Lucas 7

Ndamu Ɣɛtɛ Siwu (AKP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Gɔ Yesu ɔɔro ma nwagbe ɔɖuɖu ɔɣere ne, ɔrui ɔkɛlɛ Kapernaum.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Roma kpakpɛ̃dzekpakpa ɔwɛ̃ i mmɔ ba ɔɖabo gɔ ɔbua ɔsɛ ɔɖɔɛ gbaã. Ɔɖabo gɔgbe ɔmɔɛ̃ ɔnyɛ gɔ ɔ̃ɔro ɔkpi.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Gɔ ɔkpakpa gɔgbe ɔnɔ Yesu iyere ne, ɔpia ma Yudase makpakpa mawɛ̃ sɔ makpere Yesu matã wũ si ɔba ɔ̃asa ɔ̃ ɔɖabo ɔtã wũ.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Maba maatã wũ iti teteree sɔ, “Ɔrɛrɛ̃ gɔgbe ɔkote ɔtã sɔ aabuai,
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 alasɔ ɔsɛ ɔɖɔɛ bo aɖe kaɖe. Ɔ̃ mɔmɔ lotsue bo kasarɛkɔ̃ ɔtã bo.”
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Ne ɔso Yesu ɔta ɔsiai ma.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Loikote ana sɔ loaba fɔ katɔ̃. Ne ɔso ɣɛ itɔ̃me sese kere si wũ ɔɖabo si ɔna isosarɛ.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Mme wũ ɔkpakpa loɖe i makpakpa mama kayirinɔ. Loba makpakpɛ̃dze mama i wũ kayirinɔ. Nsɛ loɣere ngɔ sɔ, ‘Kɛlɛ ngbe’ ɔkɛlɛ, fiɛ nsɛ loɣere ɔmama ana sɔ, ‘Ba ngbe’ ɔba. Nsɛ loɣere wũ ɔɖabo sɔ, ‘Bara lɛ ngbe’ ɔbara.”
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Gɔ Yesu ɔnɔ atɔ̃me wagbe ne, ibara wũ ɣaa. Mmɔ ɔto ɔfiniki ɔɣere mma nsiai wũ sɔ, “Nto loɣere mi sɔ loinya kafɔkaɖe siare gagbe igbã lonya i Israel karɔ̃ ɔɖuɖu iso!”
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Maturi ma lokpese makɛlɛ kpakpɛ̃dze ɔkpakpa gɔgbe iyo mmɔ ɔnya sɔ ɔ̃ ɔɖabo ɔɔsarɛ.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Nnɛmɔ kama ne, Yesu ɔkɛlɛ ɔmagɛ̃ gɔ marɔ Nain ame gu ɔ̃ marasuãdze gu maturi gbodzoo ma nsiai wũ.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Gɔ mabo kabenya ne, masarɛgu maturi ma nsore kpise maabiara. Ngɔ lokpi ne, kuɛdze ɔwɛ̃ ɔbi ɔwɛ̃ saã gɔ ɔɣe ɔɖe. Ne ɔso maturi gbodzoo ɔbɔrɛ i kaɖe ame maki malɔ kuɛdze gɔgbe.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Gɔ Bosate ɔnya ɔrɔ̃go ne, ɔ̃ ara ɔɖo wũ kayiri. Ne ɔɣere wũ sɔ, “Lo kaku.”
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Yesu ɔbo i maturi ndɛ̃ ɔsɛ ɔ̃apɛgu nnɛ iso masore kpise. Gɔ mma nsore ɔtui ne, ɔɣɛ sɔ, “Ɔporoporoi! Mme sɔ ta!”
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Ɔluwɛ̃ kpise ɔkpɛ̃ ɔta ɔsɛ ɔtsɛ ika iɖe. Ne Yesu ɔtara wũ ɔtã ɔ̃ ɔnyi ne.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Ifɔ̃ ɔmɔɛ̃ maturi ɔɖuɖu gbaã ne matsɛ Ɣaa ile iɣɛ sɔ, “Ɣaa kanyaɖidze siare ɔɔba i bo ndɛ̃. Ɣaa ɔɔba sɔ ɔ̃aba ɔ̃aɖi ɔ̃ mare!”
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Yesu ira nɛ ɔbara ngbe ɔki ikã Yudea karɔ̃ gu abuiti ɔɖuɖu iso.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Gɔ Yohanes marasuãdze ɔɣere wũ ara wagbe ɔɖuɖu ne, ɔkpere ma inyɔ.
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 Ɔpia ma Bosate kɔrɛ sɔ masɛ maakarɛ wũ sɔ, “Fɔ nɖe ngɔ maɣɛ sɔ ɔ̃aba ɛɛbɛrɛ bonyɔ ɔmama ɔri?”
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Gɔ maba Yesu kɔrɛ ne, maɣere wũ sɔ, “Ndupiedze Yohanes lopia bo sɔ bo karɛ-ɔ sɔ, ‘Fɔ nɖe ngɔ maɣɛ sɔ ɔ̃aba ɛɛbɛrɛ bonyɔ ɔmama ɔri?’ ”
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Ɔwi gɔmɔ ame ne, Bosate ɔɔsa maturi gbodzoo sinyɛ, ɔsa siwarã lalaa, ɔtã sɔ manɔbiɛdze gbodzoo ana to manya ara.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Ne ɔɣere mma mapia katɔ̃me sɔ, “Mikpese miaɣere Yohanes ara wa minya gu nwa minɔ. Manɔbiɛdze to manya, mabafã to masɛ, mma nto manyɛ ɔnyɛ rɛtɛa iso to isekele, matsuetɛ̃se to manɔ, makpise to mata fiɛ mato maɣere mawɛrɛba ana Itɔ̃me Bielea.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 So aaɣɔ mma i wũ kurabarara iita kuya iso.”
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Gɔ Yohanes marasuãdze ɔɔrui kama ne, Yesu ɔtsɛ ika iɖe i ɔ̃ iso iɣere mma losakanya mmɔ sɔ, “Ɔwi gɔ mibɔrɛ mikɛlɛ Yohanes kɔrɛ i fafuĩ ame ne, be iɖe minyɔ ɔri sɔ mianya? Iyata nɛ i ɔwiri to ɔtidza?
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Be mibɔrɛ misɛ mianyɔ? Ngɔ mpia ɔgo awu? Mma mpia ɔgo awu fiɛ mato maɖe isoɣɔ ne, magara ayo masɛ mawe.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Mibua miɣere me nnɛ misɛ mianyɔ! Ɣaa kanyaɖidze? Gbaã nto loɣere mi sɔ ɔɖo Ɣaa kanyaɖidze.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Alasɔ ɔ̃ iso i Ɔko Sekelea ɔɣɛ sɔ,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Yesu ɔledza ma iɣere ana sɔ, “Yohanes ɔɖo ɔturi igbã biara gɔ maɣe i kayi gagbe ame. Ɣɛɛ ngɔ lokoso ɔɖo i Ɣaa sigarakaɖekɔ̃ ɔɖo wũ.”
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Tɔtɔ ne, maturi ɔɖuɖu ɔɔnɔ itɔ̃me nɛ i Yohanes ɔɣɛ titirio ma lampofɔdze ma lobara Ɣaa kuɖɔɛ fiɛ mafɔ Ɣaa itupie kubarara i ɔ̃ kɔrɛ.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Ɣɛɛ ma Farisise gu Mose mmara matedze ɔsɛ̃ ara wa nɖe Ɣaa kuɖɔɛ kutã ma fiɛ maibie sɔ ɔpie ma ndu.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 “Kiniɔ ne, mabe loasu nɔme maturi lokateragu? Nda mase?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Mase lɛ mabiɛtɛ ma nto maɣa kaɣa i kuɣa ame. Mawɛ̃ to maɣere ma malaa sɔ,
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Gɔ Ndupiedze Yohanes ɔba ɔ̃ito ɔɖe ara ɔnɛ ndã mɛ loamɔɛ̃ ne, miɣɛ sɔ, ‘Siwarã lalaa mpia i ɔ̃ ame!’
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Mme Ɔturi Awune Ɔbi gɔ loba fiɛ loto loɖe ara lonɛ ndã ne, mi sɔ, ‘Minyɔ ɖeɖei gu tarɛ̃dze gɔgbe! Ma lampofɔdze gu makpibaradze ɔlaa ɔɖe!’
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Ɣɛɛ Ɣaa iwola sɛ ite so i ɔturi nsɛgbai ame.”
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Ɔ Farisise ɔwɛ̃ ɔkpere Yesu sɔ ɔba ɔ̃aɖe aɖera i ɔ̃ iyo, ne ɔsɛ ɔ̃asɛ ɔtsɛ araɖea iɖe ne.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Ɔrɔ̃go ɔwɛ̃ pia i ɔmagɛ̃ gɔmɔ ame gɔ nsi ngbã nyanyarĩa. Gɔ ɔnɔ sɔ Yesu to ɔɖe ara i ɔ Farisise gɔmɔ iyo ne, ɔsu nnɔĩ miwɛ̃ mɛ nsɛ mifɔrɛ̃ kɔrɔ̃kɔrɔ̃ fiɛ me ibui ɔnyɔ sɔlɔsɔlɔ ɔbɔ mmɔ.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Ɔba ɔ̃aya i Yesu kama ɔto ɔbiɛ nnɔmɛ ɔfere i ɔ̃ ngba iso. Ɔrɔ̃go gɔgbe ɔsu ɔ̃ iti siwɛrɛ̃ ɔnyɛnyɛdɛ̃ Yesu ngba, ɔfiɔfiɔ̃ me fiɛ ka ɔsu nnɔĩ kɔrɔ̃kɔrɔ̃a mɛmɔ ɔfere wũ i ngba ana.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Gɔ Farisise gɔ lokpere Yesu ɔnya ira nɛgbe ne, ɔɣɛ i ɔ̃ iti ame sɔ, “Si ɔrɛrɛ̃ gɔgbe ne Ɣaa kanyaɖidze ɔɖe ne, tee ɔ̃atsue ɔturi gɔ igbã i ɔrɔ̃go gɔ nto ɔpɛpɛgu wũ ngbe ɖe gu ngbã nyanyarĩa mɛ igbã ɔsi!”
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Ne Yesu ɔfɔ kanya ɔɣere wũ sɔ, “Simon, lobie sɔ loaɣere-ɔ ira iwɛ̃.”
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Ne Yesu ɔsɛ karɔ̃ ɔɣere wũ sɔ, “Maturi inyɔ mawɛ̃ ɔla ɔrɛrɛ̃ ɔwɛ̃ kuso. Ɔwɛ̃ to wũ lɛ kuwa kuwɛ̃ kuso. Ɔnyɔare to wũ lɛ awa aweo kuso.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Ma inyɔ magbe kuwɛ̃ iiwo wũ kuso ɔtã. Ne ɔso ɔsu kuso gɔ mato wũ ɔɖuɖu ɔtsɛ ma. Maturi inyɔ magbe ndɛ̃ ne, nna loaɖɔɛ ɔrɛrɛ̃ gɔgbe ɔɖo?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Ne Simon ɔɣɛ sɔ, “Lofɔ loɖe sɔ ngɔ masu kuso siare matsɛ.”
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Yesu ɔfiniki ɔnyɔ ɔrɔ̃go gɔgbe, ne ɔɣere Simon sɔ, “Ato anya ɔrɔ̃go gɔgbe? Gɔ loba fɔ iyo ne, aitã me ndu sɔ lofore ngba. Ɣɛɛ ɔrɔ̃go gɔgbe ɔsu ɔ̃ nnɔmɛ ɔfore me ngba fiɛ ɔsu ɔ̃ iti siwɛrɛ̃ ɔnukutu me.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Gɔ loba fɔ iyo ne, aipɔrɛ me apia me isoɣɔ. Ɣɛɛ ita i ɔwi gɔ lobo i fɔ iyo ne, ɔrɔ̃go gɔgbe iinyua wũ ngba ɔsɔla.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Aitã me nnɔĩ sɔ lopia i iti. Ɣɛɛ ɔ̃ ɔsu nnɔĩ kɔrɔ̃kɔrɔ̃a ɔfere me ngba ɔɖuɖu.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Ne ɔso nto loɣere-ɔ sɔ ne, ɔ̃ kuɖɔɛ gɔ ɔɖi ɔte me ɔso ne, ɔna ɔ̃ akpi gbodzoo wa ɔbara isu itsɛ. Ɔturi gɔ masu akpi kɛkɛĩ matsɛ ne, ɔ̃ kuɖɔɛ ana ne, kɛkɛĩ kere kuse.”
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Mmɔ i Yesu to ɔɣere ɔrɔ̃go gɔmɔ sɔ, “Ɔɔna fɔ akpi isu itsɛ.”
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Gɔ mma nsi i ɔpɔrɔ̃ katɔ̃ gu Yesu ɔnɔ ara wa ɔɣɛ ne, makarɛ so sɔ, “Nna ɔɖe ngbe fiɛ ɔto ɔwo maturi akpi ɔsu ɔtsɛ ma?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Ne Yesu ɔɣere ɔrɔ̃go gɔmɔ sɔ, “Fɔ kafɔkaɖe ɔɖi-ɔ ne ɔso kɛlɛ i isobuɛ ame.”
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.