João 18
Yanesha' NT (AME_TBL) vs ARA
1 Jesúsña allempo maʼyochuanmapaʼ allent̃a ahuanman pueyochreshaʼ oʼch ahuanmuet yom̃taʼn amañesreʼto. Ñeñt̃ amañesreʼteʼpaʼ añ paʼsoʼcheñ Cedrón. Allña yom̃taʼnpaʼ alloʼtsen narmetsmaʼ, all c̈hapña Jesús epuet pueyochreshaʼ.
1 Tendo Jesus dito estas palavras, saiu juntamente com seus discípulos para o outro lado do ribeiro Cedrom, onde havia um jardim; e aí entrou com eles.
2 Ñehua, Judas ñeñt̃chaʼ pomuerreʼ Jesús ñapaʼ eʼñe puentarña all, t̃arroʼmar ahuañmoʼchot̃eñ Jesúspaʼ allecma apc̈hatenan pueyochreshaʼ.
2 E Judas, o traidor, também conhecia aquele lugar, porque Jesus ali estivera muitas vezes com seus discípulos.
3 Judasñapaʼ allent̃a anman solltarneshaʼ ñam̃a guardianeshaʼ ñeñt̃ mueñen fariseoneshaʼ ñam̃a ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar. Ñetñapaʼ c̈hac̈haʼtet all elamparñet̃areret. Orraʼyesnenet ñam̃a poʼurare. Orraʼyesnenet ñam̃a alloch quellaret.
3 Tendo, pois, Judas recebido a escolta e, dos principais sacerdotes e dos fariseus, alguns guardas, chegou a este lugar com lanternas, tochas e armas.
4 Jesúsñapaʼ eʼñe eñoteñ ora ñeñt̃chaʼ c̈hapoya allempo. Ñaña poctanetpaʼ atet̃ otapanet: —Sapaʼ ¿eseshaʼtña seʼnen?
4 Sabendo, pois, Jesus todas as coisas que sobre ele haviam de vir, adiantou-se e perguntou-lhes: A quem buscais?
5 Ñetñapaʼ atet̃ otoset: —Añcaʼye yeʼnen Jesús ñeñt̃ nazaretoʼmarneshaʼ. Ñañapaʼ alla oterraneterr: —Napaʼ añencaʼye. Judas ñeñt̃ pomueʼpaʼ ñapaʼc̈hoʼña alloʼtsen.
5 Responderam-lhe: A Jesus, o Nazareno. Então, Jesus lhes disse: Sou eu. Ora, Judas, o traidor, estava também com eles.
6 Allempo otenanet Jesús: “Napaʼ añencaʼye”, ñetñapaʼ oʼ cheterret paʼcheʼñonet̃paʼ allepaʼtchaʼ aʼtrraʼtet.
6 Quando, pois, Jesus lhes disse: Sou eu, recuaram e caíram por terra.
7 Elloñapaʼ alla oterraneterr: —¿Eseshaʼtña seʼnen? Ñetñapaʼ alla otereterr: —Yapaʼ añ yeʼnen Jesús ñeñt̃ nazaretoʼmarneshaʼ.
7 Jesus, de novo, lhes perguntou: A quem buscais? Responderam: A Jesus, o Nazareno.
8 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr: —Napaʼ oʼcaʼye notuapas napaʼ añen. Ñerraʼm nat̃eʼ seʼnenpaʼ neyochreshaʼñapaʼ semnatanet ñetpaʼ oʼch ahuanerret.
8 Então, lhes disse Jesus: Já vos declarei que sou eu; se é a mim, pois, que buscais, deixai ir estes;
9 Ñeñt̃paʼ t̃arroʼmar atet̃ ot allochñapaʼ att̃och etsota Jesús poʼñoñ atet̃ oʼ otuanom: “Ñeñt̃ allpon neyochreshaʼ pep̃atenen napaʼ amaʼt puesheñarrapaʼ amach naʼchencache.”
9 para se cumprir a palavra que dissera: Não perdi nenhum dos que me deste.
10 Allempoña Simón Pedro ñeñt̃ occhellet̃paʼ ñañapaʼ poʼcchella chetaʼpaʼ oʼch c̈hontoʼtapaneñ corneshaʼ pueñañra puetepaʼtchaʼ tsorroñ. Ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Malco, ñeñt̃paʼ año pueñañra ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar.
10 Então, Simão Pedro puxou da espada que trazia e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita; e o nome do servo era Malco.
11 T̃arraña Jesúspaʼ atet̃ otan Pedro: —Peshaʼterr p̃occhell allecma peneñ. Pocteʼcaʼye oʼch c̈hapona ñeñt̃ amueroc̈htatañt̃arroʼmar ñeñt̃paʼ atet̃ muenatenen Nompor.
11 Mas Jesus disse a Pedro: Mete a espada na bainha; não beberei, porventura, o cálice que o Pai me deu?
12 Allempoña solltarneshaʼ epuet poʼcap̃táner ñam̃a judioneshaʼ poʼguardianeshar ñetñapaʼ rromoset Jesúspaʼ oʼ huanquët.
12 Assim, a escolta, o comandante e os guardas dos judeus prenderam Jesus, manietaram-no
13 Ñanompaʼ arr anmet alloʼtsen Anás, t̃arroʼmar ñapaʼ ñeñt̃ Caifás paʼgoʼ. Ñeñt̃ña Caifáspaʼ ña paʼm̃chaʼtaret̃er pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar allempo ñeñt̃e chararo.
13 e o conduziram primeiramente a Anás; pois era sogro de Caifás, sumo sacerdote naquele ano.
14 Caifáspaʼ ñapaʼ ñeñt̃ña cot̃apeʼchatayeʼt̃ judioneshaʼ allempot̃eñ oʼpateñet Jesús, ñeñt̃paʼ atet̃ otaneteʼt̃: Añ poctetsa puesheñarr ñeñt̃ acheñerpaʼ oʼch rroma allohuen acheñeneshacop.
14 Ora, Caifás era quem havia declarado aos judeus ser conveniente morrer um homem pelo povo.
15 Simón Pedro ñam̃a poʼpsheñeñ pueyochreshaʼ ñetñapaʼ cot̃aʼnmet ñamet Jesús chentaʼ. Ñeñt̃ña puesheñarrpaʼ eʼñe chemeʼteñ corneshaʼ ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃tetsa allempo. Ñapaʼc̈hoʼña oʼ beʼt̃ososet epuet Jesús all aconc̈haʼtam̃p̃saret̃tena corneshaʼ poʼpamp.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiam a Jesus. Sendo este discípulo conhecido do sumo sacerdote, entrou para o pátio deste com Jesus.
16 Pedroñapaʼ alla t̃omos aʼyot̃ allot̃ beʼt̃enet. Poʼpsheñeñña pueyochreshaʼ ñeñt̃ eʼñe chemeʼten corneshaʼ ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃, ñañapaʼ c̈haʼnerr aʼyot̃, allñapaʼ eñosuerr epuet coyaneshaʼ ñeñt̃ cohueneʼ yetarr. Allempoñapaʼ erranaʼ ñam̃a Pedro.
16 Pedro, porém, ficou de fora, junto à porta. Saindo, pois, o outro discípulo, que era conhecido do sumo sacerdote, falou com a encarregada da porta e levou a Pedro para dentro.
17 Coyaneshaʼña ñeñt̃ cohueneʼ yetarrpaʼ atet̃ otapan Pedro: —¿Amaʼt p̃apaʼc̈hoʼña pueyochreshaʼt̃eʼcaʼ penep̃ña añ encaneshar? Ñañapaʼ atet̃ otos: —Napaʼ amacaʼye pueyochreshayayno.
17 Então, a criada, encarregada da porta, perguntou a Pedro: Não és tu também um dos discípulos deste homem? Não sou, respondeu ele.
18 Ñeñt̃ña taruasets all epuet guardianeshaʼ ñetñapaʼ all tsomaʼtenet quellmesha, aʼhuortatenet t̃arroʼmar allpaʼ nanac sent̃eten. Allña t̃omc̈henet all shotenet. Pedropaʼc̈hoʼña alloʼtsen all shotena ñam̃a.
18 Ora, os servos e os guardas estavam ali, tendo acendido um braseiro, por causa do frio, e aquentavam-se. Pedro estava no meio deles, aquentando-se também.
19 Corneshaʼña ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃tetsa, ñapaʼ allent̃a aʼp̃t̃oʼtapan Jesús pueyochreshacop ñam̃a añecop ñeñt̃ atet̃ yec̈hatyen.
19 Então, o sumo sacerdote interrogou a Jesus acerca dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Jesúsñapaʼ atet̃ otos: —Napaʼ ama aʼnahuayaya neserrpareʼtateñe acheñeneshaʼ arr patsro. C̈hocma neyc̈hatyen judioneshaʼ poʼprahuoʼmar ñam̃a Parets paʼpacllo allecma shontena judioneshaʼ. Amaʼt parrochapaʼ ama esempo neñosoña aʼnahua.
20 Declarou-lhe Jesus: Eu tenho falado francamente ao mundo; ensinei continuamente tanto nas sinagogas como no templo, onde todos os judeus se reúnem, e nada disse em oculto.
21 Esoʼmareʼtña nañeña p̃aʼp̃t̃oʼten. Añchaʼña p̃aʼp̃t̃oʼtyes ñeñt̃ neʼmayeʼt̃ errot̃ent̃eʼ neserrpareʼtatyesaneteʼt̃. Ñetpaʼ eñoteñett̃eʼña ñeñt̃ atet̃ notyesaneteʼt̃.
21 Por que me interrogas? Pergunta aos que ouviram o que lhes falei; bem sabem eles o que eu disse.
22 Allempoña atet̃ otuanet Jesúspaʼ puesheñarrña guardia ñeñt̃ allameʼttsoʼtsenapaʼ ñañapaʼ allent̃a taclleʼ, atet̃ och: —Amarramchʼ att̃eyeʼ yanapueñeña corneshaʼ ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃.
22 Dizendo ele isto, um dos guardas que ali estavam deu uma bofetada em Jesus, dizendo: É assim que falas ao sumo sacerdote?
23 Jesúsñapaʼ atet̃ och: —Ñerraʼm añt̃eʼ neñen ñeñt̃ ama cohuenayayepaʼ p̃oten all ama cohuenayeʼ neñeno. Ñerraʼm cohuent̃eʼ neñenpaʼ esoʼmart̃eʼña petacllenen.
23 Replicou-lhe Jesus: Se falei mal, dá testemunho do mal; mas, se falei bem, por que me feres?
24 Allempoña Anáspaʼ allent̃a mueñe eʼñe ehuancaret̃ paʼñachoresho Caifásesho. Ñeñt̃ña Caifáspaʼ ñeñt̃ eʼñe paʼm̃chaʼtaret̃er pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar.
24 Então, Anás o enviou, manietado, à presença de Caifás, o sumo sacerdote.
25 Simón Pedroñapaʼ alla t̃en all shotena. Ñetñapaʼ atet̃ ochet: —P̃apaʼc̈hoʼña ¿amaʼt pueyochreshaʼ penpe? Ñañapaʼ c̈ha aʼnasochapaʼ atet̃ ot: —Napaʼ amacaʼye.
25 Lá estava Simão Pedro, aquentando-se. Perguntaram-lhe, pois: És tu, porventura, um dos discípulos dele? Ele negou e disse: Não sou.
26 Corneshaʼña ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃ puesheñarrña ñeñt̃ paʼtaruasañer ñeñt̃ pamoʼts tsorrquetaʼt Simón Pedro, ñañapaʼ atet̃ och: —Napaʼ ¿amaʼt p̃a nentoña narmetsmo? P̃apaʼ alloʼtsenep̃caʼye.
26 Um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro tinha decepado a orelha, perguntou: Não te vi eu no jardim com ele?
27 Pedroñapaʼ alla aʼnasotererr. Eʼñe allempocmaña eñen atollop.
27 De novo, Pedro o negou, e, no mesmo instante, cantou o galo.
28 Allempoña Jesúspaʼ anereterr Caifáseshot̃. Eʼñe ahuat̃ecma anmaʼmueñet am̃chaʼtaret̃ poʼpalaciopahuo. Ñeñt̃ña am̃chaʼtaret̃paʼ ñeñt̃ nen gobiernoʼ Romot̃ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa alloʼmarneshacop. Allohuen judioneshaʼ ñetñapaʼ ama beʼt̃ososeto am̃chaʼtaret̃ paʼpacllo t̃arroʼmar ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃paʼ romoʼmarneshaʼ ama judioneshayaye allochña ñetpaʼ añoʼch c̈ha aʼsosyateto ñañeñeta Partsocop eshecchaʼ eʼñe cohuen rrallmeʼchet pascuapo.
28 Depois, levaram Jesus da casa de Caifás para o pretório. Era cedo de manhã. Eles não entraram no pretório para não se contaminarem, mas poderem comer a Páscoa.
29 Ñeñt̃oʼmarña Pilatopaʼ c̈haʼnmanet aʼyot̃ alloʼtsaʼyenet, atet̃ otapanet: —¿Errot̃enot̃eʼtña sotteñeʼcheñña añ acheñer?
29 Então, Pilatos saiu para lhes falar e lhes disse: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Ñetñapaʼ atet̃ otyesoset: —Ñerraʼm ama añ p̃aʼyeno ñeñt̃ ama pocteyayepaʼ amat̃eʼ errot̃enot̃ oʼ yehuapacheñeña pesho.
30 Responderam-lhe: Se este não fosse malfeitor, não to entregaríamos.
31 Pilatoñapaʼ atet̃ oterraneterr: —C̈hosa sañeña anmueʼ sachña enteʼ errot̃ent̃eʼ ñeñt̃ atet̃ pena ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ñoñets socop att̃ot̃chaʼ sotteñeʼch. Judioneshaʼñapaʼ atet̃ otyeset: —Yocop ñeñt̃ey judioneshaypaʼ ama pocteyaye oʼch yemtsach acheñ amaʼt puesheñarra.
31 Replicou-lhes, pois, Pilatos: Tomai-o vós outros e julgai-o segundo a vossa lei. Responderam-lhe os judeus: A nós não nos é lícito matar ninguém;
32 Ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ atet̃ otyeset allochñapaʼ att̃och etsota Jesús poʼñoñ atet̃ otuanet ahuaña allempo ñanom eñotatanet ñapaʼ corsochoch rroma.
32 para que se cumprisse a palavra de Jesus, significando o modo por que havia de morrer.
33 Allempoña Pilatopaʼ alla beʼt̃errerr pocollo. Ñañapaʼ agotatan Jesúspaʼ atet̃ och: —P̃apaʼ ¿p̃aʼt am̃chaʼtaret̃tetsaña judioneshacop?
33 Tornou Pilatos a entrar no pretório, chamou Jesus e perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus?
34 Jesúsñapa atet̃ och: —Añpaʼ ¿eʼñeʼt p̃ot̃a p̃otenña atet̃, ñatoʼ eseshaʼt̃eʼ p̃oteneʼña añ nocop?
34 Respondeu Jesus: Vem de ti mesmo esta pergunta ou to disseram outros a meu respeito?
35 Pilatoñapaʼ atet̃ otererr: —Napaʼ amacaʼye judioneshayayno, ama es neñotenoña socop. P̃aña p̃amoʼtsnaʼtar ñam̃a ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñetña t̃eʼpaʼ oʼ pomuerrpet nesho. ¿Esoʼtña pepen ñeñt̃ amaʼt mameshapaʼ ama pocteyeʼ entapretenpeto?
35 Replicou Pilatos: Porventura, sou judeu? A tua própria gente e os principais sacerdotes é que te entregaram a mim. Que fizeste?
36 Jesúsñapaʼ atet̃ otererr: —Att̃o naʼm̃chaʼtaret̃tena napaʼ ama añe patsroyaye. Ñerraʼm añe patsrach naʼm̃chaʼtaret̃tenañpaʼ allempoña neyochreshac̈hnopaʼ moñsaʼnetañchaʼ, allempopaʼ amach pomnoñeña judioneshaʼ. T̃arraña att̃o naʼm̃chaʼtaret̃tena napaʼ ama arroʼmarecpayaye.
36 Respondeu Jesus: O meu reino não é deste mundo. Se o meu reino fosse deste mundo, os meus ministros se empenhariam por mim, para que não fosse eu entregue aos judeus; mas agora o meu reino não é daqui.
37 Pilatoñapaʼ atet̃ otererr: —Ñeñt̃epñapaʼ pepaʼtcaʼyeña am̃chaʼtaret̃. Jesúsñapaʼ atet̃ otererr: —Na poʼñoc̈hpaʼ am̃chaʼtaret̃encaʼye eʼñe atet̃ p̃otenen p̃a. Napaʼ ñeñt̃oʼmarña neʼñalletosa añe patsro att̃och nach aʼpot̃oseʼ ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h Yompor poct̃ap̃ña. Allohuen ñeñt̃ mueneneʼ ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h Yompor poct̃ap̃ña, ñetñapaʼ eʼm̃ñotennet.
37 Então, lhe disse Pilatos: Logo, tu és rei? Respondeu Jesus: Tu dizes que sou rei. Eu para isso nasci e para isso vim ao mundo, a fim de dar testemunho da verdade. Todo aquele que é da verdade ouve a minha voz.
38 Pilatoñapaʼ alla oterrerr: —¿Erraʼtsenaʼtña ñoñets ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h? Att̃o am̃chaʼtaret̃ Pilatopaʼ otanet amaʼtpaʼ c̈hosa muetseʼña Jesús (Mt. 27.15-31; Mr. 15.6-20; Lc. 23.13-25) Ñeñt̃a otuapaʼ oʼ alla c̈haʼnerrerr alloʼtsaʼyen judioneshaʼ. Allñapaʼ atet̃ otuerranerr judioneshaʼ: —Napaʼ amacaʼye nenteññañeña ñeñt̃ att̃o ama pocteyeʼ es peno att̃och yemtsatach.
38 Perguntou-lhe Pilatos: Que é a verdade? Tendo dito isto, voltou aos judeus e lhes disse: Eu não acho nele crime algum.
39 T̃arraña atet̃ seyc̈henpaʼ eʼñe pat̃eʼtets char allempoch c̈herrerr pascuapo nañapaʼ c̈hocmach naʼrroyerrnas puesheñarr socop ñeñt̃ ayottam̃p̃saret̃tetsa allempo, ñeñt̃ara ñeñt̃ samoʼts sepen. T̃eʼpaʼ ¿añeʼt semnen oʼch naʼrroyerrnas ñeñt̃ Saʼm̃chaʼtaret̃er sepen sa ñeñt̃es judioneshas?
39 É costume entre vós que eu vos solte alguém por ocasião da Páscoa; quereis, pois, que vos solte o rei dos judeus?
40 Allempoña ñetpaʼ puerrannarteñot̃etpaʼ atet̃ otyeset: —T̃arraña Jesúspaʼ amach p̃aʼrroyatsche, añchaʼña p̃aʼrroyerrnay Barrabás. Ñeñt̃ña Barrabáspaʼ ñeñt̃ atarr aprratam̃p̃sañtetsa.
40 Então, gritaram todos, novamente: Não este, mas Barrabás! Ora, Barrabás era salteador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.