Mateus 25
Ndamu Ɣɛtɛ Siwu (AKP) vs ARA
1 “I ɔwi gɔmɔ ame ne, Ɣaa sigarakaɖekɔ̃ aase lɛ ngbe. Ɔwi ɔwɛ̃ ame ne, mabitɛ iweo mawɛ̃ ɔsu ma sikaniɛ sɔ maasarɛgu ɔrɛrɛ̃ ɔwɛ̃ gɔ nto ɔkɔ ɔrɔ̃go.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Mabitɛ iweo magbe ame ne, iru ɖe madzimifɔ fiɛ iru ana ɖe manɔgbadze.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Madzimifɔ ɔsu ma sikaniɛ, ɣɛɛ maisu nnɔĩ mabua i sikaniɛ iso.
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 Manɔgbadze ɣɛɛ ne, mato nnɔĩ i abui ame mabua i mmɛ mpia i ɔkaniɛ ame iso.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Gɔ ɔrɔ̃go kɔdze ɔgbikama ku iba ɔso ne, mabitɛ ɔtsɛ sirɛ itua kere ne marɛ sirɛ ne.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 “Lɛ kasɛ̃ ndɛ̃ ne, kulu ɔsia sɔ, ‘Ɔrɔ̃go kɔdze ɔɔba ɔ̃abo ne miba miasarɛgu wũ!’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 “Mabitɛ iweo ɔɖuɖu ɔta, ne mayara ma sikaniɛ ne.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Ne madzimifɔ to maɣere manɔgbadze sɔ, ‘Mitã bo mi nnɔĩ kɛkɛĩ alasɔ bo sikaniɛ ka sinyi.’
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 “Ne manɔgbadze ɔɣere ma sɔ, ‘Ooɣo! Bo nnɔĩ iibaɣo bo gu mi inyɔ ne mikɛlɛ mma nto marɔdɛ̃ kɔrɛ miaɣa.’
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 “Ku marui kere ne, ɔrɔ̃go kɔdze ɔba ɔ̃abo. Mabitɛ iru ma nɣɛ masia wũ ɔsiai wũ makɛlɛ ɔrɔ̃go kakɔkɔ̃ kere ne masɛ̃ kayogodɔ̃ ne.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 “Ne kama ne, mabitɛ dzimifɔ iru mamɔ ɔba maabo, ne makpere sɔ, ‘Tete! Tete! Sese bo!’
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 “Ne ɔrɔ̃go kɔdze ɔtã ma mmuai sɔ, ‘Ooɣo! Loiɣe mi!’ ”
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Ne Yesu ɔwirigu ma igbã sɔ, “Ne ɔso midzuɛ̃ so alasɔ miiɣe iyi ɣee ɔwi gɔ ame loaba.
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 “Ɔwi gɔmɔ ame ne, Ɣaa sigarakaɖekɔ̃ aase lɛ ngbe. Ɔwi ɔwɛ̃ ame ne, ɔrɛrɛ̃ ɔwɛ̃ to ɔkɛlɛ ɔri dzoroa, ne ɔso ɔkpere ɔ̃ maɖabo ɔsu ɔ̃ karana ɔpia ma i nrɔɔ̃ ame.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Ɔtã ma ɔbiara i ma ɔle kanya. Ɔwɛ̃ ne, ɔtã wũ sikã sikoto iru, ɔwɛ̃ ana ikoto inyɔ fiɛ ɔwɛ̃ ana ɔkoto ɔwɛ̃ fiɛ ɔrui ɔkɛlɛ ɔri.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Ɔɖabo gɔ lofɔ ikoto iru ɔkɛlɛ ɔsɛ ɔ̃afinikira nrɔɔ̃ i ɔ̃ sikã iso ɔna ikoto iru mama ɔsia i iso.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Ngbɔ ame ngɔ lofɔ ikoto inyɔ ana ɔsɛ ɔ̃ana ikoto inyɔ ɔbua ne.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Ɣɛɛ ɔɖabo gɔ lofɔ ɔkoto ɔwɛ̃ ne, ɔkɛlɛ ɔsɛ ɔ̃akuri iwo ɔsu makɔse sikã ɔkɔla.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Ayi gbodzoo kama ne, makɔse ɔba sɔ si ɔba ɔ̃akigu ma i siko ame ɔnyɔ nnɛ maɔna masia.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Ɔɖabo gɔ lofɔ sikã ikoto iru ɔsu sikoto iru nɛ ɔna ɔsia i iso ɔbɔ. Ɔɣere makɔse sɔ, ‘Tete, sikã ikoto iru atã me ɣɛɛ loɔna ikoto iru mama lobua iso.’
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 “Makɔse ɔɣere wũ sɔ, ‘Ɖafe, ɔɖabo sɛɛ gu nukuarese aɖe! Gɔ aɖe ɔnukuare i ara kosoi ame ɔso ne, loasu ara siare lopia i fɔ nrɔɔ̃ ame. Ba nagu me isoɣɔ!’
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 “Ɔɖabo gɔ matã sikã ikoto inyɔ ana ɔba ɔ̃abo, ne ɔɣɛ sɔ, ‘Tete, sikã ikoto inyɔ iɖe atã me, ɣɛɛ ne, nyɔ, loɔna ikoto inyɔ losia i iso.’
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 “Makɔse ɔɣere wũ sɔ, ‘Ɖafe, ɔɖabo sɛɛ gu nukuarese aɖe. Kumɛgɔ aɖe ɔnukuare i ara kosoi ame ɔso ne, loasu ara siare lopia-ɔ i nrɔɔ̃ ame. Ba nagu me isoɣɔ!’
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 “Ne ɔɖabo gɔ matã sikã ɔkoto ɔwɛ̃ ana ɔba ɔ̃abo ne. Ɔɣɛ sɔ, ‘Tete, loɣe sɔ ɔturi gɔ itɔ̃me mba ɔle aɖe. Asɛ asu aɖera i ngbegɔ aikpɛ̃, fiɛ asɛ asa ɔraɖui kanya i ngbegɔ aisa ɔraɖui.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Ne ɔso gɔ loto lonigã-ɔ ɔso ne, lokuri karɔ̃ losu fɔ sikã lobiara. Nya fɔ sikã i ngbe!’
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 “Ne makɔse ɔfɔ kanya sɔ, ‘Ɔɖabo lalaa gu dãdze aɖe. Aɣe sɔ nsɛ losu aɖera i ngbegɔ loikpɛ̃ fiɛ nsɛ losa ɔraɖui kanya i ngbegɔ loisa ɔraɖui?
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Iyɔ be ɔso fiɛ aisu wũ sikã asɛ aasɛ i sikã kakɔlakɔ̃ sɔ si loba ne, loasɛ loafɔ sɛ̃ ku kusia?’
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 “Ne ɔ̃ ɔkɔse ɔɣɛ sɔ, ‘Mimɔɛ̃ sikã mifɔ i ɔ̃ kɔrɛ misu mitã ngɔ mba ikoto iweo.’
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Alasɔ ɔbiara gɔ mba ira ne, maatã wũ mabua ɔna isi gbodzoo, ɣɛɛ ngɔ nna kuira ne, kɛkɛĩ gɔ ame ɔba ne, maamɔɛ̃ mafɔ wũ iso.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Ɔɖabo gɔ nna kusia kukuwɛ̃ i ngbe ɣɛɛ ne, mifuĩdza wũ mipia i idududu ame ngbegɔ i kaku gu arɔĩ iɖo ikpa pia.
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 “Ɔwi gɔ i Ɔturi Awune Ɔbi aaba lɛ igara gu ɔ̃ makpabo ne, ɔto ɔ̃asɛ i ɔ̃ sigaraiyara iso.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Fiɛ kayiiso maturi ɔɖuɖu aaya i ɔ̃ katɔ̃. Mmɔ ɔ̃aɣɛ ma ame lɛ kumɛgɔ i ngɔ nto ɔɣedza masɛrɛ sɛ ɔɣɛ kutepuĩ gu masɛrɛrerɔ̃ ame ne.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Ɔto ɔ̃atã maturi bɔlɔlɔa ɔya i ɔ̃ kuɖearɔ̃ iso fiɛ malalaa ana aaya i ɔ̃ kubena iso.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 “Ne igara aaɣere mma nɣɛ wũ i kuɖearɔ̃ iso sɔ, ‘Miba, mi ma i Tete ɔtã isobuɛ, miba miabo i sigarakaɖekɔ̃ ga maledza masɛ mi ta kayi karɔ̃kasɛkɔ̃ ame.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Alasɔ kukã ɔkpɛ̃ me, mitã me aɖera, ɔme ɔkore me, mitã me ndu lonɛ, loɖe ɔfɔ lobo mi, mifɔ me.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Minya me losɛ isɔ̃, mitã me arapia, gɔ lonyɛ ne, minyɔ me iso fiɛ gɔ mamɔɛ̃ me marara i iyo ne, miba minyɔ me.’
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 “Mmɔ i maturi bɔlɔlɔa aakarɛ wũ sɔ, ‘Bosate, ku mme ɔwi bonya-ɔ sɔ kukã to-ɔ botã-ɔ aɖera ɣee ɔme ɔkore-ɔ botã-ɔ ndu?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 Ku mme ɔwi bonya-ɔ aɖe ɔfɔ aba bo kɔrɛ fiɛ bofɔ-ɔ ɣee asɛ isɔ̃ botã-ɔ arapia?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 Ku mme ɔwi bonɔ sɔ ato anyɛ boba boaya-ɔ ɣee mamɔɛ̃-ɔ marara i iyo boba boaya-ɔ?’
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 “Mmɔ i igara aatã ma mmuai sɔ, ‘Ira biara nɛ miabara mitã manyii ma loire kuira i ngbe ne, mme mibara mitã.’
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 “Ne ka ɔ̃aɣere mma i ɔ̃ kubena iso sɔ, ‘Mirui me i kɔrɛ mi ma i Ɣaa ɔgbarĩ. Mikɛlɛ itɔkpe nɛ mapia masɛ Ɔbosam gu ɔ̃ makpabo fiɛ iisɛ inyi ame!
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Alasɔ kukã ɔkpɛ̃ me, miitã me aɖera, ɔme ɔkore me, miitã me ndu.
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Loba loabo mi lɛ ɔfɔ, ɣɛɛ miifɔ me, losɛ isɔ̃ miitã me arapia. Nto lonyɛ, miinyɔ me iso mamɔɛ̃ me marara i iyo miiba mianyɔ me.’
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 “Mmɔ maakarɛ wũ sɔ, ‘Bosate, ku mme ɔwi bonya sɔ kukã ɣee ɔme ɔkore-ɔ ɣee aɖe ɔfɔ ɣee asɛ isɔ̃ ɣee ato anyɛ ɣee arɛ i iyo fiɛ boibuai-ɔ?’
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 “Ne igara aatã ma mmuai sɔ, ‘Nto loɣere mi sɔ ira biara nɛ misɛ̃ sɔ miito mibara mitã manyii ma loire kuira i ngbe ne, mme miibara mitã!’
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 “Mmagbe ne, maakɛlɛ ngbegɔ inyɛwe iibaro inya fiɛ maturi sɛɛ ne, maakɛlɛ isoɣɔ nɛ loibaro inya ame.”
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.