Lucas 7
Ndamu Ɣɛtɛ Siwu (AKP) vs ARIB
1 Gɔ Yesu ɔɔro ma nwagbe ɔɖuɖu ɔɣere ne, ɔrui ɔkɛlɛ Kapernaum.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Roma kpakpɛ̃dzekpakpa ɔwɛ̃ i mmɔ ba ɔɖabo gɔ ɔbua ɔsɛ ɔɖɔɛ gbaã. Ɔɖabo gɔgbe ɔmɔɛ̃ ɔnyɛ gɔ ɔ̃ɔro ɔkpi.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Gɔ ɔkpakpa gɔgbe ɔnɔ Yesu iyere ne, ɔpia ma Yudase makpakpa mawɛ̃ sɔ makpere Yesu matã wũ si ɔba ɔ̃asa ɔ̃ ɔɖabo ɔtã wũ.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Maba maatã wũ iti teteree sɔ, “Ɔrɛrɛ̃ gɔgbe ɔkote ɔtã sɔ aabuai,
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 alasɔ ɔsɛ ɔɖɔɛ bo aɖe kaɖe. Ɔ̃ mɔmɔ lotsue bo kasarɛkɔ̃ ɔtã bo.”
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Ne ɔso Yesu ɔta ɔsiai ma.
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Loikote ana sɔ loaba fɔ katɔ̃. Ne ɔso ɣɛ itɔ̃me sese kere si wũ ɔɖabo si ɔna isosarɛ.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Mme wũ ɔkpakpa loɖe i makpakpa mama kayirinɔ. Loba makpakpɛ̃dze mama i wũ kayirinɔ. Nsɛ loɣere ngɔ sɔ, ‘Kɛlɛ ngbe’ ɔkɛlɛ, fiɛ nsɛ loɣere ɔmama ana sɔ, ‘Ba ngbe’ ɔba. Nsɛ loɣere wũ ɔɖabo sɔ, ‘Bara lɛ ngbe’ ɔbara.”
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Gɔ Yesu ɔnɔ atɔ̃me wagbe ne, ibara wũ ɣaa. Mmɔ ɔto ɔfiniki ɔɣere mma nsiai wũ sɔ, “Nto loɣere mi sɔ loinya kafɔkaɖe siare gagbe igbã lonya i Israel karɔ̃ ɔɖuɖu iso!”
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Maturi ma lokpese makɛlɛ kpakpɛ̃dze ɔkpakpa gɔgbe iyo mmɔ ɔnya sɔ ɔ̃ ɔɖabo ɔɔsarɛ.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Nnɛmɔ kama ne, Yesu ɔkɛlɛ ɔmagɛ̃ gɔ marɔ Nain ame gu ɔ̃ marasuãdze gu maturi gbodzoo ma nsiai wũ.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Gɔ mabo kabenya ne, masarɛgu maturi ma nsore kpise maabiara. Ngɔ lokpi ne, kuɛdze ɔwɛ̃ ɔbi ɔwɛ̃ saã gɔ ɔɣe ɔɖe. Ne ɔso maturi gbodzoo ɔbɔrɛ i kaɖe ame maki malɔ kuɛdze gɔgbe.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Gɔ Bosate ɔnya ɔrɔ̃go ne, ɔ̃ ara ɔɖo wũ kayiri. Ne ɔɣere wũ sɔ, “Lo kaku.”
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Yesu ɔbo i maturi ndɛ̃ ɔsɛ ɔ̃apɛgu nnɛ iso masore kpise. Gɔ mma nsore ɔtui ne, ɔɣɛ sɔ, “Ɔporoporoi! Mme sɔ ta!”
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Ɔluwɛ̃ kpise ɔkpɛ̃ ɔta ɔsɛ ɔtsɛ ika iɖe. Ne Yesu ɔtara wũ ɔtã ɔ̃ ɔnyi ne.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Ifɔ̃ ɔmɔɛ̃ maturi ɔɖuɖu gbaã ne matsɛ Ɣaa ile iɣɛ sɔ, “Ɣaa kanyaɖidze siare ɔɔba i bo ndɛ̃. Ɣaa ɔɔba sɔ ɔ̃aba ɔ̃aɖi ɔ̃ mare!”
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Yesu ira nɛ ɔbara ngbe ɔki ikã Yudea karɔ̃ gu abuiti ɔɖuɖu iso.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Gɔ Yohanes marasuãdze ɔɣere wũ ara wagbe ɔɖuɖu ne, ɔkpere ma inyɔ.
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 Ɔpia ma Bosate kɔrɛ sɔ masɛ maakarɛ wũ sɔ, “Fɔ nɖe ngɔ maɣɛ sɔ ɔ̃aba ɛɛbɛrɛ bonyɔ ɔmama ɔri?”
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Gɔ maba Yesu kɔrɛ ne, maɣere wũ sɔ, “Ndupiedze Yohanes lopia bo sɔ bo karɛ-ɔ sɔ, ‘Fɔ nɖe ngɔ maɣɛ sɔ ɔ̃aba ɛɛbɛrɛ bonyɔ ɔmama ɔri?’ ”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Ɔwi gɔmɔ ame ne, Bosate ɔɔsa maturi gbodzoo sinyɛ, ɔsa siwarã lalaa, ɔtã sɔ manɔbiɛdze gbodzoo ana to manya ara.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Ne ɔɣere mma mapia katɔ̃me sɔ, “Mikpese miaɣere Yohanes ara wa minya gu nwa minɔ. Manɔbiɛdze to manya, mabafã to masɛ, mma nto manyɛ ɔnyɛ rɛtɛa iso to isekele, matsuetɛ̃se to manɔ, makpise to mata fiɛ mato maɣere mawɛrɛba ana Itɔ̃me Bielea.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 So aaɣɔ mma i wũ kurabarara iita kuya iso.”
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Gɔ Yohanes marasuãdze ɔɔrui kama ne, Yesu ɔtsɛ ika iɖe i ɔ̃ iso iɣere mma losakanya mmɔ sɔ, “Ɔwi gɔ mibɔrɛ mikɛlɛ Yohanes kɔrɛ i fafuĩ ame ne, be iɖe minyɔ ɔri sɔ mianya? Iyata nɛ i ɔwiri to ɔtidza?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Be mibɔrɛ misɛ mianyɔ? Ngɔ mpia ɔgo awu? Mma mpia ɔgo awu fiɛ mato maɖe isoɣɔ ne, magara ayo masɛ mawe.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Mibua miɣere me nnɛ misɛ mianyɔ! Ɣaa kanyaɖidze? Gbaã nto loɣere mi sɔ ɔɖo Ɣaa kanyaɖidze.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Alasɔ ɔ̃ iso i Ɔko Sekelea ɔɣɛ sɔ,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 Yesu ɔledza ma iɣere ana sɔ, “Yohanes ɔɖo ɔturi igbã biara gɔ maɣe i kayi gagbe ame. Ɣɛɛ ngɔ lokoso ɔɖo i Ɣaa sigarakaɖekɔ̃ ɔɖo wũ.”
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Tɔtɔ ne, maturi ɔɖuɖu ɔɔnɔ itɔ̃me nɛ i Yohanes ɔɣɛ titirio ma lampofɔdze ma lobara Ɣaa kuɖɔɛ fiɛ mafɔ Ɣaa itupie kubarara i ɔ̃ kɔrɛ.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Ɣɛɛ ma Farisise gu Mose mmara matedze ɔsɛ̃ ara wa nɖe Ɣaa kuɖɔɛ kutã ma fiɛ maibie sɔ ɔpie ma ndu.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 “Kiniɔ ne, mabe loasu nɔme maturi lokateragu? Nda mase?
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Mase lɛ mabiɛtɛ ma nto maɣa kaɣa i kuɣa ame. Mawɛ̃ to maɣere ma malaa sɔ,
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Gɔ Ndupiedze Yohanes ɔba ɔ̃ito ɔɖe ara ɔnɛ ndã mɛ loamɔɛ̃ ne, miɣɛ sɔ, ‘Siwarã lalaa mpia i ɔ̃ ame!’
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Mme Ɔturi Awune Ɔbi gɔ loba fiɛ loto loɖe ara lonɛ ndã ne, mi sɔ, ‘Minyɔ ɖeɖei gu tarɛ̃dze gɔgbe! Ma lampofɔdze gu makpibaradze ɔlaa ɔɖe!’
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Ɣɛɛ Ɣaa iwola sɛ ite so i ɔturi nsɛgbai ame.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Ɔ Farisise ɔwɛ̃ ɔkpere Yesu sɔ ɔba ɔ̃aɖe aɖera i ɔ̃ iyo, ne ɔsɛ ɔ̃asɛ ɔtsɛ araɖea iɖe ne.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Ɔrɔ̃go ɔwɛ̃ pia i ɔmagɛ̃ gɔmɔ ame gɔ nsi ngbã nyanyarĩa. Gɔ ɔnɔ sɔ Yesu to ɔɖe ara i ɔ Farisise gɔmɔ iyo ne, ɔsu nnɔĩ miwɛ̃ mɛ nsɛ mifɔrɛ̃ kɔrɔ̃kɔrɔ̃ fiɛ me ibui ɔnyɔ sɔlɔsɔlɔ ɔbɔ mmɔ.
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Ɔba ɔ̃aya i Yesu kama ɔto ɔbiɛ nnɔmɛ ɔfere i ɔ̃ ngba iso. Ɔrɔ̃go gɔgbe ɔsu ɔ̃ iti siwɛrɛ̃ ɔnyɛnyɛdɛ̃ Yesu ngba, ɔfiɔfiɔ̃ me fiɛ ka ɔsu nnɔĩ kɔrɔ̃kɔrɔ̃a mɛmɔ ɔfere wũ i ngba ana.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Gɔ Farisise gɔ lokpere Yesu ɔnya ira nɛgbe ne, ɔɣɛ i ɔ̃ iti ame sɔ, “Si ɔrɛrɛ̃ gɔgbe ne Ɣaa kanyaɖidze ɔɖe ne, tee ɔ̃atsue ɔturi gɔ igbã i ɔrɔ̃go gɔ nto ɔpɛpɛgu wũ ngbe ɖe gu ngbã nyanyarĩa mɛ igbã ɔsi!”
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Ne Yesu ɔfɔ kanya ɔɣere wũ sɔ, “Simon, lobie sɔ loaɣere-ɔ ira iwɛ̃.”
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 Ne Yesu ɔsɛ karɔ̃ ɔɣere wũ sɔ, “Maturi inyɔ mawɛ̃ ɔla ɔrɛrɛ̃ ɔwɛ̃ kuso. Ɔwɛ̃ to wũ lɛ kuwa kuwɛ̃ kuso. Ɔnyɔare to wũ lɛ awa aweo kuso.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Ma inyɔ magbe kuwɛ̃ iiwo wũ kuso ɔtã. Ne ɔso ɔsu kuso gɔ mato wũ ɔɖuɖu ɔtsɛ ma. Maturi inyɔ magbe ndɛ̃ ne, nna loaɖɔɛ ɔrɛrɛ̃ gɔgbe ɔɖo?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Ne Simon ɔɣɛ sɔ, “Lofɔ loɖe sɔ ngɔ masu kuso siare matsɛ.”
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Yesu ɔfiniki ɔnyɔ ɔrɔ̃go gɔgbe, ne ɔɣere Simon sɔ, “Ato anya ɔrɔ̃go gɔgbe? Gɔ loba fɔ iyo ne, aitã me ndu sɔ lofore ngba. Ɣɛɛ ɔrɔ̃go gɔgbe ɔsu ɔ̃ nnɔmɛ ɔfore me ngba fiɛ ɔsu ɔ̃ iti siwɛrɛ̃ ɔnukutu me.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Gɔ loba fɔ iyo ne, aipɔrɛ me apia me isoɣɔ. Ɣɛɛ ita i ɔwi gɔ lobo i fɔ iyo ne, ɔrɔ̃go gɔgbe iinyua wũ ngba ɔsɔla.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Aitã me nnɔĩ sɔ lopia i iti. Ɣɛɛ ɔ̃ ɔsu nnɔĩ kɔrɔ̃kɔrɔ̃a ɔfere me ngba ɔɖuɖu.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Ne ɔso nto loɣere-ɔ sɔ ne, ɔ̃ kuɖɔɛ gɔ ɔɖi ɔte me ɔso ne, ɔna ɔ̃ akpi gbodzoo wa ɔbara isu itsɛ. Ɔturi gɔ masu akpi kɛkɛĩ matsɛ ne, ɔ̃ kuɖɔɛ ana ne, kɛkɛĩ kere kuse.”
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Mmɔ i Yesu to ɔɣere ɔrɔ̃go gɔmɔ sɔ, “Ɔɔna fɔ akpi isu itsɛ.”
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Gɔ mma nsi i ɔpɔrɔ̃ katɔ̃ gu Yesu ɔnɔ ara wa ɔɣɛ ne, makarɛ so sɔ, “Nna ɔɖe ngbe fiɛ ɔto ɔwo maturi akpi ɔsu ɔtsɛ ma?”
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Ne Yesu ɔɣere ɔrɔ̃go gɔmɔ sɔ, “Fɔ kafɔkaɖe ɔɖi-ɔ ne ɔso kɛlɛ i isobuɛ ame.”
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.