João 9

Yanesha' NT (AME_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 All oñen Jesúspaʼ allña entnoman puesheñarr yacma aporoʼyet̃. Ñeñt̃ña aporoʼyet̃paʼ att̃a eñalletña.
1 Enquanto caminhava, Jesus viu um homem cego de nascença.
2 Pueyochreshaʼñapaʼ allent̃a aʼp̃t̃oʼchet: —Maestro, ¿eseshaʼtña ochñaʼtats ñatoʼ ña amapaʼ pamoʼmteʼt̃eʼ ñeñt̃oʼmar eñalletaña atet̃ aporoʼyet̃?
2 Seus discípulos perguntaram: “Rabi, por que este homem nasceu cego? Foi por causa de seus próprios pecados ou dos pecados de seus pais?”.
3 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet: —Amacaʼye poʼchñarot̃eyaye amaʼt ñam̃a pamoʼmteʼ; ñeñt̃paʼ añecopña allochñapaʼ oʼch norrtatoñ Yompor poʼpartsoña ñesho.
3 Jesus respondeu: “Nem uma coisa nem outra. Isso aconteceu para que o poder de Deus se manifestasse nele.
4 Ñeñt̃ poctetsa oʼch norrtatoñ poʼpartsoña ñeñt̃ nellsenseʼ t̃ayepaʼtñapaʼ puetarmeñ. Ñerraʼm oʼch checmetenpaʼ amach eshcayeʼ yetaruaso.
4 Devemos cumprir logo as tarefas que nos foram dadas por aquele que me enviou. A noite se aproxima, quando ninguém pode trabalhar.
5 T̃ayepaʼtña añe patsroʼtsenmeñenpaʼ na ñeñt̃en aʼpuetarsam̃peneʼ acheñeneshaʼ poct̃ap̃ña añe patsro.
5 Mas, enquanto estou aqui no mundo, eu sou a luz do mundo”.
6 Allempoña atet̃ otuapaʼ allent̃a aʼc̈honan paʼsnom patso oʼ aʼc̈hac̈haʼtach. Ñeñt̃ña c̈hac̈haʼteʼpaʼ alloña aʼyaclleʼchanña aporoʼyet̃.
6 Depois de dizer isso, Jesus cuspiu no chão, misturou a terra com saliva e aplicou-a nos olhos do cego.
7 Oʼña aʼyaclleʼchuepaʼ atet̃ och: —T̃eʼpaʼ orrap̃ oño all apcoʼsat̃tataret̃o ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Siloés. Allchaʼ peʼpaclleʼcha. (Ñehua, añcaʼye otenetña Siloés ñeñt̃ oñ ahuaʼñaret̃.) Ñañapaʼ allent̃a ahuoʼ oño allchaʼ eʼpaclleʼchenaʼ. Eʼpaclleʼchuatsapaʼ eʼñe errtsapaʼ allent̃epaʼtchaʼ cohuenterraña paʼclleʼ eʼñe cohuen enterra.
7 Em seguida, disse: “Vá lavar-se no tanque de Siloé” (que significa “enviado”). O homem foi, lavou-se e voltou enxergando.
8 Pamoʼtseshaʼña ñam̃a poʼpoñec̈hno acheñ ñeñt̃ eʼñe chemeʼteneʼ all allempo enamaren quelle, ñetñapaʼ atet̃ otyeset: —Añpaʼ ¿amaʼt añeyayeña ñeñt̃ anorrtseʼt̃ ñeñt̃ enamareʼtatseʼt̃ quelle?
8 Seus vizinhos e outros que o conheciam como mendigo começaram a perguntar: “Não é este o homem que costumava ficar sentado pedindo esmolas?”.
9 Patantarr acheñeneshaʼpaʼ atet̃ otyenet: —Ñeñt̃caʼye. Poʼpotantañec̈hnopaʼ atet̃ otyenet: —Amacaʼye ñeñt̃eyaye, att̃acaʼ ñeñt̃emaʼt̃tena. Aporoʼyet̃ñapaʼ atet̃ otanet: —Napaʼ ñeñt̃encaʼye.
9 Alguns diziam que sim, e outros diziam: “Não, apenas se parece com ele”. O mendigo, porém, insistia: “Sim, sou eu mesmo!”.
10 Ñetñapaʼ atet̃ otyeset: —¿Errot̃enot̃eʼtña oʼ pecuerr?
10 “Quem curou você?”, perguntaram eles. “O que aconteceu?”
11 Ñañapaʼ atet̃ oterraneterr: —Añ yacmar ñeñt̃ otenet Jesús ñacaʼye aʼc̈hac̈haʼteʼña paʼsnomo patspaʼ allocaʼyeña aʼyaclleʼchen. Allempoñapaʼ oten nepaclleʼchenepaʼtoʼ oño Siloéso. Nañapaʼ allña neʼpaclleʼchenaʼ. Eʼñe eʼpaclleʼchuatsanpaʼ allent̃epaʼtchaʼ necuerr.
11 Ele respondeu: “O homem chamado Jesus misturou terra com saliva, colocou-a em meus olhos e disse: ‘Vá lavar-se no tanque de Siloé’. Eu fui e me lavei, e agora posso ver!”.
12 Ñetñapaʼ alla otereterr: —¿Erroʼtsenaʼtña ñeñt̃ yacmar? Ñañapaʼ ot: —Taʼm, amacaʼye neñoteñe.
12 “Onde está esse homem?”, perguntaram. “Não sei”, respondeu ele.
13 Allempoña ñeñt̃ poroʼyeʼchatseʼt̃paʼ anmet alloʼtsen fariseoneshaʼ.
13 Então levaram aos fariseus o homem que havia sido cego,
14 Ñehua, allempo aʼc̈hac̈haʼtan Jesús paʼsnomo pats allo aʼyaclleʼchan aporoʼyet̃ ñeñt̃ cohuaterreʼ allempopaʼ añ yet̃ro allempo amesenet.
14 pois foi no sábado que Jesus misturou terra com saliva e o curou.
15 Fariseoneshaʼñapaʼ ello alla otereterr: —¿Errot̃enot̃eʼtña oʼ cohuaterrpet? Ñañapaʼ atet̃ otosanet: —Añocaʼye aʼyaclleʼcherrnet senmatso ñeñt̃ aʼc̈hac̈haʼtaret̃ epuet pats oʼña neʼpaclleʼcherrapaʼ allent̃a necuerr.
15 Os fariseus encheram o homem de perguntas sobre o que havia acontecido, e ele respondeu: “Ele colocou terra com saliva em meus olhos e, depois que eu me lavei, passei a enxergar!”.
16 Patantarrña fariseoneshaʼpaʼ atet̃ otyeset: —Ñeñt̃ yacmarpaʼ amat̃eʼcaʼye Partseshot̃eyeʼ huapo ñeñt̃oʼmar ama esoyeʼ entenanoña ñeñt̃ anaret̃ pat̃err yet̃ allempocma yamesen. Poʼpotantaññapaʼ atet̃ otyeset: —Taʼ, elloña ñerraʼm ochñat̃ acheñ amat̃eʼ errot̃enot̃ orrtatonayeña partsoteñets. Att̃oña eʼñe all ellopaʼtetstatet poct̃ap̃ña ñocop.
16 Alguns dos fariseus disseram: “Esse homem não é de Deus, pois trabalha no sábado”. Outros disseram: “Mas como um pecador poderia fazer sinais como esse?”. E havia entre eles uma divergência de opiniões.
17 Ellopaʼ alla otereterr ñeñt̃ poroʼyeʼchatseʼt̃: —¿Errot̃enaʼt p̃otenña p̃a añecop ñeñt̃ oʼ cohuaterrep̃? Ñañapaʼ atet̃ ot: —Ñapaʼ ñeñt̃caʼye aʼm̃teneʼ Yompor poʼñoñ.
17 Os fariseus voltaram a perguntar ao homem que havia sido cego: “O que você diz desse homem que o curou?”. “Ele deve ser profeta”, respondeu o homem.
18 Judioneshaʼñapaʼ atet̃ otyeset: —Ñapaʼ amacaʼye poʼñoc̈h aporoʼyet̃eyaye, eʼñecaʼye cohuen entena. Allempoñapaʼ c̈horeʼtoñet pamoʼmteʼ ñeñt̃ oʼ cohuerr.
18 Os líderes judeus se recusavam a crer que ele havia sido cego e estava curado, por isso mandaram chamar os pais dele
19 Ñetñapaʼ atet̃ otapoñet pamoʼmteʼ: —Añpaʼ ¿añeʼtña sacñeʼt̃er ñeñt̃ sotyeseʼt̃ ahuoʼ eñalletaña sacñeʼt̃er aporoʼyet̃? T̃eʼñapaʼ ¿errot̃enot̃eʼtña oʼ cohuerr?
19 e perguntaram: “Ele é seu filho? Ele nasceu cego? Se foi, como pode ver agora?”.
20 Pamoʼmteʼñapaʼ atet̃ otosanet: —Poʼñoc̈h añcaʼyeña yacñeʼt̃er ñeñt̃ att̃a eñalletatsa aporoʼyet̃.
20 Os pais responderam: “Sabemos que ele é nosso filho e que nasceu cego,
21 Att̃o oʼ cohuerrpaʼ yapaʼ amacaʼyeña yeñoteñe. Taʼ, eseshaʼt̃eʼ oʼ cohuater, yapaʼ ama yeñoteñe. Saʼp̃t̃oʼch eʼñe ña, ñapaʼ oʼcaʼye att̃a poʼnapen, ñot̃achcaʼye eñora. Judioneshaʼña allempopaʼ atet̃ otyeset: —Poʼñoc̈hepaʼtcaʼye aporoʼyet̃ oʼ cohuerr.
21 mas não sabemos como pode ver agora nem quem o curou. Ele tem idade suficiente para falar por si mesmo. Perguntem a ele”.
22 Ñehua, pamoʼmteʼ atet̃ otanet t̃arroʼmar ñetpaʼ mechaʼteñet judioneshaʼ. Ñehua, judioneshaʼ ñetpaʼ atet̃ aʼpoctatenet ñerraʼm eseshaʼ otets: Jesúspaʼ ñeñt̃caʼye Cristotets, ñeñt̃ña atet̃ otetspaʼ oʼch mueñoʼchet ñet poʼprahuot̃.
22 Seus pais disseram isso por medo dos líderes judeus, pois estes haviam anunciado que, se alguém dissesse que Jesus era o Cristo, seria expulso da sinagoga.
23 Ñeñt̃oʼmarña pamoʼmteʼpaʼ atet̃ otanet: —Ñapaʼ oʼcaʼye att̃a poʼnapen, ñot̃achcaʼye eñora.
23 Por isso disseram: “Ele tem idade suficiente. Perguntem a ele”.
24 Puepocheñopaʼ alla c̈horeʼtereterr ñeñt̃ poroʼyeʼchatseʼt̃ atet̃ otapet: —T̃eʼ p̃apaʼ oʼch pecohuentaterrñañ Yompor. Yapaʼ yeñoteñ añ yacmapaʼ atarrcaʼye ochñat̃.
24 Então, pela segunda vez, chamaram o homem que havia sido cego e lhe disseram: “Deus é quem deve receber glória por aquilo que aconteceu, pois sabemos que esse Jesus é pecador”.
25 Ñañapaʼ atet̃ oterraneterr: —Taʼ, ñatoʼ ochñat̃eñt̃eʼ napaʼ ama neñoteñe. Napaʼ añacaʼye neñoten napaʼ aporoʼyet̃en t̃eʼñapaʼ oʼ cohuen necuerr.
25 “Não sei se ele é pecador”, respondeu o homem. “Mas uma coisa sei: eu era cego e agora vejo!”
26 Ñetñapaʼ alla otereterr: —¿Errot̃eʼtña perrep̃? ¿Errot̃enot̃eʼtña oʼ cohuaterrep̃?
26 “Mas o que ele fez?”, perguntaram. “Como ele o curou?”
27 Ñañapaʼ oterraneterr: —Amaʼtña napaʼ oʼcaʼye notuas sañapaʼ areʼtña señoteñe. ¿Esoʼmareʼtña semneñ oʼch alla noterrserr? Ñatoʼ ¿añecopt̃eʼ semneñ oʼch yochreshaʼtasa sam̃a?
27 “Eu já lhes disse!”, exclamou o homem. “Vocês não ouviram? Por que querem ouvir outra vez? Por acaso também querem se tornar discípulos dele?”
28 Ñetña allent̃a otnareʼchetpaʼ atet̃ otereterr: —P̃apaʼ pueyochreshaʼ penep̃ ñeñt̃ yacmar, yañapaʼ Moiséscaʼye pueyochreshay.
28 Então eles o insultaram e disseram: “Você é discípulo dele, mas nós somos discípulos de Moisés!
29 Yapaʼ yeñoteñ Paretspaʼ eñoranaʼtana Moisés, t̃arraña ñeñt̃ yacmarpaʼ ama yeñoteñe errot̃t̃eʼña huapa.
29 Sabemos que Deus falou a Moisés, mas nem sabemos de onde vem esse homem”.
30 Ñeñt̃ poroʼyeʼchatseʼt̃paʼ atet̃ oterraneterr: —Errot̃enot̃uacaʼye ama señoteñet̃eʼña errot̃t̃eʼ huapaña amaʼt napaʼ oʼcaʼye eʼñe cohuen cohuaterren.
30 “Que coisa mais estranha!”, respondeu o homem. “Ele curou meus olhos e vocês não sabem de onde ele vem?
31 Yapaʼ yeñoteñ ñeñt̃ ochñat̃ acheñpaʼ amacaʼye eʼm̃ñoteñe Yompor, t̃arraña ñerraʼm ya yem̃chaʼnaʼteñot̃ Yompor atet̃ yepena ñeñt̃ muenen ñapaʼ c̈hocmach eʼm̃ñoteney.
31 Sabemos que Deus não atende pecadores, mas está pronto a ouvir aqueles que o adoram e fazem a sua vontade.
32 Ya amaʼt ahuat̃apaʼ ama yeʼmareña eseshaʼpaʼ oʼ cohuaterranña ñeñt̃ att̃a eñalletña aporoʼyet̃.
32 Desde o princípio do mundo, ninguém foi capaz de abrir os olhos de um cego de nascença.
33 Ñerraʼm ñapaʼ ama Yomporeshot̃ huapañe amat̃eʼ errot̃enot̃ cohuaterrnoñe.
33 Se esse homem não fosse de Deus, não teria conseguido fazê-lo.”
34 Ñetñapaʼ alla otereterr: —P̃apaʼ peʼñalleta eʼñe ochñartsot̃. T̃eʼñapaʼ c̈ha pemneñ oʼch peyc̈hatey ya. Allent̃a mueñoʼchet eʼñe ñet poʼprahuot̃.
34 “Você nasceu inteiramente pecador!”, disseram eles. “E quer ensinar a nós?” Então o expulsaram da sinagoga.
35 Jesúsñapaʼ oʼ eʼmareʼch ñeñt̃ aporoʼyet̃tatseʼt̃paʼ oʼ mueñoʼchet. Allempoña enter Jesúspaʼ atet̃ oter: —¿P̃ameʼñeñaʼt ñeñt̃ Yompor Puechemer?
35 Quando Jesus soube do que havia acontecido, procurou o homem e lhe disse: “Você crê no Filho do Homem?”.
36 Ñañapaʼ atet̃ och: —Ayochreshat̃e, ¿eseshaʼtña ñeñt̃ Yompor Puechemer ñeñt̃chaʼ nameʼña?
36 “Quem é ele, senhor?”, perguntou o homem. “Eu quero crer nele.”
37 Jesúsñapaʼ atet̃ otererr: —Ñeñt̃ pecuen, ñeñt̃en atet̃ p̃oteneʼ, nacaʼye.
37 Jesus respondeu: “Você o viu, e ele está falando com você!”.
38 Ñañapaʼ allent̃a concorpa ñeshopaʼ atet̃ otererr: —Nameʼñerrp̃ach Partseshachaʼ.
38 “Sim, Senhor, eu creio!”, declarou o homem. E adorou a Jesus.
39 Jesúsñapaʼ alla oterrerr: —Napaʼ añecopña nohuapa arr patsro allochñapaʼ att̃och acraret̃terra acheñeneshaʼ errot̃enchaʼ nentyesanet, allochñapaʼ ñeñt̃ ama entetsopaʼ oʼch eʼñe cohuen enterra. Ñeñt̃ña entetsañpaʼ oʼch alla aporoʼyet̃terra. Ñeñt̃paʼ añ tomaʼntata, ñeñt̃ atarr ochñat̃ entetsa ñerraʼm ameʼñerrana Jesús, ñetpaʼ c̈herranetchaʼ Yompor poʼcohuenña pueyoc̈hreto. Ñeñt̃ña ama ochñat̃eyeʼ entetsañe ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ amach ameʼñereto Jesús, ñetñapaʼ amach c̈herraneto Yompor poʼcohuenña pueyoc̈hreto.
39 Então Jesus disse: “Eu vim a este mundo para julgar, para dar visão aos cegos e para fazer que os que veem se tornem cegos”.
40 Patantaʼtetsña fariseoneshaʼ ñeñt̃ allameʼttsoʼtsaʼyenet ñesho, ñetñapaʼ eʼmueñet ñeñt̃ atet̃ oten Jesús. Ñetpaʼ atet̃ ochet: —Taʼm yapaʼ ¿amat̃eʼ aporoʼyet̃eyeʼ pentenye?
40 Alguns fariseus que estavam por perto o ouviram e perguntaram: “Você está dizendo que nós somos cegos?”.
41 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet: —Ñerraʼm poʼñoc̈h sa aporoʼyet̃ sentenañ amat̃eʼ eñallmeñeña soʼchñar. T̃arraña sapaʼ atet̃ soten, sapaʼ añoʼ aporoʼyet̃eyayso, eʼñoʼ cohuen secuen, ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch notas, soʼchñarpaʼ c̈hocma eñall.
41 “Se vocês fossem cegos, não seriam culpados”, respondeu Jesus. “Mas a culpa de vocês permanece, pois afirmam que podem ver.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.