João 18
Yanesha' NT (AME_TBL) vs NTLH
1 Jesúsña allempo maʼyochuanmapaʼ allent̃a ahuanman pueyochreshaʼ oʼch ahuanmuet yom̃taʼn amañesreʼto. Ñeñt̃ amañesreʼteʼpaʼ añ paʼsoʼcheñ Cedrón. Allña yom̃taʼnpaʼ alloʼtsen narmetsmaʼ, all c̈hapña Jesús epuet pueyochreshaʼ.
1 Depois de fazer essa oração, Jesus saiu com os discípulos e foi para o outro lado do riacho de Cedrom. Havia ali um jardim, onde Jesus entrou com eles.
2 Ñehua, Judas ñeñt̃chaʼ pomuerreʼ Jesús ñapaʼ eʼñe puentarña all, t̃arroʼmar ahuañmoʼchot̃eñ Jesúspaʼ allecma apc̈hatenan pueyochreshaʼ.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar porque Jesus tinha se reunido muitas vezes ali com os discípulos.
3 Judasñapaʼ allent̃a anman solltarneshaʼ ñam̃a guardianeshaʼ ñeñt̃ mueñen fariseoneshaʼ ñam̃a ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar. Ñetñapaʼ c̈hac̈haʼtet all elamparñet̃areret. Orraʼyesnenet ñam̃a poʼurare. Orraʼyesnenet ñam̃a alloch quellaret.
3 Então Judas foi ao jardim com um grupo de soldados e alguns guardas do Templo mandados pelos chefes dos sacerdotes e pelos fariseus . Eles estavam armados e levavam lanternas e tochas.
4 Jesúsñapaʼ eʼñe eñoteñ ora ñeñt̃chaʼ c̈hapoya allempo. Ñaña poctanetpaʼ atet̃ otapanet: —Sapaʼ ¿eseshaʼtña seʼnen?
4 Jesus sabia de tudo o que lhe ia acontecer. Por isso caminhou na direção deles e perguntou:
5 Ñetñapaʼ atet̃ otoset: —Añcaʼye yeʼnen Jesús ñeñt̃ nazaretoʼmarneshaʼ. Ñañapaʼ alla oterraneterr: —Napaʼ añencaʼye. Judas ñeñt̃ pomueʼpaʼ ñapaʼc̈hoʼña alloʼtsen.
5 — Jesus de Nazaré! — responderam. Judas, o traidor, estava com eles.
6 Allempo otenanet Jesús: “Napaʼ añencaʼye”, ñetñapaʼ oʼ cheterret paʼcheʼñonet̃paʼ allepaʼtchaʼ aʼtrraʼtet.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, eles recuaram e caíram no chão.
7 Elloñapaʼ alla oterraneterr: —¿Eseshaʼtña seʼnen? Ñetñapaʼ alla otereterr: —Yapaʼ añ yeʼnen Jesús ñeñt̃ nazaretoʼmarneshaʼ.
7 Jesus perguntou outra vez: — Jesus de Nazaré! — tornaram a responder.
8 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr: —Napaʼ oʼcaʼye notuapas napaʼ añen. Ñerraʼm nat̃eʼ seʼnenpaʼ neyochreshaʼñapaʼ semnatanet ñetpaʼ oʼch ahuanerret.
8 Jesus disse:
9 Ñeñt̃paʼ t̃arroʼmar atet̃ ot allochñapaʼ att̃och etsota Jesús poʼñoñ atet̃ oʼ otuanom: “Ñeñt̃ allpon neyochreshaʼ pep̃atenen napaʼ amaʼt puesheñarrapaʼ amach naʼchencache.”
9 Jesus disse isso para que se cumprisse o que ele tinha dito antes: “Pai, de todos aqueles que me deste, nenhum se perdeu.”
10 Allempoña Simón Pedro ñeñt̃ occhellet̃paʼ ñañapaʼ poʼcchella chetaʼpaʼ oʼch c̈hontoʼtapaneñ corneshaʼ pueñañra puetepaʼtchaʼ tsorroñ. Ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Malco, ñeñt̃paʼ año pueñañra ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar.
10 Aí Simão Pedro tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou a orelha direita dele. O nome do empregado era Malco.
11 T̃arraña Jesúspaʼ atet̃ otan Pedro: —Peshaʼterr p̃occhell allecma peneñ. Pocteʼcaʼye oʼch c̈hapona ñeñt̃ amueroc̈htatañt̃arroʼmar ñeñt̃paʼ atet̃ muenatenen Nompor.
11 Mas Jesus disse a Pedro:
12 Allempoña solltarneshaʼ epuet poʼcap̃táner ñam̃a judioneshaʼ poʼguardianeshar ñetñapaʼ rromoset Jesúspaʼ oʼ huanquët.
12 Em seguida os soldados, o comandante e os guardas do Templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Ñanompaʼ arr anmet alloʼtsen Anás, t̃arroʼmar ñapaʼ ñeñt̃ Caifás paʼgoʼ. Ñeñt̃ña Caifáspaʼ ña paʼm̃chaʼtaret̃er pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar allempo ñeñt̃e chararo.
13 Então o levaram primeiro até a casa de Anás. Anás era o sogro de Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote .
14 Caifáspaʼ ñapaʼ ñeñt̃ña cot̃apeʼchatayeʼt̃ judioneshaʼ allempot̃eñ oʼpateñet Jesús, ñeñt̃paʼ atet̃ otaneteʼt̃: Añ poctetsa puesheñarr ñeñt̃ acheñerpaʼ oʼch rroma allohuen acheñeneshacop.
14 Caifás era quem tinha dito aos líderes judeus que era melhor para eles que morresse apenas um homem pelo povo.
15 Simón Pedro ñam̃a poʼpsheñeñ pueyochreshaʼ ñetñapaʼ cot̃aʼnmet ñamet Jesús chentaʼ. Ñeñt̃ña puesheñarrpaʼ eʼñe chemeʼteñ corneshaʼ ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃tetsa allempo. Ñapaʼc̈hoʼña oʼ beʼt̃ososet epuet Jesús all aconc̈haʼtam̃p̃saret̃tena corneshaʼ poʼpamp.
15 Simão Pedro foi seguindo Jesus, junto com outro discípulo. Esse discípulo era conhecido do Grande Sacerdote e por isso conseguiu entrar no pátio da casa dele junto com Jesus.
16 Pedroñapaʼ alla t̃omos aʼyot̃ allot̃ beʼt̃enet. Poʼpsheñeñña pueyochreshaʼ ñeñt̃ eʼñe chemeʼten corneshaʼ ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃, ñañapaʼ c̈haʼnerr aʼyot̃, allñapaʼ eñosuerr epuet coyaneshaʼ ñeñt̃ cohueneʼ yetarr. Allempoñapaʼ erranaʼ ñam̃a Pedro.
16 Mas Pedro ficou do lado de fora, perto da porta. O outro discípulo, que era conhecido do Grande Sacerdote, saiu e falou com a empregada que tomava conta da porta. Então ela deixou Pedro entrar
17 Coyaneshaʼña ñeñt̃ cohueneʼ yetarrpaʼ atet̃ otapan Pedro: —¿Amaʼt p̃apaʼc̈hoʼña pueyochreshaʼt̃eʼcaʼ penep̃ña añ encaneshar? Ñañapaʼ atet̃ otos: —Napaʼ amacaʼye pueyochreshayayno.
17 e lhe perguntou: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Eu, não! — respondeu ele.
18 Ñeñt̃ña taruasets all epuet guardianeshaʼ ñetñapaʼ all tsomaʼtenet quellmesha, aʼhuortatenet t̃arroʼmar allpaʼ nanac sent̃eten. Allña t̃omc̈henet all shotenet. Pedropaʼc̈hoʼña alloʼtsen all shotena ñam̃a.
18 Por causa do frio, os empregados e os guardas tinham feito uma fogueira e estavam se aquecendo de pé, em volta dela. Pedro estava de pé, no meio deles, aquecendo-se também.
19 Corneshaʼña ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃tetsa, ñapaʼ allent̃a aʼp̃t̃oʼtapan Jesús pueyochreshacop ñam̃a añecop ñeñt̃ atet̃ yec̈hatyen.
19 O Grande Sacerdote fez algumas perguntas a Jesus a respeito dos seus seguidores e dos seus ensinamentos.
20 Jesúsñapaʼ atet̃ otos: —Napaʼ ama aʼnahuayaya neserrpareʼtateñe acheñeneshaʼ arr patsro. C̈hocma neyc̈hatyen judioneshaʼ poʼprahuoʼmar ñam̃a Parets paʼpacllo allecma shontena judioneshaʼ. Amaʼt parrochapaʼ ama esempo neñosoña aʼnahua.
20 E Jesus respondeu:
21 Esoʼmareʼtña nañeña p̃aʼp̃t̃oʼten. Añchaʼña p̃aʼp̃t̃oʼtyes ñeñt̃ neʼmayeʼt̃ errot̃ent̃eʼ neserrpareʼtatyesaneteʼt̃. Ñetpaʼ eñoteñett̃eʼña ñeñt̃ atet̃ notyesaneteʼt̃.
21 Então, por que o senhor está me fazendo essas perguntas? Pergunte aos que me ouviram, pois eles sabem muito bem o que eu disse a eles.
22 Allempoña atet̃ otuanet Jesúspaʼ puesheñarrña guardia ñeñt̃ allameʼttsoʼtsenapaʼ ñañapaʼ allent̃a taclleʼ, atet̃ och: —Amarramchʼ att̃eyeʼ yanapueñeña corneshaʼ ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃.
22 Quando Jesus disse isso, um dos guardas do Templo que estavam ali deu-lhe uma bofetada e disse: — Isso é maneira de falar com o Grande Sacerdote?
23 Jesúsñapaʼ atet̃ och: —Ñerraʼm añt̃eʼ neñen ñeñt̃ ama cohuenayayepaʼ p̃oten all ama cohuenayeʼ neñeno. Ñerraʼm cohuent̃eʼ neñenpaʼ esoʼmart̃eʼña petacllenen.
23 — Se eu disse alguma mentira, prove que menti! — respondeu Jesus. — Mas, se eu falei a verdade, por que é que você está me batendo?
24 Allempoña Anáspaʼ allent̃a mueñe eʼñe ehuancaret̃ paʼñachoresho Caifásesho. Ñeñt̃ña Caifáspaʼ ñeñt̃ eʼñe paʼm̃chaʼtaret̃er pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar.
24 Depois Anás mandou Jesus, ainda amarrado, para Caifás, o Grande Sacerdote.
25 Simón Pedroñapaʼ alla t̃en all shotena. Ñetñapaʼ atet̃ ochet: —P̃apaʼc̈hoʼña ¿amaʼt pueyochreshaʼ penpe? Ñañapaʼ c̈ha aʼnasochapaʼ atet̃ ot: —Napaʼ amacaʼye.
25 Pedro ainda estava lá, de pé, aquecendo-se perto do fogo. Então lhe perguntaram: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Não, eu não sou! — respondeu ele.
26 Corneshaʼña ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃ puesheñarrña ñeñt̃ paʼtaruasañer ñeñt̃ pamoʼts tsorrquetaʼt Simón Pedro, ñañapaʼ atet̃ och: —Napaʼ ¿amaʼt p̃a nentoña narmetsmo? P̃apaʼ alloʼtsenep̃caʼye.
26 Um dos empregados do Grande Sacerdote , parente do homem de quem Pedro tinha cortado a orelha, perguntou: — Será que eu não vi você com ele no jardim?
27 Pedroñapaʼ alla aʼnasotererr. Eʼñe allempocmaña eñen atollop.
27 E outra vez Pedro disse que não. E no mesmo instante o galo cantou.
28 Allempoña Jesúspaʼ anereterr Caifáseshot̃. Eʼñe ahuat̃ecma anmaʼmueñet am̃chaʼtaret̃ poʼpalaciopahuo. Ñeñt̃ña am̃chaʼtaret̃paʼ ñeñt̃ nen gobiernoʼ Romot̃ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa alloʼmarneshacop. Allohuen judioneshaʼ ñetñapaʼ ama beʼt̃ososeto am̃chaʼtaret̃ paʼpacllo t̃arroʼmar ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃paʼ romoʼmarneshaʼ ama judioneshayaye allochña ñetpaʼ añoʼch c̈ha aʼsosyateto ñañeñeta Partsocop eshecchaʼ eʼñe cohuen rrallmeʼchet pascuapo.
28 Depois levaram Jesus da casa de Caifás para o palácio do Governador romano. Já era de manhã cedo. Os líderes judeus não entraram no palácio porque queriam continuar puros , conforme a religião deles; pois só assim poderiam comer o jantar da Páscoa .
29 Ñeñt̃oʼmarña Pilatopaʼ c̈haʼnmanet aʼyot̃ alloʼtsaʼyenet, atet̃ otapanet: —¿Errot̃enot̃eʼtña sotteñeʼcheñña añ acheñer?
29 Então o governador Pilatos saiu, foi encontrar-se com eles e perguntou: — Que acusação vocês têm contra este homem?
30 Ñetñapaʼ atet̃ otyesoset: —Ñerraʼm ama añ p̃aʼyeno ñeñt̃ ama pocteyayepaʼ amat̃eʼ errot̃enot̃ oʼ yehuapacheñeña pesho.
30 Eles responderam: — O senhor acha que nós lhe entregaríamos este homem se ele não tivesse cometido algum crime?
31 Pilatoñapaʼ atet̃ oterraneterr: —C̈hosa sañeña anmueʼ sachña enteʼ errot̃ent̃eʼ ñeñt̃ atet̃ pena ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ñoñets socop att̃ot̃chaʼ sotteñeʼch. Judioneshaʼñapaʼ atet̃ otyeset: —Yocop ñeñt̃ey judioneshaypaʼ ama pocteyaye oʼch yemtsach acheñ amaʼt puesheñarra.
31 Pilatos disse: — Levem este homem e o julguem vocês mesmos, de acordo com a Então eles responderam: — Nós não temos o direito de matar ninguém.
32 Ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ atet̃ otyeset allochñapaʼ att̃och etsota Jesús poʼñoñ atet̃ otuanet ahuaña allempo ñanom eñotatanet ñapaʼ corsochoch rroma.
32 Isso aconteceu assim para que se cumprisse o que Jesus tinha dito quando falou a respeito de como ia morrer .
33 Allempoña Pilatopaʼ alla beʼt̃errerr pocollo. Ñañapaʼ agotatan Jesúspaʼ atet̃ och: —P̃apaʼ ¿p̃aʼt am̃chaʼtaret̃tetsaña judioneshacop?
33 Pilatos tornou a entrar no palácio, chamou Jesus e perguntou: — Você é o rei dos judeus?
34 Jesúsñapa atet̃ och: —Añpaʼ ¿eʼñeʼt p̃ot̃a p̃otenña atet̃, ñatoʼ eseshaʼt̃eʼ p̃oteneʼña añ nocop?
34 Jesus respondeu:
35 Pilatoñapaʼ atet̃ otererr: —Napaʼ amacaʼye judioneshayayno, ama es neñotenoña socop. P̃aña p̃amoʼtsnaʼtar ñam̃a ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñetña t̃eʼpaʼ oʼ pomuerrpet nesho. ¿Esoʼtña pepen ñeñt̃ amaʼt mameshapaʼ ama pocteyeʼ entapretenpeto?
35 — Por acaso eu sou judeu? — disse Pilatos. — A sua própria gente e os chefes dos sacerdotes é que o entregaram a mim. O que foi que você fez?
36 Jesúsñapaʼ atet̃ otererr: —Att̃o naʼm̃chaʼtaret̃tena napaʼ ama añe patsroyaye. Ñerraʼm añe patsrach naʼm̃chaʼtaret̃tenañpaʼ allempoña neyochreshac̈hnopaʼ moñsaʼnetañchaʼ, allempopaʼ amach pomnoñeña judioneshaʼ. T̃arraña att̃o naʼm̃chaʼtaret̃tena napaʼ ama arroʼmarecpayaye.
36 Jesus respondeu:
37 Pilatoñapaʼ atet̃ otererr: —Ñeñt̃epñapaʼ pepaʼtcaʼyeña am̃chaʼtaret̃. Jesúsñapaʼ atet̃ otererr: —Na poʼñoc̈hpaʼ am̃chaʼtaret̃encaʼye eʼñe atet̃ p̃otenen p̃a. Napaʼ ñeñt̃oʼmarña neʼñalletosa añe patsro att̃och nach aʼpot̃oseʼ ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h Yompor poct̃ap̃ña. Allohuen ñeñt̃ mueneneʼ ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h Yompor poct̃ap̃ña, ñetñapaʼ eʼm̃ñotennet.
37 — Então você é rei? — perguntou Pilatos.
38 Pilatoñapaʼ alla oterrerr: —¿Erraʼtsenaʼtña ñoñets ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h? Att̃o am̃chaʼtaret̃ Pilatopaʼ otanet amaʼtpaʼ c̈hosa muetseʼña Jesús (Mt. 27.15-31; Mr. 15.6-20; Lc. 23.13-25) Ñeñt̃a otuapaʼ oʼ alla c̈haʼnerrerr alloʼtsaʼyen judioneshaʼ. Allñapaʼ atet̃ otuerranerr judioneshaʼ: —Napaʼ amacaʼye nenteññañeña ñeñt̃ att̃o ama pocteyeʼ es peno att̃och yemtsatach.
38 — O que é a verdade? — perguntou Pilatos. Depois de dizer isso, Pilatos saiu outra vez para falar com a multidão e disse: — Não vejo nenhum motivo para condenar este homem.
39 T̃arraña atet̃ seyc̈henpaʼ eʼñe pat̃eʼtets char allempoch c̈herrerr pascuapo nañapaʼ c̈hocmach naʼrroyerrnas puesheñarr socop ñeñt̃ ayottam̃p̃saret̃tetsa allempo, ñeñt̃ara ñeñt̃ samoʼts sepen. T̃eʼpaʼ ¿añeʼt semnen oʼch naʼrroyerrnas ñeñt̃ Saʼm̃chaʼtaret̃er sepen sa ñeñt̃es judioneshas?
39 Mas, de acordo com o costume de vocês, eu sempre solto um prisioneiro na ocasião da Páscoa . Vocês querem que eu solte para vocês o rei dos judeus?
40 Allempoña ñetpaʼ puerrannarteñot̃etpaʼ atet̃ otyeset: —T̃arraña Jesúspaʼ amach p̃aʼrroyatsche, añchaʼña p̃aʼrroyerrnay Barrabás. Ñeñt̃ña Barrabáspaʼ ñeñt̃ atarr aprratam̃p̃sañtetsa.
40 Todos começaram a gritar: — Não, ele não! Nós queremos que solte Barrabás! Acontece que esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.