João 9
Yanesha' NT (AME_TBL) vs NTLH
1 All oñen Jesúspaʼ allña entnoman puesheñarr yacma aporoʼyet̃. Ñeñt̃ña aporoʼyet̃paʼ att̃a eñalletña.
1 Jesus ia caminhando quando viu um homem que tinha nascido cego.
2 Pueyochreshaʼñapaʼ allent̃a aʼp̃t̃oʼchet: —Maestro, ¿eseshaʼtña ochñaʼtats ñatoʼ ña amapaʼ pamoʼmteʼt̃eʼ ñeñt̃oʼmar eñalletaña atet̃ aporoʼyet̃?
2 Os seus discípulos perguntaram: — Mestre, por que este homem nasceu cego? Foi por causa dos pecados dele ou por causa dos pecados dos pais dele?
3 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet: —Amacaʼye poʼchñarot̃eyaye amaʼt ñam̃a pamoʼmteʼ; ñeñt̃paʼ añecopña allochñapaʼ oʼch norrtatoñ Yompor poʼpartsoña ñesho.
3 Jesus respondeu:
4 Ñeñt̃ poctetsa oʼch norrtatoñ poʼpartsoña ñeñt̃ nellsenseʼ t̃ayepaʼtñapaʼ puetarmeñ. Ñerraʼm oʼch checmetenpaʼ amach eshcayeʼ yetaruaso.
4 Precisamos trabalhar enquanto é dia, para fazer as obras daquele que me enviou. Pois está chegando a noite, quando ninguém pode trabalhar.
5 T̃ayepaʼtña añe patsroʼtsenmeñenpaʼ na ñeñt̃en aʼpuetarsam̃peneʼ acheñeneshaʼ poct̃ap̃ña añe patsro.
5 Enquanto estou no mundo, eu sou a luz do mundo.
6 Allempoña atet̃ otuapaʼ allent̃a aʼc̈honan paʼsnom patso oʼ aʼc̈hac̈haʼtach. Ñeñt̃ña c̈hac̈haʼteʼpaʼ alloña aʼyaclleʼchanña aporoʼyet̃.
6 Depois de dizer isso, Jesus cuspiu no chão, fez um pouco de lama com a saliva, passou a lama nos olhos do cego
7 Oʼña aʼyaclleʼchuepaʼ atet̃ och: —T̃eʼpaʼ orrap̃ oño all apcoʼsat̃tataret̃o ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Siloés. Allchaʼ peʼpaclleʼcha. (Ñehua, añcaʼye otenetña Siloés ñeñt̃ oñ ahuaʼñaret̃.) Ñañapaʼ allent̃a ahuoʼ oño allchaʼ eʼpaclleʼchenaʼ. Eʼpaclleʼchuatsapaʼ eʼñe errtsapaʼ allent̃epaʼtchaʼ cohuenterraña paʼclleʼ eʼñe cohuen enterra.
7 e disse: O cego foi, lavou o rosto e voltou vendo.
8 Pamoʼtseshaʼña ñam̃a poʼpoñec̈hno acheñ ñeñt̃ eʼñe chemeʼteneʼ all allempo enamaren quelle, ñetñapaʼ atet̃ otyeset: —Añpaʼ ¿amaʼt añeyayeña ñeñt̃ anorrtseʼt̃ ñeñt̃ enamareʼtatseʼt̃ quelle?
8 Os seus vizinhos e as pessoas que costumavam vê-lo pedindo esmola perguntavam: — Não é este o homem que ficava sentado pedindo esmola?
9 Patantarr acheñeneshaʼpaʼ atet̃ otyenet: —Ñeñt̃caʼye. Poʼpotantañec̈hnopaʼ atet̃ otyenet: —Amacaʼye ñeñt̃eyaye, att̃acaʼ ñeñt̃emaʼt̃tena. Aporoʼyet̃ñapaʼ atet̃ otanet: —Napaʼ ñeñt̃encaʼye.
9 — É! — diziam alguns. — Não, não é. Mas é parecido com ele! — afirmavam outros. Porém ele dizia: — Sou eu mesmo.
10 Ñetñapaʼ atet̃ otyeset: —¿Errot̃enot̃eʼtña oʼ pecuerr?
10 — Como é que agora você pode ver? — perguntaram.
11 Ñañapaʼ atet̃ oterraneterr: —Añ yacmar ñeñt̃ otenet Jesús ñacaʼye aʼc̈hac̈haʼteʼña paʼsnomo patspaʼ allocaʼyeña aʼyaclleʼchen. Allempoñapaʼ oten nepaclleʼchenepaʼtoʼ oño Siloéso. Nañapaʼ allña neʼpaclleʼchenaʼ. Eʼñe eʼpaclleʼchuatsanpaʼ allent̃epaʼtchaʼ necuerr.
11 Ele respondeu: — O homem chamado Jesus fez um pouco de lama, passou a lama nos meus olhos e disse: “Vá ao tanque de Siloé e lave o rosto.” Então eu fui, lavei o rosto e fiquei vendo.
12 Ñetñapaʼ alla otereterr: —¿Erroʼtsenaʼtña ñeñt̃ yacmar? Ñañapaʼ ot: —Taʼm, amacaʼye neñoteñe.
12 — Onde está esse homem? — perguntaram. — Não sei! — respondeu ele.
13 Allempoña ñeñt̃ poroʼyeʼchatseʼt̃paʼ anmet alloʼtsen fariseoneshaʼ.
13 Então levaram aos fariseus o homem que havia sido cego.
14 Ñehua, allempo aʼc̈hac̈haʼtan Jesús paʼsnomo pats allo aʼyaclleʼchan aporoʼyet̃ ñeñt̃ cohuaterreʼ allempopaʼ añ yet̃ro allempo amesenet.
14 O dia em que Jesus havia feito lama e curado o homem da cegueira era um sábado.
15 Fariseoneshaʼñapaʼ ello alla otereterr: —¿Errot̃enot̃eʼtña oʼ cohuaterrpet? Ñañapaʼ atet̃ otosanet: —Añocaʼye aʼyaclleʼcherrnet senmatso ñeñt̃ aʼc̈hac̈haʼtaret̃ epuet pats oʼña neʼpaclleʼcherrapaʼ allent̃a necuerr.
15 Aí os fariseus também perguntaram como ele tinha sido curado. — Ele pôs lama nos meus olhos, eu lavei o rosto e agora estou vendo — respondeu o homem.
16 Patantarrña fariseoneshaʼpaʼ atet̃ otyeset: —Ñeñt̃ yacmarpaʼ amat̃eʼcaʼye Partseshot̃eyeʼ huapo ñeñt̃oʼmar ama esoyeʼ entenanoña ñeñt̃ anaret̃ pat̃err yet̃ allempocma yamesen. Poʼpotantaññapaʼ atet̃ otyeset: —Taʼ, elloña ñerraʼm ochñat̃ acheñ amat̃eʼ errot̃enot̃ orrtatonayeña partsoteñets. Att̃oña eʼñe all ellopaʼtetstatet poct̃ap̃ña ñocop.
16 Alguns fariseus disseram: — O homem que fez isso não é de Deus porque não respeita a E outros perguntaram: — Como pode um pecador fazer milagres tão grandes? E por causa disso houve divisão entre eles.
17 Ellopaʼ alla otereterr ñeñt̃ poroʼyeʼchatseʼt̃: —¿Errot̃enaʼt p̃otenña p̃a añecop ñeñt̃ oʼ cohuaterrep̃? Ñañapaʼ atet̃ ot: —Ñapaʼ ñeñt̃caʼye aʼm̃teneʼ Yompor poʼñoñ.
17 Então os fariseus tornaram a perguntar ao homem: — Você diz que ele curou você da cegueira. E o que é que você diz dele? — Ele é um
18 Judioneshaʼñapaʼ atet̃ otyeset: —Ñapaʼ amacaʼye poʼñoc̈h aporoʼyet̃eyaye, eʼñecaʼye cohuen entena. Allempoñapaʼ c̈horeʼtoñet pamoʼmteʼ ñeñt̃ oʼ cohuerr.
18 Os líderes judeus não acreditavam que ele tinha sido cego e que agora podia ver. Por isso chamaram os pais dele
19 Ñetñapaʼ atet̃ otapoñet pamoʼmteʼ: —Añpaʼ ¿añeʼtña sacñeʼt̃er ñeñt̃ sotyeseʼt̃ ahuoʼ eñalletaña sacñeʼt̃er aporoʼyet̃? T̃eʼñapaʼ ¿errot̃enot̃eʼtña oʼ cohuerr?
19 e perguntaram: — Esse homem é filho de vocês? Vocês dizem que ele nasceu cego. E como é que agora ele está vendo?
20 Pamoʼmteʼñapaʼ atet̃ otosanet: —Poʼñoc̈h añcaʼyeña yacñeʼt̃er ñeñt̃ att̃a eñalletatsa aporoʼyet̃.
20 Os pais responderam: — Sabemos que ele é nosso filho e que nasceu cego.
21 Att̃o oʼ cohuerrpaʼ yapaʼ amacaʼyeña yeñoteñe. Taʼ, eseshaʼt̃eʼ oʼ cohuater, yapaʼ ama yeñoteñe. Saʼp̃t̃oʼch eʼñe ña, ñapaʼ oʼcaʼye att̃a poʼnapen, ñot̃achcaʼye eñora. Judioneshaʼña allempopaʼ atet̃ otyeset: —Poʼñoc̈hepaʼtcaʼye aporoʼyet̃ oʼ cohuerr.
21 Mas não sabemos como é que ele agora pode ver e não sabemos também quem foi que o curou. Ele é maior de idade; perguntem, e ele mesmo poderá explicar.
22 Ñehua, pamoʼmteʼ atet̃ otanet t̃arroʼmar ñetpaʼ mechaʼteñet judioneshaʼ. Ñehua, judioneshaʼ ñetpaʼ atet̃ aʼpoctatenet ñerraʼm eseshaʼ otets: Jesúspaʼ ñeñt̃caʼye Cristotets, ñeñt̃ña atet̃ otetspaʼ oʼch mueñoʼchet ñet poʼprahuot̃.
22 Os pais disseram isso porque estavam com medo, pois os líderes judeus tinham combinado expulsar da sinagoga quem afirmasse que Jesus era o Messias .
23 Ñeñt̃oʼmarña pamoʼmteʼpaʼ atet̃ otanet: —Ñapaʼ oʼcaʼye att̃a poʼnapen, ñot̃achcaʼye eñora.
23 Foi por isso que os pais disseram: “Ele é maior de idade; perguntem a ele.”
24 Puepocheñopaʼ alla c̈horeʼtereterr ñeñt̃ poroʼyeʼchatseʼt̃ atet̃ otapet: —T̃eʼ p̃apaʼ oʼch pecohuentaterrñañ Yompor. Yapaʼ yeñoteñ añ yacmapaʼ atarrcaʼye ochñat̃.
24 Então os líderes judeus chamaram pela segunda vez o homem que tinha sido cego e disseram: — Jure por Deus que você vai dizer a verdade. Nós sabemos que esse homem é pecador.
25 Ñañapaʼ atet̃ oterraneterr: —Taʼ, ñatoʼ ochñat̃eñt̃eʼ napaʼ ama neñoteñe. Napaʼ añacaʼye neñoten napaʼ aporoʼyet̃en t̃eʼñapaʼ oʼ cohuen necuerr.
25 Ele respondeu: — Se ele é pecador, eu não sei. De uma coisa eu sei: eu era cego e agora vejo!
26 Ñetñapaʼ alla otereterr: —¿Errot̃eʼtña perrep̃? ¿Errot̃enot̃eʼtña oʼ cohuaterrep̃?
26 — O que foi que ele fez a você? Como curou você da cegueira? — tornaram a perguntar.
27 Ñañapaʼ oterraneterr: —Amaʼtña napaʼ oʼcaʼye notuas sañapaʼ areʼtña señoteñe. ¿Esoʼmareʼtña semneñ oʼch alla noterrserr? Ñatoʼ ¿añecopt̃eʼ semneñ oʼch yochreshaʼtasa sam̃a?
27 O homem respondeu: — Eu já disse, e vocês não acreditaram. Por que querem ouvir isso outra vez? Por acaso vocês também querem ser seguidores dele?
28 Ñetña allent̃a otnareʼchetpaʼ atet̃ otereterr: —P̃apaʼ pueyochreshaʼ penep̃ ñeñt̃ yacmar, yañapaʼ Moiséscaʼye pueyochreshay.
28 Então eles o xingaram e disseram: — Você é que é seguidor dele! Nós somos seguidores de Moisés.
29 Yapaʼ yeñoteñ Paretspaʼ eñoranaʼtana Moisés, t̃arraña ñeñt̃ yacmarpaʼ ama yeñoteñe errot̃t̃eʼña huapa.
29 Sabemos que Deus falou com Moisés; mas este homem, nós nem mesmo sabemos de onde ele é.
30 Ñeñt̃ poroʼyeʼchatseʼt̃paʼ atet̃ oterraneterr: —Errot̃enot̃uacaʼye ama señoteñet̃eʼña errot̃t̃eʼ huapaña amaʼt napaʼ oʼcaʼye eʼñe cohuen cohuaterren.
30 Ele respondeu: — Que coisa esquisita! Vocês não sabem de onde ele é, mas ele me curou.
31 Yapaʼ yeñoteñ ñeñt̃ ochñat̃ acheñpaʼ amacaʼye eʼm̃ñoteñe Yompor, t̃arraña ñerraʼm ya yem̃chaʼnaʼteñot̃ Yompor atet̃ yepena ñeñt̃ muenen ñapaʼ c̈hocmach eʼm̃ñoteney.
31 Sabemos que Deus não atende pecadores, mas ele atende os que o respeitam e fazem a sua vontade.
32 Ya amaʼt ahuat̃apaʼ ama yeʼmareña eseshaʼpaʼ oʼ cohuaterranña ñeñt̃ att̃a eñalletña aporoʼyet̃.
32 Desde que o mundo existe, nunca se ouviu dizer que alguém tivesse curado um cego de nascença.
33 Ñerraʼm ñapaʼ ama Yomporeshot̃ huapañe amat̃eʼ errot̃enot̃ cohuaterrnoñe.
33 Se esse homem não fosse enviado por Deus, não teria podido fazer nada.
34 Ñetñapaʼ alla otereterr: —P̃apaʼ peʼñalleta eʼñe ochñartsot̃. T̃eʼñapaʼ c̈ha pemneñ oʼch peyc̈hatey ya. Allent̃a mueñoʼchet eʼñe ñet poʼprahuot̃.
34 Eles disseram: — Você nasceu cheio de pecado e é você que quer nos ensinar? E o expulsaram da sinagoga.
35 Jesúsñapaʼ oʼ eʼmareʼch ñeñt̃ aporoʼyet̃tatseʼt̃paʼ oʼ mueñoʼchet. Allempoña enter Jesúspaʼ atet̃ oter: —¿P̃ameʼñeñaʼt ñeñt̃ Yompor Puechemer?
35 Jesus ficou sabendo que tinham expulsado o homem da sinagoga . Foi procurá-lo e, quando o encontrou, perguntou:
36 Ñañapaʼ atet̃ och: —Ayochreshat̃e, ¿eseshaʼtña ñeñt̃ Yompor Puechemer ñeñt̃chaʼ nameʼña?
36 Ele respondeu: — Senhor, quem é o Filho do Homem para que eu creia nele?
37 Jesúsñapaʼ atet̃ otererr: —Ñeñt̃ pecuen, ñeñt̃en atet̃ p̃oteneʼ, nacaʼye.
37 Jesus disse:
38 Ñañapaʼ allent̃a concorpa ñeshopaʼ atet̃ otererr: —Nameʼñerrp̃ach Partseshachaʼ.
38 — Eu creio, Senhor! — disse o homem. E se ajoelhou diante dele.
39 Jesúsñapaʼ alla oterrerr: —Napaʼ añecopña nohuapa arr patsro allochñapaʼ att̃och acraret̃terra acheñeneshaʼ errot̃enchaʼ nentyesanet, allochñapaʼ ñeñt̃ ama entetsopaʼ oʼch eʼñe cohuen enterra. Ñeñt̃ña entetsañpaʼ oʼch alla aporoʼyet̃terra. Ñeñt̃paʼ añ tomaʼntata, ñeñt̃ atarr ochñat̃ entetsa ñerraʼm ameʼñerrana Jesús, ñetpaʼ c̈herranetchaʼ Yompor poʼcohuenña pueyoc̈hreto. Ñeñt̃ña ama ochñat̃eyeʼ entetsañe ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ amach ameʼñereto Jesús, ñetñapaʼ amach c̈herraneto Yompor poʼcohuenña pueyoc̈hreto.
39 Então Jesus afirmou:
40 Patantaʼtetsña fariseoneshaʼ ñeñt̃ allameʼttsoʼtsaʼyenet ñesho, ñetñapaʼ eʼmueñet ñeñt̃ atet̃ oten Jesús. Ñetpaʼ atet̃ ochet: —Taʼm yapaʼ ¿amat̃eʼ aporoʼyet̃eyeʼ pentenye?
40 Alguns fariseus que estavam com ele ouviram isso e perguntaram: — Será que isso quer dizer que nós também somos cegos?
41 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet: —Ñerraʼm poʼñoc̈h sa aporoʼyet̃ sentenañ amat̃eʼ eñallmeñeña soʼchñar. T̃arraña sapaʼ atet̃ soten, sapaʼ añoʼ aporoʼyet̃eyayso, eʼñoʼ cohuen secuen, ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch notas, soʼchñarpaʼ c̈hocma eñall.
41 — Se vocês fossem cegos, não teriam culpa! — respondeu Jesus. — Mas, como dizem que podem ver, então continuam tendo culpa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.