Lucas 7
Ndamu Ɣɛtɛ Siwu (AKP) vs NTLH
1 Gɔ Yesu ɔɔro ma nwagbe ɔɖuɖu ɔɣere ne, ɔrui ɔkɛlɛ Kapernaum.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Roma kpakpɛ̃dzekpakpa ɔwɛ̃ i mmɔ ba ɔɖabo gɔ ɔbua ɔsɛ ɔɖɔɛ gbaã. Ɔɖabo gɔgbe ɔmɔɛ̃ ɔnyɛ gɔ ɔ̃ɔro ɔkpi.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Gɔ ɔkpakpa gɔgbe ɔnɔ Yesu iyere ne, ɔpia ma Yudase makpakpa mawɛ̃ sɔ makpere Yesu matã wũ si ɔba ɔ̃asa ɔ̃ ɔɖabo ɔtã wũ.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Maba maatã wũ iti teteree sɔ, “Ɔrɛrɛ̃ gɔgbe ɔkote ɔtã sɔ aabuai,
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 alasɔ ɔsɛ ɔɖɔɛ bo aɖe kaɖe. Ɔ̃ mɔmɔ lotsue bo kasarɛkɔ̃ ɔtã bo.”
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Ne ɔso Yesu ɔta ɔsiai ma.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Loikote ana sɔ loaba fɔ katɔ̃. Ne ɔso ɣɛ itɔ̃me sese kere si wũ ɔɖabo si ɔna isosarɛ.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Mme wũ ɔkpakpa loɖe i makpakpa mama kayirinɔ. Loba makpakpɛ̃dze mama i wũ kayirinɔ. Nsɛ loɣere ngɔ sɔ, ‘Kɛlɛ ngbe’ ɔkɛlɛ, fiɛ nsɛ loɣere ɔmama ana sɔ, ‘Ba ngbe’ ɔba. Nsɛ loɣere wũ ɔɖabo sɔ, ‘Bara lɛ ngbe’ ɔbara.”
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Gɔ Yesu ɔnɔ atɔ̃me wagbe ne, ibara wũ ɣaa. Mmɔ ɔto ɔfiniki ɔɣere mma nsiai wũ sɔ, “Nto loɣere mi sɔ loinya kafɔkaɖe siare gagbe igbã lonya i Israel karɔ̃ ɔɖuɖu iso!”
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Maturi ma lokpese makɛlɛ kpakpɛ̃dze ɔkpakpa gɔgbe iyo mmɔ ɔnya sɔ ɔ̃ ɔɖabo ɔɔsarɛ.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Nnɛmɔ kama ne, Yesu ɔkɛlɛ ɔmagɛ̃ gɔ marɔ Nain ame gu ɔ̃ marasuãdze gu maturi gbodzoo ma nsiai wũ.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Gɔ mabo kabenya ne, masarɛgu maturi ma nsore kpise maabiara. Ngɔ lokpi ne, kuɛdze ɔwɛ̃ ɔbi ɔwɛ̃ saã gɔ ɔɣe ɔɖe. Ne ɔso maturi gbodzoo ɔbɔrɛ i kaɖe ame maki malɔ kuɛdze gɔgbe.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Gɔ Bosate ɔnya ɔrɔ̃go ne, ɔ̃ ara ɔɖo wũ kayiri. Ne ɔɣere wũ sɔ, “Lo kaku.”
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Yesu ɔbo i maturi ndɛ̃ ɔsɛ ɔ̃apɛgu nnɛ iso masore kpise. Gɔ mma nsore ɔtui ne, ɔɣɛ sɔ, “Ɔporoporoi! Mme sɔ ta!”
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Ɔluwɛ̃ kpise ɔkpɛ̃ ɔta ɔsɛ ɔtsɛ ika iɖe. Ne Yesu ɔtara wũ ɔtã ɔ̃ ɔnyi ne.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Ifɔ̃ ɔmɔɛ̃ maturi ɔɖuɖu gbaã ne matsɛ Ɣaa ile iɣɛ sɔ, “Ɣaa kanyaɖidze siare ɔɔba i bo ndɛ̃. Ɣaa ɔɔba sɔ ɔ̃aba ɔ̃aɖi ɔ̃ mare!”
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Yesu ira nɛ ɔbara ngbe ɔki ikã Yudea karɔ̃ gu abuiti ɔɖuɖu iso.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Gɔ Yohanes marasuãdze ɔɣere wũ ara wagbe ɔɖuɖu ne, ɔkpere ma inyɔ.
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 Ɔpia ma Bosate kɔrɛ sɔ masɛ maakarɛ wũ sɔ, “Fɔ nɖe ngɔ maɣɛ sɔ ɔ̃aba ɛɛbɛrɛ bonyɔ ɔmama ɔri?”
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Gɔ maba Yesu kɔrɛ ne, maɣere wũ sɔ, “Ndupiedze Yohanes lopia bo sɔ bo karɛ-ɔ sɔ, ‘Fɔ nɖe ngɔ maɣɛ sɔ ɔ̃aba ɛɛbɛrɛ bonyɔ ɔmama ɔri?’ ”
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Ɔwi gɔmɔ ame ne, Bosate ɔɔsa maturi gbodzoo sinyɛ, ɔsa siwarã lalaa, ɔtã sɔ manɔbiɛdze gbodzoo ana to manya ara.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Ne ɔɣere mma mapia katɔ̃me sɔ, “Mikpese miaɣere Yohanes ara wa minya gu nwa minɔ. Manɔbiɛdze to manya, mabafã to masɛ, mma nto manyɛ ɔnyɛ rɛtɛa iso to isekele, matsuetɛ̃se to manɔ, makpise to mata fiɛ mato maɣere mawɛrɛba ana Itɔ̃me Bielea.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 So aaɣɔ mma i wũ kurabarara iita kuya iso.”
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Gɔ Yohanes marasuãdze ɔɔrui kama ne, Yesu ɔtsɛ ika iɖe i ɔ̃ iso iɣere mma losakanya mmɔ sɔ, “Ɔwi gɔ mibɔrɛ mikɛlɛ Yohanes kɔrɛ i fafuĩ ame ne, be iɖe minyɔ ɔri sɔ mianya? Iyata nɛ i ɔwiri to ɔtidza?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Be mibɔrɛ misɛ mianyɔ? Ngɔ mpia ɔgo awu? Mma mpia ɔgo awu fiɛ mato maɖe isoɣɔ ne, magara ayo masɛ mawe.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Mibua miɣere me nnɛ misɛ mianyɔ! Ɣaa kanyaɖidze? Gbaã nto loɣere mi sɔ ɔɖo Ɣaa kanyaɖidze.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Alasɔ ɔ̃ iso i Ɔko Sekelea ɔɣɛ sɔ,
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Yesu ɔledza ma iɣere ana sɔ, “Yohanes ɔɖo ɔturi igbã biara gɔ maɣe i kayi gagbe ame. Ɣɛɛ ngɔ lokoso ɔɖo i Ɣaa sigarakaɖekɔ̃ ɔɖo wũ.”
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Tɔtɔ ne, maturi ɔɖuɖu ɔɔnɔ itɔ̃me nɛ i Yohanes ɔɣɛ titirio ma lampofɔdze ma lobara Ɣaa kuɖɔɛ fiɛ mafɔ Ɣaa itupie kubarara i ɔ̃ kɔrɛ.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Ɣɛɛ ma Farisise gu Mose mmara matedze ɔsɛ̃ ara wa nɖe Ɣaa kuɖɔɛ kutã ma fiɛ maibie sɔ ɔpie ma ndu.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 “Kiniɔ ne, mabe loasu nɔme maturi lokateragu? Nda mase?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Mase lɛ mabiɛtɛ ma nto maɣa kaɣa i kuɣa ame. Mawɛ̃ to maɣere ma malaa sɔ,
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Gɔ Ndupiedze Yohanes ɔba ɔ̃ito ɔɖe ara ɔnɛ ndã mɛ loamɔɛ̃ ne, miɣɛ sɔ, ‘Siwarã lalaa mpia i ɔ̃ ame!’
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Mme Ɔturi Awune Ɔbi gɔ loba fiɛ loto loɖe ara lonɛ ndã ne, mi sɔ, ‘Minyɔ ɖeɖei gu tarɛ̃dze gɔgbe! Ma lampofɔdze gu makpibaradze ɔlaa ɔɖe!’
34 O
35 Ɣɛɛ Ɣaa iwola sɛ ite so i ɔturi nsɛgbai ame.”
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Ɔ Farisise ɔwɛ̃ ɔkpere Yesu sɔ ɔba ɔ̃aɖe aɖera i ɔ̃ iyo, ne ɔsɛ ɔ̃asɛ ɔtsɛ araɖea iɖe ne.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Ɔrɔ̃go ɔwɛ̃ pia i ɔmagɛ̃ gɔmɔ ame gɔ nsi ngbã nyanyarĩa. Gɔ ɔnɔ sɔ Yesu to ɔɖe ara i ɔ Farisise gɔmɔ iyo ne, ɔsu nnɔĩ miwɛ̃ mɛ nsɛ mifɔrɛ̃ kɔrɔ̃kɔrɔ̃ fiɛ me ibui ɔnyɔ sɔlɔsɔlɔ ɔbɔ mmɔ.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Ɔba ɔ̃aya i Yesu kama ɔto ɔbiɛ nnɔmɛ ɔfere i ɔ̃ ngba iso. Ɔrɔ̃go gɔgbe ɔsu ɔ̃ iti siwɛrɛ̃ ɔnyɛnyɛdɛ̃ Yesu ngba, ɔfiɔfiɔ̃ me fiɛ ka ɔsu nnɔĩ kɔrɔ̃kɔrɔ̃a mɛmɔ ɔfere wũ i ngba ana.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Gɔ Farisise gɔ lokpere Yesu ɔnya ira nɛgbe ne, ɔɣɛ i ɔ̃ iti ame sɔ, “Si ɔrɛrɛ̃ gɔgbe ne Ɣaa kanyaɖidze ɔɖe ne, tee ɔ̃atsue ɔturi gɔ igbã i ɔrɔ̃go gɔ nto ɔpɛpɛgu wũ ngbe ɖe gu ngbã nyanyarĩa mɛ igbã ɔsi!”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Ne Yesu ɔfɔ kanya ɔɣere wũ sɔ, “Simon, lobie sɔ loaɣere-ɔ ira iwɛ̃.”
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Ne Yesu ɔsɛ karɔ̃ ɔɣere wũ sɔ, “Maturi inyɔ mawɛ̃ ɔla ɔrɛrɛ̃ ɔwɛ̃ kuso. Ɔwɛ̃ to wũ lɛ kuwa kuwɛ̃ kuso. Ɔnyɔare to wũ lɛ awa aweo kuso.
41 Jesus disse:
42 Ma inyɔ magbe kuwɛ̃ iiwo wũ kuso ɔtã. Ne ɔso ɔsu kuso gɔ mato wũ ɔɖuɖu ɔtsɛ ma. Maturi inyɔ magbe ndɛ̃ ne, nna loaɖɔɛ ɔrɛrɛ̃ gɔgbe ɔɖo?”
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Ne Simon ɔɣɛ sɔ, “Lofɔ loɖe sɔ ngɔ masu kuso siare matsɛ.”
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Yesu ɔfiniki ɔnyɔ ɔrɔ̃go gɔgbe, ne ɔɣere Simon sɔ, “Ato anya ɔrɔ̃go gɔgbe? Gɔ loba fɔ iyo ne, aitã me ndu sɔ lofore ngba. Ɣɛɛ ɔrɔ̃go gɔgbe ɔsu ɔ̃ nnɔmɛ ɔfore me ngba fiɛ ɔsu ɔ̃ iti siwɛrɛ̃ ɔnukutu me.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Gɔ loba fɔ iyo ne, aipɔrɛ me apia me isoɣɔ. Ɣɛɛ ita i ɔwi gɔ lobo i fɔ iyo ne, ɔrɔ̃go gɔgbe iinyua wũ ngba ɔsɔla.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Aitã me nnɔĩ sɔ lopia i iti. Ɣɛɛ ɔ̃ ɔsu nnɔĩ kɔrɔ̃kɔrɔ̃a ɔfere me ngba ɔɖuɖu.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Ne ɔso nto loɣere-ɔ sɔ ne, ɔ̃ kuɖɔɛ gɔ ɔɖi ɔte me ɔso ne, ɔna ɔ̃ akpi gbodzoo wa ɔbara isu itsɛ. Ɔturi gɔ masu akpi kɛkɛĩ matsɛ ne, ɔ̃ kuɖɔɛ ana ne, kɛkɛĩ kere kuse.”
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Mmɔ i Yesu to ɔɣere ɔrɔ̃go gɔmɔ sɔ, “Ɔɔna fɔ akpi isu itsɛ.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Gɔ mma nsi i ɔpɔrɔ̃ katɔ̃ gu Yesu ɔnɔ ara wa ɔɣɛ ne, makarɛ so sɔ, “Nna ɔɖe ngbe fiɛ ɔto ɔwo maturi akpi ɔsu ɔtsɛ ma?”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Ne Yesu ɔɣere ɔrɔ̃go gɔmɔ sɔ, “Fɔ kafɔkaɖe ɔɖi-ɔ ne ɔso kɛlɛ i isobuɛ ame.”
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.