vizinhos e aqueles que antes o tinham visto, quando mendigo, perguntavam: Não é este o mesmo que se sentava a mendigar?
9 Patantarr acheñeneshaʼpaʼ atet̃ otyenet: —Ñeñt̃caʼye. Poʼpotantañec̈hnopaʼ atet̃ otyenet: —Amacaʼye ñeñt̃eyaye, att̃acaʼ ñeñt̃emaʼt̃tena. Aporoʼyet̃ñapaʼ atet̃ otanet: —Napaʼ ñeñt̃encaʼye.
9 Uns diziam: É ele. E outros: Não é, mas se parece com ele. Ele dizia: Sou eu.
10 Ñetñapaʼ atet̃ otyeset: —¿Errot̃enot̃eʼtña oʼ pecuerr?
10 Perguntaram-lhe, pois: Como se te abriram os olhos?
11 Ñañapaʼ atet̃ oterraneterr: —Añ yacmar ñeñt̃ otenet Jesús ñacaʼye aʼc̈hac̈haʼteʼña paʼsnomo patspaʼ allocaʼyeña aʼyaclleʼchen. Allempoñapaʼ oten nepaclleʼchenepaʼtoʼ oño Siloéso. Nañapaʼ allña neʼpaclleʼchenaʼ. Eʼñe eʼpaclleʼchuatsanpaʼ allent̃epaʼtchaʼ necuerr.
11 Respondeu ele: O homem que se chama Jesus fez lodo, untou-me os olhos, e disse-me: Vai a Siloé e lava-te. Fui, pois, lavei-me, e fiquei vendo.
12 Ñetñapaʼ alla otereterr: —¿Erroʼtsenaʼtña ñeñt̃ yacmar? Ñañapaʼ ot: —Taʼm, amacaʼye neñoteñe.
12 E perguntaram-lhe: Onde está ele? Respondeu: Não sei.
13 Allempoña ñeñt̃ poroʼyeʼchatseʼt̃paʼ anmet alloʼtsen fariseoneshaʼ.
13 Levaram aos fariseus o que fora cego.
14 Ñehua, allempo aʼc̈hac̈haʼtan Jesús paʼsnomo pats allo aʼyaclleʼchan aporoʼyet̃ ñeñt̃ cohuaterreʼ allempopaʼ añ yet̃ro allempo amesenet.
14 Ora, era sábado o dia em que Jesus fez o lodo e lhe abriu os olhos.
15 Fariseoneshaʼñapaʼ ello alla otereterr: —¿Errot̃enot̃eʼtña oʼ cohuaterrpet? Ñañapaʼ atet̃ otosanet: —Añocaʼye aʼyaclleʼcherrnet senmatso ñeñt̃ aʼc̈hac̈haʼtaret̃ epuet pats oʼña neʼpaclleʼcherrapaʼ allent̃a necuerr.
15 Então os fariseus também se puseram a perguntar-lhe como recebera a vista. Respondeu-lhes ele: Pôs-me lodo sobre os olhos, lavei-me e vejo.
16 Patantarrña fariseoneshaʼpaʼ atet̃ otyeset: —Ñeñt̃ yacmarpaʼ amat̃eʼcaʼye Partseshot̃eyeʼ huapo ñeñt̃oʼmar ama esoyeʼ entenanoña ñeñt̃ anaret̃ pat̃err yet̃ allempocma yamesen. Poʼpotantaññapaʼ atet̃ otyeset: —Taʼ, elloña ñerraʼm ochñat̃ acheñ amat̃eʼ errot̃enot̃ orrtatonayeña partsoteñets. Att̃oña eʼñe all ellopaʼtetstatet poct̃ap̃ña ñocop.
16 Por isso alguns dos fariseus diziam: Este homem não é de Deus; pois não guarda o sábado. Diziam outros: Como pode um homem pecador fazer tais sinais? E havia dissensão entre eles.
17 Ellopaʼ alla otereterr ñeñt̃ poroʼyeʼchatseʼt̃: —¿Errot̃enaʼt p̃otenña p̃a añecop ñeñt̃ oʼ cohuaterrep̃? Ñañapaʼ atet̃ ot: —Ñapaʼ ñeñt̃caʼye aʼm̃teneʼ Yompor poʼñoñ.
17 Tornaram, pois, a perguntar ao cego: Que dizes tu a respeito dele, visto que te abriu os olhos? E ele respondeu: É profeta.
18 Judioneshaʼñapaʼ atet̃ otyeset: —Ñapaʼ amacaʼye poʼñoc̈h aporoʼyet̃eyaye, eʼñecaʼye cohuen entena. Allempoñapaʼ c̈horeʼtoñet pamoʼmteʼ ñeñt̃ oʼ cohuerr.
18 Os judeus, porém, não acreditaram que ele tivesse sido cego e recebido a vista, enquanto não chamaram os pais do que fora curado,
19 Ñetñapaʼ atet̃ otapoñet pamoʼmteʼ: —Añpaʼ ¿añeʼtña sacñeʼt̃er ñeñt̃ sotyeseʼt̃ ahuoʼ eñalletaña sacñeʼt̃er aporoʼyet̃? T̃eʼñapaʼ ¿errot̃enot̃eʼtña oʼ cohuerr?
19 e lhes perguntaram: É este o vosso filho, que dizeis ter nascido cego? Como, pois, vê agora?
20 Pamoʼmteʼñapaʼ atet̃ otosanet: —Poʼñoc̈h añcaʼyeña yacñeʼt̃er ñeñt̃ att̃a eñalletatsa aporoʼyet̃.
20 Responderam seus pais: Sabemos que este é o nosso filho, e que nasceu cego;
21 Att̃o oʼ cohuerrpaʼ yapaʼ amacaʼyeña yeñoteñe. Taʼ, eseshaʼt̃eʼ oʼ cohuater, yapaʼ ama yeñoteñe. Saʼp̃t̃oʼch eʼñe ña, ñapaʼ oʼcaʼye att̃a poʼnapen, ñot̃achcaʼye eñora. Judioneshaʼña allempopaʼ atet̃ otyeset: —Poʼñoc̈hepaʼtcaʼye aporoʼyet̃ oʼ cohuerr.
21 mas como agora vê, não sabemos; ou quem lhe abriu os olhos, nós não sabemos; perguntai a ele mesmo; tem idade; ele falará por si mesmo.
22 Ñehua, pamoʼmteʼ atet̃ otanet t̃arroʼmar ñetpaʼ mechaʼteñet judioneshaʼ. Ñehua, judioneshaʼ ñetpaʼ atet̃ aʼpoctatenet ñerraʼm eseshaʼ otets: Jesúspaʼ ñeñt̃caʼye Cristotets, ñeñt̃ña atet̃ otetspaʼ oʼch mueñoʼchet ñet poʼprahuot̃.
22 Isso disseram seus pais, porque temiam os judeus, porquanto já tinham estes combinado que se alguém confessasse ser Jesus o Cristo, fosse expulso da sinagoga.
23 Ñeñt̃oʼmarña pamoʼmteʼpaʼ atet̃ otanet: —Ñapaʼ oʼcaʼye att̃a poʼnapen, ñot̃achcaʼye eñora.
23 Por isso é que seus pais disseram: Tem idade, perguntai-lho a ele mesmo.
24 Puepocheñopaʼ alla c̈horeʼtereterr ñeñt̃ poroʼyeʼchatseʼt̃ atet̃ otapet: —T̃eʼ p̃apaʼ oʼch pecohuentaterrñañ Yompor. Yapaʼ yeñoteñ añ yacmapaʼ atarrcaʼye ochñat̃.
24 Então chamaram pela segunda vez o homem que fora cego, e lhe disseram: Dá glória a Deus; nós sabemos que esse homem é pecador.
25 Ñañapaʼ atet̃ oterraneterr: —Taʼ, ñatoʼ ochñat̃eñt̃eʼ napaʼ ama neñoteñe. Napaʼ añacaʼye neñoten napaʼ aporoʼyet̃en t̃eʼñapaʼ oʼ cohuen necuerr.
25 Respondeu ele: Se é pecador, não sei; uma coisa sei: eu era cego, e agora vejo.
26 Ñetñapaʼ alla otereterr: —¿Errot̃eʼtña perrep̃? ¿Errot̃enot̃eʼtña oʼ cohuaterrep̃?
26 Perguntaram-lhe pois: Que foi que te fez? Como te abriu os olhos?
27 Ñañapaʼ oterraneterr: —Amaʼtña napaʼ oʼcaʼye notuas sañapaʼ areʼtña señoteñe. ¿Esoʼmareʼtña semneñ oʼch alla noterrserr? Ñatoʼ ¿añecopt̃eʼ semneñ oʼch yochreshaʼtasa sam̃a?
27 Respondeu-lhes: Já vo-lo disse, e não atendestes; para que o quereis tornar a ouvir? Acaso também vós quereis tornar-vos discípulos dele?
28 Ñetña allent̃a otnareʼchetpaʼ atet̃ otereterr: —P̃apaʼ pueyochreshaʼ penep̃ ñeñt̃ yacmar, yañapaʼ Moiséscaʼye pueyochreshay.
28 Então o injuriaram, e disseram: Discípulo dele és tu; nós porém, somos discípulos de Moisés.
29 Yapaʼ yeñoteñ Paretspaʼ eñoranaʼtana Moisés, t̃arraña ñeñt̃ yacmarpaʼ ama yeñoteñe errot̃t̃eʼña huapa.
29 Sabemos que Deus falou a Moisés; mas quanto a este, não sabemos donde é.
30 Ñeñt̃ poroʼyeʼchatseʼt̃paʼ atet̃ oterraneterr: —Errot̃enot̃uacaʼye ama señoteñet̃eʼña errot̃t̃eʼ huapaña amaʼt napaʼ oʼcaʼye eʼñe cohuen cohuaterren.
30 Respondeu-lhes o homem: Nisto, pois, está a maravilha: não sabeis donde ele é, e entretanto ele me abriu os olhos;
31 Yapaʼ yeñoteñ ñeñt̃ ochñat̃ acheñpaʼ amacaʼye eʼm̃ñoteñe Yompor, t̃arraña ñerraʼm ya yem̃chaʼnaʼteñot̃ Yompor atet̃ yepena ñeñt̃ muenen ñapaʼ c̈hocmach eʼm̃ñoteney.
31 sabemos que Deus não ouve a pecadores; mas, se alguém for temente a Deus, e fizer a sua vontade, a esse ele ouve.
32 Ya amaʼt ahuat̃apaʼ ama yeʼmareña eseshaʼpaʼ oʼ cohuaterranña ñeñt̃ att̃a eñalletña aporoʼyet̃.
32 Desde o princípio do mundo nunca se ouviu que alguém abrisse os olhos a um cego de nascença.
33 Ñerraʼm ñapaʼ ama Yomporeshot̃ huapañe amat̃eʼ errot̃enot̃ cohuaterrnoñe.
33 Se este não fosse de Deus, nada poderia fazer.
34 Ñetñapaʼ alla otereterr: —P̃apaʼ peʼñalleta eʼñe ochñartsot̃. T̃eʼñapaʼ c̈ha pemneñ oʼch peyc̈hatey ya. Allent̃a mueñoʼchet eʼñe ñet poʼprahuot̃.
34 Replicaram-lhe eles: Tu nasceste todo em pecados, e vens nos ensinar a nós? E expulsaram-no.
35 Jesúsñapaʼ oʼ eʼmareʼch ñeñt̃ aporoʼyet̃tatseʼt̃paʼ oʼ mueñoʼchet. Allempoña enter Jesúspaʼ atet̃ oter: —¿P̃ameʼñeñaʼt ñeñt̃ Yompor Puechemer?
35 Soube Jesus que o haviam expulsado; e achando-o perguntou-lhe: Crês tu no Filho do homem?
36 Ñañapaʼ atet̃ och: —Ayochreshat̃e, ¿eseshaʼtña ñeñt̃ Yompor Puechemer ñeñt̃chaʼ nameʼña?
36 Respondeu ele: Quem é, senhor, para que nele creia?
37 Jesúsñapaʼ atet̃ otererr: —Ñeñt̃ pecuen, ñeñt̃en atet̃ p̃oteneʼ, nacaʼye.
37 Disse-lhe Jesus: Já o viste, e é ele quem fala contigo.
38 Ñañapaʼ allent̃a concorpa ñeshopaʼ atet̃ otererr: —Nameʼñerrp̃ach Partseshachaʼ.
38 Disse o homem: Creio, Senhor! E o adorou.
39 Jesúsñapaʼ alla oterrerr: —Napaʼ añecopña nohuapa arr patsro allochñapaʼ att̃och acraret̃terra acheñeneshaʼ errot̃enchaʼ nentyesanet, allochñapaʼ ñeñt̃ ama entetsopaʼ oʼch eʼñe cohuen enterra. Ñeñt̃ña entetsañpaʼ oʼch alla aporoʼyet̃terra. Ñeñt̃paʼ añ tomaʼntata, ñeñt̃ atarr ochñat̃ entetsa ñerraʼm ameʼñerrana Jesús, ñetpaʼ c̈herranetchaʼ Yompor poʼcohuenña pueyoc̈hreto. Ñeñt̃ña ama ochñat̃eyeʼ entetsañe ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ amach ameʼñereto Jesús, ñetñapaʼ amach c̈herraneto Yompor poʼcohuenña pueyoc̈hreto.
39 Prosseguiu então Jesus: Eu vim a este mundo para juízo, a fim de que os que não vêem vejam, e os que vêem se tornem cegos.
40 Patantaʼtetsña fariseoneshaʼ ñeñt̃ allameʼttsoʼtsaʼyenet ñesho, ñetñapaʼ eʼmueñet ñeñt̃ atet̃ oten Jesús. Ñetpaʼ atet̃ ochet: —Taʼm yapaʼ ¿amat̃eʼ aporoʼyet̃eyeʼ pentenye?
40 Alguns fariseus que ali estavam com ele, ouvindo isso, perguntaram-lhe: Porventura somos nós também cegos?
41 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet: —Ñerraʼm poʼñoc̈h sa aporoʼyet̃ sentenañ amat̃eʼ eñallmeñeña soʼchñar. T̃arraña sapaʼ atet̃ soten, sapaʼ añoʼ aporoʼyet̃eyayso, eʼñoʼ cohuen secuen, ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch notas, soʼchñarpaʼ c̈hocma eñall.
41 Respondeu-lhes Jesus: Se fosseis cegos, não teríeis pecado; mas como agora dizeis: Nós vemos, permanece o vosso pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.