Marcos 4

Ndamu Ɣɛtɛ Siwu (AKP) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Gɔ Yesu ɔkɛlɛ Galilea ibu kɔrɛ ana ne, ɔsɛ ɔ̃ate Itɔ̃me Bielea. Gɔ mma loki malɔ wũ ɔsi ɔso ne, ɔya ɔbo ɔsɛ i ɔkolo ame i ndu iso. Ne maturi ka maɣɛ i ɔkpokpo fiɛ Yesu to ɔɖegu ma ika ne.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Ɔte ma ara gbodzoo i agbã ame. Ara wa ɔte ma i ngbe ne.
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 Ɔɣere ma sɔ, “Kpɛ̃dze ɔwɛ̃ ɔsɛ ɔraɖui kasakɔ̃.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 Gɔ ɔto ɔsa ne, ɔwɛ̃ ɔɣo i ɔri kuruɛ, ne kurodzai ɔrɛrɛ kuɖe ne.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Ɔwɛ̃ ɔɣo i ata iso ngbegɔ i sise iisi, ne ɔso ɔre mala.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Gɔ kuɣɛ̃ ɔsia kere ne, ɔ̃ ɔɖuɖu ɔkpi, alasɔ ɔ̃ siɖu iibo karɔ̃.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Ɔraɖui ɔwɛ̃ ɔɣo i kuposɛ̃ ndɛ̃ ne ɔso gɔ ɔre ne, kuɣa kufu wũ sɔ ɔ̃iwo ɔmɔ fiɛ ɔ̃aɣɔ̃ abi.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Ɣɛɛ ne, ɔwɛ̃ ɔɣo i karɔ̃ sɛɛ iso. Gɔ ɔre ne, ɔbara kukaakɔ fiɛ ɔɣɔ̃, ɔwɛ̃ abi sitɛ, ɔwɛ̃ abi sikuɔ, fiɛ ɔwɛ̃ ana kulafa.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Kawirikɔ̃ ne, Yesu ɔɣere ma sɔ, “Ngɔ mba atsue si ɔnɔ nnɛ nto loɣɛ.”
9 E Jesus acrescentou:
10 Ɔwi gɔ i Yesu ɔnɔwɛ̃ ka ɔsi ne, mma nsɛ masiai wũ ɔwi biara gu ɔ̃ marasuãdze iweo-inyɔ ɔba maakarɛ wũ sɔ ɔɖi igbã karɔ̃ ɔte ma.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 Ne Yesu ɔɣere ma sɔ, “Ɣaa ɔɖi ɔ̃ sigarakaɖekɔ̃ awɛrɛra karɔ̃ ɔte mi. Fiɛ mma i siruɛ ɣɛɛ ne, agbã lokote sɔ maanɔ.
11 Jesus disse a eles:
12 Matsɛrɛ masɛ i Ɔko Sekelea ame sɔ,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 Ne Yesu ɔkarɛ ma sɔ, “Ɔnɔ miinɔ igbã nɛ karɔ̃? Nda miabara fiɛ mianɔ agbã tsɔra ɔɖuɖu karɔ̃?
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 Ɔraɖui sadze gɔgbe to ɔsa Ɣaa itɔ̃me.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Maturi mawɛ̃ se lɛ ɔraɖui gɔ loɣo i ɔri kuruɛ. Gɔ manɔ ne Ɔbosam ɔmɔɛ̃ ɔɖi i ma iti ame ɔluwɛ̃.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 Mamama ana se lɛ ɔraɖui gɔ losia i ata karɔ̃ iso. Gɔ manɔ itɔ̃me ne, mafɔ ne ku isoɣɔ.
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Ɣɛɛ ne, itɔ̃me siɖu iibo karɔ̃ kukaakɔ. Mafɔ maɖe ɔwi kurukutu kere, ɣɛɛ si iɖaa gu kama iti ɔba ala Itɔ̃me Bielea iti ne, mato maafiniki makpese kama.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 “Fiɛ maturi mawɛ̃ ana se lɛ ɔraɖui gɔ lobo i kuposɛ̃ ame. Gɔ manɔ Itɔ̃me Bielea ne,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 kayi gagbe imararãso gu karana itere isiai gu sosina ɔmɛrɛ̃ ɔyi ma i situ ame. Ara wagbe ɔnyi itɔ̃me ito sɔ iibaɣɔ̃ abi.
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 “Mawɛ̃ ana ɔnɔ Ɣaa itɔ̃me lɛ ɔraɖui gɔ losia i karɔ̃ sɛɛ iso. Ma ne, mafɔ itɔ̃me ku ɔtu. Ne maɣɔ̃ abi lɛ ɔraɖui, mawɛ̃ abi sitɛ, mawɛ̃ sikuɔ, mawɛ̃ kulafa.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Yesu ɔkarɛ ma ana sɔ, “Ɔturi sɛ ɔtsue ɔkaniɛ ɔsu ɔpia i kapoi ame ɣee karɛkɔ̃ kayirinɔ? Iiɖe kasiakɔ̃ masɛ masia ɔkaniɛ fiɛ ɔ̃asa?
21 Jesus também lhes disse:
22 Ira biara nɛ lowɛrɛ to iabɔrɛ kayi fiɛ mato maabusi ibiara nɛ mafu ara.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 Ne ɔso si miba atsue ne, si minɔ kukaakɔ!”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Ne ɔɣere ma sɔ, “Mikã atsue kukaakɔ nwa mito minɔ lo! Alasɔ ikerera nɛ misu mikere mitã maturi mama ne, ne ame maasu makere matã mi makuti mafa mi ne!
24 Então lhes disse:
25 Alasɔ ngɔ mba ara ne, maatã wũ mabua, ɣɛɛ ngɔ mba ara kɛkɛĩ ne, kɛkɛĩ gɔ ame ɔba ne, maamɔɛ̃ mafɔ wũ iso.”
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Yesu ɔɣere ma ana sɔ, “Ɣaa sigarakaɖekɔ̃ se lɛ ɔrɛrɛ̃ gɔ lopɛ ara i kakpɛkɔ̃ ame.
26 Jesus disse ainda:
27 Ɔsɛ ɔrɛ ɔta, iyi biara, ɔraɖui ɔre, fiɛ amɔ, fiɛ ɔ̃iɣe kumɛgɔ ibara fiɛ ara se lɛ ngbe.
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 Karɔ̃ ga iso mapɛ ara mɔmɔ lonyɔ ɔraɖui iso ngbɔ. Iɖeakatɔ̃ ne, ɔsɛ ɔre, ɔɖi aɣata, ɔfere aɣɔ̃la, ɔɣɔ̃ abi gbodzoo.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Si abi ɔrɛtɛ ne, kpɛ̃dze to ɔ̃asɔrɛ̃, alasɔ ɔraɖui ɔsɔrɛ̃wi ɔɔɣo.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 Yesu ɔkarɛ sɔ, “Be boasu bokateragu Ɣaa sigarakaɖekɔ̃? Iɖe igbã nɛ loasu lokparara ne?
30 Disse mais:
31 Ise lɛ idziribi kosoi iwɛ̃ nɛ i ɔrɛrɛ̃ ɔwɛ̃ ɔsu ɔsɛ ɔ̃apɛ.
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Isɛ ire ibɔrɛ, imɔ ibara kadzirimi ga lomɔ kaɖo i ayo ame kakpɛkɔ̃ ga matɛ̃ ɔkpã mapia ame, kata akpa katã ɔyu sɔ kato kurodzai aabara ayo i kã ame.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 Yesu ɔɣere ma Itɔ̃me Bielea i agbã wagbe ame sɔ si maawo karɔ̃ ɔnɔ.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 Ɔ̃isɛ ɔɖe ma ika si iiɖe igbã ɔto ɔpɛ ma. Ɣɛɛ si ɔ̃ gu ɔ̃ marasuãdze ka masi ne, ɔsɛ ɔɖi wã karɔ̃ ɔte ma.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Iyi nɛmɔ kutsuɛ ame ne, Yesu ɔkpere marasuãdze ɔɣere ma sɔ, “Mitã bowara ibu bokɛlɛ ɔkpokpo gɔmɔ isɛ.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 Ne marui i iturikuri kɔrɛ mmɔ mabo i ɔkolo ame ku Yesu sɔ maakɛlɛ ibu kama isɛ. Sikolo mama ana se i mmɔ.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Ɔluwɛ̃ ne, awɛ ɔtsɛ ikpɛ̃, gɔ ato apɛ ndu apia i ɔkolo ame sɔ miɔro ɔyi fiɛ ɔ̃awã.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 Ɔwi gɔmɔ ame ne, Yesu rɛ i ɔkolo kama, ɔsu iti ɔsia i isumuɛ iso ɔto ɔrɛ sirɛ. Ne matara wũ sɔ, “Ratedze, bo kukpi iisu-ɔ kuira i mmɔ?”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 Yesu ɔta ɔya ɔtɔ̃me ɔpia awɛ ku silɔ teteree sɔ, “Awɛ, nyua ɔkpɛ̃! Ndu, sɛ kpoo!” Ɔluwɛ̃ awɛ ɔɣɔ kananana, fiɛ ndu iso ana ɔlo kpoo.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 Ne Yesu ɔkarɛ ɔ̃ marasuãdze sɔ, “Be ɔso miba ifɔ̃ ngbɔ? Miifɔ me miɖe?”
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 Ifɔ̃ siare ɔmɔɛ̃ ma ne, mato makarɛ so sɔ, “Mme ɔturi igbã ɔɖe ngbe? Ndu gu ɔwiri to makã wũ atsue!”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.